มาช่วยฉันใช้เงินที

    บทที่ 60: บัญชีดำจากดาร์กเว็บ! ทักษะระดับเทพเจ้า และกระสุนหินปลิดชีพสไนเปอร์!

    บทที่ 60: บัญชีดำจากดาร์กเว็บ! ทักษะระดับเทพเจ้า และกระสุนหินปลิดชีพสไนเปอร์!


    เวลา 07:00 น. เช้าวันรุ่งขึ้น ณ คฤหาสน์ลับของคุณชายคิมแห่งซำซุน

    แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องทำงานที่พังยับเยิน คุณชายคิมนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่บนโซฟาขอบทองที่เหลือรอดจากการถูกทำลาย รอบตัวเขามีบอดี้การ์ดหลายสิบคนยืนก้มหน้าตัวสั่นระริก

    "หมายความว่ายังไงที่ว่า... 'ยูริหายตัวไปแล้ว'?" คุณชายคิมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่แฝงไปด้วยจิตสังหาร

    หัวหน้าบอดี้การ์ดกลืนน้ำลายดังเอื้อก "ร-เรียนคุณชายครับ... เมื่อคืนหลังจากที่ยูริกลับไปที่ห้องพัก กล้องวงจรปิดก็จับภาพเธอได้ว่าเธอขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ฝ่าพายุฝนออกไปกลางดึกครับ... และที่สำคัญที่สุด..." บอดี้การ์ดหน้าซีดเผือด "ระบบเซิร์ฟเวอร์ฐานข้อมูลลับระดับศูนย์ (Level 0) ของเรา... ถูกแฮกเกอร์เจาะเข้าไปเมื่อคืนนี้ครับ และร่องรอยการแฮกก็มาจากคอมพิวเตอร์ในห้องของยูริครับคุณชาย!"


    ปัง!! คุณชายคิมชักปืนพกออกมายิงอัดเพดานจนเศษปูนร่วงกราว!

    "นังงูพิษ!! นังเนรคุณ!!" คุณชายคิมแผดเสียงร้องอย่างบ้าคลั่ง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "มันรู้ความจริงเรื่องบ้านเด็กกำพร้าแล้ว! และมันเลือกที่จะทรยศตระกูลซำซุนไปซบขี้ตีนไอ้ลู่ลี่!! นังเด็กกำพร้าชั้นต่ำ... แกคิดว่าแกจะหนีรอดจากเงื้อมมือฉันไปได้งั้นเหรอ!"

    คุณชายคิมเดินไปที่โต๊ะทำงาน(ที่เพิ่งให้คนยกมาเปลี่ยนใหม่) เปิดคอมพิวเตอร์เข้ารหัสขั้นสูง และมุดเข้าสู่เครือข่ายอินเทอร์เน็ตมืด หรือ "ดาร์ก

    เว็บ (Dark Web)" ทันที!


    "ในเมื่อใช้มาเฟียกระจอกๆ ไม่ได้ผล ฉันก็จะใช้เครือข่ายนักฆ่าระดับโลก! ไอ้ลู่ลี่ นังยูริ... พวกแกเตรียมตัวไปทัวร์นรกได้เลย!"

    นิ้วของคุณชายคิมรัวคีย์บอร์ด ตั้งค่าหัวและว่าจ้างมือสังหารอันดับต้นๆ ของวงการนักฆ่าใต้ดิน "รหัส: สไนเปอร์เงา (Shadow Sniper)" ด้วยเงินสดกว่า 100 ล้านหยวน! เป้าหมายคือการเด็ดหัวลู่ลี่และยูริให้สิ้นซากภายในวันนี้!


    เวลา 08:30 น. ณ เพ้นท์เฮ้าส์สุดหรูของลู่ลี่

    "กร๊อบ!"

    เสียงพลาสติกหักดังขึ้นเบาๆ ในห้องน้ำ

    ลู่ลี่ที่เพิ่งตื่นนอน กำลังยืนมอง "แปรงสีฟัน" ในมือที่หักเป็นสองท่อนด้วยสีหน้าปลาตาย นี่เป็นแปรงสีฟันอันที่สามของเช้านี้แล้วที่เขาเผลอออกแรงบีบจนหักคามือ!


