King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

    ตอนที่ 32 เลือกซื้อ

    " เชิญเลือกได้เลยคะ! "
    โซฟีพูดออกมา หลังจากที่เธอวางกล่องเอาไว้บนโต๊ะ และเธอเปิดมันออกมาเพื่อให้ผมดูของที่อยู่ด้านใน อืม~ ตามจริงมันก็ไม่ต้องคิดหรอกว่าจะเอาอันไหน เพราะเราะมาซื้อคริสตันแสงตั้งแต่แรกแล้วละนะ
    ตอนนี้ที่ด้านหน้าของผมมีคริสตันอยู่ทั้งหมด 6 ธาตุ เรียงสลับกันไปมา แล้วก็มีตัวเลขเขียนเอาไว้ข้างๆ พวกมันเอาไว้ด้วย ว่าคริสตันแต่ละอันมีค่าพลังเท่าไหร่
    " วันนี้.... คริสตันแสงอันเล็กหายไปไหนแล้วละ? "
    " ออ! ถ้าคริสตันแสงท่านยารอนมาซื้อไปเมื่อวานแล้วคะ เห็นบอกว่าะเอาไปให้ลูกชายที่พลังตื่นขึ้นมา "
    หืม! บารอนเหรอ? ตั้งแต่อยู่ที่นี้มา 3 เดือน ยังไม่เคยเห็นหน้าเลยสักครั้ง เวลามาเก็บภาษีก็ส่งลูกน้องมาแทนตลอด แต่พอเรื่องแบบนี้กลับมาเอง อยากรู้จังว่าเป็นบารอนแบบไหน แต่ก็นะของมีค่าอย่างคริสตันเวทย์มนต์ มันก็เป็นเรื่องปกติที่ต้องดำเนินการเองนั่นแหละ
    " น่าเสียดายจังเลยนะครับ "
    ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงผิดหวัง
    " วันนี้ท่านก็อยากได้คริสตันธาตุแสงเหรอ? "
    " ครับ! "
    " ถ้างั่นเอาอันนี้ไหมคะ คริสตันแสงเหมือนกันแต่มันแพงหน่อย เพราะมีพลังเวทย์อยู่ 1,000 จุด ค่ะ "
    โซฟีพูดออกมาแล้วก็เอื้อมมือมาหยิบคริสตันแสงที่เขียนเอาไว้ว่า 1,230 จุด ที่ด้านข้างของมัน แบบนี้มันไม่แพงหน่อยแล้วละ ขนาดคริสตันแสง 100 จุด ยังมีราคาอยู่ที่ 2 เหรียญเงิน แล้ว 1,000 จุดแบบนั้นราคาต้องสูงมากแน่ อย่างน้อยๆ ก็ต้อง 20 เหรียญเงินแน่ เราเองตอนนี้ก็ยังมีเงินไม่เยอะด้วย เอาไว้วันหลังค่อยมาดูใหม่ดีกว่า ถ้างั้นวันนี้ก็คงต้องเอาคริสตันเวทย์ธาตุไฟไปสักสองอันก็แล้วกัน!
    " เอาไว้วันหลังดีกว่าครับ เพราผมยังไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นด้วย เอาธาตุไฟ 2 อันดีกว่า "
    " ค่ะ "
    โซฟีพูดตอบออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแบบดีใจ แล้วเธอก็เอาคริสตันธาตุไฟ 2 อัน ใส่ถุงผ้าแล้วยื่นมันมาให้กับผม ส่วนผมก็ใช้เงินที่ได้จากการขายหมูป่าให้เดลล์ไปส่งให้เธอทันทีเช่นกัน
    " ท่านดรารอน์คะ "
    " ครับ? "
    ผมที่กำลังจะเดินออกจากร้านได้ยินเสียงโซฟีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนกับว่าสงสัยอะไรบางอย่าง และผมก็หันไปตอบเธอด้วยหน้าตาสงสัย
    " ขอถามหน่อยได้ไหมว่าท่านเอาคริสตันเวทย์ไปทำอะไร อย่างเมื่อวานก็เอาคริสตันธาตุลมไป แล้ววันนี้กลับมาเอาคริสตันธาตุไฟไปอีก??? "
