บทที่2 : เรียนปรุงยา
สายฟ้าเกาะติดแสดงความรักต่อออทัมตลอดทั้งวันอย่างเกินหน้าเกินตาแน่นอนว่ายังไม่มีคู่หมั้นของเขามาขัดขวางเนื่องจากคู่หมั้นของออทัมอายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปีต้องรอปีหน้าถึงจะเข้าเรียกที่ไซเรเฮิร์ลได้
เอลเดนกับรีลิน่าก็จ้องจะหาเื่ท้าทายออทัมเช่นกันถ้ายังเป็ตามบทเฟรย์จะต้องคอยปรามพวกเขา แต่ในเมื่อเป็สายฟ้าจะทำยังไงก็ตามสบายเหอะ
ว่าแต่ทำให้พระเอกเป็ทุกข์ด้วยนี่ได้คะแนนไหม?
[ไม่ได้ครับมาสเตอร์ ต้องให้โฮสต์เป็ทุกข์ถึงจะได้คะแนนครับ]
น่าเสียดายจัง...
สองวันแรกยังไม่ถึงกับเรียนอะไรจริงจังนักนอกจากบอกว่าในเทอมนี่จะเรียนอะไรกันบ้างและมีสอนเบื้องต้นนิดหน่อยเพื่อกระตุ้นความสนใจของผู้เรียนสายฟ้านั้นไม่ได้ฟังข้อมูลเข้าหูสักนิด แต่ระบบวายร้ายจดบันทึกไว้หมดแล้ว
เมื่อถึงคราวต้องใช้ระบบวินด์จะเป็ตัวแทนแห่งความโกงออกโรงแทนสายฟ้าเอง
เข้าวันที่สามเหมือนสายฟ้าจะเริ่มเบื่อชุดนักเรียนชายเขาเปิดตู้เสื้อผ้าที่กว่าครึ่งเต็มไปด้วยชุดผู้ชายส่วนที่เหลือเป็ชุดผู้หญิงฟูฟ่องน่ารัก เขาหยิบชุดนักเรียนหญิงมาใส่เป็กระโปรงที่ปกติจะยาวถึงข้อเท้า แต่เมื่อสายฟ้าเอามาใส่มันจะยาวถึงแค่ข้อเข่าสำหรับคนในแชนเนลนี้ถือว่าเป็กระโปรงสั้นมากจนแทบจะปิดหน้าด้วยความอับอายด้วยซ้ำ
สายฟ้าเป็ผู้ไร้ยางอายอย่างแท้จริงต่อให้คนอื่นอายเขาก็ไม่อาย กระโปรงสั้นแค่เข่า ขอโทษเถอะ ใส่ไปใครจะเห็นส่วนลับขาอ่อนยังไม่ทันเห็นด้วยซ้ำไป
ร่างสูงในชุดนักเรียนหญิงเดินอย่างสบายอารมณ์มาเรียนมีคนมองตั้งหน้าหอจนกระทั่งถึงห้องเรียน มีหลายคนแอบเดินตามมาด้วยซ้ำ
เฟรย์เป็คนที่มีรูปหน้าที่แยกเพศไม่ได้ซ้ำยังมีรูปร่างที่ค่อนข้างผอมไร้กล้ามเนื้อ ไม่ว่าจะใส่ชุดชายหรือหญิงก็ไม่ติดขัดดูดีดึงดูดสายตาผู้คนอย่างสม่ำเสมอ สมเป็ตัวร้ายที่เอาไว้โจมตีนายเอกมากกว่าคู่หมั้นพระเอก
นี่คือเซิฟเวอร์ระดับสาม ระดับความยากต้องสูงมากตัวร้ายที่ต้องปะทะด้วยจึงอัพเกรดมาแล้วทั้งหน้าตาบุคลิกที่เป็ที่ชื่นชอบอย่างยิ่งของผู้คนเพียงแต่ระดับนี้ตัวร้ายยังไม่ถึงขั้นซับซ้อนร้ายลึกแต่เป็การร้ายอย่างตรงไปตรงมานิสัยร้ายตรงๆ แบบนี้ค่อนข้างถูกใจพระเอกอยู่แต่แรกแล้วเพียงแต่พอมีนายเอกหรือโฮสต์ให้เปรียบเทียบมันก็เลยกลายเป็เอนเอียงไปทางคนสนิทมากกว่าเท่านั้นเองยิ่งตอนนี้มีสายฟ้ามาสิงร่างแทนยิ่งเพิ่มดีกรีความร้ายเข้าไปใหญ่
สายฟ้ายังไม่รู้ตัวว่าค่าความสัมพันธ์ของเขากับออทัมกำลังเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ
“ท่านออทัม”สายฟ้ายังคงเรียกอีกฝ่ายเสียงนุ่มเมื่อเจอหน้า ใบหน้าสวยระยิบระยับนั่นยิ้มพิมพ์ใจ“อรุณสวัสดิ์ครับ มาเช้าจังเลยนะ”
“นาย... เฟรย์?”
