21.ส่งภารกิจสะสมเม็ดพันธ์
ห้างอำนาจการเกษตร 13:30 น. วิทย์ ขับรถมาถึงห้างขายส่งอุปกรณ์การเกษตรที่ใหญ่ที่สุดในตัวจังหวัด เขาก็พาสองสาวเดินเข้าไปทันที วันนี้ผู้คนมาจับจ่ายใช้สอบกันไม่มาก แน่ละไม่ใช่แค่วันนี้แต่ปีนี้ทั้งปียอกขายของห้างนี้ลดลงมาก เพราะ เกษตรกรส่วนใหญ่รายได้น้อยลงมากและขาดทุนกันเกือบทุกราย จะเอาเงินที่ไหนมาซื้อของกัน ถึงที่นี้จะเป็นร้านขายส่ง แต่เมื่อผู้ค้ารายย่อยขายของไม่ได้ ก็คงไม่มาซื้อของไปเพิ่มแน่นอน ถึงจะมีการกระตุ้นการขายลดแลกแจกแถมกันมากมายแต่คนไม่มีเงินมันก็ซื้ออะไรไม่ได้อยู่ดีวิทย์เดินเข้ามาก็ตรงเข้าไปที่ โซนเมล็ดพันธ์ทันที เป้าหมายของเขาก็คอ ซื้อเมล็ดพันพืช ทุกชนิดที่มีขายที่นี้ เพื่อแต้ม G ที่เขาจะได้เมื่อผ่านภารกิจของระบบ เงิน G สำคัญกับเขามากในตอนนี้อะไรที่จะทำให้ได้มาซึ้งมันเขาก็จะทำหมด นี้พึ่งจะเป็นวันที่ 3 ของเกมส์นี้ และตอนนี้น่าจะยังไม่มีใครทำภารกิจเกิบเงิน G อย่างจริงจัง และที่สำคัญกว่านั้น ภารกิจทุกภาระกินน่าจะทำได้แค่ครั้งเดียว เช่น เมล็ดผักกาด สามารถส่งได้ครั้งเดียว คนที่มารับภาระกินภายหลังจะไม่สามารถส่งเมล็ดผักกาดได้อีก ถ้าไม่อ่านดูดีๆจะไม่รู้ถึงเงื่อนไขนี้เพราะมันมีเขียนบอกไว้อยู่ด้านล่างสุด ของรายละเอียดภารกิจ สองสาวไม่มีภารกิจอันนี้เพราะ พวกเธอยังไม่สร้าง ฐานหลักหรือ อาคารหลัก เหมือนกับวิทย์ ที่จริงยังไม่ปลดล็อคระบบภารกิจกันด้วยซ้ำ จากข้อมูลที่ได้มาจากแพร เธอไม่จำเป็นต้องสร้างฐานหลักก็ได้ เพราะตัวของเธออยู่ใกล้กับอานาเขตของฐานหลักที่ถูกสร้างมาแล้ว ซื้อก็คือ ฐานของวิทย์ และเมื่อฐานสร้างเสร็จเธอสามารถเข้าร่วมเป็นพลเมืองของเขาได้ทันทีและเมื่อวิทย์สร้างตึกภารกิจขึ้น เธอก็สามารถรับภารกิจได้จากที่นั้นวิทย์ยืนอยู่หน้าโซนเมล็ดพันธ์“น้องๆ” เขาโบกมือเรียกพนักงาน พนักงานสาวเดินตรงมาหาเขาทันที “มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”เธอถาม “ผมยากได้เมล็ดพันธ์พวกนี้ทุกชนิดเอาอย่างละ กิโลกรัม” “อะไรนะ!” เธอร้องออกมาพร้อมกับผงะไปนิดรู้สึกเหมือนว่าตัวเองฟังผิด มันมีเมล็ดพันต่างๆกว่า 300 ชนิดที่ขายที่นี้ ตั้งแต่ต้นไม้ยันผักหญ้าที่มีเมล็ดได้ก็ขายที่นี้หมด