บทที่23 ตะลุยทวีปอเมเนียน
โอ๊คที่ออกจากเกมมา ก็ถอดเครื่องเบรนแคปออกและค่อยๆ ลุกขึ้นบิดลำตัวให้หายเมื่อยจากนั้นก็เริ่มเปลี่ยนชุดเพื่อไปวิ่งออกกำลังกายรอบหมู่บ้านเหมือนทุกๆ วัน
โอ๊คที่วิ่งออกกำลังกายเสร็จกลับมาก็อาบน้ำแต่งตัวและทำอาหารเช้ากินวันนี้เขาทำผัดผักรวมมิตรและไข่เจียวหมูสับอาหารหลัก หลังจากที่กินเสร็จแล้วเขาก็ขึ้นห้องนอนและเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อหาข้อมูลเกมต่อว่าจะไปเก็บระดับที่ไหนดี
ตอนนี้ราดิชอยู่ที่เมืองฮาร์เบอร์ตัวเมืองนั้นตั้งอยู่ทางตะวันตกของทวีปอเมเนียน แหล่งเก็บระดับที่นิยมมากที่สุดคือดันเจี้ยนเมืองฮาร์เบอร์ที่อยู่ทางเหนือของเมือง มันเป็ดันเจี้ยนประจำเมืองที่มีสัตว์อสูรประเภทเห็ดระดับ40 – 50 อาศัยอยู่ และเกือบทุกเมืองจะมีดันเจี้ยนประจำเมืองอยู่เช่นเดียวกัน
รองลงมาคือดินแดนร้างและรังมดเป็พื้นที่ขนาดใหญ่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง มีสัตว์อสูรจำพวกมดระดับั้แ่40 - 50 อยู่เป็จำนวนมากเหมือนกัน และอีกที่คือทุ่งมรณะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ ที่นี่มีลักษณะเป็ทุ่งหญ้าสลับกับที่ต่ำน้ำท่วมขังมีสัตว์อสูรหลายจำพวก ั้แ่เห็ด แมงมุม โกเล็ม ต้นไม้ทำให้ที่นี่ไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไรเพราะจัดปาร์ตี้มาสู้ลำบากต่างจากอีกสองที่ข้างบนโอ๊คดูข้อมูลแล้วตัดสินใจว่าจะไปทุ่งมรณะดีกว่า เขาคิดว่าน่าจะจัดการได้ไม่ยากเท่าไรนัก
หลังจากอัพเดตแพทช์ทักษะตรวจสอบนั้นพัฒนาขึ้นกว่าแต่ก่อนที่เห็นแค่ชื่อ ระดับและพลังชีวิตของสัตว์อสูรแต่ในตอนนี้นั้นมันจะบอกรายละเอียดของสัตว์อสูรด้วยว่าแพ้อะไรหรือต้านทานอะไรด้วยทำให้โอ๊คคิดว่ามันเริ่มเป็ทักษะที่มีประโยชน์ขึ้นมาบ้าง และยังมีข้อมูลอื่นๆที่น่าสนใจอีกหลายอย่าง
อย่างเื่การโจมตีเข้าจุดตายนั้นในเกมนี้ต่อให้มีพลังชีวิตที่มากแค่ไหน แต่ถ้าโดนโจมตีใส่จุดตายก็จะตายได้แทบจะในทันทีกลับกันถ้าโจมตีไม่โดนจุดตายละก็ จะเป็แค่การลดพลังชีวิตเท่านั้น ส่วนวิธีป้องกันนั้นนอกจากหลบแล้วก็ต้องหาเครื่องป้องกันต่างๆ มาป้องกันที่จุดตายเอาเอง
หรือเื่สถานะผิดปกติต่างๆอย่างเช่นสถานะสลบ ที่เกิดจากการโดนโจมตีแรงๆ หรือถูกกระแทกที่ศีรษะ หรืออาจเกิดขึ้นได้จากการใช้พลังมานาออกไปในคราวเดียวซึ่งสถานะสลบนี้ถือว่าอันตรายเป็อย่างมาก
