ฉันเดินออกมาจากห้องคุณอัคด้วยหัวใจที่แตกสลาย กี่ครั้งแล้วที่เขาทำร้ายจิตใจฉันทั้งคำพูด และการกระทำ แต่ทำไมฉันถึงยังไม่ชิน ทำไมฉันถึงเลิกรักเข้าไม่ได้สักที...ผู้ชายใจร้ายคนนั้น
"อัญ อัญ"
ฉันสะดุ้งหลุดจากภวังค์ ด้วยเสียงเรียกของคุณอันนา
"เป็อะไรน่ะอัญ เห็นเดินใจลอย นาเรียกอัญตั้งหลายครั้ง แต่นาก็ไม่ได้ยินสักที"
"ปะ เปล่าค่ะคุณอันนา อัญไม่ได้เป็อะไรค่ะ" ฉันพูดปดออกไป
*"แน่ใจนะว่าไม่ได้เป็อะไรน่ะ หน้าก็ซีด ไหนดูสิตัวร้อนรึเปล่า"*คุณอันนาว่า เอามือมาแตะหน้าผากของฉัน
"อื้ม ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา แต่ทำไมหน้าซีดจัง "
"อัญ ถ้าไม่ไหวก็ไปพักซะนะ ส่วนเสื้อผ้าพวกนี้นาบอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ต้องซักเอง ให้คนใช้เอาไปซักสิมันไม่ใช่หน้าที่ของอัญเลยนะ" คุณอันนาต่อว่าฉันด้วยความหวังดี
"ไม่เป็ไรหรอกค่ะคุณนา แค่นี้เองอัญทำได้ไม่ลำบากอะไรเลยค่ะ" ฉันบอกเธอไปด้วยตามความรู้สึกจริงๆ เพราะชั้นไม่ลำบากอะไรเลย ชั้นอยากตอบแทนพระคุณของคุณท่านที่เมตตาคนไร้ที่พึ่งอย่างฉันก็แค่นั้น
ในขณะที่ฉันกำลังจะเอาเสื้อผ้าไปซักอยู่นั้น...
"เดี๋ยวอัญ ทำไมคออันแดงอย่างนั้น ไปโดนอะไรมา"
"ใครทำอะไรอัญรึเปล่า" คุณอันนาถามฉัน
"ยุงกัดน่ะค่ะ แล้วอัญก็แพ้ คุณนาก็เห็นบ่อยนี่คะ" ฉันพูดปดอีกแล้ว "ขอโทษนะคะคุณนา" ฉันแอบขอโทษเธอในใจ
"อื้ม งั้นก็แล้วไป "
"งั้นถ้าซักผ้าเสร็จแล้ว เรามาติวกันนะอัญ อาทิตย์หน้าก็จะสอบแล้วเดี๋ยวนาจะติวภาษาอังกฤษให้ ส่วนอัญก็ติวภาษาไทยให้นานะ" เธอพูดพร้อมทำตาอ้อนๆใส่ฉันตามสไตล์ของเธอ
"ได้ค่ะ งั้นอัญขอตัวก่อนนะคะ" ฉันรีบขอตัวทันที ถ้าอยู่นานกว่านี้มีหวังคุณนาจับพิรุธฉันได้แน่ๆ เธอน่ะฉลาดจะตาย
ที่นี่ก็คงจะมีแต่เธอและคุณท่านเท่านั้นแหละที่ดีกับฉันมาตลอด ทุกคนคงจะสงสัยสินะว่าเธอคือใคร...
คุณอันนาเธอเป็น้องสาวของคุณอัคนี พ่อของเธอและพ่อของคุณอัคนีน่ะเป็พี่น้องกัน แต่โชคร้ายพ่อของคุณอันนาเธอจากไปด้วยอุบัติเหตุั้แ่เธอเรียนมัธยมต้น ส่วนคุณแม่ของเธอเป็เศรษฐีชาวเกาหลีได้แต่งงานใหม่กับสามีชาวฝรั่งเศสและย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่ฝรั่งเศสเลย คุณอันนาจึงไปๆมาๆ ระหว่างไทยกับฝรั่งเศสอยู่บ่อยครั้ง เพราะต้องไปเรียนรู้กิจการของครอบครัว แต่เธอก็เลือกเรียนอยู่ที่นี่เพราะหัวใจของเธอติดอยู่ที่นี่ยังไงล่ะ คุณอันนาเธอเป็คนน่ารักมากนะ เป็คนมีเสน่ห์คนนึงเลยแหละ หนุ่มๆนี่ติดเธอกันตรึมเลย
ตอนนี้ฉันก็ทำงานเรียบร้อยหมดแล้ว จึงลงไปติวหนังสือกับคุณอันนาข้างล่าง ใช่ค่ะ..ห้องของฉันอยู่ชั้นบนชั้นเดียวกับห้องของพวกคุณๆนั้นแหละ และที่สำคัญห้องฉันอยู่ตรงข้ามกับห้องของคุณอัคนีด้วย...
"อ้าวอัญ มานั่งสิ" คุณอันนาทักขึ้นเมื่อเห็นฉันเดินเข้ามา
"ดูสิอัญ วันนี้มีหนุ่มๆมาติวกับเราด้วยแหละ" เธอบอกฉันพร้อมหันหน้าไปทางนที เพื่อนชายในกลุ่มของพวกเรา คุณอันนาน่ะเธอเป็คนเฟรนลี่ทำให้เธอมีเพื่อนๆ เยอะทำให้ฉันพลอยมีเพื่อนกับเขาไปด้วย ลำพังตัวฉันน่ะไม่ค่อยพูดหรอก ฉันเป็คนพูดไม่ค่อยเก่งก็เลยไม่ค่อยมีใครคุยกับฉัน
"หวัดดีอัญ" นทีทักฉัน
"สวัสดีจ้ะนที" ฉันทักทายเขาเช่นกัน
"งั้นเรามาติวกันดีกว่านะ นทีติวให้อัญหน่อยสิ นาจะอ่านแบบทดสอบนี้ก่อน"
"ได้สิ มาอัญเราติวให้" และนทีก็กลายเป็คนติวภาษาอังกฤษให้ฉันแทนคุณอันนา ทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ ว่าคุณอันนาเธอจะจับคู่ให้ฉันกับนที
ส่วนนทีฉันก้พอดูท่าทีของเขาออกบ้างว่าเขาดูท่าทางจะเข้ามาจีบฉัน แต่ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาเกินเพื่อนเลยสักครั้ง และเราก็ติวหนังสือกันจนบ่ายนทีก็ขอตัวกลับก่อนเพราะมีธุระ ฉันได้แต่แอบโล่งใจกลัวว่าคุณอัคนีจะกลับมาเจอกับนทีอีก ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่เขาชอบหาเื่ฉันเื่นทีเสมอ...