จอมเวทย์สุวรรณภูมิ (ฉบับสมบูรณ์)

    ตอนที่ 2 อัจฉริยะสู่มิติฝึกฝน


    ข่าวลือหนาหูเรื่องคำสำเร็จของอัจฉริยะตระกูลซงขบวนพ่อสื่อและแม่สื่อ จากตระกูลที่มีลูกสาววัยออกเรือนและใกล้ออกเรือน ต่างมาเยือนที่ 'ตระกูลซง' อย่างบ้าคลั่ง!!
    "คุณนายซง ตระกูลจางคบหากับตระกูลซงมากว่า 3 ชั่วอายุคน (3,000 ปี) หากพวกเราสองตระกูลสานสัมพันธ์ต่อ ..บรรพบุรุษย่อมอยู่เย็นเป็นสุข"
    "พวกเราตระกูลหวัง ไม่ใฝ่สูงเกินตัว ลูกสาวข้าน่ารักอ่อนหวาน วันนี้มาด้วยตัวเองหวังเกี่ยวดองเพียงภรรยารองคุณชายซง"
    "วันนี้พวกเราตระกูลเกาหากไม่ได้พูดคุยเจรจาจะไม่ยอมกลับ!!"
    สรุปตระกูลซงรับทุกข้อเสนอของทุกๆตระกูล ภาระหนักตกอยู่กับ 'ซงเยี่ย' ต้องเข้าหอฯติดๆกันทุกวันคืน
    "โสมบำรุงพลังหยางนี่ตุ๋นมาเพื่อเจ้า..กินซะแล้วไปทำหน้าที่ต่อ!!"
    #######################ภารกิจ ผู้ปกป้องอุตรกุรุทวีป ผู้ทำภารกิจฯ : ชายหญิงอายุ 200 ปีขึ้นไปข้อยกเว้น : สตรีผู้ออกเรือนระยะเวลา : 00:01 - 05:01 ทุกวันสถานที่ : มิติฝึกฝน-อุตรกุรุทวีปหน้าที่ : กำจัด อสูร/มาร/หัวหน้ามาร/หัวหน้าอสูรรางวัล : ทรัพยากรที่เก็บได้, คะแนน*ก่อนตายในมิติฝึกฝน จะถูกส่งออกมามิติฝึกฝนทันทีและถูกหักคะแนน**หากบาดเจ็บหนักเกินไป แม้ไม่เสียชีวิตในมิติฝึกฝน แต่อาจจะเสียชีวิตในมิติปกติ########################
    error loadedมิติฝึกฝน อุตรกุรุทวีป
    -00:01- ก้าวแรกสู่มิติฝึกฝน ในดวงดาวแต่ละแห่งย่อมมีมิติฝึกฝนเป็นเอกเทศต่อกัน ในมิติฝึกฝนของ 'อุตรกุรุทวีป' จำกัดเพียงอายุครบ 200 ปีเท่านั้น และไม่จำเป็นต้องผู้มีพลังบ่มเพาะขั้น 1 ขึ้นไป.. มันจึงเต็มไปด้วยผู้ฝึกตนจำนวนมากมาย "ปีศาจศิลา LV.1 มันอยู่นั่นตัวเดียว"
    #เพิ่มพลังโจมตี..พั้ว!!..บูมมมมม..เพียงหมัดเดียว..ปีศาจศิลาร่างจางหายไปเหลือไว้แต่โลหะสีเงิน ..
    "ประมาณ 20Kg ได้แค่นี้ก็เหลือเก็บเป็นเดือน..วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน"เนื่องจากน้ำหนักที่มาก 'ซงเยี่ย' นั่งเฝ้าก้อนโลหะจนครบเวลา ??
    -05:01- หลังใช้เวลา 1 ชั่วโมงจากทักษะ#คืนสภาพ"นั่นมันโลหะล้ำค่า!" พ่อบ้านเว่ยตะโกนด้วยความยินดี"หากเอาไปขายให้นักตีดาบพวกเราจะมีกินมีใช้ไปเป็นเดือน" ผู้นำตระกูลซงกล่าวเสริม"เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุใช้มันเพิ่มประสิทธิภาพของอาวุธ!!"ทุกคนในตระกูลต่างสรรเสริญไปทั่ว
    "ซงเยี่ยจงเจริญ ซงเยี่ยจงเจริญ"
    ยิ่งกว่าความยินดีใดๆ
    "ตระกูลหลินต้องการส่งลูกสาวแฝดมาเพื่อเกี่ยวดองไม่ทราบว่า.."
    "ไม่ต้องมากพิธี ..เรียกพวกนางทั้งคู่เข้ามาคืนนี้"
    งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จอย่างเอิกเริก แขกเหลื่อมากันทั้งเมือง มากมายยิ่งกว่าทุกๆครั้งในประวัติศาสตร์