นอกจากนี้ยังมีสถานะผิดปกติอื่นๆอีก ไม่ว่าจะเป็สถานะอัมพาตที่จะทำให้ผู้เล่นไม่สามารถเคลื่อนไหวไปไหนได้สถานะมึนงงที่ทำให้เห็นดาวเต็มฟ้า สถานะติดพิษที่ทำให้พลังชีวิต หรือค่าสถานะต่างๆลดลงตามชนิดของพิษ สถานะหน้ามืดที่เกิดจากการเสียเื หรือพลังมานา มากกว่าหนึ่งในสี่ทันทีสถานะชาที่ทำให้ความรู้สึกและความเร็วช้าลงสถานะแช่แข็งที่ตัวเราจะโดนแช่กลายเป็แท่งน้ำแข็งไป และยังมีสถานะผิดปกติอีกหลายอย่างที่น่ากลัวอยู่เหมือนกันโดยส่วนใหญ่สามารถป้องกันได้ด้วยหาเครื่องประดับที่ความสามารถป้องกันสถานะใส่หรือใช้ทักษะป้องกันของพวกนักบวช
ยังมีเื่การแชร์ค่าประสบการณ์กับสัตว์เลี้ยงหรืออาวุธจะคิดแค่ตอนสู้กับสัตว์อสูรเท่านั้น ไม่นับที่ได้จากภารกิจแต่อย่างใดทำให้เขาหายกังวลไปได้เยอะที่ไม่ต้องมานั่งคอยปรับเวลาที่รับรางวัลภารกิจ หลังจากหาข้อมูลมาพักใหญ่โอ๊คก็ดูเวลาพบว่าตอนนี้ก็เกือบ 9 โมงเช้าแล้ว เขาจึงจัดการสวมเบรนแคปและเข้าเกมไป
เขามาปรากฏตัวขึ้นที่เดิมคือข้างๆ โรงแรมที่เขาพักนั่นเอง ตอนนี้เป็เวลาเช้ามืดพอดีในเกมราดิชเรียกปิกามอนออกมา ดูเหมือนมันจะดีใจมาก
“คิดถึงเ้านายจังเลย” ปิกามอนร้องเสียงดังและะโกอดราดิช
“รู้แล้วๆ เดี๋ยวอัญเชิญอาธูเรียก่อนนะ” ราดิชว่าและร่ายเวทอัญเชิญอาธูเรียออกมา
“วันนี้เราจะไปไหนกันดี นายท่าน” อาธูเรียที่มาถึงก็ถามราดิชขึ้น
“ว่าจะไปทุ่งมรณะน่ะแต่เดี๋ยวเราไปภัตตาคารกันก่อนแล้วค่อยเตรียมตัวออกเดินทางกัน” ราดิชบอกและพวกเขาก็ยกขบวนไปที่ภัตตาคารประจำเมือง แล้วต่างก็ลงมือสั่งอาหารกันหลายอย่างแต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร
“นายท่านอยากเปลี่ยนอาชีพเป็นักดาบสายเวทหรือ” อาธูเรียถามขึ้น
“ใช่ ผมคิดว่ามันน่าจะผจญภัยได้ดีกว่าเป็แค่นักดาบหรืออัศวินล่ะนะ”ราดิชตอบกลับ
“เท่าที่ข้ารู้ มันต้องใช้ทักษะชำนาญเวทสูงมากเลยนะนายท่าน ข้าว่าท่านจะต้องเพิ่มทักษะชำนาญเวทของท่านหน่อยแล้วถึงตอนนี้มันจะระดับ 75 แล้วก็เถอะ” อาธูเรียแนะนำราดิชเขาก็ไม่ได้แปลกใจอะไรที่อาธูเรียจะรู้ว่าเขามีทักษะอะไรบ้าง
ราดิชยิ้มและกล่าวว่า“ผมคิดว่าระหว่างเดินทางไปทุ่งมรณะจะเก็บทักษะชำนาญเวทเพิ่มอยู่พอดี สัตว์อสูรนอกเมืองเป็พวกเห็ดั์ระดับ35 ที่ไม่โจมตีก่อนน่ะ” และมองออกไปที่ถนนใหญ่ที่ตอนนี้เริ่มมีผู้คนออกมาเดินกันมากขึ้น
พออาหารยกมาถึงพวกเขาก็ลงมือกินกันอย่างสนุกสนาน โดยไม่ได้สนรอบด้านเลยว่าเริ่มมีคนให้ความสนใจพวกเขาแล้วหลังจากที่กินเสร็จราดิชก็จ่ายเงินและสั่งอาหารเพิ่มอีกหลายชุดเพื่อเป็เสบียงสำรอง เพราะนี่อาจจะเป็การเดินทางไกลก็เป็ได้
หลังออกจากภัตตาคารราดิชก็มุ่งหน้าไปที่อาคารภารกิจเพื่อรับภารกิจที่เกี่ยวกับทุ่งมรณะ และเขาก็รับภารกิจมาสามอัน หลังจากนั้นก็ไปร้านขายยาเพื่อซื้อยาเพิ่มพลังขวดใหญ่จำนวนมากและเลยไปร้านขายอุปกรณ์เพื่อซื้ออุปกรณ์ยังชีพเพิ่มงานนี้เขาหมดเงินไปเยอะเลยทีเดียว
