ณ.ระบบสุริยะที่แปลกประหลาดแห่งนึง
ที่นี่มีดวงอาทิตย์หนึ่งดวง และดวงจันทร์หนึ่งดวง ใช่มันดูปกติ..
เว้นแต่ที่นี่มีดาวเพียงดวงเดียวอยู่ในระบบสุริยะ คือโลกดินวิทยาศาสตร์ที่ไร้ซึ่งสิ่งเหนือธรรมชาติ ทว่าหลายสิบปีก่อน ได้มีดาวอีกดวงมาปรากฏใกล้กับโลก
มีเพียงกำแพงเมฆพายุอวกาศที่กั้นเราเอาไว้ โลกแห่งนั้นคือโลกคู่ขนาน มันปล่อยกระแสพลังงานของเทวทูต ส่งต่อมายังโลกหลัก.. มันได้ทำให้เกิดปรากฏการณ์การเชื่อมโยงกับโลกคู่ขนาน นั่นคือจุดเริ่มของยุคที่เรียกว่า ยุคคู่ขนาน
ยุคที่ทั้งสองโลก รับรู้ถึงการมีอยู่ของกันและกัน..
เมืองอัลวาเลน ประเทศศูนย์กลาง
หน้าจอมอนิเตอร์ลอยเต็มถนน ผู้คนใช้มันเป็จอสเตตัส ไม่ว่าจะจ่ายเงินหรือทำอะไร คุณก็ต้องใช้มัน วิทยาการที่ก้าวหน้าจากโลกวิทยาศาสตร์
“ นี่ๆเธอเคยเห็นร่างคู่ขนานของฉันไหมล่ะ.. ”
“ เอ๋? เขาเก่งรึเปล่า? ”
“ ทั้งเก่งทั้งเท่เลยล่ะจะบอกให้! ”
“ จริงหรอค่ะ! อยากเห็นจัง.. ”
“ รอแปปน่ะๆ เดี๋ยวฉันจะเรียกเขาออกมา..”
“ ร่างคู่ขนานฉันไม่ยอมออกมาอีกแล้ว.. ”
“ เธอคงทำหล่อนไม่พอใจแน่ๆ ”
“ แค่ให้ยัยนั่นไปแข่งเต้นแทนเท่านั้นเอง.. ”
บนท้องถนนคำพูดเหล่านี้เป็เื่ปกติ ใครก็ตามที่มีร่างคู่ขนานจะมีแต่ความสุข นั่นคือเื่จริง เงินทองของคุณจะไหลมาไม่ขาดสาย คุณจะกลายเป็คนดังในข้ามคืน นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าตัวคุณในโลกคู่ขนาน จะแข็งแกร่งแค่ไหนล่ะนะ
แต่ขณะที่คนดี เลือกจะใช้ตัวตนคู่ขนานปราบมอนเตอร์ที่รุกราน แต่ก็มีไม่น้อยที่ ใช้ตัวตนในโลกคู่ขนานของตัวเองก่ออาชญากรรม! กฏของการใช้ตัวตนคู่ขนานมีไม่มาก แค่ตัวเราจากทั้งสองโลกตกลงกันที่จะสับเปลี่ยน แค่นี้ก็สลับกันได้แล้ว.. แต่ตัวเราในโลกคู่ขนานจะไม่สามารถอยู่ได้นานเกินไป บางคนอาจจะแค่1ชั่วโมง บางคนอาจแค่1วัน หรือบางคนก็ได้ถึง1อาทิตย์ ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าตัวเราอีกคน แข็งจนสามารถอยู่บนโลกอื่นได้นานขนาดไหน..
