“วันนี้ไม่ต้องไปหรอก”
“ถ้าบอกว่าหวงฉันจะไม่ไปก็ได้ค่ะ” ฉันยิ้มให้พี่ซัน
“ยัยตัวแสบ”
“ว่ายังไงคะ” ฉันเกาะแขนคนตรงหน้าเพื่อทวงคำตอบ
“ฉันหวง” คนตรงหน้าหอมแก้มฉันฟอดใหญ่
“ดีมากค่ะ ฉันจะยอมเป็เด็กดีก็ได้ รีบกลับมานะคะฉันจะรอทานข้าวค่ะ”
“รู้ไหม เธอนี่มันปีศาจชัด ๆ อยู่กับเธอเหมือนตัวเองเริ่มจะขายิญญาแล้วเนี่ย”
ฉันเดินมาส่งพี่ซันขึ้นรถเพื่อไปทำงาน แต่พวกเราต้องชะงัก เพราะมีรถสีดำจากโรงแรมขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน ใครกำลังมากันนะ แต่พอเห็นคนที่เดินลงมาจากรถ ฉันก็เกิดอาการอยากจะเดินเข้าบ้านทันที
“อยู่จริง ๆ ด้วย ซีจัง ชุดน่ารักจังเลย” คำเอ่ยชมจากคนที่กำลังยิ้มอยู่
“มาหาพี่เหรอนนท์??” พี่ซันพูดด้วยสีหน้าเรียบ ๆ น้ำเสียงที่สุภาพ แต่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดอย่างชัดเจน
“ผมมาหาซีครับ อยากจะขออนุญาตพาเธอไปเที่ยว”
“ไม่ได้!!!” เสียงตวาดหนัก ๆ ทำเอารอยยิ้มของคนที่ถูกปฏิเสธหายไป กลายเป็สายตาที่หรี่ลงทันที
“ทำไม?? หรือที่ผ่านมา พี่โกหก” คำถามของคุณนนท์ ทำให้ฉันหาทางช่วยคนเป็สามีทันที
“เพราะฉันไม่สบายค่ะ เป็ไข้ ดูสิคะวันนี้ฉันเลยไม่ได้ไปทำงานเลย แค่ก แค่ก” ฉันแกล้งทำเป็ไอ เพื่อยืนยันว่าตัวเองกำลังป่วย
“อ่าวจริงเหรอ ถ้างั้นให้ฉันเฝ้าไข้นะ”
“เดี๋ยวจะติดไข้เอานะคะ อย่าเลย” ทำไมเขารู้ว่าฉันแต่งงานแล้ว แต่ก็ยังอยากจะเข้าหาอยู่ได้!!! หรือเขาอยากจะบอกเื่คนที่ชื่อน้ำรึเปล่า
“ฉันแข็งแรงนะ ไม่ป่วยง่าย ๆ หรอก นะ ป่วยไม่มีคนดูแลได้ไง”
โอ้ยยยย ให้ตายสิหมอนี่ตื้อจัง เข้าใจคำว่า Noooooo ไหม ให้ตายเถอะ
“ชายหญิงอยู่ด้วยกันสองคนมันอาจจะดูไม่ดี” ฉันพูดพรางยิ้มจนตาแทบจะปิด แม้ในใจอยากจะไปจากตรงนี้จะตายแล้ว
“ทำอย่างกับไม่เคยอยู่กับผู้ชายสองต่อสองไปได้”
“ก็ไม่เคยนะสิคะ" คำตอบของฉันทำเอาคนฟังนิ่งไปนิด ๆ
“เอาอย่างนี้ดีไหมคะ ไว้ฉันหาย เราจะไปกินไอติมกัน”
“งั้นเอาเบอร์มา” คุณชานนท์ยังคงดื้อดึง
“คุณเคยเห็นฉันพกโทรศัพท์รึยังไง” คำตอบของฉัน ยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้คนฟังขึ้นไปอีก
“งั้นเอาของฉันไป รอรับสายด้วยนะ โทรศัพท์ฉันไม่มีสาวโทรเข้าหรอก เพราะฉันมีแค่เธอคนเดียว” คำพูดของเขาทำเอาคนฟังอย่างฉันแทบจะใจอ่อนเลย ไงละลุง เขารุกแรงขนาดนี้ จะยอมแพ้เขาไหม ไอ้คำว่ามีฉันแค่คนเดียวเนี่ย มันควรจะพูดกับภรรยาของพี่ชายไหม ว่าแต่ อยากยินคำนี้จากสามีฉันจัง ั้แ่แต่งงานมา กี่คนแล้วก็ไม่รู้ อีตาลุงมักมาก!!!