    มันก็เรื่องของฉันไหมละ! แต่จะคิดแบบนี้ก็ไม่ได้ เพราะที่เธอถามมาก็เพราะแค่แปลกใจเท่านั้น เพราะเด็ก 3 ขวบ มาซื้อคริสตันเกือบทุกวัน แล้วก็ต่างธาตุกันอีก เพราะคนปกติจะมีแค่ธาตุเดียวเท่านั้นในร่างกาย เธอเลยกำลังแปลกใจอยู่่สินะ ว่าเราซื้อไปหลายธาตุทำไม แต่เรื่องนี้ก็คิดคำตอบเอาไว้แล้วเหมืนกัน หุหุ
    " อาจารย์ให้ซื้อเพื่อเตรียมตัวเอาไว้ครับ เพราะตอนนี้ผมยังเด็กเลยไม่รู้พลังธาตุของตัวเอง ผมก็เลยเตรียมเอาไว้ทุกธาตุ เพราะหลังจากที่พลังตื่นจะได้เริ่มดูดซับเลย "
    " คำนวณเอาไวไกลเลยนะคะ " ' คิดแบบนั้นก็ได้เหรอ พอโตแล้วค่อยมาซื้อธาตุของตัวเองไม่ดีกว่าหรือยัง??? '
    ตอบแบบนี้ก็น่าจะได้!
    " งั้นผมกลับก่อนนะ "
    " ค่ะ! โอกาศหน้าเชิญใหม่นะคะ "
    ' เป็นเด็กที่ฉลาดจริงๆ แถมยังรู้เรื่องคริสตันเวทย์เยอะแบบนี้อีก ในอนาคตต้องการเป็นกำลังรบหลักของประเทศเมซัสได้แน่ เพราะงั้นเราต้องหาทางกำจัดให้เร็วที่สุด เพราะมันอาจจะเป็นปัญหากับแผนที่อณาจักรของเราวางไว้ในอนาคตได้!!! ' โซฟีคิดในใจขณะที่กำลังมองดรารอน์เดินออกไปจากร้าน
    -----------------------------
    " ขอร้องละคะ ให้ฉันทำงานเป็นคนรับใช้ด้วย "
    เอ๋~ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย??? หลังจากที่ผมซื้อคริสตันและเดินออกมาจากร้านของโซฟี ผมก็เดินตามทางมาเรื่อยๆ เพื่อมุ่งตรงกลับบ้านที่เดฟีเรียรอสอนผมอยู่ แต่ระหว่างทางก็มีเด็กผู้หญิงผมสีดำแววตากลมโต ความสูงมากกว่าผมไม่เท่าไหร่ ผิวสีขาวสะอาดวิ่งเข้ามาอยู่ด้านหน้าของผม แล้วเธอก็พูดแบบนั้นออกมา
    " ผมตามไปทันแล้วนะ??? "
    " ช่วยให้งานฉันทำด้วยคะ ไม่ว่างานอะไรก็จะทำ "
    เด็กหญิงด้านหน้าของผมเงยหน้าขึ้นมา แล้วพูดกับผมด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างมาก พร้อมทั้งแววตาของเธอก็กำลังมองมาทางผมอย่างจริงจัง แต่ว่าท่าทางแบบนี้ผมรู้จักดี เพราะในชาติก่อนจะเจอคนแบบนี้อยู่บ่อยๆ ในสนามรบ ความรู้สึกที่สัมผัสได้จากเธอผมมั่นใจได้เลยว่าเธอจริงจังกับคำพูดที่พูดออกมามาก มากแบบมากจริงๆอะ แต่ว่าเรื่องที่จริงจังมันกลับเป็นเรื่องอย่าง ของานทำนี่สิ! เหอะๆ
    " นะคะ ตอนนี้ฉันต้องทำงานจริงๆ "
    เธอพูดออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงขอร้อง แล้วก้มหน้าลงไปกับพื้นอีกครั้งโดยเอาหน้าแนบลงไปกับหิมะที่ทับทมกันอยู่
    " ก่อนอื่นเงยหน้า แล้วยืนขึ้นก่อนดีกว่านะ "
    " ....คะ- ค่ะ "
    หลังจากที่่เธอตอบรับคำสั่งของผม เธอก็ยืนขึ้นมาโดยยังมองหหน้าผมด้วยแววตาจริงจังอยู่ สูงกว่าเรานิดหน่อยจริงด้วย! แล้วไอแววตาจริงจังแบบนั้น ถ้าเป็นทหารในสนามรบละก็ น่ากลัวชิป! แต่เธอกลับอยากทำงานเนี่ยนะ การทำงานมันน่ากลัวหรือยังไง ทำไมต้องจริงจังขนาดนั้น??? เห้อ~
    แต่เธออาจจะมีเหตุผของเธอก็ได้ ยังไงก็ลองถามดูก่อนก็แล้วกัน!


    คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน