ติ๊ก ติ๊ก ติ๊ก
ตุลกานต์ค่อยถอดหมวกวีอาร์ออกจากศีรษะท่ามกลางเหล่าลุงๆป้าๆที่ห้อมล้อมอยู่ภายในห้อง
“หมอเลือกอาชีพ Medic ไปแล้วจริงๆเหรอ” คุณดำรงถาม“ใช่ครับ ทีแรกผมนึกว่ามันถามอาชีพของผม ผมก็เลยเลือกอาชีพหมอไป” หมอตุลย์ตอบ “แล้วเกมมันก็ให้ผมเลือก Medic , Priest กับ Shaman ขึ้นมา”
“โธ่ แล้วหมอไม่เฉลียวใจเลยรึไง”“ก็ทีแรกผมนึกว่ามันหมายถึง หมอ หมอพระกับหมอผี นี่ครับ” ตุลกานต์ตอบ
ลุงสมิธเอามือกุมหน้าผากให้กับความไม่รู้ของหมอตุลย์ “นี่หมอไม่เคยเล่นเกมมาก่อนเลยรึไง เลยไม่รู้ว่าอาชีพที่ว่าน่ะมันหมายถึงอาชีพในเกม”“เมื่อก่อนผมเคยเล่นเกมนะครับ เล่นเยอะด้วย” ตุลกานต์ร้องขึ้นมาอย่างรู้สึกไม่เป็นธรรม “อย่าง Civilization2 Simcity2000 Simfarm Warcraft3 BeGone Counterstrike Doom X-com1-2-3”
สิ้นเสียงของหมอตุลย์ ทุกคนในห้องเงียบกริบ เหลือแต่เพียงเสียงสะอื้นของชายชราคนหนึ่งดังขึ้นมา “เป็นอะไรไปครับปู่วิชัย” ตุลกานต์ถามทันที ปู่วิชัยคือชายชราที่อายุมากที่สุดในศูนย์อยู่ในวัย100ปี ทำไมปู่วิชัยถึงร้องไห้ขึ้นมากันล่ะเนี่ย“เกมที่ว่า ปู่เคยเล่น” ปู่วิชัยปาดน้ำตา “เป็นเกมที่พ่อของปู่เคยเล่นสมัยเด็ก พอมีปู่ พ่อเลยเอาเกมที่ท่านเล่นสมัยเด็กมาเล่นกับปู่ ไม่นึกเลยว่าจะยังมีเกมพวกนี้เหลืออยู่” ทุกคนตะลึง ... เกมที่หมอตุลย์เล่นอายุมากกว่าปู่วิชัยอีกเรอะ! ปีนี้มันปี 2140 แล้ว พศ.2683 ... เกมที่ว่ามันเกมยุคปี2000 ตั้งร้อยกว่าปีมาแล้ว นี่หมอตุลย์ไปเอาเกมมาจากไหนกัน “หมอ ... แล้วหมอเคยเล่นเกมออนไลน์สมัยนี้ไหม พวกเกม VR” ลุงสมิทธถาม “เอาพวกที่อายุไม่เกิน20ปีนี้นะ” “ไม่เคยเล่นครับ ผมไม่เคยเล่นเกมVR” หมอตุลย์ตะแคงคอนึกนิดนึง “แต่ว่าผมเลือกแบบนี้มันมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ”
“คืออาชีพในเกมยุคนี้น่ะ ถ้าเลือกไปแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนได้ ดังนั้นสำหรับคนที่ไม่มีข้อมูลอะไรมาก่อนเลยก็จะยังไม่เลือกอาชีพในตอนนี้แต่จะเก็บสกิล(Skill)ของอาชีพต่างๆมาใช้รอให้รู้สไตล์การเล่นของตัวเองก่อน พอถึงเลเวล20เกมก็จะเปิดให้เลือกอาชีพอีกครั้งหนึ่งก็ค่อยไปเลือก” ลุงสมิธบอก “แล้วอาชีพที่หมอเลือกไปน่ะเป็นสายสนับสนุน (Support) ถ้าหมอเลือกแบบนี้ไปก็เท่ากับว่าหมอจะใช้สกิลของสายต่อสู้ได้ไม่มาก”“แต่ผมจะเข้าไปหาลูกผมเฉยๆนี่ครับ ไม่ได้คิดจะเล่นเกมสักหน่อย” ชายหนุ่มถามงงๆ ก็ถ้าเขาจะไปตามหาลูกในเกม ก็ไม่จำเป็นต้องเล่นอะไรมากมายไม่ใช่เหรอ
