“ยุก ๆ”
แสงแดดยามเช้า สาดส่องผ่านบางหน้าต่างกระทบต้องตัวของเ้าหญิงคนงามแห่งคาโลวาล พระพี่เลี้ยงจำเป็ให้ลืมตาตื่นขึ้นมาจากนิทรา แต่ไม่ใช่จากแสงแดดจากพระอาทิตย์ยามเช้า คาลิน่ามองมือบางของเด็กชายน้อย ที่หัวเราะร่าชอบใจก่อนเดินไปเขย่าตัวอีกคน พอเห็นหญิงสาวลุกขึ้นแล้ว เฟรินน้อยก็ยิ้มร่าภาคภูมิใจ
“อารมณ์ดีแต่เช้าเลยน่ะ เฟริน”
เฟลิโอน่าที่ตื่นมากระเซ้าเด็กน้อย พร้อมคว้าตัวเข้าสู่อ้อมกอดเรียกเสียงหัวเราะใสดังลั่น
“อรุณสวัสดิ์ เฟลิโอน่า” เสียงหวานเอ่ยทักเพื่อนสาวที่มัวแต่เล่นหยอกล้อกับ เฟรินน้อยอยู่ หญิงสาวหันมาทักตอบเช่นกัน
พอสองสาวและ เฟรินน้อยอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว เฟรินน้อยก็งอแงเสียงดัง จน คิล คาโล สามสาวที่อยู่ห้องใกล้ ๆ พากันวิ่งเข้ามาดู แต่ไม่ว่าจะทำยังไง เฟรินน้อยก็ไม่ยอมสงบ จนเหล่าพี่เลี้ยงเริ่มใจคอไม่ดี
“เฟรินไม่สบายรึป่าว”
มาทิลด้าเอ่ยอย่างใจคอไม่ดี มองเฟรินน้อยที่ คิลกับคาโล พลัดกันอุ้มอย่างเงอะ ๆ งะ ๆ
“ฉันว่าเฟรินน้อยคงจะหิว น่ะค่ะ”
เรนอนคว้าขวดนมขึ้นมาชงด้วยความคล่องแคล่ว แล้วเอาให้เฟรินน้อยดื่มทันที เฟรินเงียบเสียงลงยิ้มร่าส่งให้กับ เรนอนสร้างความโล่งอกให้กับทุกคน
“ไอเฟริน เฮ้ย ตะกละั้แ่เด็กเชียวนา”
คิลหยอกล้อกับเด็กน้อยในอ้อมแขนหญิงสาวอีกคน เรียกเสียงหัวเราะใสรับกับเสียงหัวเราะของคนในห้อง
การเลี้ยงเด็กน้อยไม่ง่ายอย่างที่หลายคนคิดเอาไว้ ไม่ใช่เพียงแค่การต้องทำหน้าตาให้ตลกเพื่อหยอกล้อเล่นกับเด็กเท่านั้น เพราะเป็เด็ก สิ่งที่ทำได้จึงมีเพียงแต่ร้องงอแง เดือดร้อนเหล่าพี่เลี้ยงหน้าโหดที่พากันวิ่งวุ่นเลี้ยงเฟรินน้อยกันชุนมุ่นวุ่นวาย ซึ่งกว่าจะหมดวันก็ทำเอา เหล่าทโมนพากันนอนแผ่หลาหมดสภาพ กองอยู่เต็มพื้นห้องนั่งเล่นชั้นปีอย่างน่าเอน็จอนาจ
“นายเนี่ย ปราบเ้าพวกนี้ั้แ่เด็กเลยน่ะ”
คาลิน่ากระเซ้าเด็กน้อยที่มองเธอตาแวววาวใสซื่อ หัวน้อย ๆ เริ่มโคลงไปมาก่อนจะเอนตกบนตักของเธอ ดวงตาน้อย ๆ ค่อย ๆ บรื้อ ลงจนหลับสนิทอย่างเหนื่อยอ่อน คาลิน่าขยับยิ้มให้เด็กน้อยที่นอนบนตักเธออย่างเอ็นดู
การเติบโตของเฟรินน้อย เติบโตขึ้นทีละเล็กทีละน้อย จากเด็กน้อยวัยคลาน เป็เดินได้ และก็พอจะเริ่มพูดได้มากขึ้นกว่าเดิม การงอแงต่าง ๆ ก็ลดลงไปตามอันดับ แต่ฤทธิ์ความซนของเฟรินน้อยกลับมีมากขึ้นกว่าเมื่อก่อน สร้างความปวดหัวให้เหล่าทโมนพี่เลี้ยงไม่เว้นแต่ละวัน ได้ไม่ต่างกับเพื่อนหัวขโมยเ้าเก่าสักเท่าไร
โชคยังดีที่ตอนเข้าเรียนในอาทิตย์สุดท้าย ได้เหล่าอาจารย์ประจำวิชามาช่วยกันดูแล ซึ่งเด็กน้อยเฟรินนั่งฟังตั้งใจเรียนได้อย่างน่าเหลือเชื่อจนเหล่าทโมนต้องอายและลุกขึ้นมาเรียนแข่งกับเ้าตัวเล็กอย่างตั้งใจเสียแทน
“สาบานได้ว่า ถ้าฉันมีลูก ฉันจะไม่ให้เมียต้องมานั่งปวดหัวคนเดียวเด็ดขาด”