ออทัมมองอีกฝ่ายอย่างตกตะลึง เสียงใช่ รูปร่างใช่หน้าตา... ก็ใช่ แต่เสื้อผ้าไม่น่าใช่แล้วล่ะ
สายฟ้าในชุดนักเรียนหญิงคือความดีงามเป็ภาพลักษณ์ของสาวน้อยที่ดูแก่นแก้ว ผมสีน้ำตาลยาวถูกปล่อยลงติดเป็กิ๊ฟดอกไม้สีเขียวมรกต สีเดียวกับดวงตาของเขาหางตาที่ชี้ขึ้นถูกเขียนจนคมกริมขับเน้นใบหน้าให้ดูสวยเย่อหยิ่งขึ้นมาถ้ากอดอกทำแก้มป่องนิดๆ แล้วจิกตามองใครสักคน คงน่ารักจนต้องกุมอกไว้ไม่ให้หัวใจเต้นเร็วจนทะลุอกออกมา
ภาพลักษณ์ผู้ชายก็ดูชั่วร้ายเย้ายวนแล้ว ภาพลักษณ์ผู้หญิงก็ทำร้ายใจจนเจ็บสาหัสได้ไม่แพ้กันจริงๆชายหนุ่มหลายคนแทบจะเบือนหน้าหนีไม่ได้เลย
“ผมเอง... ท่านออทัมจำไม่ได้เหรอ” สายฟ้ายิ้มนิดๆยืนกอดอกแล้วยักคิ้วให้อีกฝ่ายด้วยท่าทางยียวนแน่นอนว่าก่อกวนหัวใจคนที่เห็นมากทีเดียว
เอลเดนกับรีลิน่าที่เพิ่งมาเห็นทรุดตัวลงไปกับพื้นท่านเฟรย์ของพวกเขาน่ารักมากจริงๆ ในฐานะแฟนคลับไร้สติของเฟรย์พวกเขาอยากให้จิตรกรมาวาดรูปเฟรย์ในชุดนักเรียนหญิงเก็บไว้จริงๆ
ออทัมพูดไม่ออกอยู่ครู่ก่อนจะหรี่ตามองอีกฝ่ายขึ้นๆ ลงๆหวนนึกไปถึงข่าวลือว่าอีกฝ่ายเป็พวกวิปริต ท่าทางจะหมายถึงการแต่งหญิงของเขาแน่ๆ
แต่... นี่มันเหมือนผู้หญิงเกินไปไหม?
“นายเป็ผู้ชายจริงเหรอ?” ออทัมถามอย่างลังเลก่อนจะเบนหน้าออกไปเมื่อรู้ว่าคำถามของตนช่างไร้มารยาท แต่สายฟ้าไม่ถือสา หัวเราะอย่างอารมณ์ดี
“ก็ไม่รู้สินะ”
“!?!”
สายฟ้ายิ้มไม่อธิบายต่อปล่อยให้อีกฝ่ายมีสีหน้าเต็มไปด้วยคำถามต่อไปเขายักคิ้วให้ออทัมอย่างเป็ปริศนาแล้วเดินไปหาเอลเดนและรีลิน่าจากนั้นก็พูดคุยอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้รู้สึกติดขัดต่อเสื้อผ้าจนแสดงกิริยาแปลกๆอะไรออกมาสักนิดเดียว
แเีกลมกลืนจนน่ากลัว
ออทัมขมวดคิ้ว เผลอคิดไปวูบว่าอีกฝ่ายเป็ผู้หญิงจริงๆแต่ดูแล้วน่าจะเป็ผู้ชายมากกว่า เขาส่ายหน้าอย่างปวดหัว ถูกชายหนุ่มวิปริตปั่นหัวให้หวั่นไหวเอาซะแล้วบางทีข่าวลือน่าจะมีส่วนจริงอยู่
ดีลักซ์ที่มาเห็นความหวั่นไหวในแววตาของออทัมเข้าพอดีถึงกับกัดริมฝีปากโฮสต์มองไปทางเฟรย์ที่เหลือบมองมาทางเขาอยู่แล้วเมื่อได้สบตาก็ยักคิ้วยิ้มเยาะเย้ยใส่ราวกับจะดูถูกว่าแค่ทำให้คนหวั่นไหวง่ายดายจะตายไปในฐานะโฮสต์ที่เป็ตัวเอกมีค่าเสน่ห์ลำเอียงจากระบบเซาน์สนับสนุนยังทำได้แค่นี้เองช่างอ่อนหัด ไร้น้ำยา กาก!