    "เชี่ยเอ๊ย... ไอ้ผลข้างเคียงจาก 'สมรรถภาพกายเหนือมนุษย์' และ 'ทักษะนักฆ่าระดับ SSS' ที่ระบบมันยัดใส่หัวกูเมื่อคืนนี่มันชักจะเกินไปแล้วนะ! แค่กูบีบหลอดยาสีฟัน ยาสีฟันก็พุ่งทะลุกระจกห้องน้ำแตกไปบานนึงแล้ว! นี่กูเป็นประธานบริษัทนะโว้ย ไม่ใช่ซูเปอร์แมน! กูอยากกลับไปเป็นคนรวยอ่อนแอที่ใช้เงินแก้ปัญหาอย่างเดียวเหมือนเดิมอ่าาา!"

    ลู่ลี่ถอนหายใจยาวๆ โยนเศษแปรงสีฟันตระกูลแพงทิ้งถังขยะ แล้วเดินหาวหวอดๆ ออกมาที่ห้องโถงเพ้นท์เฮ้าส์

    และภาพที่รอต้อนรับเขาอยู่ ก็ทำเอาลู่ลี่แทบจะก้าวเท้าไม่ออก!


    ยูริ สายลับสาวระดับ S ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่ง (ที่ดูเหมือนจะยืมของลู่ลี่มาใส่) สวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนลายลูกไม้ เธอกำลังยืนทำอาหารเช้าอยู่ที่เคาน์เตอร์ครัวครัวเปิด ใบหน้าสวยคมของเธอประดับไปด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคลั่งรักแบบ 100% Max!

    "อรุณสวัสดิ์ค่ะเจ้านาย! ยูริทำอาหารเช้าเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ วันนี้มีสเต็กเนื้อเทนเดอร์ลอยน์ แซลมอนคาเวียร์ และไข่ดาวรูปหัวใจนะคะ!" ยูริพูดพลางเดินเข้ามาหา ขยับเสื้อเชิ้ตที่คอเปิดกว้างเล็กน้อย เผยให้เห็นเนินอกขาวเนียนที่ดูอันตรายต่ออัตราการเต้นของหัวใจขั้นสุด

    แต่ยังไม่ทันที่ลู่ลี่จะได้ตอบอะไร...


    "หยุดเลยนะนังจิ้งจอก!" จูจู พุ่งพรวดออกมาจากมุมห้องพร้อมกับฮาเร็มที่เหลือ "ใครสั่งให้แกไปรื้อตู้เสื้อผ้าสามีฉันมาใส่ฮะ! แถมยังมาแย่งหน้าที่ทำอาหารเช้าของพวกเราอีก! สามีคะ! มาทานข้าวต้มฝีมือจูจูดีกว่าค่ะ ปลอดภัยไร้สารพิษแน่นอน!"

    "ใช่ๆ! ลูกพี่อย่าไปกินของที่ยัยสายลับทำนะคะ เดี๋ยวโดนวางยา!" เนโกจิผสมโรง

    ยูริหันไปยิ้มเย็นชาใส่เหล่าฮาเร็ม (แววตาสายลับระดับ S กลับมาทำงานอีกครั้งเมื่อต้องเผชิญหน้าศัตรูหัวใจ) "ขออภัยด้วยนะคะคุณผู้หญิงทั้งหลาย แต่ตอนนี้ฉันคือ 'เลขาคนสนิท' ที่เจ้านายประกาศรับรองด้วยตัวเองแล้ว หน้าที่ดูแลอาหารการกินและรปภ. ส่วนตัวเจ้านาย... เป็นของฉันค่ะ!"


    "หนอยยย! นังนี่!"