พวกเขาเดินทางออกจากเมืองเมื่อเริ่มสายโดยออกทางประตูทิศตะวันออกของเมืองเดินไปตามทุ่งหญ้าที่มีสัตว์อสูรเห็ดั์อาศัยอยู่เป็จำนวนมากพวกมันมีรูปร่างเป็เห็ดสีน้ำตาลตัวใหญ่ มีแขนขาเดินได้เหมือนคน
ราดิชใช้มันเป็เป้าในการเก็บทักษะต่างๆโดยยิงศรไฟเข้าไปก่อน พอมันเข้ามาใกล้ก็ระดมโจมตีมันด้วยหมัดและเท้าเพื่อเก็บทักษะไปในตัวด้วยเขาทำแบบนี้ไปตลอดการเดินทาง จนเวลาล่วงเลยไปจนเที่ยงราดิชจึงหยุดพักเพื่อกินข้าวเที่ยงกันโดยเขาเอาอาหารที่สั่งออกมาแจกจ่ายเพื่อประหยัดเวลา
“อีกไกลไหมเ้านาย กว่าจะถึงที่เก็บระดับน่ะ” ปิกามอนถามขึ้น
“เดินอีกสักสองสามชั่วโมงก็ถึงแล้วทุ่งมรณะมันอยู่ค่อนข้างไกลน่ะ” ราดิชดูเปิดแผนที่ขึ้นมาดูและบอกมันพวกเขาก้มหน้าก้มตากินกัน หลังจากเสร็จเรียบร้อยก็ออกเดินทางกันต่อ เวลาผ่านไปอีกราวๆสองชั่วโมง ในที่สุดพวกเขาก็มาสถานที่แห่งหนึ่งจนได้
มันเป็ที่ลุ่มสลับกับทุ่งหญ้ามีก้อนหินขนาดใหญ่และต้นไม้ที่ยืนต้นตายอยู่ให้เห็นเป็ระยะๆ เห็นสัตว์อสูรเห็ดั์ตัวสีออกม่วงเขียวกับต้นไม้หน้าตาแปลกๆ อยู่กระจัดกระจาย ราดิชตรงเข้าไปหาเห็ดั์ตัวหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดเขาชักดาบโฟเทียออกมาและผนึกพลังใส่ไป แล้วจัดการยิงศรไฟใส่มันก่อนศรไฟอัดเข้าเต็มหลังของมัน เ้าเห็ดั์หันกลับมาหาราดิชและร้องเสียงดัง พร้อมกับมีเสียงจากระบบดังขึ้น
-สัตว์อสูรเห็ดพิษั์ระดับ40 เตรียมโจมตี
มันะโดึ๋งๆตรงเข้ามาหาราดิชพร้อมทั้งพ่นพิษใส่เขาไปด้วยเขาใที่มันพ่นพิษได้แต่ก็หลบได้ไม่ยาก พอมันเข้ามาใกล้เขาก็พุ่งเข้าไปฟันใส่มันทันทีดาบนั้นฟันโดนลำตัวของมันเต็มๆ จนผงะไป มันตั้งหลักได้และพุ่งเข้าหาราดิชอีกครั้งพร้อมเหวี่ยงหมัดใส่เขา ราดิชเบี่ยงตัวหลบได้อย่างสบายและตวัดดาบฟันใส่มันเข้าที่ลำตัวแต่ว่าเ้าเห็ดก็มีฝีมือใช่ย่อยมันะโหนีไปได้หวุดหวิด
ราดิชเห็นว่ามันหลบออกไปเลยยิงศรไฟตามไป แต่คราวนี้เ้าเห็ดเตรียมตัวอยู่ก่อนแล้วมันะโหลบศรไฟลูกนั้นไปได้ และพ่นพิษสวนกลับใส่ราดิชเขาหลบพิษที่พ่นมานั้นได้อย่างง่ายดาย และพุ่งเข้าประชิดตัวมันอย่างรวดเร็วเ้าเห็ดเห็นแบบนั้นก็ต่อยใส่เขาแต่ราดิชเบี่ยงตัวหลบฟันใส่อย่างรุนแรงด้วยทักษะซอร์ดสไตร์คเข้าเต็มลำตัวจนมันชะงักไปเขาพลิกดาบเตรียมฟันซ้ำ แต่เ้าเห็ดก็พ่นพิษใส่เขาในระยะประชิดทำให้ราดิชต้องใช้ก้าวพริบตาหลบออกมา
หลังจากที่หลบออกมาเขาก็ใช้ก้าวพริบตาอีกครั้งไปโผล่ที่ด้านหลังมัน ตอนนี้เ้าเห็ดยังยืนงงอยู่ว่าคู่ต่อสู้ของมันไปไหนราดิชที่อยู่ด้านหลังก็ตวัดดาบขึ้นฟันใส่อย่างรุนแรงด้วยทักษะซอร์ดสไตร์คอีกครั้งดาบนี้ฟันเข้าเต็มหลังของมันอย่างแรง มันกระเด็นไปข้างหน้าและล้มลง ค่อยๆกลายเป็แสงหายไป เหลือไว้แต่กองไอเทมที่ปิกามอนพุ่งเข้าไปเก็บ
