สามวันต่อมา ฟานจิ้งสั่งให้ลูกน้องไปจับกุมตัวสองตายายมาที่บ้านเขาทันที
“ตา ยาย บอกมาเถอะ ว่านวลอยู่ที่ไหน ยังไงก็ต้องให้เธอมารับโทษให้จงได้” ฟานจิ้งกล่าว
“พวกเราไม่รู้จริงๆ ท่านฟานจิ้ง นวลไม่ได้กลับมาที่บ้านพวกเราเลย นี่พวกเราก็เข้าใจว่านวลยังอยู่ที่นี่เสียอีก” ตากล่าว
“อย่าโกหกเพื่อช่วยหลานเลย ตา ยาย ยังไงนวลก็หนีตำรวจไม่พ้นหรอก” ฟานจิ้งกล่าว
“ป้าว่านะ ฟานจิ้ง ก็จับสองตายายนี้เข้าคุกแทนเสียเลย ยังไงนวลก็ต้องกลับมาช่วยตายายอยู่แล้วล่ะ” ป้าเสนอ
“โห คุณผู้หญิง สงสารพวกเราเถอะ พวกเราอายุป่านนี้แล้ว อย่าให้พวกเราต้องแก่ตายในคุกเลย” ยายกล่าว
“ตา ยายต้องโทษหลานสิ ถึงจะถูก เธอดันขโมยสร้อยทองของฉัน แล้วก็หลบหนีไป ดีไม่ดีก็คงหนีตามผู้ชายไปแล้วมั้ง เห็นวันก่อนก็แอบไปพลอดรักกันที่ตลาด” ป้ากล่าว
“หลานพวกเราไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกคุณผู้หญิง” ตากล่าว
“ตา ยายจะไปรู้อะไร ระหว่างที่นวลมาอยู่ที่นี่ก็ใช่ย่อย แอบอ่อยไปทั่วเสียด้วย” ฤดีกล่าวบ้าง
“งั้น พวกนายจับสองตายายไปส่งตำรวจเร็วเข้า” ฟานจิ้งกล่าว
“ปล่อยพวกเราไปเถอะ คุณฟานจิ้ง นึกว่าสงสารคนแก่หัวหงอกเถอะนะ อย่าจับพวกเราส่งตำรวจเลย” ยายขอร้อง
“ช้าก่อน หลานชาย” เ้าพ่อซานกุ้ยเดินเข้ามาพร้อมกับพรรคพวก
“เ้าพ่อซานกุ้ย! เอ่อคุณอามาทำอะไรที่นี่ครับ” ฟานจิ้งกล่าว
เ้าพ่อซานกุ้ยเดินไปนั่งที่โซฟาอย่างสง่างาม โดยมีฟานกุ้ย คุณป้าและลูกสาวทั้งสองนั่งอยู่พร้อมหน้า และพอเ้าพ่อสั่งให้ยั้งมือ บอดี้การ์ดก็เลยปล่อยตัวสองตายาย และปล่อยให้ท่านทั้งสองนั่งกับพื้น
ฟานกุ้ยกำลังจะถามต่อ แต่แล้ว อยู่ดีๆ แป้งก็วิ่งเข้ามาคุกเข่ากอดขาเ้าพ่อไว้
“ฮือ ฮือ ปล่อยสามีของหนูไปเถอะค่ะ ได้โปรดอย่าทำอะไรเขาเลยนะคะ ฮือ ฮือ” แป้งกล่าวทั้งน้ำตา
“ใครเป็สามีหนูงั้นรึ” เ้าพ่อกล่าว
แป้งชี้ไปที่ผู้ชายที่โดนซ้อมปางตาย และบอดี้การ์ดประจำตัวเ้าพ่อกำลังพยุงตัวเข้ามา
“ไหนพูดใหม่สิว่าใครเป็สามีหนู” เ้าพ่อถามย้ำ
“ผู้ชายคนนี้ค่ะ เขาชื่อพี่เลิศ” แป้งยอมพูด
“ก็ไหนว่าเป็สามีของนวลไงล่ะ” เ้าพ่อกล่าว