“ตอนนี้มันยังไม่มีปัญหาไงหมอ แต่หมออย่าลืมสิว่าเกมแนวผจญภัยพวกนี้ พอเล่นไปเรื่อยๆจะมีแผนที่ใหม่ๆให้ไปผจญภัย ถ้าเจ้าแอมป์ลูกหมอมันอัพเลเวลไปแล้วแต่หมอไม่ได้อัพเลเวลตาม หมอก็ติดตามลูกต่อไปไม่ได้นะ” ลุงสมิธบอก “แล้วพอแผนที่เลเวลสูงขึ้นเรื่อยๆ มอนสเตอร์เก่งมากขึ้นเรื่อยๆ อาชีพสายสนับสนุนที่พลังต่อสู้ต่ำก็ต้องเดินทางไปกับทีมที่มีสายต่อสู้ ไม่งั้นมอนสเตอร์ตบหัวแบะหมด”
“ตายละ งั้นผมต้องไปลบตัวละครแล้วเปลี่ยนใหม่แล้ว” หมอตุลย์ร้องขึ้น
“อย่าาาาาาาาา ไม่ได้” ทุกคนร้องเป็นเสียงเดียวกัน “ถ้าหมอลบตัวละคร จะต้องรออีก 30 วันถึงจะสมัครใหม่ เดี๋ยวนี้ทุกเกมเค้าทำแบบนี้กันหมดแล้วหมอไม่รู้รึไง”
“ไม่ทราบเลยครับ” หมอตุลย์ตอบอย่างใสซื่อตามประสาคนไม่เคยเล่นเกม
ทันใดนั้นหมอตุลย์ก็บังเกิดปัญญา ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง! เกมโดนออกแบบมาให้คนที่ไ่ม่รู้รีบเลือกอาชีพเพื่อจะได้เอา Special Point 5 คะแนนนั่น ... แต่ถ้าเลือกแบบไม่มีข้อมูลก็ต้องเล่นไปสักพักจึงจะตันรู้ว่าไม่เหมาะกับตนเอง จะปิดบัญชีเปิดใหม่ก็ติดเกมไปแล้วให้รอ30วันคงไม่ไหว ทางเลือกที่เหลือคือต้องจ่ายเงินซื้อของในเกมเพื่อให้เล่นต่อได้คล่องๆ บริษัทเกมจงใจนี่เอง!
“อ้อ แต่ว่าที่นี่ทุกคนก็เล่นเกมนี้กันใช่ไหมครับ งั้นมีใครที่เล่นสายต่อสู้หรือมีทีมอยู่แล้วไหมครับ ผมจะได้ร่วมทีมไปด้วย”
“หมอ ... ทุกคนที่นี่เล่นสายสนับสนุนกันหมด” ลุงสมิธบอก “คือที่พวกเราเข้ามาไปในโลกเสมือนก็เพื่อจะไปใช้ชีวิตแบบใช้แขนขาได้เหมือนตอนปกติกับแค่อยากเจอคนบ้าง ก็เลยไม่มีใครเลือกอาชีพต่อสู้น่ะ”
ตุลกานต์นั่งบื้อไปนิดนึง ถ้ารู้แบบนี้เขาน่าจะค้นหาข้อมูลก่อนเข้าไปในเกม
“หมออย่าเพิ่งหมดหวังไป คือสกิลการต่อสู้ในเกมน่ะมันทำหน้าที่แนะแนวทางการต่อสู้ให้ เป็นเหมือนตัวบอกทิศทางในการเคลื่อนไหวเฉยๆ ถ้าหากหมอใช้ศิลปะป้องกันตัวเป็นหรือว่าเคยเล่นต่อสู้ในเกมอื่นๆล่ะก็ ก็เอาความสามารถนั่นมาใช้ได้” คุณดำรงบอก ก่อนที่ทุกคนในห้องจะหน้าตูบกัน