คุณนนท์ยอมกลับไปพร้อมพี่ซัน แต่คุณนนท์นี่ก็ประหลาดดีจริง ๆ ไม่เคบพบเคยเจอผู้ชายแบบเขาเลย แต่แบบอีตาลุงก็ไม่ต่างอะไรจากพ่อฉันหรอก ฉันเดินเข้าบ้านพร้อมกับเห็นพวกพี่แม่บ้านกำลังเอาเสื้อผ้าฉันออกมา
“เดี๋ยว ๆ พี่ทำอะไรคะ”
“คุณซันบอกว่าให้เผาทิ้งให้หมดเลยค่ะ คุณเขาจะซื้อให้เอง”
“เก็บไว้ค่ะไม่ต้องเผา ฉันจะไม่ใส่ให้เขาเห็นเลย หรือเอาไปแจกพวกพี่ ๆ ก็ได้ค่ะ ฉันเสียดาย” เสื้อผ้าที่พ่อแม่ที่แสนรักซื้อให้เพื่อให้ดูว่าฉันมีเสื้อผ้าราคาแพงใส่ เพราะปกตินะเหรอ ใส่ตัวที่บีน่าโละทิ้งแล้วทั้งนั้น
เฮ้อออออ รอบตัวฉันมีใครปกติบ้างเนี่ย
ในเวลาต่อมา
อยู่บ้านเฉย ๆ มันว่างจังเลยนะ ในโทรศัพท์เครื่องนี้จะมีรูปคนชื่อน้ำไหมนะ ฉันมองโทรศัพท์ในมือ ทำไมคุณนนท์ถึงกล้าให้ฉันถือของสำคัญแบบนี้ได้นะ ถ้าพ่อแม่โทรมาล่ะจะทำยังไง คิดได้ยังไง เอาโทรศัพท์ตัวเองมาให้คนอื่นเนี่ย
[ Rrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrrrrrr ขออนุญาตเข้าถึงกล้อง ]
สายสนทนา
[ ดีขึ้นบ้างไหม ]
“ไข้ลดลงเยอะแล้วค่ะ”
[ คนอะไรไม่พกมือถือ ]
ไม่ใช่ไม่พก แต่ไม่มีปัญญาซื้อ พูดแล้วรันทดจริง ๆ ชีวิตฉัน
[ ฉันชอบเธออะ ]
“เดี๋ยว ๆ คุณนนท์ ฉันคิดว่ามุกของคุณทำฉันใจริง ๆ” มีที่ไหนมาบอกชอบเมียคนอื่น
[ เชื่อเื่รักแรกพบรึเปล่า ] คนที่พูดมีสีหน้าเขินอายยิ้มออกมาเอาดื้อ ๆ
“ขอโทษค่ะ ฉันแต่งงานแล้ว”
[ แคร์ที่ไหน แค่แต่งในนาม เธอยังไม่ได้นอนด้วยกันสินะ เอาไว้เลิกกันเมื่อไหร่ เธอจะได้รู้ว่าฉันรออยู่ ]
“คะ??!!!”