เอาย่างละ กก. นี้มันเยอะมาก“เอาย่างละกิโล ครับ”วิทย์ย้ำอีกครั้ง“พี่จะซื้อไปทำไมเยอะขนาด”นี้แพรถาม “ทำภารกิจนะ”วิทย์ตอบ “เออ ตามมาทางนี้คะ ไปสั่งซื้อออกบิลสั่งของที่ฝ่ายขายก่อนนะคะ แล้วเอาใบสั่งของมายื่นให้พนักงานจัดของตรงนั้นคะ” พนักงานหญิงแนะนำเขาไป ระหว่าที่เดินนำหน้าพาไปที่ฝ่ายขาย วิทย์จัดการซื้อกับฝ่ายขาย จ่ายเงินไปกว่า 20000 สำหรับค่าเมล็ดพันธ์ ส่วนใหญ่ที่มีราคาแพงก็จะเป็นเมล็ดพันธ์นำเข้าไม่ส่าจะเป็นผักหญ้าหรือต้นไม้ของเมืองนอกเขาซื้อหมด ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แต่เขาสังหรณ์ใจอะไรบางอย่างเลยสั่งซื้อในจำนวนมากขนาดนี้จัดการเรียบร้อยก็ถอยรถไปรอที่จุดรับของก่อนจะพาสองสาวเดินเข้าไปในตัวห้างอีกรอบครั้งนี้เขาพาสองสาวไปโซนเครื่องใช้ไฟฟ้าเพื่อให้ทั้งสองเลือกมือถือของพวกเธอใหม่ เขาจ่ายเงินไปอีก 19000 เพื่อมือถือของสองสาวพร้อมโปรอินเตอร์เน็ตรายเดือนจ่ายล่วงหน้าไป 1 ปี และสุดท้ายมาจบที่ร้านไอศกรีมชื่อดังภายในห้าง“พี่วิทย์ขอบคุณสำหรับมือถือ อิอิ” แพรพูดและหัวเราะเบาๆ”หนูด้วยพี่เป็นป๋าเลย เปย์น้องนะถูกแล้ว”แพรวพูดมาอีกคน “เอาๆรีบสั่งจะได้กินจะได้รีบกลับ”วิทย์เร่งพร้อมกับยิ้มน้อยๆ “พี่ยากกินอะไร”แพรวถาม “เอาบิงชูผลไมรวมก็ได้”วิทย์ตอบ “แพรละยากกินอะไร”วิทย์ถามแพรต่อ “กินพี่ได้ไหม”เธอตอบพร้อมกับทำสายตาหยาดเยิ้ม โป๊ก!”เล่นไม่เลิก”วิทย์เขกหัวแพร เธอทำหน้าหมุ่ยลูกหัวปอยๆ “กินกับพี่ไม่ได้ไง หรือพี่กินหมดคนเดียวบิงชูอะ”เธอพูด “เครๆงั้นเอาบิงชูผลไม้รวมกับมะม่วงซันเดย์คะ”แพรวสั่งกับพนักงานทันที “น้ำรับเป็นอะไรดีคะ”พนักงานถาม “น้ำกระเจี๊ยบคะ พี่วิทย์ แพร เอาอะไร” “เหมือนกันนั้นแหละ”แพรตอบวิทย์ก็พยักหน้าเท่านั้น “กระเจี๊ยบสามที่คะ” แพรวสั่งอีกครั้ง พักงานก็เดินออกไปพร้อมกับเอาน้ำมาเสริฟ สองสาวถ่ายรูป คู่กับมือถือใหม่ใช้บรรยากาศในร้านเป็นฉากหลักก่อนจะโพสลงทามลายของพวกเธอ ..แคปชัน!ป๋าเปย์มือถือเครื่องใหม่สวยใช่เล่น..แพรโพสรูปของเธอกับมือถือที่แพรวส่งมาให้ทางไลน์ แพรวก็ใช่ย่อย ..พี่ชายแสนดี เปย์มือถือเลี้ยงไอครีม...เธอโพสไปเหมือนกัน ส่วนวิทย์นั่งอ่านข่าวใน มือถือไม่ได้สนใจสองสาวเท่าไร...