“เ้าเห็ดนี่ไวใช้ได้เหมือนกันนะเนี่ย ประมาทไม่ได้เลย” ราดิชว่า แล้วเขาก็เดินหาเหยื่อรายที่สอง คราวนี้เขาลองเข้าไปใกล้ๆ เ้าต้นไม้แปลกๆนั่น ก็พบว่ามันเป็ต้นไม้ปกติ เพียงแต่ว่ามันมีกิ่งที่งอกมาเป็แขนขนาดใหญ่อยู่สองข้างและมีรากเป็ขาขนาดใหญ่ไม่ได้ติดอยู่กับพื้น เขาลองยิงศรไฟใส่มันดูศรไฟเข้าเป้าหมายเต็มๆ เ้าต้นไม้ถึงกับผงะไปตามแรงะเิเมื่อตั้งตัวได้มันก็วิ่งปรี่เข้าหาราดิชด้วยความเร็วที่ไม่มากนักพร้อมกับเสียงประกาศจากระบบ
-สัตว์อสูรต้นไม้พิษระดับ45 เตรียมจู่โจม
ราดิชพุ่งทะยานเข้าหามันเช่นเดียวกันพอเข้าประชิดตัวได้ เขาก็ตวัดดาบฟันใส่ลำต้นของมันอย่างรวดเร็ว แต่ทว่ามันกลับยกแขนมากันดาบของราดิชไว้ได้เสียงเหมือนกับโลหะปะทะกัน แขนของมันแข็งแกร่งมากทีเดียว เขาจึงหลบออกข้างและเหวี่ยงดาบฟันใส่ที่ลำต้นของมันทันทีด้วยทักษะซอร์ดสไตร์ค
เ้าต้นไม้ยังใช้แขนกันไว้ได้แต่ว่าตัวมันก็เซไปตามกระแทก ราดิชไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป เขาเงื้อดาบและฟันใส่มันอย่างรวดเร็วหลายทีติดแน่นอนว่าคราวนี้มันกันไม่ได้ ทำให้ลำตัวของมันโดนฟันเข้าไปหลายแผลพอมันตั้งตัวได้มันก็เหวี่ยงแขนใส่ราดิช ทำให้เขาต้องดีดตัวออกมาอย่างช่วยไม่ได้
ราดิชถอยมาตั้งหลักและคิดในใจเพื่อหาทางรับมือ ‘เ้านี่ก็มีแขนที่แข็งแกร่ง แต่ถ้าจำไม่ผิดมันน่าจะแพ้ไฟนี่ลองดูดีกว่า’ ว่าแล้วเขาก็ยิงศรไฟใส่เ้าต้นไม้ไปอีกหนึ่งดอกศรไฟปะทะลำต้นของมันอย่างจังในคราวนี้ และเกิดการลุกไหม้ขึ้นมาด้วย มันพยายามดับไฟแต่ราดิชใช้โอกาสนี้พุ่งเข้าหามันอย่างรวดเร็วพอเข้าประชิดตัวได้เขาก็ฟาดดาบลงบนตัวมันและะเิพลังออกไปด้วยทักษะเอ็กซ์โพลชั่นเบรก
เปลวไฟะเิออกไปอย่างรุนแรงทำให้เ้าต้นไม้พิษถึงกับกระเด็นไปและมีไฟไหม้หลายแห่ง ราดิชพุ่งตามต่อไปติดๆ และตวัดดาบฟันใส่ลำตัวของมันอย่างถี่เร็วมันพยายามใช้แขนปัดป้องอย่างสุดความสามารถ แต่ในที่สุดก็ต้องกลายเป็แสงหายไปจนได้เหลือไว้แต่กองไอเทมให้ปิกามอนเก็บไปอย่างรวดเร็ว
ราดิชหยุดพักและประเมินผลการต่อสู้ในรอบนี้“เ้านี่จัดการไม่ยากเท่าไร ถึงจะแข็งแกร่งแต่ก็แพ้ไฟสุดๆ” เขาพอจะรู้มาจากอาจารย์ว่าสัตว์อสูรประเภทพืชส่วนใหญ่จะแพ้การโจมตีด้วยไฟเป็พิเศษ
ราดิชหันไปหาอาธูเรียที่เดินตามอยู่ไม่ไกลและขอร้องเธอ “อาธูเรียจ๋าเดี๋ยวช่วยข้าน้อยเก็บระดับด้วยนะจ๊ะ สัตว์อสูรแถวนี้คงไม่คณามือท่านอาธูเรียผู้งามเลิศในสามภพใช่ไหม” เป้าหมายของเขาคืออยากให้อาธูเรียช่วยเก็บระดับ
“ไหนว่านายท่านจะฝึกฝนตนเองไงล่ะ ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากให้ข้าช่วยขึ้นมาละเนี่ย”อาธูเรียถามพลางขมวดคิ้วอย่างสงสัย
