“เ้านี้นะทำเป็เก่งนัก จะทำร้ายข้า จะเเตะข้า เ้าไม่รู้หรืออย่างไร ทำร้ายสามีมันไม่ดี”
หลินจ้านเห็นนางหลับไม่ได้สติ ได้ประคองหน้าของนางเข้ามาใกล้และทำการจูบที่ริมฝีปากของนางและแก้มทั้งสองข้าง เขาได้จูบไปทั่วใบหน้าของนาง จนทำให้ริมฝีปากของนางบวมเป่งขึ้นมา นี้คือการเอาคืนของเขา ผู้หญิงคนนี้ต้องโดนหนักกว่านี้ หลิวจ้านอุ้มนางไปที่เตียง และถอดเสื้อนอกของนางออกเหลือไว้เฉพาะเสื้อตัวในวางนางไว้ที่เตียง ตัวเขาก็ทอดเสื้อของเขาออกเหลือไว้แต่กางเกง หลิวจ้านขึ้นไปที่เตียงของนาง เขาได้ยกตัวของนางมานอนทับเขา หลิวจ้านอยู่ข้างล่าง เย่เอ๋ออยู่ข้างบน และเอาแขนของนางกอดเขาไว้ หลิวจ้านพยายามควบคุมตัวเขาเองไม่ให้ทำอะไรเกินเลยและพยายามไม่หลับเขาจะรอจนกว่านางจะได้สติ
พอเวลาผ่านไปซักพักใหญ่ เย่เอ๋อก็เริ่มงั่วเงีย หลิวจ้านเห็นแบบนั้นเขาก็เริ่มร้องไห่ บีบน้ำตาออกมา เย่เอ๋อพอได้ยินเสียงคนร้องไห่ นางก็เริ่มได้สติและลืมตาขึ้นมา ตอนนี้ตัวนางอยู่บนตัวของใครก็ไม่รู้ นางได้ดีดตัวเองขึ้นมาและได้ถีบหลิวจ้านจนตกเตียง
“โอ้ย เ้าจะถีบข้าทำไม”
หลิวจ้านลืมตัวว่ากำลังร้องไห่อยู่ ก็รีบปรับอารมณ์และร้องไห่ต่อไป
“หือๆๆ ทำไม ทำไม เ้าถึงทำกับข้าแบบนี้”
“หลิวจ้านก็เริ่มร้องเสียงดังกว่าเดิม”
เย่เอ๋อก็ไม่เข้าใจว่ามันเกิดเื่อะไร แต่นางต้องรีบหยุดหลิวจ้านก่อน เพราะกลัวว่าจะมีคนอื่นมาเห็นเข้า นางรีบใส่เสื้อนอกและเดินมาหาหลิวจ้านและเอามือปิดปากเข้าไว้ หลิวจ้านก็พยายามขัดขืน
“นี้เ้าจะฆ่าคนปิดปากหรือ เ้าเอาเปรียบข้ายังไม่พอ ยังจะฆ่าข้าด้วย ใช่สิ ก็ท่านได้ความบริสุทธิ์ของข้าไปแล้ว ท่านจะทำยังไงกับข้าก็ได้”
นางงงหนักกว่าเดิม จากสิ่งที่หลิวจ้านพูดมา นางเป็คนเอาเปรียบเขาหรือนี่ นางพยายามสงบสติและถามหลิวจ้าน
“ข้าจะปล่อยเ้าแต่เ้าได้หยุดร้องก่อน”
“ได้้ข้าจะหยุดร้อง”
หลังจากนั้นเย่เอ๋อให้หลิวจ้านไปใส่เสื้อผ้า และให้เขามานั่งบนเตียงกับนาง
“เ้าพูดมาว่าเกิดอะไรขึ้น”
หลิวจ้านได้เตรียมเื่ที่เขาแต่งขึ้นไว้เรียบร้อยแล้วเขาก็เริ่มเล่า
“หลังจากที่ท่านดื่มสุราไปได้ซักพักท่านก็เริ่มเมา ข้าบอกให้ท่านหยุดกินแต่ท่านก็ไม่ยอม ท่านถึงกับเปลี่ยนเป็คนละคน จากนั้นท่านก็ได้เข้ามาจับตัวข้ากดลงพื้นและได้จูบข้า ถ้าไม่เชื่อท่านก็ดูที่ริมฝีปากของท่านมันยังบวมอยู่เลย แล้วท่านก็พูดว่า ข้ารักท่านหลิวจ้าน มาเป็ของข้าเถอะ จากนั้นก็เป็แบบที่ท่านเห็น ท่านเอาเปรียบข้า เอาความบริสุทธิ์ของข้าไป”
หลิวจ้านก็ทำหน้าทำตาเหมือนคนหมดอารัยตายอยาก เย่เอ๋อพอได้ฟังสิ่งที่หลิวจ้านเล่า นางรีบไปส่องกระจกจนพบว่าหลิวจ้านพูดความจริง แต่นางก็ยังสงสัยอยู่