จีนเกิดโรคระบาดที่หูหนาน...หัวข่าวร่ายงานโรคแปลกประลาดที่ทำให้คนตายไล่กัดกิกคนเหมือนซอมบี้และยืนหัวระเบิดตาย วิทย์อ่านนิดหน่อยก็เลื่อนข่าว “ข่าวปลอมมีเยอะจังทุกวันนี้” เขาไม่เชื่อเพราะเรื่องนี้มันออกจะเกินจริงไปมาก เขาคิดว่าถ้ามีคนเชื่อข่าวนี้คนคนนั้นต้องเป็นพวกที่ดูหนังเยอะไปแน่ๆ เขาเลื่อนลงมาดูอีกข่าวที่อยู่ด้านล่างพวกหัวหน้าสนใจ ...นักท่องเที่ยวจีน ทะลักจองโรงงแรมในไทยกันอย่างล้นหลาม นายกชี้เพราะการจัดโต๊ะจีนข้าวเหนียวมะม่วงครั้งก่อนเลยดึงดูดคนจีนเข้ามาอย่างล้นหลาม..“เหตุผลปัญญาอ่อน”เขาเลื่อนข่าวอีกครั้งและก็ไม่มีอะไรน่าสนใจอีก วิทย์เก็บมือถือลงก่อนจะเอาเครื่องเก่าขึ้นมาแล้วกดเข้าเกมส์ ยอดคนที่โหลด App นี้มาตอนนี้เพิ่มสูงขึ้นมากกว่าเดิมถึงหนึ่งเท่าตัว ยังไงคืนนี้ยอดคนตายคงเพิ่มขึ้นมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แน่น เขาเข้าไปดูที่หน้าต่าง สนทนาของเกมส์ ตอนนี้คนในเกมส์แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือผู้เล่นที่ผ่านการ Jump มาแล้วกับคนใหม่ที่คิดว่าพวกนี้เป็นพวกบ้าบอไร้สาระการปะทะคารมของคนในนี้ดุเดือดอย่างมาก คำหยาบมากมายสาดใส่กันแบบไม่ยั้ง วิทย์ ขี้เกียจจะสนใจอ่าน เขากดไปที่รายชื่อเพื่อนหนึ่งเดียวของเขา สุชาดา เข้าสู่โหมดสนทนาส่วนตัว“สุ คุณเป็นอย่างไรบ้าง”เขาถามออกไปเพื่อเปิดการสนทนา ถ้าเธออ่านเธอก็คงตอบ เขาคิด และก็รอเพียงไม่นานก็มีข้อความตอบกลีบมา“ไม่ค่อยดี...”“ทำไมเหนอ คืนก่อนทำอะไรมา”“ไม่ได้ทำอะไร นั่งแงกอยู่ที่ศาลาหลักเมืองทั้งคืน” “อ่าว ไม่ได้ ออก ล่าวิญญาณเหรอ”วิทย์ถาม เพราะเขากับแพรล่ากันทั้งคือ“พวกอ่อนล่าหมดแล้ว พวกด้านนอกโล่แสงก็สู้ไม่ได้ ออกไปก็ตายเปล่า”เธอตอบ จริงๆวิทย์ก็เจอปัญหานี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้เขามีทางแก้แล้วเขาจะไปฟาร์มที่หมู่บ้านอื่น แต่ก็ไม่แน่ใจนักว่ามันจะดีหรือไม่“แล้วมีแผนอย่างอื่นไหม”เขาถามไปอีกครั้ง“นั่งฝึกญาณสมาธิ”เธอตอบ“โอ้ว!