“มันก็ใช่อยู่หรอก แต่ตอนนี้ระดับของผมสำคัญกว่านะ ลองคิดดูสิถ้าผมระดับสูงๆ ก็สามารถไปที่โหดๆ ได้ แล้วจะได้ทำภารกิจของอาธูเรียได้สบายขึ้นด้วยไง”ราดิชยกเหตุผลต่างๆ นานามาอ้าง
“ก็ได้นะนายท่านของข้า ถ้าทำให้ท่านระดับสูงไวๆ ก็ดีเหมือนกัน” อาธูเรียตกลงรับปาก จากนั้นเธอก็ร่ายเวท เปลี่ยนไปใส่ชุดเกราะเต็มยศเตรียมลุย
ราดิชที่เห็นเธอเปลี่ยนชุดเรียบร้อยก็ชี้มือไปด้านหนึ่งและพูดว่า“อาธูเรียไปด้านโน้นนะ เดี๋ยวตรงนี้ผมกับปิกามอนจัดการเอง” ราดิชแบ่งพื้นที่ให้เรียบร้อย อาธูเรียก็เดินไปหาเ้าพวกเห็ดพิษั์และต้นไม้พิษกลุ่มหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลออกไป แล้วก็เริ่มลงมือสังหารหมู่พวกมันอย่างรวดเร็ว
กี้!!! ก๊าซ!!! กี้!!!!
เสียงร้องโหยหวนของเหล่าเห็ดและต้นไม้ดังมาเป็ระยะๆราดิชที่ตั้งหน้าตั้งตาจัดการพวกมันถึงกับหนาวไปถึงทรวงเหมือนกันเมื่ออาธูเรียเล่นไล่จัดการพวกมันจนเรียบ ตลอดเวลาที่เหลือของบ่ายนั้น ราดิชและอาธูเรียตระเวนจัดการพวกเห็ดพิษั์และต้นไม้พิษที่อยู่รอบนอกของบึงมรณะอย่างขยันขันแข็งโดยราดิชนั้นใช้ทั้งเวทและมือเปล่าไปด้วยเพื่อเก็บทักษะ
ตะวันคล้อยต่ำจนเกือบตกราดิชก็เลิกเก็บระดับและเดินไปตามอาธูเรียที่อยู่ห่างออกไปพอเข้าไปถึงก็พบว่าเธอเพิ่งจัดการต้นไม้พิษต้นหนึ่งไป
“เป็ไงบ้างอาธูเรีย เหนื่อยหรือเปล่า” ราดิชเอ่ยปากถามขึ้น
อาธูเรียที่เพิ่งจะเก็บของเสร็จก็หันมาหาคุยกับเขา“ไม่เหนื่อยเท่าไรหรอกนายท่าน แต่วันนี้คงต้องกินเยอะหน่อยเพราะออกแรงไปมากเหมือนกัน” ราดิชที่ได้ฟังก็หัวเราะออกมา
“ไม่มีปัญหาหรอกท่านอาธูเรียผู้งามเลิศในสามภพ ได้ตามที่ท่านบัญชาขอรับ” ราดิชว่าและทำท่าโค้งคำนับแบบอัศวิน อาธูเรียก็ขำกับการกระทำของเขาเหมือนกัน
“นี่ก็เย็นแล้วเราไปหาที่พักกันก่อนดีกว่า” ราดิชกล่าวกับอาธูเรียพวกเขาเดินหาที่พักจนได้ที่ว่างใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เขาเริ่มลงมือกางเต็นท์และเริ่มเอาอาหารที่ซื้อไว้ขึ้นมาแจกจ่าย โดยให้อาธูเรียไปเยอะเป็พิเศษตามคำขอ
‘สงสัยว่าเดี๋ยวกินเสร็จคงไปล่าสัตว์อสูรต่ออีกซักหน่อยจะดีกว่า’ ราดิชคิดในใจ หลังจากที่พวกเขากินกันเสร็จแล้วราดิชก็ก่อกองไฟขึ้นและเอาตะเกียงมาแขวนไว้ที่หน้าเต็นท์อาธูเรียรับหน้าที่เฝ้าเต็นท์ไว้ส่วนเขากับปิกามอนออกไปตีเห็ดพิษั์กับต้นไม้พิษแถวนี้ต่ออีกสักพัก
หลังจากเก็บระดับกันต่ออีกพักจนฟ้ามืดแล้วใน Fate Online นั้น ตอนกลางคืนไม่ได้มืดสนิทเสียทีเดียวแต่จะมีความสว่างประมาณครึ่งหนึ่งของเวลาเช้ามืด ทำให้ยังพอมองเห็นได้แต่ไม่ถนัดเท่าใดนักราดิชที่เห็นว่าเริ่มมองไม่ชัดก็กลับมาที่เต็นท์ และเริ่มเช็กไอเทมที่ได้และดูหน้าต่างข้อมูลว่าวันนี้เขาพัฒนาไปเท่าไรแล้ว