    ในขณะที่สงครามประสาทระหว่างเมียหลวงกับเลขาคัพ G กำลังจะปะทุ ลู่ลี่ก็ส่ายหัวอย่างระอา "พอๆ ทั้งคู่นั่นแหละ ฉันจะออกไปสูดอากาศที่สวนลอยฟ้าชั้นดาดฟ้าซะหน่อย พวกเธอตักอาหารรอไว้เลย เดี๋ยวฉันมา"

    ลู่ลี่หนีความวุ่นวาย เดินเปิดประตูกระจกออกไปยังระเบียงสวนลอยฟ้าขนาดใหญ่ของเพ้นท์เฮ้าส์ ลมโชยอ่อนๆ พัดมาปะทะใบหน้า เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ หวังจะผ่อนคลายสมองที่ตึงเครียดจากความรวยและสกิลที่ล้นทะลัก


    ห่างออกไป 1,500 เมตร บนยอดตึกระฟ้าฝั่งตรงข้าม

    นักฆ่าระดับท็อปจากดาร์กเว็บ รหัส "สไนเปอร์เงา" กำลังนอนหมอบราบบนขอบตึก ในมือของเขากระชับปืนซุ่มยิงมัจจุราช Barrett M82 ขนาดลำกล้อง .50 คาลิเบอร์ ที่สามารถเจาะเกราะรถถังได้สบายๆ

    "เป้าหมายปรากฏตัวแล้ว..." สไนเปอร์เงาพึมพำผ่านวิทยุสื่อสาร "ยืนเป็นเป้านิ่งอยู่บนระเบียงเพ้นท์เฮ้าส์ ไม่มีบอดี้การ์ด ไม่มีที่กำบัง... ช่างเป็นงานที่ง่ายดายและทำเงินได้มหาศาลจริงๆ คุณชายคิมนี่โง่หรือเปล่าที่จ่ายตั้งร้อยล้านเพื่อฆ่าไอ้เศรษฐีหน้าอ่อนนี่"

    เขาปรับโฟกัสเลนส์สโคป (Scope) จนเห็นใบหน้าของลู่ลี่ชัดเจน นิ้วชี้ค่อยๆ แตะเข้าที่ไกปืน กลั้นหายใจเพื่อกะจังหวะการเต้นของหัวใจ... เตรียมพร้อมจะเหนี่ยวไกส่งกระสุนเจาะกะโหลกเป้าหมาย!

    ทว่า... ในวินาทีที่แสงแดดยามเช้าสะท้อนเข้ากับเลนส์สโคปของสไนเปอร์จนเกิด "แสงแฟลช" เล็กๆ เพียงเสี้ยววินาที!


    วูบ!!

    ที่ระเบียงเพ้นท์เฮ้าส์... สัญชาตญาณ "ทักษะนักฆ่าระดับ SSS" ของลู่ลี่ทำงานแบบออโตเมติก!!

    ขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง! สมองของลู่ลี่ประมวลผลทิศทางลม ระยะทาง และมุมตกกระทบของแสงในเสี้ยววินาที! ดวงตาของเขาที่ได้รับการอัปเกรดเป็น 'สมรรถภาพกายเหนือมนุษย์' ปรับโฟกัสซูมข้ามระยะทาง 1,500 เมตรราวกับเลนส์กล้องโทรทรรศน์!

    ลู่ลี่มองทะลุผ่านมวลอากาศไปเห็นปลายกระบอกปืน Barrett M82 และดวงตาของนักฆ่าที่ซ่อนอยู่หลังเลนส์สโคปบนตึกระฟ้าฝั่งตรงข้ามอย่างชัดเจน!

    "โอ๊ยยย! ไอ้เวรเอ๊ยยย! มาอีกแล้วเหรอวะ!" ลู่ลี่กรีดร้องในใจด้วยความรำคาญขั้นสุด "ตอนแรกก็มาเฟีย เช้านี้ส่งสไนเปอร์มาอีก! ชีวิตมหาเศรษฐีของกูทำไมมันถึงวุ่นวายเหมือนหนังแอคชั่นฮอลลีวูดขนาดนี้เนี่ย! กูแค่ออกมายืนรับลมตากแดดเฉยๆ เองนะเว้ย!"