“ฮือ ฮือ คุณผู้หญิงให้หนูกับสามีร่วมมือในแผนการด้วยค่ะ โดยให้คุณฤทัยหลอกนวลให้ไปเจอพี่เลิศ โดยที่นวลก็ไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรกับพี่เลิศเลย แต่พี่เลิศจะต้องแสดงตัวว่าเป็สามีของนวลตามแผนการ ซึ่งเป็การแสดงละครให้คุณฟานจิ้งเข้าใจนวลผิดค่ะ” แป้งยอมรับสารภาพเพราะกลัวเ้าพ่อฆ่าสามีของตนตาย
“นังแป้ง นี่เธอกล้าปรักปรำพวกเราได้ยังไง” ฤทัยร้อนตัวขึ้นมาทันที
“ก็ลองให้ฝ่ายชายเขาพูดบ้างเป็ไง” เ้าพ่อกล่าวพร้อมกับหันมาคุยกับนายเลิศ “ว่าไงนายเลิศ ที่แป้งพูดเป็ความจริงมั้ย”
“ที่แป้งพูดเป็ความจริงทุกอย่างเลยครับ” นายเลิศพูดด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นเพราะเขาถูกซ้อมอย่างหนัก
“เอาล่ะ ส่งนายเลิศให้เมียเขาดูแลเอง” เ้าพ่อสั่ง
“ครับนาย” บอดี้การ์ดส่งตัวนายเลิศให้แป้งดูแล
“สรุปก็รู้แล้วนะ ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่สามีของนวล เรามาชำระความเื่ต่อไปกันเถอะ” เ้าพ่อกล่าว
“นี่ท่านกำลังจะแก้ตัวให้นวลงั้นหรอ นวลเกี่ยวอะไรกับท่าน ทำไมท่านต้องยอมทำถึงขนาดนี้ รึว่า” ฟานจิ้งสงสัย
“เลิกเดาเถอะหลาน มาดูคลิปวีดีโอกันต่อเถอะนะ”
เนื่องจากเ้าพ่อได้ส่งนายยงสินมาเป็สายลับเพื่อสืบเื่ชีวิตของฟานจิ้ง ดังนั้นเขาจึงเฝ้าติดตามผู้คนรอบข้างของคุณหนูที่ความจำเสื่อม จนกระทั่งสืบจนรู้ว่าคุณหนูถูกคนกลั่นแกล้ง
เ้าพ่อเปิดวีดีโอต่อกับโทรทัศน์ เพื่อดูให้ชัดๆ กันไปเลย ในวีดีโอได้แสดงถึงฉากที่
คุณผู้หญิงและลูกสาวทั้งสองแอบย่องไปที่ห้องนอนของนวล ในระหว่างที่นวลได้กลับไปเยี่ยมสองตายายแล้ว และได้ยินบทสนทนาว่า
“จะดีหรอคะแม่ แล้วพี่ฟานจิ้งจะยอมเชื่อพวกเราหรอคะ ว่านวลขโมยสร้อยจริงๆ” ฤทัยถาม
“หลักฐานอยู่ในห้องแบบนี้ ใครจะไม่ยอมเชื่อล่ะ” ป้าของฟานจิ้งกล่าว
“พี่ว่านะ ยังไงพี่ฟานจิ้งก็ต้องเชื่อ เพราะฤทัยก็พาพี่เขาไปเห็นฉากพลอดรักระหว่างนวลกับนายเลิศอะไรนั่นแล้วนี่ นายเลิศมีประวัติเป็โจรขโมยของมาก่อน ยังไงมันก็จะสนับสนุนให้พี่ฟานจิ้งยอมเชื่ออยู่ดี” ฤดีกล่าว
และแล้วคลิปวีดีโอก็ปิดไป
“ไม่จริงนะหลาน คลิปนี้มันต้องถูกตัดต่อชัวร์เลย” ป้าของฟานจิ้งกล่าว
