"นั่นไงเราเจอพวกมันแล้ว" ชาลีชี้ให้ทุกคนในกลุ่มดู สไลม์ขนาดใหญ่ประมาณวัว ที่ะโกันอยู่เต็มทุ่งรวมๆแล้วน่าจะประมาณ 20 ตัว
"สไลม์มันโตได้ถึงขนาดนี้ ปกติพวกมันจะขนาดประมาณแมวเองนี่ครับ" อัลถาม
"ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไม แต่ถ้าจะให้เดา คงเป็เพราะอาหารแถวนี้อุดมสมบูรณ์กว่า" ชาลีตอบอัลด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"งั้นเรามาเริ่มภารกิจกันเธอ" เมย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
หลังสิ้นเสียงเมย์ ชาลีก็พุ่งเข้าไปกลางพร้อมทั้งดึงดูดความสนใจสไลม์ 2 ตัวให้เข้ามาโจมตีเขา
"ทักษะเวทย์น้ำระดับ 6 หอกน้ำแข็ง" ทันทีทีเมย์พูดจบ แท่งทำแข็ง ปลายแหลมขนาดใหญ่ก็เกิดขึ้นแล้วพุ่งเข้าใส่ สไลม์ที่กำลังโจมตีชาลี ทำให้สไลม์ตัวนึงถึงกับแหว่งหายไปเลย แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะให้ไห้มันตาย เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา แผลที่แหว่งไปของร่างกายก็กลับสู่ปกติ
"พลังการรรักษาอะไรกันเนี้ยยย" ชาลีพูดขึ้นมา ในขณะที่ผิวหน้าโล่อันมหึมาของเขากำลังละลายจากผลการโจมตีของสไลม์
"โล่ละลายเลยเหรอ หรือว่านั่นจะเป็ปฏิกิริยาเคมี" อัลเริ่มวิเคราะห์จากสิ่งที่เขาเห็น
"หน่วงปฏิกิริยาระดับ 3" โล่ของชาลีที่กำลังละลายก็หยุดลง
"ข้างหลัง ระวัง" ชาลีะโ เมื่อพบว่าอีกสไลม์ 2 ตัวกำลังจะเข้าโจมตี อัลและเมย์หันตามเสียทันที
"ะเิกรดเกลือ!!!" ทันทีที่อัลรู้ตัว เขาก็ใช้เวทย์ไม้ตายออกไปทันที ทำให้สไลม์ทั้ง 2 ตัวหยุดชะงัก
"ทักษะเวทย์น้ำระดับ 6 คุกน้ำ" คุกน้ำเป็เวทย์ที่ใช้น้ำปกคลุมเป้าหมาย เพื่อหยุดการเคลื่อนไหว และทำให้ศัตรูขาดอากาศหายใจ
ทันทีที่คุกน้ำหยุดการเคลื่อนไหวของสไลม์ทั้ง 4 ชาลีก็ถอยออกมา
"เรารับมือกับสไลม์ทีเดียว 4 ตัวไม่ไหวหรอกถอยไปตั้งหลักก่อน" ชาลีพูดทันทีที่ถอยออกมาสำเร็จ ทำให้ทั้ง 3 ต้องถอยออกมาเพื่อรักษาระยะห่าง
"เรามีเวลาประมาณ 10 นาทีก่อนคุกน้ำจะสลาย" ถึงแม้ว่าคุกน้ำจะเป็เวทย์ที่ได้ผลดีในการสังหารศัตรู แต่กับสไลม์ที่ไม่มีระบบหายใจ มันทำได้แค่ถ่วงเวลาเท่านั้น
"การโจมตีด้วยกรดของผมก็ทำอะไรพวกมันไม่ได้เลยครับ แต่เหมือนผมจะคิดอะไรออกแล้ว" อัลกล่าว
