ที่บ้านของลุงผ่าง ตาเฒ่ามาถึงก็นั่งลงบนก้อนหินใต้ร่มไม้ นอกจากเด็ก ๆ ทั้งห้าที่สมปองได้เจอแล้ว ยังมีเด็กอีกจำนวนหนึ่งที่อยู่ในวัยใกล้เคียงกัน สมปองลอบจดจำหน้าตาไว้ ขณะกำลังนึกทบทวนเหตุการณ์ทั้งหมด ผู้เฒ่าเฉินกลับบอกเล่าต้นสายปลายเหตุของเื่ทั้งหมดเกี่ยวกับหมู่บ้านออกมาตรง ๆ
"ข้าได้รับมอบหมายจากปรมาจารย์ยี่เตาซึ่งเป็เซียน์ให้ดูแลชายแดนภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาจักรซ่งเป็เวลาหนึ่งหมื่นปี ตอนนี้ครบหนึ่งพันปีแล้ว ต่อไปผ่างอี้จื่อจะทำหน้าที่นี้ต่อไปอีกหนึ่งร้อยปี จากนั้นพวกเ้าคนใดคนหนึ่งก็จะต้องทำหน้าที่แทนและจะผลัดเปลี่ยนกันทำหน้าที่นี้ทุกหนึ่งร้อยปี บิดามารดาของพวกเ้าหลบหนีการตามล่าจากโลกภายนอกและข้าเปิดทางให้เข้ามาอาศัยอย่างปลอดภัยในหมู่บ้าน ไม่ว่าใครจะเป็อะไรมาก่อนไม่สำคัญเท่าทุกคนที่นี่ต่างเป็ชาวซ่ง" ผู้เฒ่าเฉินกวาดตามองทุกคน
"แต่ก่อนที่พวกเ้าจะทำหน้าที่นี้ได้อย่างน้อยต้องบ่มเพาะไปจนถึงระดับหลอมปราณขั้นที่สี่ แต่จะให้ใช้วิชาเปลี่ยนร่างเป็าาอสรพิษได้ดีที่สุดจะต้องใช้ระดับสร้างแกนลมปราณจึงจะสามารถฝึกวิชาเปลี่ยนร่างเป็อสรพิษาได้"
ผู้เฒ่าเฉินซื่อหันไปมองสมปอง "สำหรับเ้า ข้าเห็นเืเนื้อของชาวซ่งในร่างกายเ้าจึงช่วยเ้ากลับมา แต่จิติญญาของเ้ากลับไม่ใช่คนของที่นี่" ชายชราส่ายศีรษะแล้วหันไปมองเด็ก ๆ ก่อนกล่าวต่อไป "แต่เพราะผนึกของเซียน์ทำให้พวกเราสามารถบ่มเพาะได้มากที่สุดถึงระดับหลอมปราณขั้นที่เก้าเท่านั้น"
"ท่านตา จำกัดการบ่มเพาะหมายความว่าอย่างไร?" เยว่ิถาม
"หมายความว่า แม้ว่าเมื่อบ่มเพาะถึงระดับหลอมปราณขั้นที่เก้าแล้วจะไม่สามารถทะลวงผ่านขั้นต่อไปหากยังมีผนึกของเซียน์อยู่”
ผู้เฒ่ากล่าวต่อไปว่า “เมื่อพวกเ้าบ่มเพาะถึงระดับหลอมรวมลมปราณจนถึงขั้นที่สี่จะได้ฝึกวิชาแปลงร่างที่สามารถแปลงเป็าาอสรพิษ เป็งูยักษณ์มีขนาดใหญ่โต มีเกล็ดที่แข็งแกร่งปกป้องร่างกาย มีลมหายใจเป็เปลวไฟเผาศัตรูให้ไหม้เกรียม มีน้ำลายพิษและเขี้ยวไว้สังหารศัตรู"
ตาเฒ่าหันไปมองสมปอง "แต่สำหรับเ้ากลับไม่ได้ถูกจำกัดไว้ ผลไม้เปลี่ยนิญญาจะช่วยให้เ้าสามารถบ่มเพาะไปถึงระดับที่สูงกว่าระดับหลอมปราณ หากเ้าฝึกวิชาแปลงร่างเ้าสามารถแปลงร่างได้สูงกว่าระดับาาอสรพิษ นั่นหมายถึงการแปลงร่างเป็ัสายพันธุ์ต่าง ๆ อีกมาก"
เด็กรุ่นใหม่ของหมู่บ้านกว่ายี่สิบคนรับฟังอย่างตื่นเต้น ทั้งหมดมองไปที่สมปองด้วยความทึ่งและยินดี น่าแปลกที่เด็กวัยสิบเอ็ดสิบสองปีนั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อ ราวกับได้ฟังเื่ราวที่สนุกสนานน่าสนใจ "หนึ่งพันปีก่อน เพื่อรักษาหมู่บ้านของข้าไว้จากศัตรู ข้าได้ให้สัจจะว่าจะดูแลชายแดนด้านเหนือของอาณาจักรซ่งไว้หนึ่งหมื่นปี หลังจากเซียน์สร้างผนึกขึ้นิญญาของทุกคนในหมู่บ้านจึงค่อย ๆ ฟื้นกลับคืนมาทีละดวง"