ครี้ดสบถขึ้นมาหลังจากต่อสู้ วิ่งไล่จับ เฟรินน้อยที่เริ่มวิ่งได้ไปรอบ ๆ ป้อม ซึ่งกว่าพวกเขาจะหาเจอก็ผ่านไปนานหลายชั่วโมงแล้ว
“นั้นน่ะสิ ไม่คิดว่าเลี้ยงเด็กจะยากขนาดนี้เลย” นิกซ์เริ่มบ่นตามด้วยอีกคน ทุกคนพยักหน้ากึก ๆ เห็นด้วย
“เฟรินน้อย ออกจะน่ารักจะตายไปย่ะ”
แองจี้เถียงสวนกลับให้เหล่าทโมนถลึงตาใส่ พวกเธอไม่ได้ต้องวิ่งไล่จับไอเฟรินน้อยไปทั่วป้อมแทบทุกวันอย่างพวกเขานี่ ถึงพูดได้ ลองเหนื่อยลากเืน่องโปร่งแบบนี้บ้างสิ ได้กรี๊ดแตกป้อมพังกันพอดี
“ใช่ค่ะ เฟรินน้อยเลี้ยงง่ายกว่าเด็กคนอื่น ๆ อีกค่ะ”
เรนอนช่วยเถียงขึ้นมาอีกเสียง มองเด็กน้อยที่เล่นหยอกล้อกับนักฆ่าหนุ่มอยู่อีกมุมห้อง พลางหัวเราะชอบใจอย่างกับพ่อลูก
“หนม ๆ”
มือเล็ก ๆ กำแบ ๆ ตรงหน้าเ้าหญิงแดนปีศาจ ดวงตาใสแจ๋ว จนเธอต้องคว้าเด็กน้อยมาไว้บนตักก่อนจะแกะขนมส่งให้เด็กน้อยที่ยิ้มร่าอารมณ์ดี
“ไง วันนี้ดื้อรึป่าว หึ! เฟริน”
เด็กน้อยส่ายหัว แก้มตุ้ยด้วยขนมเต็มปาก นิ้วเล็ก ๆ ชี้ไปทางเหล่าทโมนที่นอนแผ่หมดสภาพ ก่อนประโยคต่อมาที่ทำให้ลุกพากันสะดุ้งหนีกันเป็แถบ ๆ ของเ้า เฟรินน้อย
“แกล้ง”
ดวงตาสีน้ำตาลเหล่มองพวกพี่เลี้ยงจำเป็อย่างเ้าเล่ห์ พอคิดจะหนีไปทางประตู เ้าชายคาโลผู้ซื่อสัตย์ก็ขวางเอาไว้เสียเรียบร้อยแล้ว มองไปยังสามสาวก็จ้องพวกเขาราวกับจะกินเืกินเนื้อ
“พวกพี่ครี้ด แกล้งหรอ?”
เฟรินพยักหน้าน้อย ๆ อย่างซื่อ ๆ ไม่รู้เื่รู้ราว เท่านั้นแหละเหล่าทโมนต้องจำไว้ในใจว่าเด็กน่ะ มันไม่โกหก แต่เชื่อขโมยที่กลายเป็เด็กน่ะมันไม่ได้ ทั้งสายฟ้า น้ำแข็ง ไอทมิฬ ฟาดพี่เลี้ยงจำเป็ทั้งหลายที่ไม่ทันได้เอ่ยแก้ตัว อ่วมกันท้วนหน้า
“เรานี่ร้ายจริง ๆ”
โรหัวเราะเบา ๆ ให้เฟรินที่นั่งตบมือหัวเราะร่า ชอบอกชอบใจกับการลงโทธของเหล่านางฟ้า เรียกเด็กน้อยมากินขนมข้างตัว
“ยุก”
เพราะความเงียบ เสียงเลยดังให้ได้ยินทั่วทั้งห้อง กลุ่มคนที่กำลังลงโทธกันอยู่เดินกลับมาที่เด็กน้อยด้วยความสนใจ
“ถูกรึป่าว โร”
มาทิลด้าถามชายหนุ่ม
“ฉันกำลังจะเดินตัวนั้นพอดี”
กัสตัดสินใจลองทดสอบโดยการขยับ คิงหนีไปทางกินของเรือ เฟรินน้อยเงียบสักพักก่อนคว้า เรือไปชนกับ คิงจนล้ม
“ยุก คาด”
ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ เฟรินปิดกระดานได้อย่างถูกต้อง ไม่มีผิด ทำเอาเหล่าผู้ชมพากันอึ้งกันไปตาม ๆ กัน แต่ก่อนที่จะมีใครเอ่ยอะไรต่อ มือน้อย ๆ ก็คว้าหมากอีกตัวเข้าปาก
“เฮ้ย ไอเฟริน แกยังกิน ควีน ตอนนี้ไม่ได้”
คำพูดสองแง่สองง่ามของ คิล ทำให้สาวน้อยเ้าของคดี ควีน หน้าขึ้นสีระรื่อ เรียกเสียงหัวเราะเบา ๆ ตามด้วยเสียงหัวเราะใสของเด็กน้อย
....................................................................................................
23K
