หลังจากหลางเทียนกลับที่พักไป เขาก็เริ่มขัดเกลาพลังหยินบริสุทธิ์ ภายในกายที่ยังติดค้างอยู่ให้หมดไป หากเป็ร่างกายคนปกติทั่วไป เกรงว่าพลังหยินบริสุทธิ์ เข้มข้นมากขนาดนี้ จะกลายเป็พิษอายเย็นร้ายกาจ ทำลายร่างกายคนผู้นั้น แต่ไม่ใช่สำหรับกายาของหลางเทียน มันพร้อมจะสูบกลืน สวาปาม พลังงานทุกอย่างเข้าไป ราวกับมันเป็ทะเลลึก ไร้สะดือก้นบึ้ง ยากที่จะหยั่งถึง
ก่อนหลางเทียนจะถอนลมหายใจออกมายาว เฮ้อ!! ใน่สองสามวันมานี้ เขาไม่รู้จะฝึกกายาประหลาดของเขาเยี่ยงไรดี แถมหากกายานี้ มันเข้าตาใครบางคนอาจเป็ผลร้ายมากกว่าผลดี สำหรับตัวเขา หลางเทียนจึงเลิกคิดเื่ฝึกฝนกายานี้ ของเขาไปก่อน
แล้วกลับมาตั้งใจฝึกฝนวิชาลมหวน กระบวนท่าที่5 ย่างก้าวลมะเิ แม้แต่หลางเทียนจะเห็นภาพเส้นสมมาตร ภายในตำราปรากฏออกมาเป็ฉากๆ ภาพเคลื่อนไหว จากการััฝ่ามืออย่างตั้งใจ จากตำราเก่าเล่นนั้น
เขาก็ยากจะเรียนแบบท่าทาง กระบวนท่าย่างก้าวลมะเิได้ง่ายๆ จากความซับซ้อนของมัน แถม่ที่หลางเทียนฝึกฝน ก็มักจะมีตัวกวนใจอย่าง เ้าเจียงหยางมาท้าประลองอยู่บ่อยครั้ง แม้ชายหนุ่มจะรับรู้ว่า พลังสายเืเหมันต์ของเขา ไม่สามารถทำอะไรหลางเทียนได้ก็ตาม แต่ก็ยังตามตื๊อหลางเทียนไม่เลิก ในวันนี้เองก็เช่นเดียวกัน
หลางเทียนเดินย่างก้าว แคะขี้มูกออกมาหน้ากระโจมที่พัก ด้วยความไม่สบอารมณ์ น้อยครั้งนักที่เขาจะใบหน้างอเช่นนี้ ก่อนเปิดปากขึ้นมาทันที ครั้นเห็นเด็กหนุ่มอาภรณ์สีเขียว ใบหน้าฉุนเฉียว ยืนรอเขาด้วยใบหน้าโอหัง
“เจียงหยาง เ้ามาท้าข้าประลองอีกแล้วเช่นนั้นหรือ... วันนี้ข้าบอกเ้าก่อนนะ ข้าไม่ออมมือให้เ้าแล้ว”
เสียงถุยน้ำลายเด็กหนุ่ม ยืนกอดอกพร้อมกระบี่ดังขึ้นมาทันที ถุย!! “ข้ายังไม่แพ้เ้าเสียหน่อย ไอ้เด็กบ้า แค่ทนอายหยิน ข้าได้นิดหน่อย อย่าทำเป็ได้ใจไป”
หลางเทียน เอื้อมฝ่ามือไปด้านหน้า ก่อนจะดีดขี้มูกไปติดกลางหน้าผาก เจียงหยาง แม้ด้านของเจียงหยาง จะยกฝักกระบี่ขึ้นมาปัดป้อง ทว่าความเร็วของเขา ยังไม่ทันความเร็วขี้มูกของหลางเทียน หน้าเขาเหยเกทันใด รีบปาดขี้มูกออกจากใบหน้า ด้วยความรังเกียจ “เ้า!! เ้า!! ไอ้เด็กบ้า”
หลางเทียน แค่นเสียงหึ! ขึ้นมาทันที ด้วยใบหน้าไม่ยินดียินร้าย “หากเป็มีดบิน เ้าคงไม่มีหน้ามาทำตาฉุนเฉียวใส่ข้าแล้ว เจียงหยางไอ้เด็กหัวเขียว”
คนอื่นๆ ได้ยิน ไอ้เด็กหัวเขียว จากปากของหลางเทียน พวกที่มองชมการปะทะคารมของพวกเขา ต่างก็ขำขันกันออกมา “ฮ่าๆ นายน้อยตระกูล เจียงถูกเรียกว่าไอ้เด็กหัวเขียว ข้าได้ยินไม่ผิดใช่หรือไม่?”