“อายุปูนนี้แล้วนะคุณผู้หญิง ยังจะวางแผนกลั่นแกล้งเด็กสาวอีก เพื่อกำจัดผู้หญิงที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับฟานจิ้งเขา” เ้าพ่อกล่าว
“โถ่ ท่าน ฉันจะไปกล้าคิดแผนชั่วแบบนี้ได้ยังไง” ป้าของฟานจิ้งยังคงแก้ตัว
“เลิกทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้ได้แล้ว” เ้าพ่อกล่าว
“นังนวลเป็นางบำเรอท่านใช่มั้ย ท่านถึงยอมปกป้องนวลแบบนี้ ท่านเองก็ใช่ย่อย แก่ป่านนี้ยังคิดมีเมียเด็กอีก” คุณผู้หญิงหาเื่เพื่อเปลี่ยนเื่
เ้าพ่อไม่อยากใส่ใจกับคนพาล ท่านหันไปพูดกับหลานชายทันที “เอ้านี่หลาน เงินแสนนึง ฉันขอชดใช้หนี้แทนสองตายายนี้ก็แล้วกัน”
“แสดงว่านวลมีความสำคัญต่อท่านมากจริงๆ ท่านถึงยอมใช้หนี้แทนแบบนี้ หรือว่ามันจะเป็อย่างที่ป้ากล่าวเมื่อสักครู่นี้จริงๆ” ฟานจิ้งกล่าว
เ้าพ่อก็ยังคงไม่ตอบคำถามนั้น เขาหันไปคุยกับสองตายายแทน “ขอบใจมากเลยนะ ตา ยาย ที่ช่วยชีวิตนวลไว้ได้ เงินแสนนึงก็คงยังทดแทนคุณไม่พอหรอก”
“เท่านี้ มันก็มากเกินพอแล้วจ้ะ อีกอย่างหนูนวลไม่ใช่หลานสาวแท้ๆ ของฉัน แต่เธอก็ยินยอมมาเป็สาวใช้เพื่อใช้หนี้แทนพวกเรา” ยายกล่าว
“อย่าคิดมากเลย ลูกสาวฉันซาบซึ้งในบุญคุณของท่านทั้งสองน่ะ” เ้าพ่อยอมบอก
“ห๊า ที่แท้นวลก็คือลูกสาวของท่านนี่เอง” ยายกล่าว
“ใช่แล้วล่ะ นวลคือปิ่นพลอย ที่ฉันกำลังตามหาอยู่ เธอหายตัวไปเพราะมีคนร้ายตั้งใจจะมาลักพาตัวเธอไป แต่เธอยอมโดดสะพานไปตายเอาดาบหน้าน่ะ ที่ฉันยังตามหาตัวเธอไม่ได้เพราะเธอความจำเสื่อม” เ้าพ่อเล่า
ตอนนี้ฟานจิ้งรู้สึกสะอึก เพราะโดยแท้จริงนวลเป็ถึงลูกสาวเ้าพ่อ เธอไม่มีวันขโมยของเพียงเท่านี้ อีกอย่างเธอไม่มีทางเป็เมียนายเลิศได้ ถึงว่าทำไมนวลถึงมองเขาด้วยสายตาที่เกลียดชังเขาขนาดนั้น
“หลานคงจะรู้แล้วใช่มั้ย ว่าปิ่นพลอยรู้สึกผิดหวังในตัวหลานมากแค่ไหนน่ะ เพราะนอกจากหลานจะไม่ยอมปกป้องปิ่นพลอยตามสัญญาแล้ว ตัวหลานเองกลับเป็คนทำร้ายพลอย ทำให้เธอหัวแตก หลานมองพลอยอย่างไม่ใยดี” เ้าพ่อกล่าวกับหลานชาย
“แต่ผมไม่รู้นี่ครับว่าเธอเป็พลอย” ฟานจิ้งกล่าว
“เอาล่ะเื่คดีของพลอยถึอว่าจบไปก็แล้วกัน พวกเรามาชำระความคดีต่อไปกันเถอะ” เ้าพ่อกล่าว
“ยังมีอีกหรอครับท่าน” ฟานจิ้งใ
