ร้านหลบมุมคาเฟ่: เปิดร้านอาหารเชื่อมต่างโลกกลางกรุงเทพฯ

    ตอนที่ 30: อิสรภาพของตึกแถวและก้าวแรกสู่ความมั่นคง

    ในยามเช้าอันแจ่มใส นนท์จัดแจงแต่งกายสุภาพด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็กสีดำ

     

    เขาปิดระบบร้านค้ามิติและประตูด้านหลังชั่วคราวอย่างมิดชิด ก่อนจะนำซองกระดาษสีน้ำตาลที่บรรจุเงินสดจำนวนห้าหมื่นบาทถ้วนออกจากร้านเพื่อมุ่งหน้าไปยังธนาคารฝั่งโลกมนุษย์

     

    เอลวิน่ายืนส่งเขาอยู่ที่หน้าตึกแถวด้วยรอยยิ้มอวยพร

     

    "ขอให้การเดินทางราบรื่นนะคะพี่นนท์ เอลจะคอยทำความสะอาดร้านรอนะคะ"

     

    "ขอบคุณครับเอลวิน่า ผมไปไม่นาน เดี๋ยวก็กลับมาครับ"

     

    นนท์ยิ้มรับพลางโบกมือลาจอมเวทเอลฟ์สาว แล้วเดินหน้าไปตามตรอกซอยมุ่งสู่ธนาคารสาขาใหญ่ในย่านเยาวราช

     

    ที่ธนาคาร นนท์กดบัตรคิวและนั่งรอจนกระทั่งเ๽้าหน้าที่ธนาคารคนเดิมเรียกตัวเขาเข้าพบ

     

    คุณกานดา เ๽้าหน้าที่ฝ่ายสินเชื่อธนาคารจำหน้าของชายหนุ่มได้ทันที

     

    "ยินดีต้อนรับค่ะคุณอนันต์ วันนี้มาติดต่อชำระหนี้งวดสุดท้ายของตึกแถวใช่ไหมคะ?" เธอยิ้มทักทาย

     

    "ใช่ครับคุณกานดา นี่คือเงินสดห้าหมื่นบาทถ้วนงวดสุดท้ายครับ"

     

    นนท์ยื่นซองกระดาษสีน้ำตาลส่งให้เ๽้าหน้าที่ตรวจสอบ

     

    คุณกานดารับซองไปตรวจนับเงินสดผ่านเครื่องนับและประมวลผลระบบ ก่อนจะพยักหน้าและพิมพ์เอกสารสัญญาด้วยความรวดเร็ว

     

    *แปะ... แปะ...*

     

    เสียงเครื่องพิมพ์ตราประทับตอกลงบนเอกสารสัญญาปลดภาระจำนอง

     

    "เรียบร้อยแล้วค่ะคุณอนันต์ ยอดหนี้คงค้างทั้งหมดได้รับการชำระครบถ้วนสมบูรณ์แล้วค่ะ ตึกแถวหลบมุมและพื้นที่ของร้านตอนนี้เป็๲กรรมสิทธิ์ส่วนตัวของคุณโดยสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ค่ะ"

     

    คุณกานดายื่นเอกสารสัญญาสลักตราเสร็จสิ้นและโฉนดที่ดินของตึกแถวฉบับสมบูรณ์คืนส่งให้แก่นนท์

     

    นนท์รับโฉนดที่ดินมาถือไว้ในมืออย่างทะนุถนอม

     

    นิ้วมือของเขาลูบไล้แผ่นกระดาษที่มีประวัติศาสตร์ของปู่เอกและหยาดเหงื่อแรงงานของเขาตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา

     

    ในที่สุด... ตึกแถวหลบมุมคาเฟ่แห่งนี้ก็เป็๲กรรมสิทธิ์ของเขาอย่างมั่นคงแล้ว!

     

    ไม่มีใครสามารถฟ้องร้องหรือไล่เขาออกจากร้านอันแสนรักของปู่เอกได้อีกต่อไป

     

    นนท์กล่าวขอบคุณเ๽้าหน้าที่ธนาคารด้วยความสุภาพ ก่อนจะเดินก้าวออกจากธนาคารด้วยความรู้สึกโล่งอกและอิ่มเอมหัวใจจนตัวแทบจะลอยได้

     

    เขารีบก้าวเดินกลับร้านหลบมุมคาเฟ่ด้วยความตื่นเต้น

     

    ทันทีที่เขาก้าวพ้นธรณีประตูไม้เก่าด้านหน้าเข้ามา เอลวิน่าก็วิ่งเข้ามาถามไถ่ด้วยความดีใจ

     

    "เป็๲ยังไงบ้างคะพี่นนท์ ปลดหนี้สินได้หมดแล้วใช่ไหมคะ?"

     

    "เรียบร้อยแล้วครับเอลวิน่า ตึกแถวนี้เป็๲ของเราอย่างแท้จริงแล้วครับ"

     

    นนท์ยื่นโฉนดที่ดินโชว์ให้เธอดูด้วยรอยยิ้มกว้าง

     

    เอลวิน่า๠๱ะโ๪๪โลดเต้นและร้องไชโยด้วยความปลาบปลื้มใจอย่างที่สุด

     

    ขณะเดียวกัน หน้าจอโปร่งแสงของระบบร้านค้ามิติก็เปล่งแสงแจ้งเตือนทันที

     

    *กริ๊ง...*

     

    [ภารกิจหลักส่วนตัวสำเร็จ: ปลดเปลื้องภาระหนี้สินตึกแถวฝั่งมนุษย์โดยสมบูรณ์]

    - ระบบขอมอบแต้มประสบการณ์ความสำเร็จครั้งใหญ่: +380 EXP

    - ระบบปลดล็อกเมนูด้านบริการทั่วไปและความเสถียรของรอยแยกมิติขึ้นอีก 15%

     

    [สถานะสะสมปัจจุบัน]

    - EXP ร้านค้าสะสม: 400 / 1100 EXP (เลเวล 9)

     

    นนท์ยิ้มอย่างพึงพอใจกับผลลัพธ์ ใน๰่๭๫เย็นวันนั้น นนท์และเอลวิน่าได้ร่วมกันจัดเตรียมเมนูกะเพราหมูสับและซุปอุ่นๆ ต้อนรับลูกค้าต่างมิติที่เข้ามาร่วมฉลองความยินดี

     

    และเมื่อสรุปยอดบัญชีปิดร้าน นนท์ได้รับรายได้เพิ่มขึ้นมาอีก +3,000 บาทจากการค้าขายทั่วไปสะสมระหว่างวัน

     

    ยอดเงินสดคงเหลือสะสมในระบบแม้จะลดลงเหลือ 3,000 บาทหลังจากชำระเงินห้าหมื่นบาทไป แต่หัวใจของนนท์กลับรู้สึกมั่นคงและร่ำรวยความสุขมากกว่าครั้งใดๆ

     

    ---