“อืมๆ ไอ้เด็กบ้านี่มันใจกล้าห่อฟ้านัก กล้ายั่วนายน้อยตระกูลข้า”
ทำให้เจียงหยางหน้าบูดเบี้ยวไม่น่ามอง “ไอ้เด็กบ้า วันนี้แหละข้าจะจัดการเ้า!!” เจียงหยางชักกระบี่ออกจากฝัก สำแดงกระบี่ ยามเหมันต์ออกมาทันที
เมื่อเสียง ย๊าก!! เขาคำรามก้องออกมา
“คลื่นอายเย็นทำอะไรเ้าไม่ได้ แต่คลื่นกระบี่ก็สามารถ หั่นเ้าให้กลายเป็เศษเนื้อได้เช่นกัน เ้าระวังตัวให้ดีล่ะเ้าเด็กบ้า” เมื่อเห็นหลางเทียน ก้าวฝีเท้าถอยหลัง ออกห่างจากกระบี่ไล่รุก ของเขาออกไปอย่างต่อเนื่อง เจียงหยางคลี่ยิ้มภายในใจขึ้นมาทันที เมื่อเขาทำให้อาภรณ์ผ้าป่านเก่า หลางเทียนขาดได้ ส่งให้เขามีความมั่นใจขึ้นมาหลายส่วน
“ย๊าก!! เอาการโจมตีของข้าไปกินเสีย!!” เสียงคำรามรุกไล่ล่า เจียงหยางดังออกมาก้อง พร้อมสำแดงคลื่นกระบี่ไล่ล่า ออกมาอย่างต่อเนื่อง จนบัดนี้ใบหน้าของหลางเทียน ไม่มีความขี้เล่นอีกต่อไป
หลางเทียน เบี่ยงตัวหลบพร้อมถอยฝีเท้าออกไปอย่างต่อเนื่อง ก่อนเสียงฝีเท้าลมะเิจะดังขึ้น เมื่อเขาเหยียบเท้า กระแทกพื้นอย่างรุนแรง ปัง!! ส่งให้เกิดลมะเิ แม้มันจะยังไม่ใช่วิชา ย่างก้าวลมะเิที่สมบูรณ์ แต่ก็ทำให้ร่างของหลางเทียน มาอยู่ด้านข้าง เจียงหยางในเสี้ยวพริบตา พร้อมสีหน้าชายหนุ่มที่ใ
แม้ปรายหางตาเจียงหยาง จะตามความเร็วของหลางเทียนทัน ทว่าส่วนอื่นๆ ของร่างกายเขา กลับขยับตามไม่ทัน ไม่มีการตอบสนอง เมื่อเสียงหลางเทียนเองพูดออกมา
“เ้ากัดกรามเอาไว้แน่นๆล่ะ เจียงหยาง ไอ้เด็กหัวเขียว”
ทันใดเท้าของหลางเทียน ก็เตะขึ้นโด่งออกมาทันที เสียง อัก!!! ดังออกมาหนักแน่น พร้อมร่างเจียงหยางค่อยๆ ลดลงต่ำ เดี๋ยวหน้าเขียว เดี๋ยวหน้าขาวซีดด้วยความเ็ป
“อ๊ากๆๆ เ้า!! เ้า!!”
เมื่อเจอกระบวนท่าลูกเตะไข่สลับด้าน หลางเทียนเข้าไป ให้หมู่ชนต้องกุมเป้าขึ้นมา รู้สึกเ็ปแทนตัวของเจียงหยาง ที่กลิ้งไปกลิ้งมากับพื้นลานกว้าง
ก่อนหลางเทียนจะสืบฝีเท้ากลับที่พัก เอ่ยถามสุ่ยเยว่ ออกมาเล็กน้อยครั้นเห็นเด็กสาว เม้มริมฝีปากเผยอขึ้นมา “เ้าจะท้าข้าประลองด้วยไหม แม่นางสุ่ยเยว่”
สุ่ยเยว่ยิ้มอย่างยากลำบาก ก่อนนางจะกล่าวพูดกลบเกลื่อนออกมา นางมีความมั่นใจแค่5ส่วน ที่จะชนะหลางเทียนได้ เด็กสาวจึงชูสามนิ้วขึ้นมา “สามกระบวนท่า เราจะต่อสู้กันในสามกระบวนท่า แล้วข้าจะไม่รบกวนเ้าอีกต่อไป หลางเทียน” พร้อมนางที่ยิ้มแยกเขี้ยวเล็กๆ ของนางออกมา อยากจะรู้นางกับหลางเทียนใครกัน ที่แข็งแกร่งกว่ากัน
หลางเทียนพยักหน้ารับคำนาง “หวังว่าหลังจากจบการต่อสู้นี้ เราจะเป็มิตรสหายที่ดีต่อกัน”
สุ่ยเยว่ ส่ายหัวเผยรอยยิ้มออกมาเล็กๆ “มันก็ขึ้นอยู่กับวิธีการของเ้า... เ้าเด็กโง่”