“ แยกบ้าน ต่อไปพ่อแม่จะทำอะไรก็ตามสบายเลย ผมจะไม่ยุ่งด้วย” หลี่ห่าวอี้พูดท่ามกลางความเงียบสงบ นี่คือโอกาสอันดีและเป็ข้ออ้างที่จะได้แยกบ้านสักที ชาวบ้านจะได้ไม่ตำหนิบ้านสามว่าเนรคุณพ่อแม่ อู๋จางิ่มองสามีอย่างชื่นชม เขาทำดีมาก เธออยากแยกบ้านมานานแล้วั้แ่คลอดแฝดหงส์ั
“ แยกบ้านเหรอ เป็ความคิดที่ดี ฉันเห็นด้วยกับน้องสาม ” หลี่ซิงอีครุ่นคิดสักพักและตัดสินใจแยกบ้านเช่นกัน อีกอย่างภรรยาของเขาก็บ่นอยากแยกบ้านมานานจนเขารู้สึกรำคาญใจ สองชรามองหน้าลูกๆอย่างปวดใจ ทำไมถึงเป็แบบนี้ไปได้
“ เ้าใหญ่ล่ะ ” หลี่เลี่ยงจินถามลูกชายคนโตของบ้านหลี่
“ ผมแล้วแต่พ่อกับแม่จะตัดสินใจ ” หลี่เจียวจิ้นพูดพร้อมหลบสายตาภรรยาที่กำลังจ้องเขม็งมองมาที่เขาอย่างไม่พอใจ
“ เ้าใหญ่ แกไปตามผู้ใหญ่บ้านมาที่นี่ซะ ” ผู้นำตระกูลหลี่ได้ตัดสินใจแยกบ้านกับลูกชาย ในเมื่อเ้ารองและเ้าสาม้าแยกบ้าน อย่างนั้นก็แยกไปเถอะ เขาอายุปูนนี้แล้ว อยากใช้ชีวิตสบายๆก่อนตาย ไม่อยากนั่งฟังเื่น่าปวดหัวทุกวี่ทุกวัน
จูหนิงหวงหยิบเงินเก็บทั้งหมด 1,700 หยวน เธอวางกองเงินไว้บนโต๊ะ หลี่ไฉหงและหลี่จางหย่งตาลุกเป็ไฟ พวกเขาสองคนจ้องกองเงินจนกลืนน้ำลายเสียงดังเอื๊อกใหญ่ อู๋จางิ่มองเหยียดอย่างดูแคลน
“ ฉันกับแม่ของแกก็ลำเอียงมานาน ไม่คิดว่าจะทำให้ลูกชายและลูกสะใภ้รู้สึกไม่พอใจ ณ เวลานี้ พ่อจะไม่ลำเอียงอีกแล้ว จะยุติธรรมกับพวกแกสามคน ส่วนลูกสองคนก็เอาเปรียบพี่ชาย พี่สะใภ้มานานพอแล้ว พวกแกสองคนจะไม่ได้อะไรเลยเพราะไม่มีส่วนร่วมในการทำงานแลกแต้ม เพราะฉะนั้นช่วยหยุดโลภสักที ” หลี่เลี่ยงจินตะคอกใส่ลูกคนสี่ ลูกคนที่ห้าอย่างเสียงดัง จนทั้งสองคนสะดุ้งใและมองหน้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะพ่อไม่เคยเป็แบบมาก่อนเลย
“ พ่อครับ” หลี่จางหย่งพูดเสียงสั่น
“ พ่อคะ ทำไมล่ะ ” หลี่ไฉหงอุทานอย่างใ เธอและพี่สี่จะไม่ได้รับส่วนแบ่ง เงินจำนวนมากที่อยู่ตรงหน้านั้น น่าเจ็บใจชะมัด
“ ทำไมเหรอ พวกแกสองคนจะขัดขวางการตัดสินใจของพ่อ งานก็ไม่ได้ช่วยทำแต่ใช้ชีวิตสุขสบายจากการทำงานอย่างยากลำบากของพวกฉัน จนถึงตอนนี้ก็พอได้แล้ว ” หลี่ห่าวอี้พูดแทรก น้องสี่กับน้องห้าได้เรียนจบถึงมัธยมศึกษาตอนปลายและทำงานในโรงงาน สองคนนั้นได้รับเงินเดือน 25 หยวนกับคูปองอีกหลายใบ สามารถใช้ชีวิตในเมืองได้อย่างสบายและดีกว่าอยู่ที่ชนทบท
อีกอย่างถ้าพวกเขาสองคนใช้จ่ายอย่างประหยัด ไม่ฟุ่มเฟือยก็สามารถมีเงินเก็บประมาณ 100 หยวนต่อปี แตกต่างกับพี่ชายสามคนที่เรียนจบแค่มัธยมศึกษาตอนต้น ต้องทำงานตากแดดตากลม กินก็ไม่อิ่มท้อง เมื่อเวลากลับบ้านสองคนนั้นชอบเอาของในบ้านกลับเมืองไปทุกที เหมือนปลิงดูดเืไม่มีผิด
“ พ่อจะแบ่งเงินให้เ้าใหญ่ เ้ารอง เ้าสาม คนละ 400 หยวน เหลือ 500 หยวน พ่อกับแม่จะเก็บไว้ ส่วนธัญญาหารก็แบ่งเท่าๆกัน พวกแกสองคนก็ได้รีบเช่นกัน ถือว่าฉันขอครั้งนี้เป็ครั้งสุดท้าย แล้วต่อไปใช้ชีวิตของใครของมัน อย่าเอาเปรียบพี่น้องอีกเลย ” แม้จะมีคนไม่พอใจที่สองคนนั้นไม่ได้ทำงานแต่ได้รับส่วนแบ่งธัญพืช มันน่าโมโหจริงๆ
สะใภ้รองมองน้องสามีสองคนอย่างเครียดแค้น เมื่อแยกบ้านไปแล้วชราสองคนอย่าคิดคาดหวังว่าเธอดูดำดูดี ไม่ใช่พ่อแม่ของเธอสักหน่อยจะดูแลไปทำไม
มีคนผู้ใหญ่บ้านและสมาชิกอีกสองสามคนมาเป็พยานในการตกลงแยกบ้าน ข่าวลือแพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านซวนซวน สาเหตุของการแยกบ้านตระกูลหลี่เป็เพราะลูกชายคนที่สี่และสองผู้เฒ่าอำเลียง จนลูกชายคนอื่นต่างไม่พอใจ ชาวบ้านได้รับรู้ข่าวต่างพากันนั่งนินทาอย่างสนุกปาก