อีตานี่รับมือยากจัง ไม่เข้าใจเลยรึไง ว่าฉันมีสามีแล้ว มาบอกอีกว่าถ้าเลิกกัน หรือเขารู้อะไรที่มากกว่าฉัน
[ แสดงว่าเธอไม่ได้มั่นใจในตัวเขาขนาดนั้น มันแปลว่าถ้าเธอรักฉันมากพออะไรก็เกิดขึ้นได้ ] อะไรทำให้เขามั่นใจขนาดนั้น แต่พี่ซันเขาก็ยังมีผู้หญิงอีกคนอยู่สินะ ผู้หญิงที่ชื่อน้ำ
“ฉันว่ามันจะไม่ดีมั้งคะ”
[ บนโลกนี้ไม่มีใครปฏิเสธฉัน เธอเป็คนแรก ฉันประทับใจเธอมาก ]
อึอออออออ อีตานี่ ฉันได้แต่ยิ้มภายใต้ความหงุดหงิดในใจ
[ เพราะเจอเธอ มันทำให้ฉันโทรไปบอกเลิกผู้หญิงทุกคนที่คุยมา ]
“แม้รู้ว่าจะต้องถูกปฏิเสธเหรอคะ”
[ อื้ม ] เขาเขินอีกแล้ว ไปไม่เป็เลย จะเอายังไงดีวะ ปฏิเสธไปเลยจะได้จบ ๆ จะได้ไม่ต้องมายืดเยื้อ
“ขอโทษนะคะ ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ แต่หญิงดีย่อมไม่มีชายสองในใจ ถึงจะแต่งแค่ในนาม แต่ฉันก็ได้ชื่อว่ามีสามีแล้ว”
[ รู้จักฉันให้มากกว่านี้ก่อนสิ ]
“ถ้าในฐานะเพื่อนยินดีค่ะ แต่ถ้าฐานะอื่น ไม่!”
[ ใจแข็งจัง ]
“^^ ฉันอาจจะไม่ได้นิสัยดีอย่างที่คุณคิดนะคะ”
[ ฉันไม่ยอมแพ้หรอกนะ พี่ซันมาละ ฉันวางก่อนนะ ]
จบการสนทนา
หึหึ จะต้องเจอเื่วุ่นวายนี้อีกนานแค่ไหนเนี่ย คงจนกว่าคุณนนท์จะกลับละนะ เฮ้อ..........
คนชื่อน้ำสวยไหมนะ ฉันเปิดในอัลบั้มรูปของโทรศัพท์เครื่องนี้ มีแต่รูปผู้หญิงเต็มไปหมด แล้วจะรู้ได้ไงว่าคนไหน จะสวยกว่าฉันไหมนะ หรือจะถามพี่ซันไปตรง ๆ ดี แล้วถ้าเขาเป็คนสำคัญจริง ๆ ฉันจะรับได้ไหม ฉันกำลังอีตาลุงนี่หรือไงนะ แต่เอาจริง ๆ ก็คงชอบแหละ ความใกล้ชิด ต้องอาบน้ำให้เขาทุกวัน อีกอย่าง ยังไงเขาก็สามีฉัน
พอตกเย็น
พี่ซันกลับมาตรงเวลาเหมือนทุกวัน เว้นแต่........เอ่ออคืออออ ฉันได้แต่อ้าปากค้างกับผู้ชายที่มาหาฉันเช้าเย็นลย
“ขอมากินข้าวเย็นด้วยคน”
“คะ?? คุณนนท์”
เอากลับมาด้วยทำไม ฉันยื่นโทรศัพท์สีดำส่งคืนให้เขา แต่เขากลับยื่นโทรศัพท์สีขาวเครื่องใหม่มาให้ฉัน อะไรอีกเนี่ย!!! อย่าว่าแต่ฉันงงเลย พี่ซันยังทำหน้างงเลย
“ฉันให้ เกิดเธอไปไหน หลง หรือเกิดอันตราย จะได้ติดต่อใครได้” ฉันแอบรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เมื่อจู่ ๆ ก็ถูกเป็ห่วงขนาดนี้ สามีฉันยังไม่เคยทำเลย
“ขอบคุณนะคะ แต่อันนี้มากเกินไป ฉันให้พี่ซันซื้อให้ก็ได้”
“ไหนบอกในฐานะเพื่อนได้ไง”