ส่วนอีกตัวตนนึง ที่เป็ปัญหา.. ตัวตนแท้จริงที่ทำให้เกิดยุคคู่ขนาน คือพวกที่ไม่สามารถเรียกตัวตนคู่ขนานได้ บางทีตัวเราอีกคนอาจตายไปแล้ว หรือยังไม่ได้เกิดขึ้นบนโลกคู่ขนาน.. คนพวกนี้อยากได้พลัง พวกเขาได้ก่ออาชญากรรมขั้นร้ายแรง นั่นคือการเรียกเทวทูตจากโลกคู่ขนานมาเป็ตัวตนคู่ขนาน สิ่งนี้นับว่าอันตราย พวกเทวทูตมีพลังมหาศาลที่จะยึดร่างคนได้ถาวร และพวกมันก็ไม่จำเป็ต้องห่วงชีวิตภาชนะ
โดยคนที่ถูกเทวทูตสิงถูกเรียกว่า มอนเตอร์
กฏคือสำคัญที่สุด คือการที่หากเราในโลกหลักตาย ตัวเราในโลกคู่ขนานจะตายเช่นกัน.. นั่นจึงเป็เหตุผลให้เราเชื่อใจตัวเราอีกคน เพราะต่างฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยกัน ชาวโลกหลัก้าพลัง ขณะที่ชาวโลกคู่ขนานก็้าใช้ชีวิตที่สงบ เพราะโลกฝั่งพวกเขานั้นล่มสลายจากากับเทวทูต.. มันไม่เหลืออะไรแล้ว..
ตั้ม!!!!!!
จู่ๆกลางเมืองก็ปรากฏะเิดังสนั่น ร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างยืนอยู่ตรงนั้น
“ ทราบแล้วเปลี่ยน! ตอนนี้เราอยู่ที่เกิดเหตุแล้ว! ศัตรูคือผู้ถูกเทวทูตสิง.. มอนสเตอร์! ”
ตำรวจคนนึงรายงานสถานการณ์ ผู้คนบนท้องถนนต่างถอยหนี มีเพียงบางคนที่ตรงดิ่งเข้าไป
“ นี่ๆ ผมมีตัวตนคู่ขนานน่ะ! ให้ผมช่วยไหม ”
ชายคนนึงจูมือแฟนสาวเข้าไปหาตำรวจ
“ คุณมีใบอนุญาตตัวตนคู่ขนานรึเปล่า.. เ้านี่ค่อนข้างอันตรา- ”
“ เดี๋ยวผมจัดการเองคร้าบบ! ”
ชายคนนั้นพูดพร้อมเดินเข้าไปหามอนสเตอร์ พร้อมมองแฟนสาวเพื่อโชว์เพาเวอร์
คอยดูน่ะที่รัก.. ผมจะโชว์ให้ดู ตัวผมอีกคนน่ะ
สิ้นความคิดนั้นตัวเขาก็สลับกับใครอีกคน รูปลักษณ์เปลี่ยนเป็คนที่ดูคล้ายแต่ไม่ใช่คนเดิม เขาดูแข็งแกร่ง!
“ ละลุยเลยค่ะที่รัก!! ”
“ จัดการเลยพ่อหนุ่ม!! ”
“ ดูเก่งสุดๆไปเลยนิ! ”
เสียงผู้คนต่างสรรเสริญ บัดนี้พวกตำรวจก็รู้ตัวจริงของเขาแล้วเช่นกัน
“ นี่คือเขาหรอ? ”
“ ครับ! เดเนอร์ อายุ24 ตัวตนคู่ขนานคือ เดเนอร์ ชายอายุ30 ผู้สังหารเทวทูตแห่งป่าตะวันออกครับ! ”
ชายคนนั้นบอกข้อมูลทุกอย่าง รัฐบาลบังคับให้ทุกคนที่มีตัวตนคู่ขนานต้องระบุข้อมูลเอาไว้.. เพราะพลังของพวกตัวตนคู่ขนานนั้น อันตรายจนไม่อาจละสายตา
“ เ้านั่น.. พออยากโชว์เท่ก็ใช้ฉันงั้นหรอ.. ไอ้ห่วยแตกเอ้ย ”
เดเนอร์ ชายจากโลกคู่ขนานเอ่ยขึ้น พร้อมสร้างดาบขึ้นมา..