ได้วิธีฝึกมาจากไหน และฝึกเพื่ออะไร”เขาแปลกใจนิดหน่อยที่เธอมีวิธีฝึกและคิดว่าเธฮอาจจะหาทางเข้าไปในตรอกคนตายได้เหมือนกันกับเขาก็เป็นได้“มีขายใน Shop 100G ชื่อคู่มือพื้นฐานโลกวิญญาณ อยู่หมวดทั่วไป เลื่อนลงมาอยู่รายการล่างสุด”“อ่าวมีเหรอ! ไม่เคยรู้เลย”เขาไม่เคยรู้เลยว่ามีคู่มือขายด้วยเขาไม่เคยดูของที่มีขายใน Shop อย่างละเอียดเลยซักครั้ง และไอ้หมวดทั่วไปนี้ไม่เคยกดเข้าไปดูเลย คงต้องกดดูให้ละเอียดกว่านี้แล้วละ เพราะของพวกนี้เป็นของที่สนับสนุนทุกคนให้สามารถเอาชีวิตรอดได้ในสถานการณ์ที่โหดร้ายของโลกวิญญาณ ไม่แน่ว่าอาจจะมีอะไรช่วยเขาได้“มี ลองหาดู แค่นี้ละทำงานก่อน” เธอตอบและก็ออกจาก Chat ไป ชื่อของเธอจากสีเขียวกลายเป็นสีเท่าแสดงให้เห็นว่าเธอออกจาก Game ไปแล้ว เขาเก็บมือถือลง สายตามองทอดผ่านกระจกออกไปยังถนนอกห้าง มีผู้คนเดินจับจ่ายกันไม่มากนัก แต่ก็พอมีให้เห็นบ้าง ในใจก็พลางคิดไปว่า ต่อจากนี้ไปบรรยากาศแบบนี้จะยังมีให้เห็นอีกนานซักเท่าไร โลกของเราจะเป็นยังไง จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทุกอย่างมันคาดเดายากเหลือเกิน“พี่วิทย์ เหม่ออะไรพี่ กินได้แล้ว บิงชูที่สั่งได้ตั้งนานแล้ว ไม่กินน้องกินหมดก่อนนะ” แพรพูดขึ้น เธอสังเกตอยู่นาน ตั้งแต่ที่ วิทย์วางมือถือลงก็นั่งเหม่อไป“อะ อืม..คิดอะไรนิดหน่อย เอ้ากินๆ จะได้ไปทำธุระที่อื่นต่อ”เขาพูด“เป็นอะไรของเขา เหม่อตั้งนาน”แพรบ่นออกมาเบาๆ แพรวก็แค่ชำเรืองมองดูและไม่ได้พูดอะไรทั้งสามคนไปกินชาบูกันต่อ แล้วจึงกลับ พอมาถึงรถ วิทย์ก็จัดการ Scan เมล็ดพันธุ์ที่ซื้อมาเพื่อส่งภารกิจเหมือนครั้งก่อนๆ เขาได้เงิน G มาทั้งหมด 32,040 เหรียญ ตอนนี้เขากลับมารวยอีกครั้งแล้ว เขายังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะซื้ออะไรแต่มีเงินเอาไว้ก่อนก็ไม่เสียหายทั้งสามกลับถึงบ้านก็ บ่ายสามกว่าๆแล้ว วิทย์ ส่งสองสาวลงที่บ้านของแพรว ทั้งสามตกลงกันแล้วว่าสองสาวจะอยู่ที่หมู่บ้านไปก่อน เพราะ แพรว Jump ครั้งแรก ส่วนวิทย์จะแยกไปอีกหมู่บ้านตามที่เขาคิดไว้ ที่จริงวิทย์ไม่รู้ว่าจะไปเจอกับอะไร จึงไม่ยากเอาสองสาวไปเสี่ยงเท่าไร อย่างน้อยๆให้รู้ว่าที่นั้นปลอดภัยจริงๆค่อยพาสองสาวมาฟาร์มก็ไม่เสียหาย วิถีในการฝึกฝนของตัวเขาเองไม่เหมือนคนอื่นต้องเอาชีวิตเข้าไปเสียงตลอดเวลา แต่สองสาวนั้นไม่ใช่