จริงสิ! หมอตุลย์เป็นหมอ แถมเกมVRใหม่ๆก็ไม่เคยเล่น แล้วจะเคยฝึกศิลปะป้องกันตัวได้ยังไง
“หมอไม่ต้องไปสนใจตาดำรงมัน เอางี้ละกัน หมอไปศึกษาวิธีการเล่นเกมนี้ให้พอรู้ซะก่อน ถ้าพร้อมแล้วก็ค่อยเข้าไป ถ้าเข้าไปในเกมก็ไปหาผมที่หมู่บ้านเริ่มต้น เดี๋ยวผมจะช่วยเอง” ลุงสมิธบอก ชายหนุ่มพยักหน้าให้และเดินออกจากห้องไปด้วยสีหน้าที่มีความหวัง หากแต่กลับกัน เหล่าคนไข้ในศูนย์ต่างรู้สึกเสียดายแทน “ไอ้แก่สมิธ ทำไมแกไม่หัดบอกหมอก่อนวะว่าอย่าเพิ่งเลือกอาชีพ”“ก็ใครมันจะไปรู้เล่าว่าหมอแกไม่เคยเล่นเกม ถึงจะเรียนหมอกับมีลูกตั้งแต่อายุน้อยๆ แต่ตอนม.ต้นก็น่าจะเคยเล่นเกมบ้างนี่หว่า” สมิธเถียงกลับพลางให้นึกสงสัยเหมือนกันว่าหมอตุลย์เอาช่วงเวลาตอนม.ต้นไปทำอะไร
ที่สตูดิโอเกม ‘กลอรี่’ ปรัชญาและทีมของเขาเดินออกจากห้องเกมไปที่ห้องอาหาร “ปรัชญา เมื่อกี้พ่อเธอมาหา” พิภพ เจ้าของสตูดิโอบอก “แล้วตอนนี้..”ปรัชญาถามอย่างหวั่นๆ“กลับไปแล้ว ดูเหมือนจะไม่ได้ว่าอะไรเรื่องที่ร้านเราแบนไม่ให้เข้ามา แต่ก็นะ…” พิภพบอกต่อ “พี่บอกไปแล้วล่ะว่าสตูดิโอของเราจะเทรนพวกเธอให้เก่งขึ้น แต่ดูเหมือนพ่อเธอไม่เชื่อว่าเธอจะเทิร์นโปรได้”
เจ้าของสตูดิโอนึกถึงเมื่อครู่ที่พ่อของปรัชญาพูดออกมา คำพูดที่แปลความได้ว่า ขนาดมือหนึ่งของสตูดิโอยังไม่สามารถขึ้นชั้นโปรได้ แล้วจะสัญญาได้ยังไงว่าปรัชญาจะกลายเป็นโปรได้ล่ะ
แต่เด็กหนุ่มฟังแล้วยิ่งให้รู้สึกหงุดหงิด“จนถึงตอนนี้ยังไม่เชื่อกันอีก” ปรัชญาบ่นอย่างไม่พอใจ “พี่พิภพ ผมจะทุ่มเทให้เต็มที่ จะฝึกจนเข้าร่วมกิลด์หลักและเป็นโปรเกมเมอร์ให้ได้” “พวกเรารีบกินข้าวกัน เสร็จแล้วจะได้เข้าฟอรั่มเกม พวกเราต้องหาเทคนิกฟาร์มเงิน ฟาร์มของ กับเทคนิกล่ามอนสเตอร์ พวกเราจะยอมแพ้ไม่ได้” “พี่พิภพ ผมอยากขอเพิ่มความเร็วอินเตอร์เน็ท กับขอใช้หมวกวีอาร์รุ่นใหม่สุดของสตูดิโอ ส่วนต่างให้พี่หักจากค่าจ้างผมเลย ผมต้องการเล่นเกมในสภาพที่ดีที่สุด”