“ มาลองสกิลของฉันหน่อยดีกว่า.. ไอ้สัตว์ประหลาด! ”
ชายคนนั้นพูดจบ ก็พุ่งเข้าไปโจมตีมอนสเตอร์จากรอบทิศ ความเร็วของเขาเกือบเท่าความเร็วเสียง!
“ นะนี่มัน!? ”
นายตำรวจที่ดูอยู่อุทานอย่างตะลึง ก่อนที่ตำรวจผู้ช่วยจะให้ข้อมูล
“ สกิลของเขาคือการสร้างวัตถุครับ! เขาเป็หน้าใหม่ ที่ไต่อันดับจนตอนนี้น่าจะแข็งแกร่งอันดับที่120ของประเทศศูนย์กลางครับ ถ้าจำไม่ผิด! ”
“ เขาเป็คนดังงั้นหรอ? ”
“ ก็ระดับนึงครับ.. มีรถสปอร์ตยี่สิบคัน และตึกอีกสามแห่ง และยังมีตัวตนคู่ขนานที่แข็งแกร่งอันดับที่120ของประเทศอีก ”
ตั้ม!!
ร่างมอนสเตอร์ะเิออก ตัวตนคู่ขนานอันดับ120 จัดการในเสี่ยววิ
“ ผลงานครั้งนี้เป็ของฉัน.. ซากมอนสเตอร์ก็ด้วย.. เดี๋ยวฉันกลับมาเอา ”
เดเนอร์ตัวตนคู่ขนาน เดินเข้ามาพูดกับนายตำรวจ
“ ครับ! ไม่มีปัญหา.. ”
นายตำรวจตอบกลับก่อนที่เดเนอร์จะเดินหนี เขาที่เป็ตัวตนที่ลงทะเบียนแล้ว จะมีสิทธิ์ขอชิ้นส่วนมอนเตอร์ไปสร้างไอเทม หรือได้รับเครดิตแต่เพียงผู้เดียว..
“ รอนานไหม.. ”
เดเนอร์เดินเข้าไปหาแฟนของเดเนอร์ เธอดูจะเขินจนตัวบิด
“ แหม่.. เดเนอร์เท่ซ่ะไม่มี ฉันล่ะชอบแบบนี้มากกว่า.. ”
“ หุบปากแล้วไปกินข้าวกันเถอะ.. ฉันหิว! เลี้ยงด้วย! ”
“ ได้ค่าา.. เ็าแบบนี้แหละชอบๆ ”
ทั้งสองเดินจากไป พร้อมฝูงชนที่มองอย่างอิจฉาในพลัง
และไม่นาน.. หน่วยเก็บกวาดซากมอนเตอร์ก็มาถึง
“ ทั้งหมดนี้เกือบสามร้อยกิโลกรัมครับ.. ราคาที่ได้อยู่ที่200,000 ”
“ ทำไมมันน้อยแบบนั้นล่ะ.. ”
“ เอ๊ะ! เอ่อ.. ”
ชายผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบซากจากทางการเหงื่อตก เขาโดนสายตาที่กดดันจากเดเนอร์
“ นี่ๆที่รักฉัน.. เขาคิดว่าต้องได้เยอะกว่านี้น่ะ.. ”
“ แต่ราคาตลาดมันอยู่ที่สองแสน.. ”
“ นี่.. ”
เดเนอร์ก้มลงไปประจันหน้ากับชายเ้าหน้าที่
“ ถ้าแกตาย.. จะมีใครรู้ไหมน่ะ ”
สิ้นคำของเดเนอร์ ชายเ้าหน้าที่ก็กลัวจนหน้าสั่น
และสุดท้ายเดเนอร์ก็จากไปพร้อมซากมอนเตอร์ ที่ถูกประเมินสูงถึง500,000
“ เห้อ.. พวกคนมีตัวตนคู่ขนานนี่ดีซ่ะจริง.. ”
ชายเ้าหน้าที่พึมพำ ก่อนจะเดินกลับบ้านไปตามถนน
Main character
เอรัล

