ตอนที่ 4 ปกป้อง
“ประตูเวลาคืออะไร”ธาราไม่เข้าใจ
“ประตูเชื่อมระหว่างเมืองมนุษย์ของนายกับเมืองเวหาของเราจะถูกเปิดเข้าหากันทุกๆ 100 ปี”เกิดมาธาราเพิ่งจะได้ยินเื่น่าเหลือเชื่อ จะไม่เชื่อก็ไม่ได้เพราะสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามันฟ้อง เืสดๆกำลังถูกเขายกขึ้นดื่ม
“ทุกๆ 100 ปี!”
“ใช่ทุกๆ 100 ปี แล้วหลังจากนี้ 3เดือน ประตูนี้ก็จะถูกปิดลงพวกเาาวปักษาก็จะพากันกลับไปอยู่ในที่ของพวกเราเหมือนเดิม”ไตรภูมิกำลังจะสื่อบอกกับธาราว่าเขาอยู่ที่นี่เพียงเวลาสั้นๆเท่านั้นแต่ธารากลับคิดว่ามันนานเกินไป
“สามเดือน ทำไมมานานจังวะ”ธาราบ่นเสียงเบาแต่ไตรภูมิกลับได้ยินชัด สำหรับเขาแล้วเวลาแค่นี้ถือว่าน้อยมากเลยนะ เพราะกว่าที่เวลานี้จะมาถึงพวกเขาจะต้องรอถึง 100ปีเลยเชียวนะ
“แสดงว่าหลังจากนี้จะต้องมีคนตายอีกใช่มั้ย”ไตรภูมิพยักหน้า
“รีบกินอาหารที่นายชอบ แล้วก็รีบกลับออกไปได้แล้ว”ไตรภูมิเริ่มเบื่อที่จะพูด ปกติเขาไม่ค่อยได้พูดเยอะขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ
“ใครจะไปกินลง...” ธาราหน้าเครียดมากกว่าเก่าเมื่อรู้ว่าหลังจากนี้จะต้องเกิดอะไรขึ้นบ้าง
“กินเข้าไปเถอะเผื่อว่ามื้อนี้จะเป็มื้อสุดท้าย...ของนายก็ได้” จบประโยคของคนขี้รำคาญธาราถึงกลับกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก
ธารานึกกลัวกับเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น เขานั่งกินอาหารตรงหน้าเมื่อคิดว่ามันอาจจะเป็มื้อสุดท้ายจริงๆอย่างที่ไตรภูมิว่าก็ได้พออิ่มแล้วธาราก็รีบกลับออกไปทำงานต่อเหมือนทุกครั้ง
“ผู้ชายคนที่เดินออกไป กลิ่นตัวหอมมากเลยนะครับ”คชาและลิขิตเดินเข้ามาด้านใน แล้วพูดในสิ่งที่พวกเขาััได้
“อย่ายุ่งกับเค้า”น้ำเสียงจริงจังมั่นคงเอ่ยพูดกับลูกน้อง
“ครับ”
“เข้ามามีอะไร”
“ตอนนี้ พวกมันน่าจะมาถึงเมืองมนุษย์แล้วนะครับเมื่อคืนมีคนตายศพพวกนั้นถูกดูดเืจนตัวซีดพวกผมเกรงว่าหลังจากนี้จะมีมนุษย์อีกจำนวนมากตายเพราะฝีมือของพวกมันครับ”ปักษาคนที่คชาและลิขิตเอ่ยถึงก็คือพวกของเอเดน เป็ปักษาที่มีขนสีดำพวกนี้จะมีนิสัยดุร้ายไม่เกรงกลัวบาปกรรม ชอบใช้วิชาในทางที่ผิด
“ส่งคนของเราไปดูแลหมอคนนั้นให้ดีส่วนธาราเดี๋ยวเราดูแลเค้าเอง” หมอที่ไตรภูมิเอ่ยถึงก็คือเต็มสิบ ผู้ที่จัดการหาเืมนุษย์ให้เขาดื่มในทุกๆวันนั่นเองถ้าเต็มสิบเป็อะไรไป นั่นก็แปลว่าเขาต้องหาแหล่งอาหารใหม่ซึ่งมันไม่ใช่เื่ง่าย
“ได้ครับ”
“ออกไปได้”คชาและลิขิตก้มศีรษะเล็กน้อยเพื่อทำความเคารพเ้าปักษาก่อนที่จะหันหลังแล้วเดินออกไป
รีสอร์ทแห่งนี้ถือเป็ที่พักผ่อนของคนต่างถิ่นเป็อย่างดีอย่างน้อยที่นี่ก็มีที่ให้หลับนอน มีอาหารพวกเหล่าปักษาจึงเลือกเปิดห้องพักที่นี่ไว้สำหรับหลับนอน
อีกอย่างพื้นที่แห่งนี้มีอากาศหนาวเย็นใกล้เคียงกับเมืองเวหาของพวกเขาถึงแม้นว่าที่นี่จะไม่เย็นเท่ากับที่นั่นก็ตาม