เด็กหนุ่มรีบเดินไปห้องอาหารพร้อมกับหมัดที่กำแน่น ‘คอยดูเถอะ จะต้องฝึกให้เต็มที่ จะต้องค้นหาข้อมูลให้เต็มที่ แล้วพ่อจะต้องเสียใจที่ดูถูกความมุ่งมั่นของเรา’
ที่ศูนย์ฟื้นฟู หมอตุลย์นั่งที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของห้องนั่งเล่นและกำลังนั่งอ่านข้อมูลจากเอกสารที่โหลดมาจากอินเตอร์เน็ทอย่างตั้งใจ เกมเปิดตัวมาแล้ว 3 เดือน ดังนั้นเขาจึงเข้าไปในฟอรั่ม อ่านวิธีการเล่นและแนวทางที่มีคนพิมพ์ไว้จนพอจะเข้าใจระบบอย่างคร่าวๆ
นอกจากนี้ยังมีเอกสารอื่นๆที่เขาคิดว่าน่าจะช่วยให้เข้าใจเกมออโรร่าออนไลน์ได้มากขึ้น
“เอาล่ะ ถ้าไม่ลองจริงก็คงไม่รู้ เล่นเลยก็แล้วกัน” หมอตุลย์จับเอกสารที่เขาดาวน์โหลดมาทั้งหมดลากผ่านหน้าจอ ส่งเข้าไปที่แอคเคาน์เกมของเขา จากนั้นก็ไปที่ห้องเก็บหมวกวีอาร์สำรองของศูนย์แล้วเอากลับไปที่ห้องส่วนตัว
“หนูมิน แล้วหมอตุลย์ล่ะ” ยายฟักถามพยาบาลมาจากรถเข็น “อ๋อ เห็นเดินถือหมวกวีอาร์เข้าไปในห้องค่ะ น่าจะเข้าเกมไปแล้ว” พยาบาลมินตราบอก “เมื่อกี้เห็นตั้งใจอ่านเอกสารเรื่องเกมอยู่เชียวค่ะ”
“อ่านเอกสารเหรอ ไหนๆ ขอดูหน่อยสิว่าอ่านอะไร” ลุงสมิธกดเลื่อนรถไปที่เครื่องคอมพิวเตอร์ประจำห้องนั่งเล่น จากนั้นดูเอกสารที่เปิดค้างไว้
“ออโรร่าออนไลน์ กฎพื้นฐานและเริ่มเกมไปด้วยกัน , Medic ยังไงให้เทพ , ท่านจะเจออะไรเมื่อเริ่มเกม ออโรร่าออนไลน์ ” ลุงสมิธอ่านไปพยักหน้าไปแล้วหันไปมองเอกสารชิ้นอื่นๆแล้วร้องออกมา “เฮ้ย!”
“อะไรรึสมิธ” ดำรงถาม “เกิดอะไรขึ้นอีกเรอะ” ยายฟักชะโงกหน้าดู ขณะที่ลุงสมิธยกมือขวาขึ้นชี้ไปที่หน้าจอแล้วเอามาตบหน้าผากตัวเอง
“ดูเอาเองแล้วกัน โอ๊ย หมอนะหมอ บอกให้อ่านเตรียมเล่นเกม แล้วนี่มาอ่านบ้าอะไรเนี่ย”
ทุกคนในห้องหันมามองอย่างสนใจรวมไปถึงพยาบาลมินตราที่เดินไปตรงหน้าจอแล้วอ่านชื่อเอกสารออกเสียงมาดังๆ
“ต้องรอด! สารพัดวิธีเอาตัวรอดในป่า , อาวุธทำมือ รอดชีวิตอย่างไรในวันซอมบี้โลกาวินาศ , คู่มือนักสร้างเกม สร้างเกมผจญภัยยังไงให้คนติด , บทสัมภาษณ์ผู้บริหาร ออโรร่าออนไลน์ หุ้นสดใสตัวใหม่ของนักลงทุน , นิยายเซียนเกมย้อนเวลา , นิยายกำเนิดใหม่ครั้งนี้ พี่ขอเป็นเทพนักดาบ” มินตราอ่านชื่อหนังสือออกมาดังๆ แบบงงๆ
“หม๊ออออออ หมออ่านอะไรลงไป!”