ตอนที่ 3 หมวดเหยาอย่าใจอ่อน
"นายนี่มันดวงแข็งจริงๆ ไม่ตายก็บุญแล้ว ผมไม่เข้าใจพวกอธรรมแบบพวกคุณจริงๆ ชอบฆ่าแกงกันอยู่เรื่อย ตำรวจแบบผมก็เหนื่อยเป็เหมือนกันนะ " เหยาเซิ่งขับรถไปบ่นไป แสดงจุดยืนเป็ตำรวจที่ห่วงใยผู้ร้าย
"อะอื้อ! สิ่งที่ผมห่วงมากกว่าตาย คือการแก้แค้น! ครอบครัวแตกสาแหรกขาดเพราะมันคนเดียว หลิวเจียตี้!" เขาหมาดคออดกลั้นต่อทุกความเ็ป ตั้งใจจดจำใบหน้าผู้ช่วยชีวิต พร้อมผูกใจแค้นในเวลาเดียวกัน
"ผมสืบคดีนี้อยู่ ถ้าคุณยินดีร่วมมือกับตำรวจ ทุกข้อกล่าวหา... จะลดโทษให้กึ่งหนึ่งแลกกับการไม่จับคุณเข้าคุก " เหยาเซิ่งยื่นข้อเสนอ หวังใช้กลยุทธ์พยัคฆ์ชนพยัคฆ์
"ต่อให้คุณไม่เสนอสิทธิพิเศษเหล่านี้ ผมก็ยินดีทำเพื่อคุณ... ขอบคุณที่ช่วยชีวิต!" เขาแข็งใจพูด ก่อนจะแน่นิ่งไป
หลังจากพูดคุยกันมาตลอดทาง ถิงเซียวเสียเืมาก หมดสติคาเบาะหลัง เหยาเซิ่งจำใจแวะเข้าโรงพยาบาลเอกชน อุ้มร่างถิงเซียวอย่างทุลักทุเล จังหวะชุลมุนที่เขาพาคนเจ็บผ่านทางเข้า ในขณะเดียวกันอาไท้เพิ่งจะเดินสวนทางออกไป พวกเขาคลาดกันอีกครั้ง
"หมอฮั่วคะ เคสด่วนเข้าค่ะ คนเจ็บอาการสาหัส ต้องเข้าห้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้ค่ะ" จวิ้นฉีฟินกับแผนการแสบๆของตัวเองไม่ทันไร ต้องวิ่งหน้าตั้งเตรียมผ่าตัด
"โอ้! เ้าเพื่อนเวรนั่นคงกลัวฉันว่างสินะ ส่งคนเจ็บสภาพยับเยินขนาดนี้ คงเป็ฝีมือใครไปไม่ได้ " จวิ้นฉีเห็นเคสแบบนี้จนชิน เดาให้เป็ฝีมือหลิวเจียตี้ไว้ก่อน
"หมอครับ ฝากด้วยนะครับหมอ" เหยาเซิ่งดูเป็กังวล เผลอตัวคว้ามือหมอมากุม ส่งสายตามีหวังถ่ายทอดไปถึงทีมแพทย์
"ครับๆ ญาติคนเจ็บไม่ต้องกังวลนะครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด " ในฐานะหมอ จวิ้นฉีต้องคอยปลอบใจและให้ความหวังคนที่รออยู่หน้าห้องผ่าตัด
"หมอคะ คนเจ็บไม่มีญาติเซ็นรับรอง ยังผ่าตัดไม่ได้นะคะ " พยาบาลฝ่ายทะเบียนรีบวิ่งเสนอหน้ามาเบรกหมอ
"อ่าว คุณไม่ใช่ญาติคนเจ็บหรอกเหรอครับ" จวิ้นฉีทำหน้าเหว๋อ
