"ลูกหลับแล้วเหรอ"ศักดิ์
"คงเล่นจนเหนื่อย ถึงหลับเร็ว"กมล
"พี่ศักดิ์ ทำไมพี่โกหกที่บ้านละ เื่ปูกับกุ้ง"กมล
ศักดิ์ไม่แน่ใจว่า กมลเคยรู้หรือเปล่า ว่า แม่น้ำที่ไปวันนี้ โดยปรกติแล้วมันแทบจะไม่มีน้ำเลย ไม่ต้องพูดถึงสัตว์น้ำเลย มันจะมีอยู่ได้ยังไง
ยิ่งตอนนี้เป็่หน้าร้อน สัตว์ที่อาศัยในน้ำก็มีความผิดธรรมชาติ เหมือนมีคนเอามาวางรอพวกเขาไปเก็บกลับมา
"พี่ พี่ พูดจริงเหรอ แม่น้ำมันไม่มีน้ำ แล้ว แล้ว วันนี้พี่ก็เห็นเหมือนกับฉันใช่ไหม มันมีน้ำเต็มเลยนะ"กมล
"อืม ถ้าไม่เห็นด้วยตา ก็คงไม่เชื่อ"ศักดิ์
ทั้งคู่ต่างนั่งเงียบ ใช้ความคิด ถึงสิ่งที่เป็ไปได้ อะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา แต่คิดยังไงก็ไม่สามารถหาคำตอบได้
มีเพียงกมลที่เริ่มรู้สึกตัว หรือเป็เพราะเขา ขนาดตายแล้ว ทะลุมิติมายังโลกใบนี้ ยังเป็ไปได้เลย หรือพระเ้าให้สูตรโกงกับเขา
ไม่มีมิติพิเศษเหมือนในนิยาย ที่เคยอ่าน ไม่มีพลังเหมือนมนุษย์กลายพันธุ์ แต่ไอ้กมลคนนี้ ต้องมีวาจาสิทธิ์เหมือนพระร่วงแน่ๆ เลย
นี่มันสุดยอดมากเลยนะ เพราะครั้งแรกที่เจอกุ้ง เขา้าสิ่งที่มาทำอาหารได้ ครั้งที่สอง เขาขอปู วันนี้ก็ได้ปู แต่เดี๋ยวนะ ถ้าพรุ่งนี้มีกุ้งั เขาจะบอกสามียังไง หรือเขาควรคุยให้รู้เื่ไปเลย
เป็ไงเป็กันเขาคง ไม่ถูกจับถ่วงน้ำหรอกนะ
"เอิ่ม!พี่เชื่อเื่ิญญาหลุดออกจากร่างไหม"กมล
"คือว่าตอนที่ฉันสลบไป ฉันรู้สึกว่าตัวเองลอยไปที่ไกลแสนไกล เรียกใครก็ไม่มีใครตอบ ฉันเห็นน้องก้องเติบโตขึ้นเรื่อยๆ โดยมีฉันอีกคนอยู่ตรงนั้น
ฉันเห็นน้องก้องใบหน้ามีแต่น้ำตา ไม่ว่าจะโตขึ้นแค่ไหน ลูกขาดความรัก มีแต่ความหวาดกลัว
ฉันสงสารลูกมาก เพราะแม่แบบฉันทำให้ลูกไม่มีความสุข ฉันได้แค่ยืนมอง
ช่วยอะไรไม่ได้เลย ฉันเห็นตัวเองอีกคนที่ทำเื่แย่ๆ ฉันเลยขอโอกาสสักครั้ง ถ้าฉันตื่นขึ้น ฉันจะกลับตัวใหม่
เป็คนใหม่ เลิกสิ่งไม่ดีทั้งหมด จนฉันตื่นขึ้นมาจริงๆ"กมล
"พี่เชื่อฉันไหม?"
