ราชันย์วิญญาณซ่อนเร้น

ตอนที่ 16 ฝึกฝนจุดวิญญาณ ภายในห้องนอนเก่าๆที่เงียบงันภายในบ้านเล็กๆที่ตั้งอยู่ภายในชุมชนแออัดของกรุงเทพฯ แสงไฟสลัวๆร่างของชายหนุ่มหย่อนก้นนั่งลงบริเวณพื้นเก่าๆใจกลางห้องที่มีเหลืออยู่เพียงแค่เล็กน้อย รอบบริเวณเต็มไปด้วยความเงียบสนิท คีย์ที่หย่อนก้นนั่งลงบริเวณนี้ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเริ่มปรากฏความจริงจังออกมา ก่อนที่จะค่อยๆยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาแล้วนำปลายนิ้วทั้งห้าเข้ามาสัมผัสกัน ปลายนิ้วทั้งห้าเริ่มสัมผัสกันสิ่งที่ก่อกำเนิดขึ้นมาก็คือเปลวเพลิงสีฟ้าที่ลุกไหม้ขึ้นมาระหว่างกลางของปลายนิ้วทั้งห้า ดวงตาทั้งสองข้างที่ประดับอยู่บนใบหน้าอันหล่อเหลาค่อยๆพับปิดลงอย่างสนิท มันเหมือนกับดวงจิตถูกนำพาเขาไปภายในทะเลแห่งความมืดที่ร่างกายของเขากำลังค่อยๆตกลงไปเรื่อยๆอีกครั้ง คีย์รู้สึกสงบแบบบอกไม่ถูกทั่วทั้งบริเวณมันเงียบงัน ความเงียบและความสงบเข้าขัดเกลาจิตใจ ในขณะที่เขากำลังรู้สึกว่าร่างกายของตนเองกำลังจมดิ่งลึกลงไปภายในก้นบึ้งของมหาสมุทรที่มืดมิด ร่างกายของเขาที่นั่งอยู่ด้านนอกตอนนี้เริ่มมีออร่าพลังวิญญาณถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายตัวอักษรบริเวณข้อมือด้านซ้ายมันก็เริ่มส่องสว่างมากขึ้นแสดงให้เห็นถึงตัวเลขตอนนี้ของระดับจุดวิญญาณ การฝึกฝนจุดวิญญาณมันเริ่มขึ้นแล้ว...ความสงบแบบบอกไม่ถูกคีย์แทบจะลืมไปเลยว่าตอนนี้เวลามันผ่านพ้นล่วงเลยไปขนาดไหนแล้วเขารู้สึกว่าเส้นชีพจรทั่วทั้งร่างกายมันกำลังถูกหล่อเลี้ยงไปด้วยพลังวิญญาณ มันไม่ใช่เพียงแค่เส้นชีพจรเท่านั้นแต่มันเป็นทางเส้นเลือดและอวัยวะที่มีพลังวิญญาณหล่อเลี้ยงและไหลเวียนหมุนเวียนสับเปลี่ยนกันไปตามช่วงจังหวะเวลาเมื่อร่างกายถูกขัดเกลาโดยพลังวิญญาณมันทำให้คีย์รู้สึกถึงพลังที่มันกำลังเอ่อล้นออกมาจากภายในร่างกายของเขา เขารู้สึกได้ทันทีเลยว่าตัวเองกำลังแข็งแกร่งขึ้นด้วยการกระทำเช่นนี้ลมหายใจสูดเข้าและปล่อยออกอย่างเป็นจังหวะ พลังวิญญาณที่ปกคลุมร่างกายของคีย์อยู่มันเริ่มเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อยๆตอนนี้พลังวิญญาณของเขามันกำลังถูกขัดเกลาจากการฝึกฝนจุดวิญญาณเขาแทบจะไม่ต้องทำอันใดเลยคีย์รู้สึกเพียงว่าร่างกายของตัวเองดำดิ่งลึกลงไปและก็ปล่อยให้พลังวิญญาณมันไหลเวียนไปตามอวัยวะเส้นที่ชีพจรและจุดต่างๆของร่างกายตามแบบที่มันต้องการ เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็วความสงบความเงียบทุกอย่างขัดเกลาและบ่มเพาะจิตใจจนคีย์แทบจะไม่รู้เลยว่าตอนนี้เวลามันผ่านไปนานขนาดไหนแล้ว จนเมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็คือตอนที่เริ่มมีบางอย่างที่ร้อนๆเข้ามากระทบกับใบหน้า เปลือกตาทั้งสองข้างเริ่มขยับดวงจิตที่จมดิ่งลึกลงไปภายในก้นบึ้งแห่งมหาสมุทรถูกดึงออกมาอีกครั้ง คีย์ที่กำลังพับปิดตาทั้งสองข้างอยู่ก็ค่อยๆเปิดขึ้นมาอย่างช้าๆ สิ่งที่เขาพบเจอก็คือแสงสว่างไสวที่มันกระทบเข้ามากับใบหน้าของเขา ปลายนิ้วทั้งห้าที่ประสานกันอยู่ได้ค่อยๆแยกออกจากกันทำให้เปลวเพลิงสีฟ้าเริ่มจางหายไป คีย์ยกมือของตนเองขึ้นมาบดบังดวงตา แล้วเมื่อดวงตาเริ่มปรับสภาพได้ก็ถึงมองเห็นว่าความร้อนที่มันกระทบเข้ามาที่ดวงตาของเขาคือแสงแดดที่ส่องผ่านช่องเล็กๆจากหน้าต่างที่ตั้งอยู่ด้านหน้าเข้ามาด้านในมันทำให้คีย์ถึงกับสะดุ้งขึ้นมาเวลามันผ่านไปจนถึงในยามเช้าแล้วอย่างงั้นเหรอ? เขาประหลาดใจเป็นอย่างมากที่เวลามันเดินผ่านไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ตอนที่เขากำลังฝึกฝนจุดวิญญาณมันก็เหมือนกับว่าตนเองกำลังหลับใหลอยู่“ เอ๋!!! เช้าแล้วเหรอ!! ฉันยังไม่ได้นอนเลย ” แต่เมื่อลองคิดดูดีๆแล้วและสัมผัสถึงตนเองในตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าตนเองไม่ได้รู้สึกง่วงเลยสักนิดบางทีเมื่อลองย้อนคิดกลับไปสิ่งที่เรียกว่าการฝึกฝนจุดวิญญาณมันอาจจะเป็นเหมือนกับการหลับใหลในดวงจิตก็ได้เลยทำให้เขาไม่ได้รู้สึกง่วงอ่อนเพลียแม้ว่าจะไม่ได้นอนแบบจริงๆแต่มันก็เหมือนกับการหลับใหลลงไปคีย์ได้ค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆเขาเริ่มขยับร่างกายของตนเองมีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไปเช่นเดียวกัน ความอ่อนล้าของกล้ามเนื้อในร่างกายที่ได้รับผลกระทบมาจากการต่อสู่กับพวกวิญญาณแค้นมันได้หายไปแล้วก่อนหน้าที่เขาจะทำการฝึกฝนจิตวิญญาณทั้งกล้ามเนื้อในร่างกายยังรู้สึกอ่อนล้าอยู่เลยแต่ตอนนี้มันหายไปราวกับว่าไม่เคยเกิดขึ้น มันเป็นเหตุการณ์ประหลาดที่ทำให้คีย์แสดใบหน้าที่ประหลาดใจออกมาโดยไม่อาจปิดกั้น เมื่อทำการขยับเขยื้อนร่างกายของตนเองอยู่สักพักก็ได้ยกข้อมือข้างซ้ายของตนเองขึ้นมาดู ระดับของเขามันเพิ่มขึ้นอีกแล้วจากการที่ทำการฝึกฝนจุดวิญญาณผ่านไป จุดวิญญาณเริ่มต้น LV.5“ เลเวล 5 อย่างงั้นเหรอ.. ” ระดับของเขาเพิ่มขึ้นมา 2 เลเวลในการที่ใช้เวลาทั้งคืนในการฝึกฝนจุดวิญญาณ แต่ว่ามันก็ไม่ได้ย่ำแย่เพราะว่าสิ่งที่ได้มาหลังจากการฝึกฝนจุดวิญญาณคือร่างกายไม่ได้อ่อนล้าและก็ยังรักษาอาการบาดเจ็บของร่างกายได้อีกด้วย “ เฮ้อ!! ฉันว่าต้องทำอะไรสักอย่างกับร่างกายนี่แล้วสินะ.. ” คีย์รู้สึกได้ว่าเขาจะต้องทำอะไรสักอย่างกับร่างกายของเขา