หลังจากที่ทุกคนวางแผนเสร็จ การล่าครั้งใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น อัลเริ่มแยกสารบางอย่างออกจากยาฟื้นพลังของเขา แทนที่ชาลีจะพุ่งเข้ากลางฝูงศัตรูเหมือนคราวที่เเล้ว เค้าเลือกที่จะเดินนำหน้าทุกคนแทน ทันทีที่สไลม์มองเห็นชาลี พวกมันก็เริ่มเข้ามาโจมตี แต่ก่อนที่จะมาถึง ตัวอัลได้ขว้างก้อนโลหะเข้าไปในตัวสไลม์ทันที แต่เพียงไม่กี่อึดใจ ก้อนโหละเ่าั้ก็ละลายหายไปในตัวสไลม์
"เริ่มโจมตีเลยครับคุณเมย์" อัละโออกมาทันทีที่เห็นว่าก้อนโลหะละลายหมด
"ได้เลย ทักษะเวทย์น้ำระดับ 6 หอกน้ำเเข็ง" เช่นเดิมหลัยจากร่ายเวทย์ แท่งน้ำแข็งก็ได้พุ่งทำความเสียหายจนสไลม์มีรอยแหว่งอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อมันกำลังจะสร้างร่างกายใหม่ สิ่งที่น่าใก็ได้เกิดขึ้น
"นั่นมันอะไรอะ น่าขยะแขยงจริงๆ" เมย์พูดออกมาเมื่อเห็นว่าชิ้นส่วนที่สไลม์สร้างใหม่นั้น ไม่ใช่ร่างกายแบบเดิมของพวกมัน แต่เป็ก้อนเส้นเืน่าขยะแขยงขึ้นมาแทน ก้อนเส้นเืเริ่มเจริญเติบโต จนกลืนกินทั้งตัวเหล่าสไลม์ และทำให้พวกมันสลายกลายเป็น้ำ
"ผมสร้างมะเร็งขึ้นมาในตัวของพวกมันยังไงละครับ"
โลหะที่อัลข้างไปนั้นไม่ใช่โลหะธรรมดา แต่สิ่งนั้นคือสิ่งที่เขาใช้เวทย์สร้างขึ้นมา แร่พอโลเนียม แร่กัมมันตรังสี ที่ให้รังสีแอลฟ่าออกมา เคยใช้ลอบสังหารสายลับรัสเซียในสมันก่อน โดยเ้ารังสีแอลฟ่านี้ ไม่มีอำนาจพอที่จะทะลุแม้แต่กระดาษ มันจึงไม่ทำอันตรายต่อผู้ถือ แต่ในทางกลับกัน ถ้ามันอยู่ในร่างกายของสิ่งมีชีวิต ยิ่งถูกย่อยสลายเป็อนูเล็กๆ ยิ่งทำให้ผลของมันรุนแรงขึ้น โดยรังสีแอลฟ่านั้น จะสร้างความเสียหายโดยตรงต่อ DNA ซึ่งถือเป็ต้นแบบในการสร้างเซลล์ใหม่ของทุกสิ่งมีชีวิต ดังนั้นเมื่อเ้าสไลม์สร้างเซลล์ใหม่หลังจากโดนการโจมตีของเมย์ ทั้งๆที่ DNA ตัวเองเสียหายนั้น สิ่งที่ได้กลับมาจะไม่ใช่เซลล์ใหม่ แต่จะเป็เซลล์มะเร็งที่จะกัดกินพวกมันแทน
"แมลง? เอาเถอะถึงจะไม่เข้าใจ แต่เราก็กำจัดมันได้" ชาลีหันมาสดงความยินดีกับอัล ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยเข้าใจว่าอัลทำอะไรไป
"เรามาใช้วิธีนี้จัดการมันให้หมดทุ่งเลยย" อัลพูดด้วยท่าทีฮึกเฮิม เขาค่อนข้างดีใจที่แผนของเขาสำเร็จด้วยดี
ทั้ง 3 ค่อยๆจัดการสไลม์ที่เข้ามาไปทีละตัว โดยให้ชาลีที่โล่ถูกเคลือบด้วยเวทย์หน่วงปฏิกิริยานำหน้า อัลขว้างแร่พอโลเนียม เข้าไปใสตัวสไลม์ที่กำลังจะมาโจมตี ส่วนเมย์ก็สร้างความเสียหาย เพื่อให้สไลม์สร้างเซลล์ใหม่ จากนั้นก็รอดูเซลล์มะเร็งทำลายร่างกายนั้น