"อะเอ่อ ผมครับ ผมเป็ญาติของเขาเอง" ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์แบบเขาไม่เคยโกหกประชาชนมาก่อน แต่ครั้งนี้จำเป็จริงๆ เหยาเซิ่งรีบเซ็นเอกสารทุกฉบับ เป็ญาติกำมะลอ
"คุณเกี่ยวข้องอะไรกับคนเจ็บคะ" พยาบาลถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
"อะเอ่อ... ผมเป็พี่ชายของเขาครับ" เหยาเซิ่งตื่นเต้นจนเหงื่อตก เขาไม่เคยทำเื่ขัดกฎหมาย ภายนอกดูนิ่งๆแต่ในใจลนลานจนทำตัวไม่ถูก
"งั้นรบกวนขีดในช่องพี่น้องด้วยค่ะ" พยาบาลยื่นเอกสารให้ตรวจเช็กอีกรอบ เหยาเซิ่งมือสั่นไม่มีพิรุธเลย มือตัวดีดันขีดพลาดไปหนึ่งช่อง ขีดช่องสามีภรรยารีบยื่นเอกสารคืนให้ฝ่ายทะเบียน
แต่ดูเหมือนว่าพยาบาลจะยังไม่จบ เดินวกกลับมาด้วยสีหน้าไม่ค่อยเป็มิตร เตรียมอ้าปากพูดอีกรอบ
"โอ๊ย!! อะไรกันนักกันหนาครับ พวกคุณเป็หน่วยงานเอกชนจริงหรือเปล่า ทำงานเหมือนหน่วยงานราชการไปได้ กว่าจะได้ผ่าตัด! กว่าจะได้รักษา คนเจ็บได้ตายก่อนพอดี! พวกคุณเห็นข้อมูลในกระดาษพวกนี้สำคัญกว่าชีวิตคนหรอ!" เหยาเซิ่งยืนหนึ่งเื่ทวงความเป็ธรรม เขาพูดดักคอซะจนคุณพยาบาลไม่กล้าพูดสวน
"เอ่อ ค่ะ! ขอบคุณที่ตักเตือนนะคะ เอาเป็ว่าให้พวกคุณเป็สามีภรรยากันนะคะ" พยาบาลสาวย่อรับข้อผิดพลาด แต่ใบหน้าของเธอคว่ำปากบิดลงล่าง เดินสะบัดบ๊อบหนีไป
"นะนี่! ว่าไงนะ สามีภรรยาอะไรกัน ผมกับเขาเป็ชายทั้งคู่! " เหยาเซิ่งะโตามหลังแต่พยาบาลฝ่ายทะเบียนก็ไม่อยากจะสนใจผู้ชายปากร้ายแบบเขาแล้ว
3 ชั่วโมงผ่านไป
ถิงเซียวถูกย้ายไปห้องพิเศษ เคราะห์ดีที่เขาพ้นขีดอันตราย คนที่สมควรไปเข้าโรงพักอย่างหวังเหยาเซิ่งกลับต้องมานั่งแช่อยู่ในโรงพยาบาลเฝ้าไข้คนไร้ญาติ
"คนไข้ฮั่นถิงเซียว ค่ารักษาทั้งหมดแปดหมื่นหยวน ไม่ทราบว่าสะดวกชำระผ่านช่องทางไหนคะ" เื่เรียกเก็บค่าใช้จ่าย พยาบาลฝ่ายทะเบียนทำงานไวมาก คนไข้ยังรับน้ำเกลือไม่ถึงครึ่งขวดเรียกเก็บค่าใช้จ่ายเต็มจำนวน
"อะเอ่อ... ผมไม่มีเงินครับ เรียกหมอมาปลดสายน้ำเกลือให้ผมเถอะ" ถิงเซียวสิ้นเนื้อประดาตัว เพื่อไม่ให้ใครต้องมารับผิดชอบชีวิต เขายอมไม่รักษาต่อ