“พวกนายไปจับผู้ชายอีกคนเข้ามา” เ้าพ่อสั่งการ แล้วหันไปพูดกับหลานชายว่า “เอาล่ะหลานชาย นายคนนี้เขาอ้างว่าหลานได้สั่งให้เขาแอบเข้าไปข่มขืนลูกสาวอาที่ห้องนอนของเธอ เป็ความจริงหรือไม่” เ้าพ่อกล่าว
“ผมเปล่าครับท่าน” ฟานจิ้งกล่าวกับเ้าพ่อ แล้วหันไปถามชายที่ถูกซ้อมปางตาย “นายกล้าทำเื่บ้าๆ แบบนี้ได้ยังไง ใครเป็คนสั่งการกันแน่ บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะไปจับครอบครัวของนายมาทรมาน”
“ผมยอมสารภาพแล้วครับท่าน คุณผู้หญิงจ้างให้ผมไปทำมิดีมิร้ายนวล แล้วแอบอ้างว่าคุณฟานจิ้งเป็คนสั่งการครับ” ผู้ชายถูกซ้อมกล่าว
“คุณป้าครับ นี่คุณป้ากล้าสร้างแผนชั่วๆ แบบนี้ได้ยังไง” ฟานจิ้งกล่าว
“เอาล่ะหลาน มันยังไม่หมด ยังมีอีกคดีนึง” เ้าพ่อบอกหลาน แล้วหันไปสั่งการลูกน้อง “อ้าวเปิดคลิปต่อไป”
คราวนี้คลิปต่อไปก็คือคลิปที่สามีของหงลี่ยอมสารภาพทุกอย่าง
“ฉันอยากรู้ว่า ทำไมนายถึงได้แต่งงานกับหงลี่ได้ ในเมื่อเธอก็เป็แฟนของนายฟานจิ้งอยู่” เ้าพ่อถาม (เหตุการณ์ในคลิป)
“ฉันยอมสารภาพก็ได้ ฉันแอบชอบหงลี่มานานแล้ว หงลี่เป็สาวที่สวยและมีเสน่ห์มาก ในตอนนั้นฉันก็ยอมตัดใจแล้ว แต่แล้วป้าของนายฟานจิ้งอะไรนั่น อยู่ดีๆ เธอก็มาเสนอแผนการที่ฉันจะได้ตัวของหงลี่ ป้าของเขาทำให้หงลี่เชื่อว่าฟานจิ้งหลอกขายหงลี่ให้กับฉัน ซึ่งในตอนนั้นหงลี่ผิดหวังในตัวฟานจิ้งอย่างมาก ดังนั้นหงลี่เลยยอมเสียตัวให้ฉัน เพราะเธอผิดหวังจนหัวใจเธอด้านชา แต่เธอก็แอบแค้นเคืองฟานจิ้งอย่างมาก ยิ่งเขาโศกเศร้าเสียใจมากแค่ไหน หงลี่ก็เข้าใจว่าฟานจิ้งแสดงละครได้สมจริง เธอเลยไปจ้างให้อันธพาลมาทำร้ายฟานจิ้งเพื่อความสะใจของเธอ ส่วนทางด้านฟานจิ้งเองก็ถูกป้าของเขาหลอกว่าหงลี่ทรยศ ยอมเป็เมียฉันเพราะหวังสมบัติและ้าสามีรวย สรุปก็คือทั้งคู่เข้าใจผิดกันเพราะแผนของป้าของนายฟานจิ้งนั่น” สามีของหงลี่ยอมเปิดเผย
และแล้วคลิปก็ปิดลง
“ไม่เป็ความจริง ท่านต้องใช้อิทธิพลของท่านบังคับให้เขาพูดแบบนั้นอย่างแน่นอน” ป้าของฟานจิ้งยังคงไม่ยอม
“ยอมสารภาพเถอะนะ คุณผู้หญิง นี่คุณกำจัดผู้หญิงที่เข้าใกล้หลานชายได้กี่คนแล้วล่ะ” เ้าพ่อกล่าว