"ผู้เฒ่าเฉิน ท่านหมายถึงหมู่บ้านของเรายามค่ำคืนใช่หรือไม่?" เหวินซื่อถาม
"ถูกต้อง" ผู้เฒ่าเฉินตอบ สีหน้าแสดงความเสียใจแวบหนึ่งก่อนเปลี่ยนเื่ "แต่ก่อนจะไปถึงจุดนั้น เรามาเริ่มต้นบ่มเพาะกันดีกว่า หลงซิน เ้าบ่มเพาะระดับหลอมปราณขั้นที่หนึ่งสำเร็จแล้วให้ออกมาบอกเล่าประสบการณ์ให้คนอื่นฟัง"
เด็กหนุ่มวัยสิบสอง หลงซิน เดินออกมาด้านหน้าของทุกคน เขาค้อมตัวแสดงความเคารพผู้เฒ่าเฉินก่อนหันมามองเด็กทุกคนด้วยสายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง "ข้าหลงซิน สำเร็จระดับหลอมปราณขั้นที่หนึ่งเมื่อเดือนก่อน"
สมปองสังเกตุดูหลงซินอย่างละเอียดตามนิสัย เขาชอบอ่านนิยายสายลับทำให้เขาเก็บรายละเอียดทุกอย่างไว้ในสายตา หลงซินยืนพูดอยู่กลางลานบ่มเพาะ เขาพยายามหาจุดที่หลงซินแตกต่างจากคนที่ยังไม่สำเร็จระดับหลอมปราณขั้นที่หนึ่งแต่ดูไม่ออก
อะไรที่เป็ข้อแตกต่างระหว่างระดับหลอมปราณขั้นที่หนึ่งกับไม่ได้บ่มเพาะ นี่เป็เื่ที่สมปองต้องรู้ให้ได้
สมปองนึกถึงความรู้สึกหลังจากรับประทานผลไม้เปลี่ยนิญญา จนถึงขณะนี้แม้ความเ็ปจากการแทรกตัวของปราณไม่รุนแรงแต่ก็สร้างความรู้สึกแสบ ๆ คัน ๆ อยู่บ้างซึ่งหากไม่สังเกตุก็จะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลี่ซุนบอกว่าจะเป็เช่นนี้อีกหลายวันแล้วจะก็ชินไปเอง
การบ่มเพาะที่หลงซินกำลังกล่าวถึงคล้ายคลึงกับการนั่งสมาธิหรือการวิปัสสนาของศาสนาพุทธเป็อย่างยิ่ง แต่การบ่มเพาะนั้นไม่ใช่แค่เพียงการกำหนดลมหายใจและพิจารณาสิ่งต่าง ๆ ภายในร่างกายเท่านั้น แต่เป็การเปิดรับพลังงานธรรมชาติจากภายนอกร่างกายให้ไหลซึมเข้าสู่ร่างกาย
การดูดซับด้วยร่างกายปกติของคนเป็ไปได้ยาก แต่ผลไม้เปลี่ยนิญญาจะช่วยเพิ่มความสามารถให้ร่างกายสามารถดูดซับพลังงานจากภายนอกโดยตรงแล้วชักนำไปให้ไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณของร่างกายก่อนแยกไปกักเก็บที่จุดตันเถียน หรือ ทะเลลมปราณนั่นเอง
ทั้งสมปองและเด็ก ๆ ไม่เพียงแค่รับฟัง แต่ยังนั่งลงแล้วทดลองทำตามคำแนะนำที่หลงซินกำลังอธิบายขั้นตอนต่าง ๆ เื่วิธีการบ่มเพาะนี้ไม่มีในตำราใด ๆ เนื่องจากเป็เื่ยากที่จะหาผลไม้เปลี่ยนิญญาจากโลกภายนอก คนปกติสามารถฝึกตนได้แต่อาจต้องใช้เวลายาวนานหลายสิบปีกว่าจะดูดซับกระแสปราณพอจะทะลวงผ่านระดับหลอมปราณขั้นที่หนึ่งสำเร็จ หรืออาจสิ้นอายุไขไปเสียก่อนจะสำเร็จเป็เซียน
สมปองรู้สึกถึงกระแสพลังงานภายนอกที่พยายามแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ชีวิตในโลกเดิมเขาเคยนั่งวิปัสนาเช่นนี้อยู่เป็ประจำ ความสามารถในการนั่งสมาธิของเขาเข้าสู่ระดับสมาธิขั้นสูงมาั้แ่ยังเด็ก พอเริ่มเข้าฌาณสมาธิก็ดึงดูดเอากระแสปราณที่แทรกซึมอยู่ในอากาศไหลเข้ามารอบตัวอย่างรวดเร็ว
6K