-ท่านสังหารสัตว์อสูรเห็ดั์ระดับ35 จำนวน 160 ตัว ได้ค่าประสบการณ์ 640,000
-ท่านสังหารสัตว์อสูรเห็ดพิษั์ระดับ40 จำนวน 178 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์ 890,000
-ท่านสังหารสัตว์อสูรต้นไม้พิษระดับ 45 จำนวน 150 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์1,200,000
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม2,730,000
-ระดับของท่านเพิ่มเป็39
-ทักษะชำนาญเวทเพิ่มเป็ระดับ90 -ทักษะต่อสู้ด้วยมือเปล่าเพิ่มเป็ระดับ85
-ท่านได้รับเงินทั้งหมด1,368,442 G
“ให้ค่าประสบการณ์ดีเหมือนกันเ้าพวกนี้” ราดิชว่าจากนั้นเขาก็ดูไอเทมที่ได้มา โดยส่วนใหญ่เป็หนังสัตว์ แร่ตะกั่ว แร่ทองแดง ผงเห็ดและได้มีดสั้นระดับ B 5 เล่ม ผ้าคลุมระดับ C อีก 8 ผืน เ้าพวกนี้ถือว่าตกของพอใช้ได้อยู่เหมือนกัน
“ข้าขอตัวก่อนนะนายท่าน เจอกันใหม่พรุ่งนี้นะ” อาธูเรียกล่าวลาราดิชและหายตัวไปในทันทีเขาก็ไมได้ว่าอะไร ราดิชเปิดดูข้อมูลต่างๆ ของที่นี่เพื่อหาสัตว์อสูรตัวต่อไปที่จะสู้ด้วยและพบว่าถ้าเดินลึกเข้าไปอีกจะเจอกับโกเล็มหินผุที่มีระดับสูงกว่านี้เขาดูข่าวอีกสองสามเื่จนดึก ก็ได้เวลาเข้านอนราดิชอุ้มเ้าปิกามอนเข้าไปในเต็นท์และเข้านอนพร้อมกับมันจนหลับไปในที่สุด
เมื่อเช้าวันใหม่มาถึงราดิชก็ตื่นแต่เช้าขึ้นมาล้างหน้าและเริ่มทำการเก็บเต็นท์จากนั้นก็อัญเชิญอาธูเรียออกมาตามปกติ และเริ่มแจกจ่ายเสบียงอาหารเช้าให้อาธูเรียกับปิกามอนพวกเขานั่งกินข้าวเช้าไปคุยกันไปถึงเื่การเดินทางในวันนี้
“วันนี้นายท่านจะเข้าไปลึกกว่านี้หรือเปล่า” อาธูเรียถามขึ้นหลังจากรับกล่องข้าวไป
ราดิชส่งกล่องข้าวอีกกล่องไปให้ปิกามอนเสร็จก็ตอบกลับว่า“คงเข้าไปแถวที่มีโกเล็มหินผุ ที่มันให้ค่าประสบการณ์มากกว่านี้น่ะ”
“แล้วมันอยู่ไกลไหมล่ะเ้านาย” ปิกามอนถามขึ้นมาบ้าง ราดิชเปิดแผนที่ขึ้นมาดูก่อนตอบว่า “เดินอีกไม่น่าจะเกินครึ่งวันคงถึงที่ที่โกเล็มหินผุอาศัยอยู่กันน่ะ”
“แล้วระหว่างทางจะตีสัตว์อสูรด้วยหรือเปล่า” อาธูเรียถามขึ้นมาบ้าง
“ผมคิดว่าคงเร่งเดินทางเข้าไปให้ถึงที่นั่นก่อนนะแล้วค่อยปักหลักเก็บระดับกันทีเดียว” ราดิชบอกอาธูเรียหลังจากนั้นพวกเขาก็ลงมือกินข้าวกันอย่างรวดเร็ว
พอกินข้าวเช้ากันเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็ออกเดินทางกันต่อ โดยมุ่งหน้าไปยังบริเวณที่โกเล็มหินผุอาศัยอยู่ พวกเขาเดินผ่านเ้าพวกเห็ดพิษั์ต้นไม้พิษไป หลังจากใช้เวลาเดินทางไปสองสามชั่วโมงก็เริ่มพบว่าทุ่งหญ้าเริ่มน้อยลงแต่เป็ที่ชื้นแฉะมีน้ำขังมากขึ้น