    สไนเปอร์เงากำลังจะเหนี่ยวไก...

    ลู่ลี่รู้ดีว่าถ้ารอให้บอดี้การ์ดมาช่วยก็คงไม่ทัน และถ้ากระสุนเจาะเกราะนั่นทะลุกระจกเข้ามาโดนพวกสาวๆ ฮาเร็มที่กำลังเถียงกันอยู่ในห้องล่ะก็ เรื่องใหญ่แน่!

    ด้วยความขี้เกียจหนีและรำคาญสุดขีด ลู่ลี่จึงก้มลงไปมองกระถางต้นบอนไซราคาหลักแสนที่ตั้งอยู่ข้างๆ เขาใช้นิ้วชี้และนิ้วโป้ง คีบเอา "ก้อนหินกรวดสีขาว" ขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยขึ้นมาหนึ่งก้อน

    ลู่ลี่หันขวับไปทางตึกระฟ้าฝั่งตรงข้าม สายตาเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นดุจมัจจุราช พลังกายเหนือมนุษย์ถูกรีดเร้นมารวมไว้ที่นิ้วโป้ง!

    "น่ารำคาญจริงๆ... อย่ามารบกวนเวลากินข้าวเช้าของฉันได้ไหมวะ"


    ฟริ้ววววววววววววว!!!!

    ลู่ลี่ดีดก้อนหินกรวดในมือออกไปสุดแรง!!

    เปรี้ยง!!เกิดเสียงระเบิดโซนิคบูม (Sonic Boom) ดังสนั่นลั่นระเบียง! อากาศรอบๆ นิ้วของลู่ลี่บิดเบี้ยวจากแรงกระแทก! ก้อนหินกรวดธรรมดาๆ ถูกดีดออกไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่ากระสุนปืนไรเฟิลเจาะเกราะถึงสามเท่า!! มันพุ่งแหวกอากาศเป็นเส้นตรง ทะลวงผ่านระยะทาง 1,500 เมตรในชั่วพริบตาเดียว!


    ทางด้านสไนเปอร์เงา

    "ลาก่อน... ไอ้หนู..."นิ้วของนักฆ่ากำลังจะออกแรงกดไกปืน...

    เพล้งงงงงงง!!! กรวบ!!!

    ยังไม่ทันที่เขาจะได้ยินเสียงอะไร... ก้อนหินกรวดสีขาวที่พุ่งมาด้วยความเร็วเหนือเสียง ก็พุ่งเจาะทะลุเลนส์สโคปปืนซุ่มยิงที่ทำจากกระจกนิรภัยหนาเตอะจนแตกละเอียด! ก่อนที่หินก้อนนั้นจะพุ่งทะลวงเข้ากระแทกเบ้าตาของนักฆ่าอย่างจัง!!

    "อ๊ากกกกกกกก!!"

    สไนเปอร์ระดับโลกแหกปากร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ร่างของเขากระเด็นหงายหลังตีลังกาไปตามแรงกระแทกราวกับถูกรถสิบล้อชน ปืนไรเฟิลกระเด็นหลุดมือ! เขาตกลงไปนอนกระตุกอยู่บนพื้นดาดฟ้า สลบเหมือดไปในทันทีโดยที่ยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าโดนอะไรยิงสวนมา!


    ตัดภาพกลับมาที่ระเบียงเพ้นท์เฮ้าส์

    ลมโชยพัดมาเบาๆ... ลู่ลี่สะบัดนิ้วโป้งของตัวเองนิดๆ ด้วยความรู้สึกชาเล็กน้อย เขามองผลงานการดีดหินของตัวเองแล้วก็อ้าปากค้าง

    "เชี่ย... กูทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย... แค่ดีดหินก้อนเดียว แม่งพุ่งไปไกลกิโลครึ่งแถมทำลายปืนสไนเปอร์ได้ด้วย! นี่มันพลังระดับไซตามะชัดๆ! ระบบมึงอัปเกรดกูให้เป็นตัวบัคของโลกใบนี้ไปแล้วใช่ไหมเนี่ย!!" ลู่ลี่กุมขมับตัวเองอย่างสิ้นหวัง รู้สึกว่าความเป็นมนุษย์ธรรมดาของตัวเองกำลังหดหายไปทุกที


