พวกเราช่วยกันเก็บกวาดล้างจานเสร็จก็แยกย้ายกันไปเอากระเป๋าที่จัดไว้สำหรับเดินทางแล้วมาเจอกันที่หน้าบ้าน ป๊ากำลังช่วยคนงานเช็ครถเอสยูวีสีขาวคันหนึ่งที่คงจะเป็พาหนะที่เราต้องใช้เดินทางตลอดทริปนี้
“เดินทางกันได้แล้วสาวๆเดี๋ยวจะค่ำเอา ค่อยๆ ขับนะลูก ช้าๆ แต่ชัวร์” ป๊ากับม๊าเดินมาส่งพวกเราขึ้นรถ
“พวกเราไปก่อนนะคะแล้วจะรีบกลับค่ะ”
“เดินทางปลอดภัยนะลูก” ม๊าโบกมือให้เราขณะที่นุ่มนิ่มขับรถออกมา
“เปิดจีพีเอสเลยน้อง”นุ่มนิ่มบอกให้น้องเปิดจีพีเอส เมื่อเราขับรถออกมาจากรีสอร์ตได้สักพักหนึ่ง
“เปิดจีพีเอสเรียบร้อยตามด้วยบทเพลงสนุกสนานคึกคัก”เวลาที่ออกทริปท่องเที่ยวพวกเรามักจะร้องเพลงด้วยกันเพื่อสร้างความสนุกสนานคึกคักตลอดการเดินทาง
‘ครืด ครืด’เสียงเครื่องโทรศัพท์ของฉันสั่นเตือนว่ามีสายเรียกเข้า
“สวัสดีค่ะ”น้องหรี่เสียงเพลงลงพร้อมกับที่ทุกคนเงียบให้พื้นที่ฉันได้คุยโทรศัพท์
(ถึงเชียงใหม่แล้วใช่ไหมครับ)
“มาถึงั้แ่ก่อนเที่ยงแล้วค่ะ”
(กินข้าวหรือยังครับ)
“กินแล้วเรียบร้อยค่ะ”
(น้ำทำอะไรอยู่)
“นั่งรถไปข้างนอกค่ะ”
(ไปไหนกันหรอ)
“มาออกทริปปิดเทอมกับเพื่อนเป็ปกติเหมือนทุกปี”
(แล้วนี่จะไปเที่ยวไหนกันครับ)
“ไปแม่กำปองค่ะ”
(น้ำ เื่เมื่อคืนเรา......)
“ไม่ต้องพูดหรอกดิน น้ำเข้าใจ”
(เข้าใจว่า)
“มันเป็เื่ปกติ เื่ส่วนตัวของดิน”
(เื่ปกติส่วนตัวงั้นหรอ แล้วน้ำร้องไห้ทำไม)
“น้ำแค่ใ ไม่มีอะไรหรอก”
(ใมาก จนร้องไห้เลยหรอน้ำ ไม่ใช่มั้ง)
“ใช่สิ ตอนนี้น้ำหายใแล้วดินอย่าคิดอะไรมากเลย มันไม่มีอะไรจริงๆ น้ำโอเค”
(มันมีอยู่แล้วน้ำ น้ำก็รู้ว่าเราคิดกับน้ำยังไง)
“มันเป็ไปไม่ได้หรอกดิน ดินก็รู้เลิกคิดเถอะนะ”
(เรายังไม่ได้เริ่มกันเลยนะน้ำรู้ได้ยังไงว่าเป็ไปได้หรือไม่ได้)
“เริ่ม เริ่มยังไงดิน ในเมื่อดินก็ยังเป็คนเดิมชอบเที่ยวแบบเดิม ไหนจะผู้หญิงของดินอีก”
(ผู้หญิงของเราก็มีแค่น้ำ เราชอบน้ำ น้ำเองก็รู้)
“อย่าพูดแบบนี้นะดิน คนที่ชอบกันจริงๆเค้าไม่มีพฤติกรรมแบบดินหรอกนะ”
(เราขอโทษ เราขอโอกาสได้ไหม)
“ดินมีโอกาสมาตลอด แต่ดินก็เลือกจะมองข้ามมันไปดินไม่เคยหยุดเ้าชู้ทั้งที่ปากก็บอกว่าชอบน้ำ ตอนนี้น้ำไม่แน่ใจจริงๆว่าควรให้โอกาสนั้นกับดินหรือเปล่า”
(เราไม่เคยมองข้าม น้ำรู้ดีที่สุด เวลาเราเข้าหาน้ำก็ถอยห่างโอกาสที่มีแต่ก็เหมือนไม่มีแบบนั้นเราจะนับมันเป็โอกาสได้จริงๆหรอน้ำ)
“น้ำ........”