ดีลักซ์รู้สึกเกลียดตัวละครเฟรย์ขึ้นมาจริงๆ แล้ว
[มาสเตอร์สายฟ้า ได้รับคะแนนจากการแดกดันโฮสต์ด้วยสายตาจนเจ็บใจ +1 คะแนน ยินดีด้วยครับมาสเตอร์ ความชั่วร้ายของมาสเตอร์น่ายกย่องจริงๆ]
ไม่ว่าจะฟังกี่ทีก็ไม่เคยจะรู้สึกว่าเ้าระบบวินด์มันจะพูดชมเลยสายฟ้าอยากจะเหลือกตาใส่แต่ต้องรักษาภาพลักษณ์ไว้นิดหน่อยแล้วยังยิ้มแล้วพูดคุยกับพวกเอลเดนต่อไป
ข่าวลือที่บอกว่าเฟรย์เป็พวกวิปริตไม่สนเพศทั้งของตัวเองและคนอื่นดังกระฉ่อนไปทั่วโรงเรียนจากภาพคุณชายกลายเป็คุณหนู แต่ไม่ว่าจะภาพไหนก็ถูกผู้คนชื่นชอบอยู่ดี ซ้ำนิสัยของเฟรย์ยังเป็พวกเข้าถึงง่ายยิ้มแย้มตลอดเวลาถึงรอยยิ้มจะดูชั่วไปบ้างแต่ก็เป็เสน่ห์ลึกลับทำให้หลายคนหวั่นไหวอยากใกล้ชิดทว่าความสนใจของเฟรย์กลับตกอยู่ที่ออทัมคนเดียว นั่นทำให้ใครหลายคนอิจฉาเขา
เมื่อมีคนอิจฉาย่อมมีคนอยากทำร้ายแต่ด้วยตำแหน่งบุตรชายดยุกพวกเขาเลยทำอะไรมากไปกว่าการนินทาไม่ได้ซึ่งมันไม่ได้สร้างผลกระทบอะไรต่อออทัมนักหรอก กลับเป็ดีลักซ์ที่โกรธแทนเขาออกตัวแทนไปหลายหนเลยโดนต่อว่ามาไม่น้อยเหมือนกัน
สายฟ้าได้รับคะแนนรัวๆ จากเหตุการณ์นี้
เมื่อเข้าชั่วโมงปรุงยาที่เป็ไปตามเนื้อเื่ดีลักซ์ในฐานะโฮสต์มีระบบสนับสนุนในการปรุงยาอยู่แล้วไม่ว่าจะจับคู่กับใครย่อมปรุงยาได้ผลถึง 90 เปอร์เซ็นต์ในบทนี้จะเป็การสุ่มจับคู่ด้วย วัดดวงโฮสต์กันเลยทีเดียว แต่ถึงอย่างนั้นมันก็มีอัตราการซุ่มได้อยู่
ตัวประกอบอื่นๆ 0.1%
ออทัม 25%
เซริก 70%
ส่วนเฟรย์ 3%
เมื่อเฉลี่ยรวมกันก็จะครบร้อยพอดีโอกาสแบบนี้ใครจะปล่อยให้ตามระบบสุ่มกัน เห็นๆกันอยู่ว่าถึงเวลาต้องรังแกคนให้ชอกช้ำแล้ว
ระบบวินด์ ล็อกการจับคู่หน่อย
[มาสเตอร์จะให้ล็อกใครครับ]
จับคู่ฉันกับดีลักซ์ จับคู่ออทัมกับรีลิน่าส่วนเอลเดนจับคู่กับเซริก
[ได้ครับมาสเตอร์]
ระบบวายร้ายสามารถแทรกแซงเนื้อเื่ของแชนเนลได้ระดับหนึ่งการล็อกผลจับคู่แค่นี้เป็เื่ง่ายมาก
ส่วนเซริกนั้นเป็หนึ่งในตัวละครผู้ช่วยของโฮสต์ ถ้าจับคู่กับเขาจะสามารถปรุงยาได้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ซ้ำยังได้ภารกิจเพิ่มทักษะให้ตัวละครได้แต่ถ้าจับคู่ไม่ได้ก็ไม่ได้อะไร
ที่จริงโฮตส์จับคู่กับใครก็ดีหมดยกเว้นเฟรย์และสมุนของเขา
สายฟ้าหัวเราะหึๆ แล้วเดินมาหยุดข้างออทัมเขาส่งสายตาหวานเชื่อมไปให้ชายหนุ่มที่ตอนนี้ดูจะลดความเ็าที่มีต่อเฟรย์ลงไปนิดหน่อยเมื่อเขามายืนอยู่ข้างๆ ออทัมก็จะปรายตามองจากนั้นก็หันไปมองข้างหน้า ไม่ได้เอ่ยปากไล่อย่างที่คิด
นี่ดูเป็สัญญาณที่ไม่ดี
ต้องผลักไสสิ ต้องเหยียดนิดๆ ด้วยพระเอกจะชอบตัวร้ายไม่ได้!