“ผมผิดหวังในตัวป้าจริงๆ ป้าที่ผมเคารพมากที่สุด กล้าทำกับผมอย่างนี้ได้อย่างไร” ฟานจิ้งกล่าว
“เอาล่ะหลาน เดี๋ยวหลานค่อยคุยกับป้าทีหลังก็แล้วกันนะ ขออาพูดถึงเหตุผลที่อาไม่ยอมเลือกหลานเข้าชิงตำแหน่งเ้าพ่อคนต่อไปให้ฟังเลยก็แล้วกัน
หลานผิดหวังในความรักจากผู้หญิงคนหนึ่ง แต่หลานกลับคิดเกลียดผู้หญิงคนอื่นๆ ทั้งๆ ที่คนเราทุกคนต่างไม่เหมือนกัน ชั่วดีแตกต่างกันไป อย่าเอาประสบการณ์จากผู้หญิงคนหนึ่งไปตัดสินผู้หญิงอีกคนหนึ่ง มันทำให้หลานกลายเป็คนมีอคติ
หลานมองคนไม่เป็ ทำให้หลานหูเบาหลงเชื่อคนผิด
หลานไม่มีความยุติธรรม หลานเชื่อถือเพียงแต่ญาติสนิท เลยทำให้หลานตัดสินผิดพลาด กลายเป็ปรักปรำคนดี
จากการที่หลานตัดสินผิดพลาด ทำให้คนที่เคยนึกเคารพและศรัทธาในตัวหลานอย่างมาก ผิดหวังไปตามๆ กัน
อาขอยกตัวอย่างให้เพียงเท่านี้ หลานจึงไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็ผู้นำปกครองคนหมู่มากที่มาจากร้อยพ่อพันแม่ หากหลานปรับปรุงตัวใหม่ อาอาจจะพิจารณาในตัวหลานใหม่” เ้าพ่อกล่าว
“เื่นั้นผมเข้าใจแล้วครับ แล้วน้องปิ่นพลอยเธอเป็อย่างไรบ้าง” ฟานจิ้งเริ่มเป็ห่วงพลอย
“พลอยก็เป็อีกคนหนึ่งที่ศรัทธาในตัวของหลาน แต่เดี๋ยวนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมอาถึงตัดชื่อหลานออกจากรายชื่อผู้มีสิทธิ์รับเลือกเป็เ้าพ่อคนต่อไป พลอยผิดหวังในตัวหลานอย่างมาก เธอจึงตัดสินใจไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับหลานอีกต่อไป แม้กระทั่งเื่ธุรกิจเอง เธอก็ขอตัดขาดจากหลาน ซึ่งเื่นี้ดูเหมือนว่าเธอใช้เื่ส่วนตัวปนกับเื่งาน แต่อากลับเห็นด้วยกับพลอยเขา หลานรู้มั้ยว่าอาไม่เคยตีหรือทำให้ลูกสาวของอาต้องเืตกยางออก แต่หลานกลับทำร้ายดวงใจของอาอย่างไร้ปราณี ไม่เพียงเท่านั้นหลานยังทำเพียงแค่มองดูเธอาเ็อย่างนั้น ไม่ยอมให้ความช่วยเหลือใดๆ ความจริงแล้วอาอยากจะฆ่าหลานแล้วพูดไม่ดีใส่ แต่ที่อายอมมาพูดกับหลานดีๆ แบบนี้ ก็เพราะพลอยเป็คนขอร้องอาเอง ต่อไปหลานห้ามยุ่งเกี่ยวกับลูกสาวของอาอีกก็แล้วกัน อามีเื่เท่านี้ล่ะ งั้นอาขอตัวนะ” เ้าพ่อกล่าวยืดยาว
เ้าพ่อและพรรคพวกพากันเดินกลับไปขึ้นรถ โดยไม่หันกลับมามองหน้าหลานอีกเลย