ศักดิ์มองคนตรงหน้า ใช้ความคิดทบทวนในสิ่งที่กมลได้เล่าให้ฟัง เขาก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่เหมือนมีอะไรคอยบอกเขาว่า สิ่งที่กมลพูดคือ เื่จริง
เขาคงต้องเชื่อใจ แม่ของลูกดูสักครั้ง จะมีอะไรเปลี่ยนไปจริงไหม
"พี่ศักดิ์ พรุ่งนี้พี่หยุดงานอีกสักวันได้ไหม พรุ่งนี้จะไปที่แม่น้ำอีกสักหน่อย คือมีความรู้สึกว่า พรุ่งนี้เราจะเจอของดีอีกแล้ว"กมล
"อืม ได้สิ"ศักดิ์
"พี่ ถ้ามล อยากค้าขายได้ไหม ฉันว่าจะเอาของที่จับได้ไปขายที่ตลาดในหมู่บ้าน พี่ว่าดีไหม"กมล
"มันก็ดีนะ แต่คงต้องบอกคนอื่นว่า เรารับของมาจากที่อื่น"ศักดิ์
"ได้สิ แล้วแต่พี่เลย"
กมลเริ่มวางแผนการค้าขาย เขาคิดว่าน่าจะเอาไปส่งตามร้านอาหาร น่าจะดีที่สุด เพราะร้านอาหารน่าจะมีกำลังซื้อ มากกว่าชาวบ้าน
เขาอยากช่วยสามีแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่าย อีกหน่อยน้องก้องก็ต้องเข้าโรงเรียน ต้องมีค่าใช้จ่ายตามมาอีกไม่น้อย
"แม่ต๋า"
น้องก้องเดินเตาะแตะมาหาผู้เป็แม่ ดวงตาปรือยังไม่อยากลืม แต่ไม่อยากนอนคนเดียว จึงลุกลงมาหาแม่ดีกว่า
เวลานี้ใกล้จะสี่โมงเย็นแล้ว กมลภูอยากออกไปดูตลาดในหมู่บ้าน เพื่อวางแนวทางทำมาหากินให้กับครอบครัว
"น้องก้อง เราไปตลาดกันไหม"กมล
เด็กน้อยพยักหน้าตอบรับคำถามของแม่ อย่างว่องไว เพราะเขาอยากไปเที่ยวกับแม่จ๋า เขาชอบที่แม่จ๋าอุ้มหรือจับมือเขาเดิน มันมีความสุขมากมาก
"ไปกั๊บ ไปกั๊บ หนูหยักไป แม่ต๋าไปกับป้อต๋าด้วยนะ"ก้อง
"ได้สิครับแต่ต้องรอพ่อจ๋า ก่อนนะ พ่อจ๋าไปบ้านตากร เดี๋ยวก็กลับมา"
ตากร หรือลุงกร เป็พี่ชายแม่แก้ว เป็ลุงแท้ๆ ของขจรศักดิ์ และเป็นายจ้างที่ศักดิ์ทำงานด้วย ลุงกรเป็ผู้รับเหมา ฐานะค่อนข้างดี และให้ความช่วยเหลือครอบครัวเขามาตลอด
พรุ่งนี้ศักดิ์จะลางาน จึงต้องไปแจ้งให้ลุงกรรับรู้ กมลได้เตรียมกุ้งและปูไปฝากลุงกรด้วย
"น้องก้อง มาอาบน้ำรอพ่อจ๋าก่อนดีกว่า ถ้าพ่อจ๋ามาจะได้ไปกันเลย"กมล
"กั๊บ กั๊บ"ก้อง
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ป้อจ๋า เยวเยว อู้ลมเย็นจังเยย"ก้อง
น้องก้องนั่งหน้ารถจักรยาน หัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข ั้แ่แม่จ๋าตื่นขึ้นมา เขามีความสุขมาก เมื่อก่อนเขาจะขอพรพี่นางฟ้าทุกคืน
ขอให้พี่นางฟ้า เสกให้แม่จ๋าใจดีกับเขา กอดเขาสักครั้ง หรืออุ้มเขาไปเที่ยวด้วย แค่วันเดียวก็ได้