"เฮ้อ!! หมดซักที" อัลกล่าวอย่างผ่อนคลายหลังจากจัดการสไลม์ตัวสุดท้ายเสร็จ แต่ต่างจากอีก 2 คน ที่กำลังตั้งท่าพร้อมสู้และมองตรงเข้าไปในป่า ซึ่งเป็จุดที่มีเสียงเดินดังออกมา
"อัล มันยังไม่จบ ดูจิตสังหารที่ปล่อยออกมาจากป่านี่ซิ" ชาลีพูดขึ้น ก่อนที่จะมีอะไรบางอย่างพุ่งใส่โล่ของเขา ทำให้เขาถอยกับกระเด็นถอยหลัง
"ทักษะเวทย์นำ้ระดับ 6 คุกน้ำ" เมย์ร่ายเวทย์ต่อทันทีที่รู้พิกัดจากการโจมตี เสียงเดินหยุดลงแต่เพียงชั่วอึดใจเสียงเดินก็กลับมาดังต่อ
"ปีศาจระดับสูง คุกน้ำใช้กับมันไม่ได้ผล" เมย์พูดออกมา สีหน้าที่นิ่งเฉยตลอดการล่าสไลม์ของเธอ เปลี่ยนเป็สีหน้าที่ตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด
"งั้นผมเอง" อัลหยิบยาฟื้นพลังขวดสุดท้ายขึ้นมา
"ะเิกรดเกลือ" ลูกบอลเวทย์ ที่ข้างในเป็ของเหลวสีขาวใส พุ่งหายไปในป่า พร้อมทั้งเดิกการะเิที่รุนแรงขึ้น แต่เสียงเดินก็ยังไม่หยุด
เมื่อพ้นแนวเงาของป่าสิ่งที่ทั้ง 3 คนเห็นคือชายในชุดสูทสีดำที่เปียกโชก เสื้อตรงแขนมีรอยใหม้ และแผลผุพองนิดหน่อย ร่างกายของเขาดูไม่ค่อยมีกล้ามเนื้อซักเท่าไร ผมที่ดำแซมด้วยหย่อมสีแดงนั้นดูเด่น แต่ก็ยังไม่เด่นเท่าเขาและหางของเขา ที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่านี่คือเผ่าปีศาจ น่าแปลกที่น่าทีของเขาดูไม่ทุกร้อนกับการโจมตีที่ได้รับมาเลย แตกต่างจากพลังเวทย์ที่เอ่อล้นออกมา จนแม้เเต่อัลที่ไม่ค่อยมีััด้านนี้ยังรู้สึกอึดอัด
"บ้าน่า กรดเกลือคราวนี้รุนแรงกว่าตอนล่าก๊อปลินซะอีกนะ" อัลตกตะลึงกับภาพที่เขาเห็น
"ถึงกับสร้างแผลให้ข้าได้นี่ ไม่เบาเลยนะ พวกเ้าเองเหรอที่ทำลายผลงานวิจัยของข้า" เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ แต่ท่าทีไม่ทุกไม่ร้อนของเขา ทำให้ทั้ง 3 ที่ตั้งท่าพร้อมสู้อยู่นั้นยิ่งร้อนใจ
ทันใดนั้นสายฝนโปรยลงมาอย่างไม่ได้มีท่าทีมาก่อน เสียงฟ้าร้องดังระงม กลบเสียงหัวใจเต้นตึกตักของนักผจญภัยทั้ง 3
"ข้าขอแนะนำตัวก่อนนะ ข้าชื่อเดล เป็ 1 ใน 10 ปีศาจที่รับใช้ท่านาา" เดลก้มหัวแนะนำตัวอย่างสุภาพ ผิดกับจิตสังหารที่ปล่อยออกมา
"พวกเ้าไปแจ้งข่าวเ้านี่กับสมาคมที คงต้องใช้นักผจญภัยอย่างต่ำก็ระดับ 3 ข้าจะถ่วงเวลาไว้เอง" ชาลีพูดออกมา มือของเขายังไม่หายสั่นจากการโจมตีเมื่อสักครู่