คือถ้าไม่รับ คือไม่จบใช่ไหม อีตานี่!!!! หายใจเข้าลึก ๆ ซี เขาก็แค่คุณหนูเอาแต่ใจ
“ในเครื่องเบอร์ฉันเป็เบอร์แรกนะ”
แล้วคุณนนท์ก็อยู่ติดกับฉันจนถึงเวลากินข้าว แอบมองว่าคุณนนท์แค่เหงา อยากเป็เพื่อนด้วยนะ แต่ไม่อยากให้เขาคิดเกินเลยไปมากกว่านี้ ฉันไม่ได้แบกแค่ทะเบียนสมรส แต่แบกบริษัทของพ่อและแม่ฉันไว้ด้วย ฉันไม่มีทางเลยที่จะเลิกพี่ซันได้
หลังกินข้าวเสร็จคนขับรถก็ไปส่งคุณนนท์ที่โรงแรม ฉันเลยเอาโทรศัพท์เครื่องที่ได้มาไปให้พี่ซันเก็บไว้ กันตายไว้ก่อน เพราะวันนี้เขาทั้งเกาะแกะ ทั้งจับมือจับแขนจับแก้ม สามีของฉันคงจะไม่พอใจแน่ ๆ
“ฉันจะอาบน้ำ รีบตามมาล่ะ” เสียงเรียบ ๆ ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ทุกคำพูด ไม่น้าาาา สีหน้าแบบนี้ ฉันต้องโดนดุแน่เลย
ฉันเดินตามมาในห้องน้ำ ก่อนที่พี่เขาจะเปลื้องผ้าตัวเองแล้วลงน้ำ ทำไมความเงียบถึงได้น่ากลัวแบบนี้
“ลงน้ำมา"
“ฉันยังไม่ได้ถอดชุดเลยค่ะ"
“ก็ถอดสิ” เขาพูดโดยไม่หันมามองฉันด้วยซ้ำ โกรธมากสินะ แต่มันก็ควรจะรักษาความรู้สึกฉันด้วยไหม เขาจะมาโกรธฉัน ทั้งที่ตัวเองยอมพาเขามาเนี่ยนะ
ฉันค่อย ๆ ถอดเดรสตัวที่ใส่ออก ตามด้วยชั้นในจนไม่เหลืออะไรติดตัวเลย ฉันคว้าผ้าขนหนูมาห่อตัวไว้ จะลงไปยังไงก็จ้องตาเขม่งแบบนี้ เมื่อขาก้าวลงน้ำ
“ห้ามมองนะคะ” ฉันปลดผ้าขนหนูออกแล้วนั่งลงไปกับน้ำทันที ฉันกลับถูกกระชากเข้าไปหาเขา
“ทำไมฉันจะมองไม่ได้ ฉันเป็ผัวเธอนะ” นิ้วเรียว ๆ บีบแก้มของฉันไว้
“ถ้างั้นก็ช่วยมองแต่ฉันแค่คนเดียว ได้ไหมคะ ให้เหมือนที่ฉันมองแค่พี่คนเดียว” มือที่บีบแก้มของฉันคลายออกช้า ๆ
“ทั้งที่ต้องมองเธอนั่งฉอเลาะกันมันนานสองนานนั่นเหรอ ที่บอกมองฉันแค่คนเดียว ชอบมันรึไง ถึงยอมให้จับไปทั้งตัว” สายตาเหยียดหยามนี่คืออะไร ก็พี่พาเขามาเอง แล้วฉันก็พยายามหนีแล้ว แล้วทำไมพี่ไม่ออกตัวไปเลยว่าไม่ชอบ
“ล้างให้หน่อยสิคะ” ฉันจับมือของเขามาถูที่แก้ม ตอนแรกพี่ซันขัดขืนชักมือออก ฉันเลยเปลี่ยนมาถูที่เอวแทน ท่าทีเลยดูอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
“บอกว่าหึงฉันสิคะ แล้วฉันจะให้ถูอย่างอื่น” ฉันมองตาดุ ๆ นั้นไม่วางตา
“หึง หึงมาก” ริมฝีปากประกบลงมาอย่างหื่นกระหาย
ฉันปล่อยให้มือของเขาถูไปทั้งตัว ภายใต้น้ำในอ่างนั้น ลูบั้แ่ขาขึ้นมาสะโพกจนถึงเอวขึ้นไปถึงหน้าอก