นั่นเพราะย่าจ๋าเล่าให้ฟังเสมอ นางฟ้าจะให้พรกับเด็กดี เขาเป็เด็กดี ไม่เคยดื้อเลย เขาอยากได้แค่มีแม่จ๋า ใจดีเหมือนเพื่อนๆ ในหมู่บ้าน
เขาไม่เอาของเล่นหรือขนมแสนอร่อย ขอแค่แม่จ๋าพูดดีๆ กับเขา กอดเขาสักครั้ง เขาก็มีความสุขแล้ว
ตลาดนัดในหมู่บ้าน มีร้านค้าตั้งแผงลอย บางร้านก็วางของเอาผ้าปูขายแบกะดิน มีร้านค้าอยู่หลายสิบร้านเหมือนกัน มีทั้งของป่า
ผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ เสื้อผ้า ตลาดแห่งนี้ถือว่าใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน
"น้องก้องอยากได้เหรอครับ"กมล
กมลสังเกตอาการของลูกชาย ตอนเดินผ่านร้านของเด็กเล่น เด็กน้อยมองตัวการ์ตูนที่เป็เหมือนซุปเปอร์ฮีโร่ในยุคนี้
ลูกชายเขาคงอยากได้ ในความทรงจำน้องก้องแทบไม่เคยมีของเล่นเลย มีแต่ของเล่นที่สานเอง โดยย่าจ๋าทำให้
เด็กน้อยมองหน้ามารดา ดวงตาใสผลุบลง พร้อมพยักหน้าเล็กน้อย เขากลัวแม่จ๋าจะโกรธ เพราะเขาเคยขอแม่จ๋า แล้วถูกดุ ถูกหยิก บอกว่าของที่เขาอยากได้ไม่มีประโยชน์ กินก็ไม่ได้
"ได้ไหมพี่ มลสงสารลูก"
กมลมองหน้าสามี ใช้สายตาขอร้องเต็มที่ เขาสงสารลูก พรุ่งนี้เขาขายของก็มีเงินแล้ว วันนี้ขอสามีไปก่อนละกัน
ศักดิ์พยักหน้าตอบรับ เขาแปลกใจไม่น้อย ปรกติกมลไม่เคยซื้อของแบบนี้ กมลคงคิดได้จริงๆ ถึงห่วงความรู้สึกลูก
"หนูไปหยิบเลยลูกอยากได้ชิ้นไหน"กมล
"จริงๆ เหยอ หนู เลือกได้เหยอ"
"ได้สิครับ ป๊ะไปกัน"
น้องก้องเลือกตัวการ์ตูนที่ทำจากยางมาสองตัวสีเขียวกับสีแดง คนสมัยนี้เรียกมาตุ๊กตุ่น ถ้าจะชอบเอามาก ขอถือเอง ใบหน้ามีแต่รอยยิ้มสดใส
"อ่าว พี่ศักดิ์มาซื้อของหรือจ๊ะ"
กมลมองหญิงสาวที่เขามาทักทายสามีตน ความรู้สึกไม่ชอบหน้าผู้หญิงตรงหน้า ทบทวนจากความทรงจำ ถึงรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าชื่อ กานดา อยู่หมู่บ้านเดียวกัน
กานดากับร่างเก่าไม่ถูกกัน จะถูกกันได้ยังไง เพราะกานดาชอบศักดิ์มาก แต่ศักดิ์มาแต่งงานกับกมล ถึงกมลทำตัวแย่แค่ไหน ศักดิ์ก็ยังไม่เลิกกับกมล
กานดากับกมลเจอหน้ากันทีไร าน้ำลายจะปะทุทุกครั้ง
"แค๊ก แค๊ก แค๊ก พี่ศักดิ์มลหิวน้ำจังเลย"กมล
ศักดิ์ยังไม่ได้ทันตอบหญิงสาวตรงหน้า กมลก็ไอขัดจังหวะมาเสียก่อน
"เดี๋ยวพี่ไปซื้อน้ำมาให้ มลรออยู่ตรงนี้กับลูกก่อน เดี๋ยวพี่มา"ศักดิ์
กมลฉีกยิ้มกว้าง เอาให้น่ารักน่าเอ็นดูที่สุด เท่าที่พอจะทำได้ ก่อนจะหันมามองหน้ากานดา ที่ยืนเหวอ เพราะคำถามตัวเองไร้ซึ่งคำตอบ