(แล้วเราต้องทำยังไงน้ำถึงจะให้โอกาสเราอีกครั้ง โอกาสจริงๆ ที่ผู้หญิงคนหนึ่งให้กับผู้ชายที่สนใจเธออย่างจริงจัง)ที่เขาพูดมาก็ถูกทั้งหมด ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากให้โอกาสเขา ฉันแค่กลัวกลัวว่าเขาจะไม่จริงจัง และสุดท้ายจะมีแค่ฉันที่ต้องเสียใจอยู่คนเดียว
“โอกาสของดินคงต้องหาเอาเอง คิดเอาเองเถอะดินโตโตกันแล้ว”
(ครับ เรารู้แล้วว่าจะต้องทำยังไง)
“ตั้งใจทำโปรเจคนะดินน้ำขอให้โปรเจคของดินผ่านฉลุย”
(รีบเปลี่ยนเื่เลยนะน้ำเราขอโทรหาน้ำเหมือนเดิมได้ไหม)
“ลองห่างกันสักพักดีกว่านะดินจะได้มีเวลาคิดทบทวนสิ่งที่ตัวเอง้าจริงๆ ไง”
(ครับ ถ้าน้ำ้าแบบนั้น)
“ค่ะ”
(ครับ คิดถึงเราบ้างนะ เราคิดถึงน้ำนะ)
“ค่ะ” ฉันรีบกดวางสายเพราะทนคุยกับเขาไม่ไหวจริงฉันอยากจะร้องไห้ ฉันขอระยะห่างจากเขาเอง แต่ทำไมฉันถึงได้รู้สึกใจหายขนาดนี้กันนะ
“ไม่เป็อะไรนะน้ำ” หนึ่งกุมมือให้กำลังใจฉัน
“ในเมื่อตัดสินใจแล้วก็สู้ๆ นะน้ำพวกเราเป็กำลังใจให้” นุ่มนิ่มให้กำลังใจฉัน
“น้ำตัดสินใจได้แล้วหวังว่าทุกคนคงหาทางออกให้ตัวเองได้ไวๆ นะน้ำเป็กำลังใจให้”
“จ้า” ทุกคนตอบรับคำพูดฉัน
“เรามาพักเื่พวกนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนมาสนุกกับเื่ตอนนี้ดีกว่านะ น้ำอยากใส่ชุดพื้นเมืองพวกเรามาปาร์ตี้ชุดพื้นเมืองกันนะคืนนี้” ฉันเปลี่ยนเื่คุย ไม่อยากให้เพื่อนๆต้องมาเศร้าไปกับฉันด้วย
“เอาสิ หนึ่งก็อยากได้เหมือนกัน นานๆจะได้ใส่ชุดพื้นเมือง”
“เปิดเพลงเลยน้อง หมดเวลาเศร้าแล้ว”นุ่มนิ่มพูดจบน้องก็เปิดเพลงต่อจากที่เราฟังค้างไว้เราช่วยกันร้องประสานเสียงตลอดเส้นทางที่มุ่งหน้าสู่แม่กำปองจึงเต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน
15.00 น.
พวกเราเดินทางถึงที่พักในเวลาบ่ายสามโมงเพราะพ่อของนุ่มนิ่มช่วยประสานงานเื่ที่พักให้พวกเราจึงไม่ลำบากเื่ต้องหาที่พักค้างคืนหลังจากเช็คอินห้องพักเรียบร้อยก็ถึงเวลาที่จะสำรวจหมู่บ้านแม่กำปองแล้ว ‘แม่กำปอง’เป็หมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์กลางหุบเขาอากาศที่นี่จะเย็นตลอดทั้งปีเงียบสงบและร่มเย็นไปด้วยป่าเขาสีเขียวที่อุดมสมบูรณ์่กลางวันจะมีนักท่องเที่ยวค่อนข้างมากเนื่องจากเป็วันหยุดใน่เย็นผู้คนเริ่มบางตาจะเหลือก็แต่คนที่มาพักค้างคืนที่นี่อย่างพวกเราเพราะเป็หมู่บ้านที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมากนักหลายๆคนจึงเลือกมาเที่ยวแค่่กลางวันและกลับเข้าไปพักที่ตัวเมืองพวกเราชื่นชมธรรมชาติและบ้านเรือนของที่นี่อย่างสบายใจเราแวะไหว้พระขอพรที่วัดกลางหมู่บ้านเป็สิ่งแรกและที่พิเศษสุดเห็นจะเป็โบสถ์กลางธารน้ำตกที่เงียบสงบร่มรื่นและสวยงามจากนั้นก็แวะซื้อเสื้อผ้าพื้นเมืองและของใช้เล็กน้อยก่อนจะไปหาข้าวเย็นกินกันและที่ร้านอาหารนั้นเราก็ได้พี่สาวเ้าของร้านใจดีแนะนำที่เที่ยวและที่ถ่ายรูปสวยๆในวันพรุ่งนี้ให้เรา นอกจากสถานที่แล้วผู้คนที่นี่ก็สร้างความประทับใจให้พวกเรามากๆเลย ก่อนกลับที่พักเราไม่ลืมที่จะแวะซื้อเครื่องดื่มและขนมไว้ปาร์ตี้เล็กๆก่อนนอนกันด้วย พวกเรากลับมาถึงที่บ้านพักเป็เวลาค่ำพอดี
3K
![[จบ] ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761102066_36763703.webp)