เอเดนมนุษย์ปักษาขนสีดำมีนิสัยดุร้ายเดินเข้ามาในรีสอร์ทที่เดียวกับที่ไตรภูมิพักอาศัยอยู่เอเดนมีลูกน้องเดินตามหลังมาด้วยสองคน นั่นก็คือเคียริกกับเซนิตทั้งสามเดินเข้ามาด้วยชุดสูทสีดำแววตาดุร้ายดูน่ากลัวเป็ที่สุด
ไม่ว่าปักษาแต่ละตนจะมีขนสีอะไรก็ตาม ทุกตัวจะต้องอยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของไตรภูมิเท่านั้นเ้าปักษาผู้ที่มีอำนาจสูงสุด และมีพลังเวทเหนือปักษาทุกตน
่เย็น
ไตรภูมิและเอเดน พบปะกันพอดีตรงทางเข้ารีสอร์ทสายตาของทั้งสองแสดงอำนาจไม่ต่างกัน
“ห้ามฆ่ามนุษย์ตามใจชอบเด็ดขาด...นี่คือคำสั่ง”ไตรภูมิสั่งเสียงเข้ม ถึงเอเดนจะเป็ปักษาที่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของไตรภูมิก็จริงแต่เอเดนก็ไม่ได้สนใจเพราะการมาที่นี่ของเอเดนคือการแย่งชิงอำนาจล้มผู้ที่ยึดมั่นถือมั่นทำตัวอยู่ในศีลในธรรม เพราะถ้าไม่มีไตรภูมิปักษาทุกตัวก็จะสามารถทำตามใจตัวเองที่อยากจะทำได้
“ที่นี่ไม่ใช่เมืองเวหาเพราะฉะนั้นเราไม่จำเป็ต้องฟังคำสั่งท่าน” ว่าแล้วมันก็เดินเข้ารีสอร์ทไปไม่ได้สนใจคำสั่งของเ้าเวหาอย่างไตรภูมิเลยสักนิด
“นายท่านยอมพวกมันทำไมครับ”ลิขิตเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเอเดนไม่ให้เกียรติเ้าปักษาแถมยังส่งสายตาดูิ่อีกด้วย
“ปล่อยพวกมันไปก่อนที่นี่ผู้คนพลุกพล่านเราไม่อยากมีปัญหา”
หลายวันผ่านไป
ในขณะที่ธาราเดินทางกลับบ้านด้วยรถมอเตอร์ไซค์ของเขานั้นอยู่ๆก็มีคนเมายาขับรถเสียหลักพุ่งเข้ามาทางรถของธาราด้วยความเร็วแต่ดีที่ไตรภูมิมาเจอเข้าพอดี เขาก็เลยใช้พลังเวทผลักรถยนต์คันนั้นให้หัวรถหันไปทางอื่นแทน
“โครม!!”เสียงรถยนต์ปะทะเข้ากับต้นไม้ใหญ่โดยไร้การเบรกรถยนต์คันนั้นหัวรถหมุนชนเข้ากับต้นไม้ใหญ่ทันที คนในรถสลบไปอาการสาหัสกลิ่นเืฟุ้งกระจาย
ทางด้านธารา
“เฮ้ย...เฮ้ย...โครม! โอ๊ย!”ส่วนรถมอเตอร์ไซค์ของธาราที่หักหลบรถคันนั้นก็ได้เสียหลักและล้มลงทันทีเช่นกันส่วนธาราเองก็รับรู้ได้ว่าเหมือนมีพลังงานบางอย่างมาช่วยเขาเอาไว้
“โอ๊ย! เจ็บชะมัด ทำไมพักนี้ถึงได้ซวยบ่อยอย่างนี้วะ”ในขณะที่ธารากำลังปัดหัวเข่าของตัวเองที่ถลอกเืซิบอยู่นั้นไตรภูมิจึงได้โอกาสเข้าไปดูดเืของชายคนที่ประมาทคนนั้นทันที ก่อนที่ไตรภูมิจะทำลายหลักฐานที่ปากแล้วเดินกลับมาหาธาราที่กำลังปัดหัวเข่าตรงที่ได้รับาเ็อยู่
ส่วนคนขับรถยนต์คันนั้น อาการเป็ตายเท่ากันไตรภูมิจึงไม่รอช้ารีบจัดการทันที อีกอย่างเอาไปรักษาก็ไม่น่ารอดอยู่ดี
“คุณไตรภูมิ มาได้ยังไงครับนี่” ธาราแปลกใจไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี่
“เป็อะไรมากมั้ย”กลิ่นเืของธาราหอมฟุ้งไปทั่วดีที่ไตรภูมิได้ดื่มเืของคนขับรถยนต์คันนั้นแล้วถ้าไม่อย่างนั้นคงต้องใช้ความอดทนมากกว่านี้แน่ๆเพราะกลิ่นเืของธารายิ่งกว่าอาหารเลิศรสเสียอีกกลิ่นของมันหอมหวานจนอยากจะลองชิม อยากรู้จริงๆว่ารสชาติของมันจะได้ครึ่งของกลิ่นหรือเปล่า
5K