ตอนนี้ราดิชเดินลึกเข้ามามากพื้นที่แถวนี้ไม่ใช่ทุ่งหญ้าเหมือนตอนแรกแล้วแต่เป็พื้นที่ต่ำมีน้ำท่วมขังอยู่เป็จุดๆ เขาเห็นสัตว์อสูรที่เขาคิดว่าเป็โกเล็มหินผุมันมีลักษณะใหญ่โตพอๆ กับโกเล็มดินที่เคยสู้เพียงแต่ว่าตัวมันทำด้วยหินที่มีลักษณะปุพรุนไปด้วยรูเต็มไปหมดราดิชลองใช้ทักษะตรวจสอบเพื่อหาจุดอ่อนของมันดู
-สัตว์อสูรโกเล็มหินผุ ระดับ 48
พลังชีวิต8,000/8,000
(โกเล็มที่ทำจากหินจึงมีความแข็งแกร่งระดับหนึ่งแพ้การโจมตีด้วยลม ทนต่อการโจมตีกายภาพ)
‘แพ้ลมอย่างนั้นเหรอ แต่พลังชีวิตมันเยอะจริงๆ ให้ตายสิ’ ราดิชคิดในใจ และเริ่มคิดหาวิธีจัดการกับเ้าโกเล็มหินผุอย่างสบายๆ อยู่พอคิดได้ก็ลงมือทันที เขาหาตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดและยิงศรลมเข้าใส่มันศรลมพุ่งเข้าเป้าอย่างแม่นยำ มันหันกลับมาเผชิญหน้ากับราดิชพร้อมเสียงประกาศจากระบบดังขึ้น
-สัตว์อสูรโกเล็มหินผุระดับ48 เตรียมโจมตี
ราดิชเห็นว่ามันเคลื่อนไหวช้าเลยยิงศรลมใส่มันอีกหลายทีตอนแรกราดิชคิดว่าจะหมูๆ แต่มันกลับร่ายเวทโจมตีสวนใส่เขาปรากฏวงเวทสีเขียวที่บอกถึงธาตุลม ราดิชที่ยังไม่ได้ทันทำอะไรก็ต้องะโหลบโดยพลันพื้นดินตรงที่เขาเคยอยู่เกิดเป็หลุมขนาดใหญ่พอสมควร เขาคิดว่าถ้าโจมตีระยะไกลใส่มันก็จะยิงเวทสวนได้ คิดได้ดังนั้นก็พุ่งเข้าประชิดตัว และเงื้อดาบฟันมันหลายทีอย่างรวดเร็ว
ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้าเ็อะไรเลยเขารีบดีดตัวออกมาก่อน และใช้ทักษะมาเจสตี เพื่อเพิ่มความสามารถให้ตัวเองก่อน จากนั้นเขาก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงเข้าไปฟันหมายตัดแขนมัน แต่พอราดิชเข้ามาใกล้มันก็ฟาดแขนลงทุบเขาทันทีเขาเบี่ยงตัวหลบได้ทันและบิดเอวเหวี่ยงดาบพร้อมใช้ทักษะซอร์ดสไตร์คฟันเข้าซอกรักแร้ของมันด้วยความรวดเร็ว
แต่ว่ามันกลับพลิกตัวเข้าปะทะกับดาบของราดิชทำให้รอดพ้นจากการแขนขาดไปได้ แต่ดูเหมือนว่าลำตัวของมันจะโดนฟันจนหินหลุดไปเหมือนกันเขาถอยกลับออกมาก่อนที่มันจะยกแขนขึ้นฟาดเขา
‘ลองเคลื่อนที่ยิงศรลมไปมา และค่อยเข้าประชิดตัวตอนมันเผลอท่าจะดีกว่า’ ราดิชคิดในใจ และเริ่มยิงศรลมใส่มันอย่างรวดเร็ว เขายิงศรลมไปหนึ่งดอกก็เคลื่อนที่ไปและยิงอีกดอกหนึ่งทำให้เ้าโกเล็มหินผุไม่สามารถร่ายเวทตามได้ทัน มันเริ่มเดินเข้าหาราดิชเพื่อที่จะเข้ามาทุบเขาให้แบนติดดิน
‘ยอมเดินเข้ามาแล้วเหรอ หึหึ’ ราดิชคิดในใจเขารอจังหวะนี้อยู่นานแล้ว เมื่อมันเดินเข้าหาเขา มันก็จะไม่ร่ายเวทเขาใช้ก้าวพริบไปโผล่ตรงหน้ามันอย่างรวดเร็วและเงื้อดาบขึ้นฟันใส่มันพร้อมใช้ทักษะซอร์ดสไตร์ค มันโดนฟันเข้าเต็มอกจนหินกระจายเขารีบกระหน่ำแทงใส่จุดที่หินแตกกระจายอยู่อย่างรวดเร็ว พอมันตั้งตัวได้ก็หวดแขนซ้ายใส่เขาราดิชจึงต้องดีดตัวถอยหลบออกมาก่อน