“แล้วเ้าจะเอายัง ข้าก็เสียหายเหมือนกัน” เย่เอ๋อพูดขึ้น
“ท่านต้องรับผิดชอบข้า ถ้าท่านไม่รับผิดชอบ ข้าจะบอกเื่นี้กับพ่อของท่านและจะประกาศไปทั่วทั้งเมือง ว่าท่านเอาเปรียบเด็กน้อยไร้เดียงสาแบบข้า”
เย่เอ๋อได้ฟังสิ่งที่หลิวจ้านพูด ก็กุมขมับขึ้นมา ไม่รู้ต้องทำยังไง
“เอาเป็ว่าข้าจะรับผิดชอบเ้า”
“เ้าจะรับผิดชอบข้ายังไง จะให้ข้าเป็สามีเ้า” หลิวจ้านต้องถามนางให้แน่ใจและต้องเร่งรัดในต้อนที่นางยังอ่อนไหว
“ใช่ ข้าจะเป็ภรรยาของเ้า แต่ต้องมีข้อแม้”
“ข้อแม้อะไรของเ้า ตอนนี้ร่างกายข้าก็เป็ของเ้าแล้ว เ้ายังจะเอาอะไรอีก” หลิวจ้านต้องแกล้งเป็ผู้ถูกกระทำ
“ต่อไปนี้ข้าจะเชื่อฟังเ้า ทำตามที่เ้าบอก เป็ภรรยาของเ้า แต่ถ้าข้าไม่ยินยอมเ้าก็ไม่สามารถเอาเปรียบข้าได้”
พอหลิวจ้านได้ฟังก็เริ่มที่จะโมโหขึ้นมาจริง เขารู้สึกเสียใจ เขาน่าจะจัดการนางไปตอนที่นางเมาไม่ได้สติข้าไม่น่าเป็คนดีเลย เจ็บใจยิ่งนัก
“ได้เ้าจะเป็ภรรยาของข้า ส่วนเื่เอาเปรียบเ้าข้าไม่ทำอยู่แล้ว แต่ข้าสามารถ กอดเ้าได้ หอมเ้าได้ จูบเ้าได้ เเค่นี้เ้าคงไม่ว่าอะไร”
เย่เอ๋อพอได้ฟังก็รู้สึกเขินอายอยู่บ้าง เพราะั้แ่นางเกิดมายังไม่เคยโดนใครทำอะไรแบบนี้มาก่อน
“ได้ ข้ารับปากท่าน”
“ข้าหวังว่าชาวยุทธ ตรัสแล้วไม่คืนคำ ในเมื่อเ้าเป็เมียข้าแล้วเ้าก็ต้องไปอยู่ที่บ้านกับข้า”
“แต่ว่าข้าคงไปวันนี้ไม่ได้ต้องรอวันพรุ้งนี้ เพราะข้ายังไม่ได้เก็บของ”
“ถ้าวันนี้ไม่ได้งั่นข้าก็จะอยู่ที่นี่เป็เพื่อนเ้า เคยมีคนพูดไว้ว่า วันเข้าหอเ้าบ่าวและเ้าสาวควรจะอยู่ด้วยกัน หากพรากจากกันในคืนเข้าหออาจจะเป็ลางร้ายของทั้งสองคน”
“ได้แต่ว่าท่านอย่าลืมสิ่งที่ข้าบอกท่านไป”
“แน่นอน ข้าไม่ลืม ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ข้ารู้สึกหิวแล้ว”
“ข้าจะไปสั่งคนเตรียมให้”
“จุๆๆๆ เ้าพูดไม่เพราะ เ้าต้องแทนตัวเองว่าภรรยา หรือชื่อของเ้า”
พอนางได้ฟังนางก็เริ่มจะโมโห เพราะนางเริ่มที่จะหมดความอดทน
“ข้าก็ทำในสิ่งที่เ้าขอแล้วเ้าอย่าให้มันมากเกินไป”
“ไหนเ้าบอกว่าจะเชื่อฟังข้ายังไงละ ขาแค่ขอให้เ้าแทนชื่อว่าเย่เอ๋อมันยากเกินไปหรือ”
นางเห็นสีหน้าของเขาเริ่มอึมครึม หากว่าเขาไปบอกท่านพ่อข้าคงโดนลงโทษหนักแน่ เอาเป็ว่ายอมไปก่อน
“เย่เอ๋อผิดไปแล้ว”
“ดีมากคนที่รู้ว่าตัวเองผิดแล้วปรับปรุงตัวเองต้องได้รางวัล”
หลิวจ้านไม่กลัวนางอีกเขาได้จับนางมากอดเเละหอมแก้มนางทันทีหลิวจ้านหอมทั้งแก้มซายแก้มขวา ตอนแรก
เย่เอ๋อก็ใกำลังจะทุบเขาแต่ก็ต้องนึกถึงข้อตกลงเลยปล่อยให้เขาหอมแก้ม
“ท่านพอใจหรือยังแก้มของเย่เอ๋อ ช้ำหมดแล้ว”
หลิวจ้านได้ปล่อยนางออกจากอ้อมกอด เย่เอ๋อรีบลุกจากเตียง เพื่อไปหาอาหารมาให้เขา
16K