คงต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
“มาวันแรกก็ให้หัดปรุงยาเลยท่าทางจะยากนะว่าไหมท่านออทัม” สายฟ้าชวนคุยออทัมยังไม่ทันได้เปิดปากพูดสายฟ้าก็พูดต่อแล้ว “โอ้ จะว่าไปเหมือนจะได้ข่าวว่าองครักษ์ดีลักซ์มีความสามารถในการปรุงยาด้วยนี่นะ”
“ผมยังเป็มือใหม่อยู่ครับท่านเฟรย์” ดีลักซ์เอ่ยยิ้มตอบท่าทางดูมั่นใจมากกว่าคำพูดนัก สายฟ้าพยักหน้ารับแล้วยิ้มเหยียด
“อ้อ รู้ตัวก็ดีแล้วว่าอ่อนหัดจับคู่กับใครเขาก็อย่าทำให้เขาเดือดร้อนนักล่ะ”
“คุณ!”
“อ๊ะ! จับฉลากจับคู่หรอกเหรอเนี่ย ว้า~ แบบนี้ก็แย่เลยให้เอลเดนช่วยไม่ได้แล้วสิ”สายฟ้าเมินเฉยต่อท่าทางของดีลักซ์แล้วหันไปทางเอลเดนซึ่งยืนประกบอยู่ไม่ห่างแฟนคลับไร้สติยิ้มอย่างให้กำลังใจ
“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ท่านเฟรย์ทำได้อยู่แล้ว”
“ขอบใจ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็อาจจะต้องให้นายสอนเพิ่มแล้วล่ะเอล”
“ด้วยความยินดีครับท่านเฟรย์!”
“ฉะ... ฉันก็จะพยายามค่ะท่านเฟรย์!”รีลิน่าอยากมีส่วนร่วมด้วยรีบเอ่ยออกมา สายฟ้ายิ้มขบขันแล้วพยักหน้า
“มาพยายามด้วยกันนะรีลิน่า”
“ค่ะ!”
“เด็กดี ทั้งคู่เลย” รอยยิ้มพอใจปรากฏบนใบหน้างดงามนั่นดวงตาสีเขียวมองทั้งคู่ด้วยความเอ็นดูเหมือนเด็กซนๆที่พยายามเรียกร้องความสนใจจากผู้ใหญ่
ท่าทางแบบนั้นของสายฟ้าไม่ได้พ้นสายตาของออทัมความเปลี่ยนแปลงทั้งท่าทางและอารมณ์ของเฟรย์ไม่ได้อยู่ในความเข้าใจของเขาเลยสักนิดอีกฝ่ายเหมือนจะสนใจเขาแต่ก็ค่อนขอดองครักษ์เขาก่อนอย่างสม่ำเสมอมอบความเอ็นดูที่นุ่มนวลให้กับสองผู้ติดตามประหนึ่งญาติผู้ใหญ่ แต่ดูเขาสินอกจากเป็เป้าที่เขาวิ่งตามเหมือนของเล่นแล้วก็ไม่ได้รับความเอาใจใส่เป็พิเศษอะไรเลย
ทำไมรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก
ดีลักซ์มองออทัมที่จ้องเขม็งไปที่เฟรย์แล้วก็ได้แต่ขบฟันอย่างไม่พอใจเช่นกันด้วยการวางเนื้อเื่ของระบบออทัมน่าจะให้ความสนใจต่อเขาที่สนิทกันแต่เด็กมากกว่าคนมาใหม่อย่างเฟรย์สิ
หรือนี่จะสมเป็ความยากของเซิฟเวอร์ระดับสามกันต้องชื่นชมใช่ไหมที่ระบบสามารถสร้างตัวร้ายที่น่าตบตีที่สุดแบบนี้ออกมาได้ ระบบเซาน์ยอดเยี่ยมจริงๆ !!