พอหลบออกมาได้เขาก็ตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบออกไปติดๆกัน ทำให้โกเล็มหินผุที่เพิ่งตั้งตัวได้ถึงกับผงะไปอีกครั้งคราวนี้ราดิชใช้ก้าวพริบตาไปโผล่ด้านและฟันใส่มันด้วยทักษะซอร์ดสไตร์คอย่างรุนแรงอีกครั้งหนึ่ง
มันโดนฟันจนหินกระจายเผยให้เห็นแกนพลังที่อยู่ด้านในจนได้ ราดิชรีบระดมแทงใส่แกนพลังนั้นอย่างรวดเร็ว มันพยายามตอบโต้แต่เขาก็ชิงถอยออกมาแล้วเข้าไปแทงซ้ำเรื่อยๆจนในที่สุดเขาก็จัดการมันได้
‘เ้านี่อึดเหมือนกัน เล่นด้วยยากจริงๆ สงสัยคงต้องใช้ะเิช่วยแล้วสิ’ราดิชที่ยืนหอบแฮ่กและคิดในใจ
“นายท่านทำไมอ่อนจริงเลย กว่าจะฆ่ามันได้เสียเวลาตั้งนาน” อาธูเรียพูดขึ้นมา ทำให้ราดิชใพลางคิดในใจว่า ‘นี่ตัวเราอ่อนขนาดนั้นเลยเหรอ’
“แล้วเธอจัดการได้เร็วกว่าผมเหรอยังไงกัน”ราดิชถามกลับ เขามั่นใจว่าอาธูเรียไม่น่าจะจัดการได้เร็วกว่าเขาเป็แน่เพราะเ้าโกเล็มหินผุพวกนี้ทนการโจมตีกายภาพมาก
อาธูเรียเบ้ปากก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “แค่โกเล็มอ่อนๆเนี่ยนะ ทีเดียวก็ตายแล้ว” ไม่พูดเปล่าอาธูเรียเดินเข้าไปหาโกเล็มหินผุอีกตัวที่อยู่ไม่ไกล ทันใดนั้นเองเธอก็ตวัดดาบส่งคลื่นพลังใส่มันอย่างรวดเร็ว
ตูม!!!!
เ้าโกเล็มหินผุะเิออกเป็เสี่ยงๆในการโจมตีครั้งเดียว เหลือทิ้งไว้แต่ไอเทม ทำให้ในตอนนี้นั้นราดิชยืนอ้าปากค้างไปแล้ว
“เป็ไปได้ยังไงกัน ทีเดียวตายเลย” ราดิชอุทานอย่างใ
“ก็มันแพ้ลมไม่ใช่เหรอไง ดาบของข้าโจมตีเป็ธาตุลมได้นะนายท่าน อย่าลืมไปสิ”อาธูเรียตอบพลางยักคิ้วกวนๆ ส่งให้เขา
“จริงด้วยสิ ดาบเล่มนั้นโจมตีด้วยธาตุลมได้นี่นา” ราดิชเข้าใจแล้วว่าทำไมอาธูเรียถึงจัดการโกเล็มหินผุได้ในการโจมตีครั้งเดียวราดิชที่เห็นว่าอาธูเรียจัดการโกเล็มหินผุได้ง่ายๆ ก็หวังพึ่งเธอในงานนี้จึงรีบใส่ลูกยอทันที “สมแล้วที่เป็ท่านอาธูเรียผู้เก่งกาจเกินใครแค่โกเล็มกระจอกๆ ไม่คณามืออยู่แล้วใช่ไหมครับท่าน”
อาธูเรียที่ได้โดนลูกยอเข้าไปก็ปิดปากหัวเราะนิดๆก่อนตอบราดิชว่า “แน่นอนอยู่แล้ว คอยดูนะนายท่าน รับรองว่าระดับท่านต้องขึ้นกระฉูดแน่นอน”พูดจบก็เดินตัวปลิวเข้าหาโกเล็มหินผุที่จะกลายเป็เหยื่อของหล่อนต่อไป
‘มีตัวช่วยมันก็ดีแบบนี้นี่เอง สบายไปเยอะ’ ราดิชคิดอย่างดีใจ ตัวเขาก็เดินหาโกเล็มหินผุเพื่อจัดการมันต่อ เขาค่อยๆ สู้แบบไม่รีบร้อนเท่าใดนักหลังจากเก็บระดับกันจนถึงเที่ยงก็พักกินข้าวกัน หลังจากกินข้าวกลางวันเสร็จพวกเขาก็เริ่มออกเก็บระดับกันในภาคบ่ายต่อโดยเริ่มเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ เพราะยิ่งลึกก็ยิ่งมีโกเล็มหินผุอาศัยอยู่มากขึ้น
750