    ปัง!ประตูกระจกระเบียงถูกเปิดออกอย่างแรง ยูริพุ่งพรวดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ในมือของเธอชักมีดสั้นออกมาเตรียมพร้อมรบ! ทักษะสายลับของเธอสัมผัสได้ถึงจิตสังหารและเสียงโซนิคบูมเมื่อครู่!

    "เจ้านายคะ!! เกิดอะไรขึ้นคะ! ฉันสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตจากสไนเปอร์... เจ้านายปลอดภัยไหมคะ!!" ยูริรีบเอาตัวเข้ามาบังลู่ลี่ไว้ กวาดสายตามองหาศัตรูอย่างบ้าคลั่ง

    ลู่ลี่มองเลขาอกโตที่กำลังตั้งการ์ดปกป้องเขาด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วก็ถอนหายใจยาว แกล้งปัดฝุ่นที่มือเบาๆ

    "ไม่มีอะไรหรอกยูริ... แค่ 'แมลงหวี่' มันบินมากวนใจตอนฉันกำลังจะชมวิว ฉันก็เลย... ปัดมันทิ้งไปแล้วน่ะ"

    "แมลงหวี่...?" ยูริขมวดคิ้วสับสน ก่อนที่สายตาอันเฉียบคมของเธอจะมองทะลุข้ามตึกไปเห็นร่างของชายชุดดำที่นอนสลบเหมือดอยู่ข้างปืนไรเฟิลที่พังยับเยินบนยอดตึกฝั่งตรงข้าม

    ดวงตาของสายลับระดับ S เบิกกว้างจนแทบหลุดจากเบ้า! สมองของเธอประมวลผลเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว!


    [สถานะความคิด ยูริ]: พ-พระเจ้า!! ระยะทางตั้ง 1,500 เมตร! เจ้านายไม่มีอาวุธปืนเลยสักกระบอก... แต่เขากลับสามารถจัดการสไนเปอร์ระดับโลกได้ในพริบตาเดียว! นี่เขาใช้อะไรจัดการมัน?! พลังวัตรเหรอ?! หรือว่าเคล็ดวิชาลับของตระกูลเฉินในตำนานที่ชาวเน็ตลือกัน!! เจ้านายไม่ใช่แค่มหาเศรษฐีที่แสนดี แต่เขาคือยอดมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!! ยูริ... ยูริหลงรักคนไม่ผิดจริงๆ!!

    ยูริหันกลับมามองลู่ลี่ด้วยสายตาที่เปล่งประกายความคลั่งรักและเทิดทูนบูชาหนักกว่าเดิมเป็นพันเท่า!

    "เจ้านายช่างแข็งแกร่งและสง่างามเหลือเกินค่ะ... ไปทานอาหารเช้ากันเถอะค่ะ ยูริจะป้อนเจ้านายเองนะคะ!" ยูริเก็บมีด แล้วควงแขนลู่ลี่เดินกลับเข้าห้องไปอย่างมีความสุข ปล่อยให้นักฆ่าที่น่าสงสารนอนสลบเหมือดรอตำรวจมาเก็บศพอยู่บนตึกฝั่งตรงข้าม

    ลู่ลี่เดินคอตกกลับไปกินข้าวเช้า ท่ามกลางเสียงโวยวายของฮาเร็มที่กำลังเปิดศึกแย่งชิงตัวเขากับยูริอีกรอบ... ส่วนแผนการจ้างนักฆ่าของคุณชายคิม ก็จบลงด้วยความพินาศย่อยยับแบบที่เจ้าตัวคงต้องกระอักเลือดตายแน่ๆ!





    คล้ายกับเรื่องมาช่วยฉันใช้เงินที ที่คุณอ่าน