ดีลักซ์ยังไม่รู้สึกถึงบั๊กแฝงอย่างสายฟ้าแน่นอนว่าจุดประสงค์ก็คือไม่ให้อีกฝ่ายรับรู้อยู่แล้วและโฮสต์นี้ก็ดูจะประสาททื่อกว่าพระเอกอย่างออทัมเสียอีกถึงไม่รู้ว่าตัวร้ายตรงหน้าพุ่งเป้ามาที่เขามากกว่าจะเป็ออทัม
การจับคู่ปรุงยาผลเป็ไปตามความประสงค์ของสายฟ้าการจับคู่ที่เลวร้ายที่สุดระหว่างโฮสต์กับบั๊กตัวร้ายเริ่มขึ้นแล้ว
[มาสเตอร์สายฟ้า ระบบ WIND01 ขอแนะนำ...มาสเตอร์ไม่ควรปรุงยาสำเร็จ]
ตลกแล้วระบบ เื่แบบนี้จำเป็ต้องแนะนำ?
สายฟ้ายิ้มขณะเผชิญหน้ากับดีลักซ์ซึ่งจ้องเขาเขม็งโฮสต์แสยะยิ้มกระซิบกับเขาอย่างมีชั้นเชิงให้ได้ยินกันแค่สองคน
“อย่าถ่วงมือถ่วงเท้าผมล่ะท่านเฟรย์”
“ใครกันแน่เป็ตัวถ่วง”สายฟ้าเลิกคิ้วท่าทางดูไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ แต่นี่เป็การแสดงสายฟ้าจะไม่สบอารมณ์แค่ปรุงยาไม่เป็แล้วถ่วงชาวบ้านงั้นเหรอ? คิดผิดแล้ว!
ถ่วงความเจริญของพี่น้องเขาก็เคยทำมาแล้วกับแค่ปรุงยามันจะไปรู้สึกอะไร
“ผมรู้ว่าคุณปรุงยาไม่เป็ เฟรย์ มาริสฟิลล์นอกจากความสามารถทางเวทมนต์แล้วเื่อื่นคุณก็ไม่ได้เก่งเลย!”
“ปากดีนี่ไอ้ลูกหมา”
“ฮึ! ไม่เท่าท่านหรอกครับท่านเฟรย์ผู้สูงส่ง”
เพี๊ยะ!
เสียงฝ่ามือตบกระทบใบหน้าดังขึ้นสายฟ้าตบไปที่หน้าของอีกฝ่ายเต็มแรงจนล้มลงกับพื้นร่างกายที่ถูกปรับค่าให้เท่ากับอัศวินระดับสูงแรงตบนั้นทำให้คนล่มกลิ้งไปไกลได้เลย
“งั้นก็สำเนียงในความต่ำต้อยของตัวเองด้วย ดีลักซ์ดูรัมเฮล อย่าได้มาปากดีกับฉัน มีความสามารถปรุงยาก็ปรุงไปเงียบๆถ้าไม่มีปัญญาก็อยู่เฉยๆ ฉันไม่ว่าอะไรนายหรอก”
ดีลักซ์กุมแก้มที่โดนจบไว้แล้วลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเลเืไหลออกจากมุมปากดูน่ากลัวดวงตาจับจ้องสายฟ้าอย่างกรุ่นโกรธแต่ก็ไม่ได้เข้ามาตบตีสายฟ้าเองก็จ้องกลับไปอย่างท้าทายเช่นกัน เสียงระบบดังแจ้งคะแนนขึ้นมาในหัวด้วย
[มาสเตอร์สายฟ้าได้รับคะแนนปากร้ายใจทรามฝ่ามือหนัก +3 คะแนน ยินดีด้วยความในที่สุดก็ลงมือสักที เอาอีกครับมาสเตอร์เพื่อคะแนนของเราตบอีกสักฉาดสองฉาดเลย]
ไอ้ระบบนี่ก็ช่างยุ...
“เกิดอะไรขึ้น” อาจารย์ผู้คุมสอนเข้ามาถามอย่างรีบร้อนพอเห็นว่าใครก็เื่ก็ตีหน้านิ่งขึงทันที “เกิดอะไรขึ้นคุณมาริสฟิลล์คุณตบเพื่อนทำไม”
“เพราะเพื่อนของเราคนนี้ไม่ยอมปรุงยาเอาแต่พูดไร้สาระด้วยความรำคาญผมจึงลงมือ ทำไมครับอาจารย์ไม่พอใจ?”
สายฟ้ายกยิ้มชั่วร้ายแต่เพราะอยู่ในสภาพองนักเรียนหญิงมันเลยดูนุ่มนวลลงเป็ความชั่วร้ายที่เย้ายวนเกินไป ขนาดว่าอาจารย์เป็ผู้หญิงยังรู้สึกเคลิ้มแปลกๆ
นี่แหละสกิลมหาเสน่ห์ที่สายฟ้าคู่ควร
[แต่มาสเตอร์สายฟ้า ร่างนี้ไม่ได้สกิลมหาเสน่ห์นะครับมีแต่ค่าความหน้าตาดี...]