"จะบ้าหรือไง นายเงียบไปเลยนะ! คิดว่าตัวเองเป็ต้นกระบองเพชรหรือไง สังเคราะห์แสงเองไม่ได้ก็หุบปากไปเถอะ!" วันนี้หมวดเหยาอารมณ์ฉุนเฉียวเป็พิเศษ ดุถิงเซียวซะหน้าหงอย
"เอาเถอะ ผมเป็คนลากนายมาที่นี่ ค่ารักษาทั้งหมดผมรับผิดชอบเอง " เหยาเซิ่งใจถึงพึ่งได้ แปดหมื่นหยวนเท่าเงินเดือนของเขาที่รวมกันทั้งปีก็ยอมจ่าย
"คุณตำรวจ... ขอโทษนะที่เป็ภาระของคุณ และขอบคุณจากใจที่ช่วยเหลือ วันข้างหน้าถ้าคุณตกอับไม่มีที่ไป... ให้เซมาหาผม ฮั่นถิงเซียวจะเลี้ยงคุณตลอดชีวิต" ถึงกำลังหน้าเสียๆที่โดนดุ ยังอุตส่าห์กล่าวขอบคุณและขอโทษตามกาลเทศะ จนเหยาเซิ่งโกรธไม่ลง
"ช่างเถอะ เงินแค่นี้ผมไม่ติดใจหรอก ถือซะว่าเป็ค่าจ้างล่วงหน้าที่นายจะช่วยผมลากหลิวเจียตี้เข้าคุกก็แล้วกัน !"
"ผมว่าก่อนอื่น นายควรจะเลิกทำหน้าบูดเป็ตูดก่อน" มันน่าหงุดหงิดจริงๆที่ถิงเซียวเอาแต่ทำหน้างอ
"ก็คุณดุผม จะให้หัวเราะหรือไง"
"พ่อแม่ยังไม่พูดกับผมแบบนี้ แล้วคุณเป็อะไรกับผมล่ะ ถึงกล้าด่าผมต่อหน้าคนอื่น" เขาพูดด้วยน้ำเสียงแ่ๆ ไม่มีแรงต่อกร แต่ก็อยากเถียง
"ความสัมพันธ์ของผมกับคุณงั้นเหรอ ถ้าบอกว่าเป็สามีภรรยากัน คุณจะว่ายังไง" เหยาเซิ่งตั้งใจพูดแหย่เล่น แซวเขาต่อหน้าพยาบาลฝ่ายทะเบียนที่รอเก็บเงิน ส่วนถิงเซียวนั้นสำลักน้ำพุ่ง
"มะไม่จริงนะครับคุณพยาบาล อย่าไปเชื่อเขาเด็ดขาด เขาพูดไปเรื่อย" ถิงเซียวกลัวว่าสาวสวยที่อยู่ตรงหน้าจะเข้าใจผิด รีบพูดแก้ต่างใหญ่โต
"ไม่หรอกค่ะ ในเอกสารที่เซ็นกำกับ พวกคุณก็เป็สามีภรรยากันจริงๆ" พยาบาลหัวเราะแบบเขินๆ เดินหน้าแดงออกจากห้องพักคนไข้ ปล่อยให้พวกเขาอยู่ลำพัง
"คุณตำรวจ! นี่มันอะไรกัน ผมไปเป็สามีภรรยาของคุณเมื่อไหร่ไม่ทราบ! ขอออกตัวก่อนเลยนะครับ ผมชอบผู้หญิงไม่นิยมเพศเดียวกัน ถ้าคุณกำลังคิดกับผมแบบนั้น ช่วยเปลี่ยนความคิดซะใหม่" ถิงเซียวกอดอกหน้ามุ้ย ร่ายยาวจนปากแฉะ
