ต้องรอด..ในป่าสไลม์

   'เหลือเวลา 23 ชั่วโมง'
   หลังการตายแบบโง่ ๆ ของโจ สไลม์น้ำตัวนั้นก็เข้าโจมตีพวกเราด้วยลูกบอลน้ำ จากการคาดเดาของพวกเราสไลม์น้ำน่าจะแพ้เวทสายฟ้าของฝ้าย ผมจึงใช้โล่เข้ารับการโจมตีและให้ฝ้ายร่ายเวทย์จัดการจนสำเร็จอย่างง่ายดาย
   เมื่อมีการตายเกิดขึ้น จากการผจญภัยแสนสุขสนุกสนานกลับกลายเป็นฝันร้ายยาวนานในทันที
   พวกเราไม่กล้าจัดการอะไรกับศพโจ เราตกลงกันว่าให้ซ่อนศพไว้ในพุ่มไม้และทำเครื่องหมายไว้ เผื่อเราพบคนที่มีสกิลชุบชีวิตหรือไอเทมชุบชีวิตในอนาคตจะได้ชุบโจขึ้นมา และผมได้ขึ้นเป็นหัวหน้าปาร์ตี้แทนโจ
   หลังจากโจตายไป30นาที ก็มีข้อความปรากฎเบื้องหน้าผมว่า "คุณได้รับดาบผู้กล้า" ดาบที่ได้รับมาขนาดมันดูต่างจากตอนโจถือ ผมเหลือบเห็นคำว่า 'ส่งมอบ' ที่อุปกรณ์ แสดงว่ามันสามารถส่งมอบให้แก่สมาชิกในปาร์ตี้ หรือส่งมอบอัตโนมัติเมื่อผู้เป็นเจ้าของตายก็ได้
   จากความสยองที่เราพบ พวกเราแบ่งหน้าที่ในการต่อสู้อย่างเป็นระบบมากขึ้น และรับหมูกรอบเข้ามาในปาร์ตี้
   ผมทำหน้าที่แทงค์ ส่วนฝ้ายและรุ้งจะร่ายเวทโจมตีสนับสนุน ส่วนหมูกรอบยังคงเป็นส่วนเกิน และกินแรงต่อไป...สินะ
   ฝ้ายแอบกระซิบข้างหูผม "นิก แล้วเรื่องของเราตกลงจะเอายังไง"
   "รอให้ผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้ก่อน ค่อยว่ากันได้ไหม" ผมไม่กล้าตัดสินใจในสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนแบบนี้ เพราะเราอาจชุบชีวิตโจขึ้นมาได้ จึงตอบเธอไปแบบนั้น มันทำให้ฝ้ายดูจะโกรธผมหน่อยๆเหมือนกัน
   'ครับ ใช่แล้ว ผมกับฝ้ายมีใจให้กัน' ฝ้ายมาสารภาพรักกับผมเมื่อ 2วันก่อน และผมก็ชอบเธอเช่นกัน แต่ผมรู้ว่าโจก็ชอบฝ้ายด้วย จึงขอให้ฝ้ายเก็บเรื่องของเราเอาไว้ก่อน เพราะผมรู้ว่ายังไงโจก็ต้องเลือกรุ้งในที่สุด ผมไม่อยากให้มิตรภาพของโจและผมต้องเสียไปกับเรื่องนี้
   แต่ผมก็ไม่ยอมปล่อยฝ้ายไปเด็ดขาด เพราะผมแอบเห็นสายตาที่เธอมองหมูกรอบ มันไม่ธรรมดาเลยทีเดียว จึงบอกให้เธอรอผม
   ถึงโจจะเรียกหมูกรอบว่าไอ้อ้วน แต่จริงๆแล้วมันก็แค่อวบประมาณหมี ไม่ใช่หมู เมื่อ 6 เดือนก่อนตอนมันย้ายมาใหม่ๆ มันหุ่นดีทีเดียว ในฐานะผู้ชายที่หล่อสุดในชั้นเรียนแบบผมยังร้อนๆหนาวๆเมื่อเห็นมัน แต่จุดแข็งของผมนอกจากหน้าตาแล้วยังมีเรื่องกีฬาและการเรียน ผมเป็นที่ 1 ทุกทางนั่นเอง
   ชีวิตผมอยู่ตำแหน่งสูงสุดของห่วงโซ่อาหารมาตลอด จนการมาของมันทำให้ตำแหน่งของผมสั่นคลอน ผมไม่เคยเจอคู่แข่งที่ผมก้าวข้ามไม่ได้มาก่อนในชีวิต แต่เมื่อผมสังเกตเห็นความเก่งของมันแล้วผมก็รู้ซึ้งถึงกำแพงที่ไม่สามารถก้าวผ่านได้
   สำหรับการเรียนคงไม่มีใครเทียบหมูกรอบได้ เพราะมันมีความจำที่ดีมาก แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือมันสามารถประมวลผลและสรุปสาระสำคัญได้ทันทีหลังอ่านจบเพียงรอบเดียว
   ผมจึงต้องสังเกตมันทุกรายละเอียด มองหาจุดอ่อนของมัน และ..ในที่สุดผมก็พบถึง 2 ข้อ ข้อแรกคือมันอ่อนมากเรื่องกีฬา และข้อ2 มันติดของหวาน
   ใช่แล้ว เป็นผมเองที่เป็นคนวางแผนขุนมันให้อ้วนขึ้น ผมไม่จำเป็นต้องลงมือเอง ผมแค่พูดเปลยๆให้โจฟังว่าหมูกรอบชอบของหวาน มันไม่ดีต่อสุขภาพเลย แค่นั้น..โจก็จะจัดการที่เหลือเอง เพราะผมรู้ว่าโจก็ไม่ชอบมันเช่นกัน
  ผมทำไปทำไมหรอ..  ก็เพราะชีวิตมันคือการแข่งขัน ไม่แพ้ก็ชนะ แข่งเรียน แข่งกีฬา แข่งในเรื่องความรัก อนาคตก็ก็แข่งขันแย่งงานกัน นี่ละสัจธรรมของชีวิต ถ้าพบคู่แข่งที่คุณเอาชนะแบบซึ่งหน้าไม่ได้ ก็ต้องบ่อนทำลายมัน และตอนนี้ผมก็เป็นผู้นำ

   ตอนนี้ผมมี base lv8 แล้ว ผมอัพเพียงค่าความแข็งแรง (str) และพลังชีวิต (vit) เพื่อให้แข็งแกร่งและทรงพลัง แปลกมากที่อุปกรณ์โล่ไม่มีสกิลให้อัพ และสกิลดาบที่ได้จากดาบของโจก็ต้องเริ่มต้นใหม่ ผมจึงใส่สกิลทั้งหมดที่มีลงสกิลดาบ ตอนนี้ได้เลเวล 2 แล้ว