“เธอจะยอมฉันรึไง” เสียงกระเส่าที่บอกถึงความ้า แต่คำตอบของฉันคือการส่ายหน้าเบา ๆ การกระทำทุกอย่างหยุด เขาหันหลังให้ฉันแล้วลุกขึ้นจากน้ำทันที
“แต่ฉันจะใช้ปากให้ค่ะ” ขาที่จะก้าวออกจากอ่างหยุดชะงัก แล้วก้าวกลับมาที่เดิม
“พูดแล้วนะ” รอยยิ้มเ้าเล่ห์เผยขึ้น
“อยากให้ทำไหมคะ”
ร่างกายฉันถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว อย่างกับคนที่หื่นกระหาย จากซอกคอไล่ลงมาจนถึงหน้าอก มือที่บีบเคล้นพร้อมริมฝีปากที่ป้อนความเสียวให้ยอดอกที่ไม่เคยมีชายใดได้ลิ้มลองมาก่อน
“พี่ซันขาาา อ่าาาาา”
“ดังอีกสิ เรียกชื่อฉันให้ดังกว่านี้”
“อื้มมม อ่าาาส์ พี่ซัน”
ร่างเล็ก ๆ ของฉันถูกวางไว้บนขอบอ่าง สายตาหื่นกระหายยังคงมองฉันั้แ่หัวจรดเท้า
“สวยจัง อยากจะทำเธอมากกว่านี้ แต่ถ้าไม่หยุดตอนนี้ ฉันคงจะทำตามสัญญาไม่ได้แล้ว”
“พี่ไปรอที่ห้องนะคะ ฉันจะตามไป” ฉันพูดพร้อมกับรอยยิ้ม ยิ้มที่…ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ เอาเถอะ ฮึบไว้ซี
ถึงจะพูดไปแบบนั้น แต่ก็ไม่เคยทำเลยสักครั้งไอ้การใช้ปากเนี่ย ฉันเดินออกมาเปลี่ยนชุด แล้วกลับไปที่ห้องตามสัญญา ถ้าถามว่าเสียใจไหมที่พูดออกไปแบบนั้น ถือว่าเป็รางวัลให้ที่เขาอดทนรอมาเป็เดือนก็แล้วกัน
“เริ่มเลยไหมคะ” ฉันคลานขึ้นไปบนเตียงแล้วนั่งลงข้าง ๆ เขาที่ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ
“แค่จับยังไม่เคยเลย” เสียงแ่ ๆ ที่ทำเอาคนฟังอย่างฉันขนลุก
“ขอจับได้ไหมคะ” พี่ซันดึงฉันขึ้นมาจูบ แล้วจับมือฉันลงไปถูท่อนลำจากนอกชุดคลุมอาบน้ำ
“นี่มันรู้แค่ว่าเธอจะมานะ” ท่อนลำที่แข็งรออยู่แล้วมันทำเอาฉันเริ่มกลัว อย่างบอกไม่ถูก ฉันเลยฮึบในใจแล้วคลอเคลียอยู่ใกล้ ๆ หูของคนเป็สามี
“สอนฉันหน่อยสิคะ ที่รัก” ฉันกระซิบที่ข้างหูของเขาเบา ๆ
“ทำไมยั่วเก่งจังวะ ฉันกำลังจะคลั่งเพราะเธอแล้วเนี่ย”
ฉันสะบัดมือที่เขาจับอยู่แล้วล้วงเข้าไปในชุดคลุมอาบน้ำ เพื่อเล่นกับสิ่งที่มันเรียกร้องฉันอยู่ข้างใน ใหญ่จังวะ แต่ถ้าฉันทำให้เขาเลย มันจะไม่ได้อะไรเลย ตั้งข้อเสนอสักหน่อยดีกว่า
“พี่ซันคะ ฉันจะอมให้พี่จริง ๆ นะคะ แต่พี่ต้องสัญญาก่อน จะไม่เอาของ ๆ ฉันไปใช้กับใครอีก”
“ยัยปีศาจ นี่กะให้ฉันขายิญญาให้เธอเลยรึไง”
“ตอบสิคะ” ฉันยังคงทำเสียงออดอ้อนเพื่อทวงคำตอบ
“ตกลง” พอสิ้นคำตอบฉันก็ดึงเชือกที่รัดเอวของชุดคลุมอาบน้ำออกทันที