มันเป็สกิลติดตัวฉันไหมล่ะ หุบปากได้แล้วระบบเดี๋ยวก็ตบให้เป็ผุยผง
[...]
โหดร้ายใส่แม้กระทั่งระบบสายฟ้ายังคงความโฉดได้มาตรฐานเกินไปแล้ว
“การปรุงยาไม่ควรใช้ความรุนแรง ท่านเฟรย์ทำเกินไปนะครับ”คนที่เอ่ยตำหนิคือเซริก เขาดูไม่ชอบใจพฤติกรรมของเฟรย์มาั้แ่แรกแล้ว
สายฟ้าปรายตามองแล้วยิ้มหยัน ตอบกลับไปให้อีกฝ่ายสะอึก
“นี่มันข้อพิพาทของฉันกับดีลักซ์ ดูรัมเฮลคนนอกอย่ามาสะเออะ พวกไม่มีส่วนเกี่ยวข้องก็ทำงานของตัวเองไปอาจารย์ไอริสจะเป็ผู้ไกล่เกลี่ยใช่ไหม? อยู่ก่อนนะครับ ส่วนคนอื่นไปได้!”
สายฟ้าไล่ด้วยสีหน้ารำคาญอย่างวางอำนาจแต่คำพูดไม่มีช่องโหว่สักนิดเขาจัดการปิดปากคนอื่นที่จะต่อว่าทั้งยังบีบให้เหลือแค่คู่กรณีและผู้ไกล่เกลี่ยเท่านั้นคนนอกที่ไม่มีความสัมพันธ์อยากจะเข้าไปช่วยเหลือคงทำไม่ได้แล้ว
ยกเว้นก็แต่ออทัม
“นั่นเป็ลูกน้องของฉันคงต้องขอมีส่วนร่วมในข้อพิพาทนี้ด้วย”
“คุณได้สิทธิ์นั้น” สายฟ้าไม่ห้ามปรามแต่หันไปปรามสมุนตัวเองแทน “พวกนายก็ไม่ต้องเข้ามายุ่ง ตรงนี้ฉันจัดการเอง”
“แต่ว่าท่านเฟรย์...”
“ไม่ได้ยินที่ฉันพูด?” สายฟ้าเลิกคิ้วมองไม่ได้คุกคามแต่ท่าทางก็เรียบนิ่งไร้อารมณ์เกินไปจนทำให้คนทั้งสองรู้สึกกลัวพวกเขาถอยกลับไปอย่างว่าง่าย สายฟ้าเลยยิ้มพึงพอใจออกมาให้เห็น
เด็กดี อย่ามาขัดขวางการล่าแต้มของฉันเลย
“เอาล่ะ จะไกล่เกลี่ยตรงนี้หรือข้างนอก?”
“ข้างนอกดีกว่า เชิญคุณมาริสฟิลล์ คุณดูรัมเฮลและท่านเฟลกังฟอสค่ะ”อาจารย์สาวดูมีไหวพริบอยู่บ้างเชื้อเชิญทั้งสามคนออกไปคุยกันข้างนอกและไม่ลืมหันมากำชับกับนักเรียนทั้งหมดให้ปรุงยากันต่อไปซึ่งครั้งนี้มีคะแนนให้ด้วยหากสำเร็จ
ส่วนคนมีข้อพิพาททั้งสามเหมือนจะอดคะแนนไปอย่างช่วยไม่ได้สายฟ้าหัวเราะในใจ เขาไม่สนใจคะแนนอยู่แล้วนี่นา
“ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันคุณมาริสฟิลล์”อาจารย์เอ่ยถามอย่างจนใจปกตินักเรียนที่มีศักดิ์ฐานะมักควบคุมยากและลงมือเมื่อเกิดความไม่พอใจแต่กับการลงมือแล้วจัดการให้เกิดการไกล่เกลี่ยเองแบบนี้ก็เพิ่งเคยเจอ
“เพราะเขาพูดจาดูิ่ผมอย่างก้าวร้าวผมเลยต้องสั่งสอนเื่มันก็เท่านั้น” มีเท่านั้นจริงๆ สายฟ้าไม่ได้โกหกแต่ท่าทางเบ้ปากแล้วหลบตาอย่างมีความหมายนั่นก็ชวนให้เข้าใจผิด
มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ แต่เขาไม่พูด
“นายพูดความจริงเถอะ” ขนาดออทัมยังคิดอย่างนั้นดูแล้วความน่าเชื่อถือที่มีต่อโฮสต์จะมีน้อยจนสายฟ้ายังสะพรึง ขนาดแสดงท่าทางซั่วๆเขายังเชื่อว่ามันมีซัมติง
นี่โฮสต์ บางทีนายอาจจะออกไปเองได้โดยไม่ต้องให้ SST ช่วยเหลือแล้วกระมังขนาดทำให้พระเอกของตัวเองไม่เชื่อใจไปด้วยอย่างนี้แชนเนลนี้คงล่มสลายด้วยตัวเองแล้วล่ะ
“ก็ที่พูดไปนั่นแหละครับจริง ไม่เชื่อท่านออทัมก็ถามดีลักซ์ ดูรัมเฮลดูสิครับ”
“ดีลักซ์ มันเป็อย่างนั้นจริงหรือเปล่า?”ออทัมหันกลับมามองลูกน้องตัวเอง องครักษืที่ใบหน้าบวดไปครึ่งเม้มริมฝีปากดวงตาแข็งกร้าว
“ไม่จริงครับเพราะผมไม่ได้ดูิ่ท่านเฟรย์แม้แต่น้อยครับ”
“โอ้” สายฟ้าเบ้ปากอีกครั้ง หันหลังเดินหนีไปดื้อๆทั้งไอริสและออทัมตะลึง ไม่คิดว่าเขาจะเดินหนีหลังจากที่ได้ฟังคำตอบของดีลักซ์ท่าทางดูผิดปกตินั่นทำให้ออทัมรู้สึกร้อนรน
“นั่นนายกำลังจะไปไหนเฟรย์”
“กลับห้อง วันนี้ไม่เรียนแล้วไม่มีอารมณ์”
“แต่ข้อพิพาทยังไม่จบ”
“มันจบแล้ว”
“ยังไง?”
“นั่นเพราะว่าท่านออทัม!” สายฟ้ามองเขาด้วยความเสียใจเขาขบริมฝีปากอย่างฝืนทนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่น “เพราะเขาเป็ลูกน้องของท่านออทัมท่านจึงน่าจะเชื่อถือเขามากกว่าผมเพราะฉะนั้นแล้วหลังจากนี้ผมพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์ แต่ผมไม่คิดขอโทษหรอกนะเพราะผมไม่ผิด!”
พูดจบก็วิ่งหนีไปด้วยความเร็วสูงความเร็วนั้นแม้แต่ออทัมก็ยังตามไม่ทันทำให้ชายหนุ่มยืนอึ้งอยู่กับที่แม้แต่ดีลักซ์กับไอริสก็ยังอึ้งไม่คิดว่าเฟรย์จะถอยออกไปง่ายๆ อย่างนี้
เดี๋ยวนะ สถานการณ์ดำเนินถึงไหนแล้วเหมือนมันจะไปเร็วเกินจนตามไม่ทัน
กว่าดีลักซ์จะได้สติเฟรย์ก็ออกไปไกลแล้วเขารีบปั้นหน้าเศร้าและทุกข์ตรมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ชวนให้รู้สึกสงสาร
“ท่านออทัม ผมไม่ได้พูดอะไรดูิ่เขาจริงๆ นะครับ”
“นายไม่ได้พูดจริงๆ ?” ออทัมหันมามองอย่างสงสัยแต่พอเห็นท่าทางที่ดูน่าสงสารนั้นแล้วก็ใจอ่อนลงนิดหน่อย“จากนิสัยนายฉันรู้ว่านายต้องพูด นายเป็พวกไม่ค่อยยอมใครเฟรย์ลงมือกับนายหลายครั้งคงอัดอั้น”
“ผม...” ดีลักซ์รู้สึกเสียใจเขาไม่น่าลงมือกับเฟรย์โจ่งแจ้งเลยและคิดไม่ถึงด้วยว่าเฟรย์จะฉลาดในการตอบโต้อย่างนี้ท่าทางภาพลักษณ์ของเขาต่อออทัมจะแย่ลงนิดหน่อยแล้ว
“ไม่ต้องพูดอะไร ฉันเข้าใจ เขาเองก็ลงมือรุนแรงเกินไป”ออทัมพูดเสียงเรียบมากกว่าปกติ “ต่อไปก็อยู่ให้ห่างเขาหน่อยเฟรย์เป็พวกอารมณ์รุนแรงตรงไปตรงมา การยั่วยุเขาไม่ใช่ความคิดที่ดี”
“ครับ”
“นายไปทำแผลไป ฉันจะไปเรียนต่อ...ขอบคุณอาจารย์ที่เสียเวลากับเื่นี้ครับ”
ออทัมหันไปขอบคุณอาจารย์ที่ไม่ได้ทำอะไรเลยั้แ่ต้นจนจบแต่ก็นับเป็พยานบุคคลชั้นดี เธอพยักหน้ารับแนะนำดีลักซ์ให้ไปห้องพยาบาลก่อนจะกลับเข้าไปสอนนักเรียนต่อพร้อมกับออทัม
ดีลักซ์ขมวดคิ้วแน่นสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อไม่ให้ระบายเอาความโกรธเกรี้ยวออกมา ถ้าเล่นจบแชนเนลนี้เขาจะออกไปร้องเรียนกับผู้ดูแลเซิฟเวอร์ว่าวางแชนเนลนี้ไว้ผิดเซิฟเวอร์แล้วนี่มันไม่น่าจะใช่ความยากระดับสามแล้ว มันระดับห้าได้เลยเนี่ย!