ร่างกายของเขามันยังอ่อนแอเกินไป อย่างไรการฝึกฝนจุดวิญญาณตามที่ฮาเดสได้บอกกับเขามันจะทำให้ร่างวิญญาณของเขาแข็งแกร่งไม่ใช่ร่างกายจริงๆลองก้าวเท้าเข้าไปบริเวณหน้าต่างแล้วใช้มือผลักดันหน้าต่างเก่าๆไป ตอนนี้ดวงอาทิตย์เริ่มขึ้นสู่ฟากฟ้าแสงแดดความอบอุ่นเริ่มกระจายปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ ต้นไม้สูงใหญ่สองต้นที่ตั้งประดับอยู่บริเวณข้างๆบ้านเมื่อเปิดหน้าต่างออกไปก็จะเห็นได้อย่างชัดเจน นกน้อยทำรังผู้เป็นแม่ไปหาอาหารบินกลับมาพร้อมกับป้อนลูกน้อยที่กำลังร้องเรียกอาหาร“ อากาศกำลังดีเลย ” คีย์ได้ตัดสินใจเดินออกไปด้านนอกห้องเขาได้หยิบรองเท้าคู่เก่าๆของเขามาสวมใส่ก่อนที่จะออกวิ่ง อากาศไม่ได้เย็นมากเกินไปหรือว่าร้อนเกินไปมีสายลมเย็นๆพัดผ่าน ดวงอาทิตย์ก็ยังเพิ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าทำให้เป็นเวลาที่ยังพอจะออกวิ่งได้ในยามเช้าเพื่อเรียกเหงื่อ คีย์ได้ออกวิ่งจากบ้านของตนเองออกไปด้านนอกแล้ววิ่งบริเวณริมถนนที่ตัดผ่านอยู่บริเวณหน้าซอยไปเรื่อยๆ เขาตัดสินใจจะเริ่มออกกำลังกายเพื่อที่จะทำให้ร่างกายของตนเองแข็งแรงมากขึ้น ก่อนหน้านี้เพราะโรคที่ป่วยอยู่เลยทำให้ไม่สามารถออกกำลังกายได้ แต่หลังจากที่ผ่านพ้นเรื่องราวทั้งหมดมาและได้เริ่มฝึกฝนจุดวิญญาณมีสิ่งหนึ่งเลยที่คีย์สามารถสัมผัสได้นั้นคือ...โรคปริศนาที่เขากำลังเป็นอยู่มันได้หายไปแล้ว อาจจะไม่แน่นอนนักแต่ว่าความรู้สึกภายในร่างกายมันรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ เขารู้สึกว่าโลกที่เขาเป็นอยู่มันได้หายไปเพราะว่าไม่ได้รู้สึกถึงอาการเจ็บปวดที่มันคอยรุมเร้าอยู่ตลอดเวลามาสักพักใหญ่ๆแล้ว โดยปกติมันจะปรากฏออกมาเกือบจะทุกวันโดยแต่ละครั้งที่ปรากฏออกมาก็มีเวลาที่นานหรือสั้นแตกต่างกันออกไป ตอนนี้หลังจากที่ได้ผ่านเรื่องราวทั้งหมดมาเมื่อประมาณ 3 วันก่อนก็ไม่รู้สึกอีกเลยและรู้สึกว่าร่างกายของตนเองแข็งแรงขึ้นอีกด้วยคีย์ได้ออกวิ่งเรื่อยๆเพื่อประเมินร่างกายของตนเองว่ามันแข็งแรงขึ้นอย่างที่เขาคิดจริงๆหรือไม่ 1 ชั่วโมงผ่านไป 13 พฤษภาคม 2021เวลา 8:00 น คีย์ได้วิ่งกลับมาที่บ้านของตนเอง แสงแดดสาดส่องลงมาด้านล่างกระทบเข้ากับใบหน้าที่กำลังเงยหน้ารับแสงอาทิตย์แรกของวัน ทั่วทั้งร่างกายเปียกปอนไปด้วยเหงื่อที่ไหลซึมออกมาจากผิวหนังและชโลมร่างกายราวกับว่าเขาเพิ่งไปกระโดดน้ำมาหมาดๆ ลมหายใจหายใจอย่างถี่ระรัวแต่ก็เป็นจังหวะ กล้ามเนื้อหัวใจทำงานได้ดีมากขึ้นหลังจากได้เริ่มออกกำลังกายโดยการวิ่งมา 1 ชั่วโมงเต็มๆ“ มันดีขึ้นจริงๆด้วย~ ร่างกายของเราหายแล้ว ” คีย์มั่นใจได้อย่างแน่ชัดแล้วว่าอาการป่วยที่เขาเป็นอยู่มันได้หายไปแล้ว โดยปกติเขาจะออกกำลังกายหนักๆเช่นนี้แทบไม่ได้เลยเพราะเมื่อเริ่มออกกำลังกายหนักๆมันก็จะมีความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาเตือนร่างกายตอนนี้เขาลองวิ่ง 1 ชั่วโมงเต็มๆ กลับไม่รู้สึกอันใดเลยแถมรู้สึกว่าร่างกายจะพัฒนามากคืนอีกด้วย“ เนี่ยแหละ.. ” คีย์เริ่มไปอาบน้ำเตรียมตัวก่อนที่เขาจะทำทุกอย่างให้เสร็จแล้วเดินทางไปที่ที่ทำงานของตนเอง 13 พฤษภาคม 2021 12:00 น.คีย์ที่เดินทางมาถึงที่ทำงานของตนเองที่ตั้งอยู่ห่างจากบ้านประมาณนึง เมื่อก้าวเท้าลงมาจากรถประจำทางสิ่งที่เขาต้องผงะเลยก็คือด้านหน้าของเขามีวิญญาณเด็กคนนึงที่มายืนจ้องเขาด้วยสายตาเขม่น คีย์กัดฟันแน่นเขาพยายามทำเป็นมองไม่เห็นวิญญาณเด็กตนนั้น ด้านหน้าคือร่างวิญญาณเด็กที่สวมใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นดูจากอายุแล้วน่าจะซักประมาณ 8-9 ปี หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูใบหน้าไม่ได้มาในท่าทางรุกรานแต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความเศร้าหมองแล้วกำลังจ้องมองมาที่เขา เท้าทั้งสองข้างได้เริ่มก้าวเดินต่อ เขาก้าวทะลุผ่านร่างของวิญญาณเด็กตัวนั้นไปแล้วมุ่งตรงเข้าไปสู่ร้านของตนเอง เมื่อเท้าทั้งสองข้างก้าวเข้าไปภายในร้านวันนี้เองก็เป็นเหมือนทุกวันเขาร่วมงานกับเพื่อนร่วมงานคนเดิม ทั้งสองทักทายคีย์อย่างเป็นมิตรก่อนที่จะเริ่มงานกันในเวลาต่อมา เวลางานล่วงเลยผ่านไปจนถึงประมาณ 22:00 น ที่ได้เวลาเลิกงาน ทั้ง 3 พากันเดินออกไปด้านนอกร้านหลังจากที่มีพนักงานอีกชุดหนึ่งมาเปลี่ยนกะกัน เมื่อก้าวเท้าออกไปด้านนอกร้านคีย์ก็ได้ผงะลงอีกครั้งหลังจากที่วิญญาณเด็กตนเดิมยังคงมายืนดักรออยู่ด้านหน้าของเขา คราวนี้อีกฝ่ายดูเหมือนว่าจะขวางทางไม่ให้เขาเดินไปในขณะที่เพื่อนของเขาสองคนเดินไปด้านหน้าแล้ว คีย์หยุดเท้าของตัวเองแล้วจ้องมองวิญญาณเด็กที่อยู่ด้านหน้าของเขา คราวนี้ทั้งสองสบตากันอย่างไม่กระพริบ แดนและลิซที่เดินนำไปด้านหน้ารู้สึกถึงความผิดปกติเลยหยุดเท้าของตนเองแล้วหันกลับมาด้านหลัง “ เป็นอะไรน่ะคีย์.. ”“ ขอโทษทีกลับไปก่อนเลยพอดีว่าฉันมีเรื่องจะต้องทำนิดหน่อย ” คีย์ตอบกลับแดนไปจบตอน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 ฝึกฝนจุดวิญญาณ

นิยายแนะนำ

ราชันย์วิญญาณซ่อนเร้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 16 ฝึกฝนจุดวิญญาณ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้