นี่เป็การเผชิญหน้ากันตรง ๆ ครั้งแรก มันทั้งสู้มือแถมยังผงกหัวให้ฉันอีก กลิ่นหอมของสบู่ทำให้ฉันเอามันเข้าปากได้ไม่ยาก แต่ความใหญ่ของมันทำให้เข้าได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น
“โอ้วววว ซี อย่าให้โดนฟันสิที่รัก”
ฉันรีบเก็บฟันตามที่พี่ซันบอก
“รู้สึกดีรึเปล่า”
“อ่าาา อย่ามาถามตาใสนะ มันทำให้ฉันอยากทำเธอมากกว่านี้”
ฉันถูกพลิกให้มานั่งบนเตียง ก่อนที่จะถูกป้อนเ้าัั์เข้ามาในปาก แล้วเขาเป็กำหนดจังหวะเอง ด้วยความยาวของมัน มันทำให้ฉันต้องใช้มือรองเอาไว้ไม่ให้มันเข้าไปลึกกว่านี้
“อ่าาาา มันดีมากเลย”
เพียงหลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ดึงออกจากปากของฉันชักมันไม่กี่ที
“อ่าาาา ซี” น้ำข้น ๆ มากมายก็พุ่งเต็มหน้าฉันเต็มไปหมด มันเยอะมาก ๆ จนเลอะผมไปหมด
“รู้ไหมคะ ฉันต้องอาบน้ำใหม่เพราะมันเลอะผม”
คนตรงหน้าดูผลงานตัวเองอย่างพอใจ ก่อนจะมาอุ้มฉันเข้าห้องน้ำ ฉันว่าถ้าให้เขาอาบให้คงต้องยาวแน่ ฉันเลยไล่เขากลับห้องแล้วเลือกที่จะอาบเอง ชอบเสียงตอนที่เขาเรียกชื่อฉันจัง อิอิ เซ็กซี่เป็บ้าเลย เขาสัญญาไว้แล้ว ว่าเขาจะไม่ทำกับคนอื่นอีก เท่ากับว่า ฉันก็ไม่ต้องกลัวคนที่ชื่อน้ำแล้วรึเปล่า
เมื่อเดินกลับมาถึงห้อง พี่ซันก็ตบที่นอนข้าง ๆ เขาเบา ๆ เรียกให้ฉันไปนอนด้วย
“เมื่อไหร่จะยอมฉันซะที”
“ไม่ใช่ว่าฉันเจอพี่ทำขนาดนี้แล้วจะไม่มีอารมณ์นะคะ แค่ฉันอยากเป็คนเดียว ที่พี่จะทำแบบนี้ด้วยเท่านั้นเอง”
“พรุ่งนี้ฉันจะพาไปซื้อโทรศัพท์นะ เมียฉันจะให้คนอื่นมาซื้อให้ได้ไง”
“ฉันไม่เห็นอยากจะได้มันเลย”
“เธอมันคนยุคไหนเนี่ย”
“เจอกันทุกวันแบบนี้ จะให้ฉันโทรหาใครคะ แล้วอีกอย่างยังไม่เคลียร์เื่ที่ให้เอาเสื้อผ้าฉันไปเผาทิ้งเลยนะคะ”
“ก็ฉันไม่ชอบอะ ไม่เห็นเหมาะกับเธอเลย อย่างกับเสื้อผ้าที่ไม่ได้ใส่ใจจะเลือกมาด้วยซ้ำ”
ถูกเป๊ะ เพราะเลือก ๆ เพียงแค่ให้ฉันมีเสื้อแพง ๆ เพื่อมาใส่อยู่ที่นี่แค่นั้น ตลกดีจัง ที่เขาแว็บเดียวก็ดูออกเลย
“เลือกให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ” ฉันหันมาสบตาคนที่พูด
“เอาสิ ทำตัวน่ารักแบบนี้ขอฉันได้ทุกอย่างเลย”
ถ้าเขารู้ว่าฉันไม่ใช่คนที่คู่ควรเขาจะยังน่ารักกับฉันแบบนี้อีกไหม ฉันไม่อยากให้ความจริงเปิดเผยเลยจริง ๆ ถ้าเขารู้ว่าฉันแค่ผลผลิตที่ผิดพลาดจากพ่อกับลูกคนใช้ เขายังจะน่ารักแบบนี้กับฉันอยู่ไหม
159