ตัวร้ายบ้าอะไรปราบยากเกิ๊น!
ทางด้านตัวร้ายผู้ปราบยากนั้นกำลังเดินทอดอารมณ์ชมวิวไปเรื่อยเปื่อยอย่างอารมณ์ดีฟังระบบรายงานคะแนนที่ได้รับอย่างมีความสุข
[มาสเตอร์สายฟ้าได้รับคะแนนจากการกดขี่ข่มเหงยัดเยียดความผิดและทำลายชื่อเสียงของโฮสต์ทั้งยังทำลายภารกิจปรุงยาของโฮสต์ได้เป็ผลสำเร็จ +4 คะแนนครับยินดีด้วยมาสเตอร์ ความเลวทรามต่ำช้าของมาสเตอร์นี่เหนือชั้นจริงๆ เชื่อเลยว่ามีกี่คนในSST ที่จะทำคะแนนเหนือล้ำมาสเตอร์ได้]
นายจะช่วยพูดชมอะไรดีๆ บ้างไม่เป็เรอะระบบทำไมยิ่งฟังฉันยิ่งดูสารเลวขึ้นทุกทีเนี่ย
[เพราะผมคือระบบวายร้าย เพื่อให้มาสเตอร์เป็วายร้ายทั้งกายใจและจิติญญาจึงจำเป็ต้องใช้บทอะไรแบบนี้ครับ]
บทเทือกนี้ ฝีมือไอ้วายุแหง!
[ใช่ครับมาสเตอร์]
ออกไปได้แกตายแน่ไอ้วายุ!!
ระบบไม่ตอบแล้ว ได้แต่ไว้อาลัยให้กับผู้สร้างของตัวเองดันหาเื่ใส่ตัวทั้งที่ก็รู้อยู่ว่าพี่สาวของตนเองนี่มันระดับไหนแล้ว
สายฟ้าที่กำลังอารมณ์ดีเริ่มอารมณ์บูดนิดๆเปลี่ยนเส้นทางไปนั่งหย่อนอารมณ์บนต้นไม้แทน ร่างสูงโปร่งชุดนักเรียนหญิงะโครั้งเดียวก็ขึ้นไปบนกิ่งไม้ได้แล้วทั้งยังนั่งหย่อนอารมณ์แบบไม่สำรวมอีกด้วยคนที่มองดูั้แ่เขามาถึงต้นไม้ถึงกับมุมปากกระตุก พยายามเก็บสายตาไม่ลงไปที่ขาขาวๆนั่นอย่างสำรวจก่อนจะเดินไปเตือนอีกฝ่ายอย่างอดไม่ได้
“ท่านเฟรย์ มาริสฟิลล์ กรุณาลงจากต้นไม้ด้วยครับเครื่องแต่งกายของท่านตอนนี้ไม่เหมาะที่จะขึ้นต้นไม้”
น้ำเสียงทุ้มเย็นเอ่ย มีกระแสของความร้อนรุ่มที่แ่เบาสายฟ้าก้มลงมองแล้วยิ้มให้กับชายหนุ่มที่เหมือนจะไม่เห็นอยู่ในสารบบตัวละครหลัก
ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลากับเส้นผมสีน้ำเงินเข้มเป็ประกายดวงตาสีฟ้าคมกล้า ริมฝีปากสีพีชน่าบดขยี้สวมชุดสูทสีน้ำเงินขาวขับเน้นสรีระอันแสนสมส่วนดุจาาผู้สง่างามอายุของเขามากเกินกว่าจะเป็นักเรียน คาดว่าน่าจะเป็อาจารย์สักคนหนึ่งภายในรั้วโรงเรียนแห่งนี้
อืม... ใครวะ?
![[จบ] โชคชะตานำพารักหวนคืนกลับสู่ยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1776317288_93973181.webp)
20K