"เ้าคิดว่าข้าจะปล่อยให้คนที่ทำลายงานวิจัยของข้าหนีไปได้งั้นเหรอ" เดลพุ่งออกมาดักหน้าเมย์ ที่กำลังจะวิ่งไปแจ้งข่าวกับสมาคม
"ทักษะโล่ระดับ 5 โล่กระเเทก วิ่งต่อไปเมย์" ชาลีเอาตัวเข้าปกป้องเมย์ ถึงแม้ทักษะโล่กระแทกของเขาจะไม่โดนเดล แต่มันก็พอที่จะเปิดช่องให้เมย์หนีไป
"ยาฟื้นพลังไม่เหลือแล้ว เราควรทำยังไงดี" อัลยังคงยืนนิ่งอยู่ด้วยความกลัว ผิดกับเมย์ที่มีประสบการณ์มาโชกโชน ที่ตัดสินใจวิ่งออกไปแล้ว
"เฮ้อัล วิ่งไปซิ" ชาลีหันมาะโ อัลที่กำลังยืนนิ่งรู้สึกตัวทันที
"ผมจะอยู่ช่วยคุณชาลีครับ" อัละโตอบ
"มีอะไรที่เราดึงมาใช้ได้ตอนนี้บ้างนะ ได้ซิ ดึงมันออกมาจากร่างกายนี่ยังไงละ สร้างประกอบทางชีวเคมีไงละ" หลังจากได้สติเขาก็เริ่มวางแผน ในขณะที่ชาลีกำลังป้องกัน การโจมตีจากทุกทิศทางของเดลอยู่ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็การ์เดี้ยนที่มีฝีมือคนนึง
"อัลเริ่มดึงสารออกมา แต่คราวนี้ไม่ใช่ธาตุหลักเหมือนทุกครั้ง ด้วยข้อจำกัดทางด้านวัสถุต้นกำเนิด" มีของเหลวสีขาวใส เกิดขึ้นที่มือทั้ง 2 ข้างของเขาจากนั้นเขาก็เริ่มโจมตี
"สร้างไฮโดรควิโนน โดนดึงสารประกอบในร่างกายออกมา ส่วนมืออีกข้างก็ใช้น้ำฝนสร้างไฮโดรเจนเปอออกไซด์ จากนั้นเอามารวมกัน ตามด้วยเวทย์เร่งปฏิกิริยาระดับ 5 " สิ่งที่อัลทำนั้นเป็การเลียนแบบการป้องกันตัวของแมลงตด (bombbardier bug) ที่จะปล่อยกรดออกมาจากก้น เพื่อป้องกันตัวเองจากผู้ล่า อานุภาพของมันทำให้ไก่ตาบอดได้เลย ถึงเเม้นเ้าแมลงตัวนี้จะมีเพียงเท่าเหรียญเล็กๆ แต่สิ่งที่อัลเลียนแบบมานั้น มีขนาดเท่าลูกฟุตบอล
"คุณชาลีหลบไป" อัละโ ชาลีพุ่งหลบทันที กรดความร้อนสูงพุ่งเข้ากระแทกเดลเต็มๆ ควัญสีขาวฟุ้งกระจายไปทั่ว ผลจากการดึงสร้างออกมาสร้างไฮโดรควิโนน ทำให้มือของอัลได้รับความเสียหายพอสมควร
สิ่งที่เหลืออยู่หลังจากควันสีขาวจางลง มีเพียงร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยแผลคล้ายไฟใหม้ของปีศาจที่ยืนนิ่ง ผลของการโจมตีได้ทำลายชุดสูทสุดหรูของเดลไปจนหมด
"ฮ่าๆๆๆๆๆ น่าสนุกจริงๆ ข้าเบื่อชุดพวกนี้ที่ท่านาาบังคับให้ใส่มานานแล้ว ขอบคุณที่ทำลายมันให้ข้า งั้นข้าจะมอบของขวัญตอนแทนให้บ้าง" เดลพูดอย่างไม่สนใจแผลบนตัวมากนัก เขาดูมีความสุขกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยซ้ำ
"นั่นแรงที่สุดเท่าที่จะนึกออกแล้วนะ ยังทำเอาชนะมันไม่ได้อีกเหรอ" อัลตกตะลึงกับภาพที่เห็น