"เงียบน่า ผมรำคาญ ถ้าไม่ใช่เพราะผมเซ็นเอกสาร คุณคงไปนอนเฝ้ารากมะม่วงแล้ว"
"ถ้านายพูดเก่งขนาดนี้แสดงว่าไม่มีอะไรน่าเป็ห่วง งั้นผมไปรายงานตัวที่โรงพักก่อน คืนพรุ่งนี้เดี๋ยวผมจะกลับมานอนเฝ้าไข้ก็แล้วกัน " เหยาเซิ่งหายห่วง ออกไปเข้าเวรที่โรงพักใหม่ ปล่อยเขาไว้ที่นั่นลำพัง
เช้าวันต่อมา ณ คฤหาสน์ตระกูลหลิว
"ว๊าว! นี่มันบ้านคนจริงๆหรอ ใหญ่โตอย่างกับพระราชวัง" อาไท้ถูกหิ้วเข้าบ้านเศรษฐี เป็เด็กปั้นในสังกัดฮั่วจวิ้นฉี เขาให้ลีมูซีนไปรับไปส่งถึงที่
"หวังว่าจะถูกใจนายนะเพื่อนรัก" จวิ้นฉีพาเขามาแนะนำตัวถึงรังเ้าพ่อมาเฟีย หลิวเจียตี้จะปฏิเสธก็คงยาก
"สวัสดีครับคุณลุง ผมอาไท้พนักงานใหม่ครับ ฝากตัวด้วยครับ!" พอไปถึงก็ทำตัวเปิ่น เด็กหน้าซื่อแบบเขาคำนับผู้ใหญ่อย่างน่าเอ็นดู แต่พลาดตรงที่เขาไร้เดียงสาเกินไป เข้าใจว่าเจียตี้คือหัวหน้าคนจัดหาแรงงาน
"เ้าเด็กนี่น่าสนใจแฮะ คนแก่ๆแบบนายเจอคนแบบเขานี่แหละ ชีวิตจะได้ไม่น่าเบื่อจำเจ" จวิ้นฉียกน้ำชาดื่มพลางหัวเราะชอบใจ
"อะเอ่อ... คุณหมอครับ ให้ผมเริ่มงานวันแรก ไหนล่ะครับคนป่วยติดเตียงที่ว่า " คฤหาสน์ใหญ่โตขนาดนี้ให้เดินหาด้วยตัวเองคงวิ่งวุ่น อาไท้หันกลับมากระซิบถามจวิ้นฉีเพื่อเตรียมพร้อม
"อะฮ่า! เ้าเด็กโง่ ก็เขานั่นไงคนที่นายต้องดูแล... ส่วนเื่ติดเตียง... ไว้ถามเขาเองก็แล้วกัน" จวิ้นฉีเอ็นดูเ้าหนุ่มหน้าหวานคนนี้ไม่ไหว เผลอรูปหัวเบาๆ ก่อนจะขอกุญแจเฟอร์รารี่คืน
"เอ๊ะ จะเป็ไปได้ยังไง ในประกาศก็บอกอยู่ชัดๆว่าดูแลคนชรา ถ้าหมายถึงเขาคนนี้ ไม่เห็นจะชราเลย" เขาทำหน้าเด๋อ ยกมือเกาหัวแก้เขิน แต่มาถึงถ้ำเสือแล้ว มีเหรอที่เจียตี้จะปล่อยให้ออกไปได้ง่ายๆ
เรียน นักอ่านที่รัก ขออนุญาติกราบแทบเท้า เนื่องจาก MY DADDY I มาเฟียพ่อทูนหัว (Yaoi) เป็นิยายเื่สั้นที่จัดจำหน่ายแบบเล่ม E-BOOK เท่านั้น จึงเผยแพร่ทดลองอ่านได้เพียง 3 ตอน
สำหรับท่านที่้าสนับสนุน แนะนำซื้อผ่าน Mebmarket เว็บหรือแอนดรอยด์ ราคาพิเศษ 49 B
ขออภัยและขอบพระคุณจากใจนะคะ
ด้วยรัก
- หวงตี้ -
697