ผมทำงานเป็เ้าหน้าที่ตรวจสอบสภาพสอนเตอร์ของทางการ นับเป็เวลาสองปีแล้วั้แ่เรียนจบ.. บอกตามตรงผมน่ะเหมือนโดนดูถูกไม่เว้นวันเลยล่ะ
ก็น่ะ พวกตันตนคู่ขนานชอบขู่ผมตลอดน่ะสิ.. และสุดท้ายผมก็ต้องยอมพวกเขาเสมอ แต่เราทำอะไรไม่ได้นิ
พวกตัวตนคู่ขนานมันไม่กลัวใคร.. พวกเขาเปรียบดั่งพระเ้าของโลกหลักเลยล่ะ
เอรัลเดินผ่านถนนซอกซอย ก่อนจะพบว่าฝนเริ่มโปรยปราย
“ ต้องเข้าทางลัดสิน่ะ.. ”
เอรัลพูดพร้อมเปิดหน้าจอสเตตัสเพื่อดูGPS
เขาเห็นว่าทางลัดที่ว่านั้น อยู่ในเขตของผู้มีพลังคู่ขนาน เป็บ้านพักราคาต่ำที่เต็มไปด้วยผู้ใช้พลังคู่ขนาน ที่อ่อนแอจนจัดการมอนสเตอร์ยังไม่ได้ แต่มันก็ยังแข็งแกร่งมากสำหรับใช้กับคน เขาอาจโดนปล้นหรือถึงตายได้หากไปทางนั้น
แต่เอกสารในมือเขาก็สำคัญ และห้ามเปียกเช่นกัน!
สุดท้าย เอรัลเริ่มออกวิ่งไปทางนั้น เขาไม่อาจให้กระดาษเปียกได้
กระดาษการทำสัญญากับตัวตนคู่ขนานอันดับ120.. ครั้งแรกที่ได้เจออันดับสูงขนาดนี้.. เพื่อเงินโบนัสฉันย่อมเสี่ยงได้
เอรัลกัดฟันวิ่งเร็วสุดชีวิต จนกระทั่ง..
พึบ!!
เอรัลล้มลงถไลกับพื้นถนน เขาถูกใครบางคนเตะตัดขาให้ล้มลง..
“ เห้ย! เอ็งน่ะ! ”
เอรัลหันกลับไปเจอชายที่เต็มไปด้วยรอยสัก พร้อมลูกสมุนนับสิบที่ค่อยๆเดินออกมาจากในมุมมืด
“ เอ่อ.. ผะผมขอโทษครับ.. ผมรีบเลยวิ่งเข้ามาในเขตคุณ! ขอโทษผมจะรีบออกไ- ”
“ ไม่ต้อง.. อุส่าเข้ามาแล้ว จะออกไปทำไมล่ะวะ! ”
ชายหัวหน้ากลุ่มพูดพร้อม ใช้มือแตะไปที่กำแพงจนมันเริ่มขึ้นสนิม
“ สกิลของฉันคือการสร้างสนิม.. พอดีตัวฉันในโลกนี้กำลังขัดสนเื่เงินน่ะนะ.. ฉันก็เลยอยากช่วยมันซักหน่อย ว่าแต่แกน่ะ.. อยากลองโดนสนิมเกาะรึเปล่า.. ”
ชายหัวหน้าพูดด้วยรอยยิ้ม พร้อมพวกลูกน้องที่กรูกันเข้ามา
“ เอ่อ.. คือผมไม่มีเงินหรอกครับ.. ”
“ แต่การแต่งตัวบอกว่าแกมีน่ะ เงินน่ะ.. ”
พูดจบชายหัวหน้าก็พุ่งเข้าหา เอรัละโหลบ ก่อนจะวิ่งหนีสุดชีวิต
“ เห้ย! แกน่ะ ใช้ตัวตนคู่ขนาน! ”
“ ครับลูกพี่! ”
ลูกน้องคนนึงรับคำ ก่อนจะสูดหายใจและหลบตา และเมื่อเขาลืมตาอีกครั้งตัวตนคู่ขนานก็ปรากฏ
“ ไอ้นั่นใครน่ะลูกพี่? ”
“ ไปจับมันมา! ”
สิ้นคำของหัวหน้ากลุ่ม ชายคนนั้นก็พุ่งอย่างรวดเร็วไปคว้าไหล่เอรัลเอาไว้
กึก!