"อ้าว นึกว่าเสียงใคร เมื่อกี้ถามว่าอะไรนะ พอดีไม่ได้สนใจ โอ๊ะ ไม่ได้ยิน"กมล
กานดาได้ยินเสียงของกมล เธอรู้สึกเกลียดชังคนตรงหน้านี้มาก กมลมีดีแค่เป็เพศที่หายาก ผิวพรรณดี ถึงจะมีใบหน้าสวยงาม ตรงข้ามกับนิสัย
คนนิสัยแบบกมล ทำไมได้แต่งงานกับคนดีๆ แบบศักดิ์ ไม่มีความเหมาะสมกันเลย เธอดีกว่าตั้งมากมาย
"ฉันไม่ได้ถามแก"กานดา
กมลลอยหน้าลอยตา ทำเป็ไม่ได้ยินสิ่งที่กานดาพูด จนศักดิ์กลับมา พร้อมยื่นน้ำหวานให้สองแม่ลูก
กมลเดินเขาไปจับแขนศักดิ์พร้อมชวนกันไปซื้อของทำอาหารตอนเย็น ศักดิ์อุ้มน้องก้อง เดินตามแรงดึงของกมล
ช่างเป็ภาพครอบครัวสุขสันต์ ที่ใครๆ เห็นก็ต้องอิจฉา โดยเฉพาะคนที่มองตามหลังทั้งสามคนเดินจากไป
"แก!!!อีมล คอยดูนะ สักวัน พี่ศักดิ์ต้องเลิกกับแก แล้วเวลานั้น ฉันจะแทนที่แก"
กมลรู้สึกสะใจชะมัด ผู้ชนะให้ความรู้สึกแบบนี้นี่เอง ชาติที่ผ่านมา เขาไม่ค่อยมีปัญหากับใคร เขาแค่ใช้ชีวิตไปวันๆ ก็พอ
แต่ชาตินี้ เขามีครอบครัวที่น่ารัก เขาต้องรักษามันไว้ให้ดีที่สุด
"พี่ ไม่มีร้านขายปูขายกุ้งเลย มลว่าเราไปติดต่อร้านอาหารในอำเภอน่าจะดีกว่า"กมล
"ที่นี่มีแต่ชาวบ้านธรรมดา กุ้งปูไม่ใช่อาหารที่จำเป็ แถมมีราคาแพง ถ้าจะขาย ต้องไปในตัวอำเภอดีกว่า"ศักดิ์
หลังจากกลับจากตลาด น้องก้องนั่งเล่นของเล่นที่ได้มาใหม่อยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้าน โดยมีศักดิ์นั่งเป็เพื่อนเล่นกับลูก
"ศักดิ์ ไอ้ศักดิ์ อยู่บ้านหรือเปล่า"
ศักดิ์ได้ยินเสียงคนเรียกหน้าบ้าน เขาเดินไปดูเห็นชายหนุ่มสองคนยืนอยู่นอกประตูรั้ว
แอ๊ดดดดด
"เข้ามาก่อนสิ"ศักดิ์
"ยุงทศ ยุงสิบ สวัดดีกั๊บ"ก้อง
"ว่าไงสุดหล่อ ลุงไม่ใช่ยุงสักหน่อย"ทศ
ทศกับสิบเป็พี่น้องกันทั้งคู่สนิทกับศักดิ์มาก เป็เพื่อนกันมาั้แ่เด็ก
"พอดีฉันได้ข่าวว่ามลไม่สบาย เลยจะมาเยี่ยมหลายวันแล้ว แต่ติดงานในไร่ วันนี้เสร็จเร็ว เลยพากันมานี่แหละ"สิบ
ทศและสิบเป็ฝาแฝด ทั้งคู่ทำไร่ข้าวโพด ส่งให้กับโรงงานอาหารสัตว์
"ดีขึ้นแล้ว ไม่มีอาการอะไรแล้ว"ศักดิ์
"เออดีแล้ว"ทศ
"สบายดีแล้วแบบนี้ วันนี้มลไปร้านยายต่ายละสิ น้องก้องถึงอยู่กับเอ็ง"สิบ
เขาสงสารเพื่อนเหลือเกิน เพื่อนเขาเป็คนดี แต่ั้แ่แต่งงาน เพื่อนเขาไม่มีความสุขในชีวิตคู่เลย
"ไม่ไจ่นะ แม่จ๋าทำก้าวอยู่ในครัวหยอก"ก้อง
น้องก้องจีบปากจีบคอพูดแก้ตัวให้แม่จ๋า แม่จ๋าตอนนี้ไม่ไปร้านยายต่ายหรอก แม่จ๋าบอกว่าจะอยู่กับเขาต่างหาก
"ห๊ะ!!!!"ทศ สิบ