“ อ้ากกกก! ”
เอรัลร้องเสียงหลง ไหล่ของเขาได้รับความเสียหายจนถึงกับทรุดลงกับพื้น
“ ฮ่าๆๆ ของง่ายๆ ”
ชายคนนั้นพูด ก่อนที่หัวหน้าแก๊งจะเดินนำคนอื่นๆเข้ามา
“ แม่ง! เจ็บชิบหาย! นี่ฉันจะตายแบบนี้หรอ!? ”
เอรัลคิดอย่างไม่ชอบใจ เขายังไม่ทันได้ทำอะไรเลย
“ แกรู้ไหม.. ตัวตนคู่ขนานน่ะมันโลภมาก พวกเราอยู่ในโลกที่สุดแสนจะโหดร้าย! พวกเราไม่รู้สึกอะไรด้วยซ้ำที่จะฆ่าใครซักคน ”
ชายหัวหน้ากลุ่มกล่าว.. พร้อมมายืนตรงหน้า
“ แกน่ะตายไป! ก็ไม่มีใครเขาสนใจหรอกเว้ย! ”
ชายคนนั้นเอื้อมมือเข้ามาหวังจะฆ่า และเสี่ยววินาทีนั้น สติของเอรัลก็ดับสนิท..
“ อ้าาากกกก!!!!!! ”
เอรัละโดังลั่น เขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในห้องตัวเอง
“ นี่มันอะไร? ”
เอรัลมองดูรอบตัว.. เขาพบว่าเสื้อผ้าของเขาถูกเปลี่ยน เขาหันมองชุดทำงานที่เต็มไปด้วยเืวางกองไว้ ทั้งยังพบร่องลอยการใช้ห้องน้ำ
อึก!
เอรัลกลืนน้ำลาย เขาเดินสำรวจทั่วห้อง.. อาจมีใครบางคนแอบอยู่ในนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่พบอะไร..
ตึม!
ชายหนุ่มวางหลังลงบนเตียง เขาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น เขาฝันไปรึเปล่า.. แล้วกลิ่นหอมอ่อนๆราวกับดอกไม้ที่อยู่บนตัวเขานี่มันอะไร..
ไม่นานเขาก็เปิดจอสเตตัส พบกับข้อความที่เขาบันทึกทิ้งเอาไว้ เป็ข้อความที่เขาจำไม่เห็นได้ว่าบันทึกตอนไหน..
หวัดดี
เอรัลมองข้อความที่ทิ้งเอาไว้อย่างสงสัย ก่อนจะเลื่อนอ่านต่อ
ฉันทำมื้อค่ำทิ้งไว้ให้ หวังว่าจะชอบน่ะ..
จากตัวนายอีกคน..
!?
เอรัลสะดุ้งเมื่ออ่านจบ เขารีบวิ่งไปดูอาหารที่เตรียมไว้ ทั้งหมดวางไว้บนโต๊ะ มีใครบางคนทำอาหารทิ้งไว้ให้เขา
“ มะไม่จริงน่า.. ”
เอรับพึมพำ ก่อนจะมองเห็นรูปภาพที่แนบมากับข้อความ
ไว้เจอกันรอบหน้าน่ะ.. จากเอรัล

นะน่ารัก..
ED