ความวุ่นวายภายในสำนัก
เช้าวันใหม่ได้มาถึง เขตศิษย์ใน ภายในถ้ำฝึกตนของกู้เฉิน เขานั่งมองหินลมปราณจำนวนมากกว่าสามพันก้อนด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจปกปิดได้
ตามจริงเมื่อวาน เขาจะได้รับหินลมปราณทั้งหมดเพียงหนึ่งพันเจ็ดร้อยกว่าก้อนเท่านั้น แต่ด้วยความที่เกาหยงกับตันผานปรากฏตัวต่อหน้าเขา หวังปล้นสิ่งของจากเขา สุดท้ายก็ถูกเขาฆ่าตาย
การรูดทรัพย์ย่อมไม่อาจขาดได้ ดังนั้นหินลมปราณอีกหนึ่งพันสามร้อยกว่าก้อน ย่อมเป็เขาได้รับมาจากพวกเกาหยงและตันผานทั้งสองคน
เมื่อคืนนี้ หลังจากที่รูดทรัพย์ทั้งหมดจากเกาหยงและตันผาน เขาก็กลับมาที่สำนักกระบี่ดารา และตรงไปที่หอภารกิจ เพื่อส่งภารกิจ
จากนั้นก็รับหินลมปราณมา ก่อนที่จะกลับมาพักผ่อนที่ถ้ำฝึกตนของตัวเอง
“ระบบ ฉันอยากแลกเปลี่ยนเม็ดยาจิตปฐี” กู้เฉินพลันพูดกับระบบ
ด้วยที่มีหินลมปราณมากขนาดนี้ เขาสามารถปิดด่านฝึกตนได้อย่างต่อเนื่อง ไม่แน่ว่าอาจจะทะลวงไปถึงระดับปราณปฐีได้ก็เป็ได้
ดังนั้น เขาจึงจำเป็ที่จะต้องเตรียมเม็ดยาจิตปฐีไว้ก่อน ไม่ว่าใคร ถ้าหากว่าอยากที่จะทะลวงไปยังระดับปราณปฐี เม็ดยาจิตปฐี ซึ่งเป็เม็ดยาระดับสามล้วนไม่อาจขาดได้
ด้วยเหตุนี้ จะเป็การดีกว่าที่เขาจะเตรียมมันไว้ก่อน
[ไม่มีปัญหาเลยโฮสต์ สบม. แต่ขอคำนวณราคาแป๊ปนะ] ระบบตอบแทบจะในทันที
ไม่พูดไม่ได้ว่าเื่แลกเปลี่ยนไว ไว้ใจระบบได้จริงๆ คาดว่าคงจะมีเพียงแค่เื่นี้แหละที่ระบบยืนหนึ่ง นอกนั้นไม่น่าเชื่อถือทั้งหมด
[ราคาออกมาแล้ว ตามสิ่งของที่โฮสต์มีตอนนี้ พยัคฆ์เขี้ยวเหล็กสี่ตัว กระบี่ระดับสองสามเล่ม หินลมปราณห้าร้อยก้อน ว่าไงโฮสต์ เอารึเปล่า ขอพูดก่อนนะ ไม่มีต่อรองราคาใดๆ ทั้งสิ้น!]
“แพงมาก!” กู้เฉินอดพูดออกมาไม่ได้ ราคานี้สำหรับเขาตอนนี้ นับว่าแพงมากทีเดียว
[ไม่เอาน่าโฮสต์ นี่คิดให้ถูกสุดๆ แล้วนะ หากโฮสต์ไปหาข้างนอก เกรงว่าจะราคาแพงมากกว่านี้ โฮสต์ต้องรู้ก่อนนะว่าเม็ดยาระดับสาม ไม่ใช่สิ่งของที่จะหาได้ง่ายๆ] ระบบพูดอย่างชอบธรรม
กู้เฉินคิดอย่างลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็พยักหน้าตกลง คิดดูแล้ว มันก็เป็อย่างที่ระบบพูด
เม็ดยาระดับสามไม่ใช่สิ่งที่หามาได้ง่ายๆ จริงๆ อาจบางทีถ้าไปหาเอง ราคาอาจจะแพงมากกว่านี้ อย่างที่ระบบบอกก็เป็ได้
[ทำการแลกเปลี่ยนเรียบร้อยแล้วจ้า!]
สิ้นเสียงระบบ เม็ดยาสีเขียวเม็ดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาตรงหน้าของกู้เฉิน เขารีบหยิบมันขึ้นมาดูอย่างระมัดระวัง พร้อมกับดูข้อมูลของมัน
...
[เม็ดยาจิตปฐี]
ระดับ : สาม
คำอธิบาย : เม็ดยาจิตปฐี เม็ดยาระดับสาม ถูกปรุงโดยนักปรุงยาระดับสามนิรนาม สรรพคุณ สามารถช่วยเพิ่มโอกาสในการทะลวงไปยังระดับปราณปฐีได้
...
เห็นว่ามันไม่มีปัญหาอะไร เขาก็รีบเก็บมันเอาไว้ภายในแหวนช่องว่างมิติ
เมื่อมองเข้าไปภายในแหวนช่องว่างมิติ เขาก็ได้เห็นว่าสิ่งของที่ระบบพูดมา ซึ่งเป็ราคาสำหรับการแลกเปลี่ยน ได้หายไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
ชัดเจนว่าเป็ระบบที่นำไปอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
“เอาล่ะ ได้เวลาเริ่มแล้ว” กู้เฉินไม่ลังเลที่จะเริ่มปิดด่านฝึกตน หากว่าเขาสามารถไปถึงระดับปราณปฐีได้ภายในการปิดด่านฝึกตนครั้งนี้ เขาก็จะได้กลายเป็ศิษย์หลัก
เมื่อได้เป็ศิษย์หลัก แน่นอนว่าเขาจะได้รับทรัพยากรที่มากกว่าเดิมจากสำนักกระบี่ดารา และการดูแลย่อมดีขึ้นกว่าเดิมด้วย นอกจากนี้ยังจะได้มีสถานะเทียบเท่ากับผู้าุโทั่วไปของสำนัก
ซึ่งเกรงว่าฐานะของเขาจะเป็รองเพียงผู้าุโที่นั่งหลักสิบคน รองเ้าสำนักและเ้าสำนักเพียงเท่านั้น
จากจุดนี้จะเห็นได้ชัดเลยผู้าุโของสำนักกระบี่ดารานั้น แบ่งออกเป็ผู้าุโทั่วไปกับผู้าุโที่นั่งหลัก
ผู้าุโทั่วไปคือพวกผู้าุโที่มีพื้นฐานฝึกตนอยู่ในระดับปราณปฐีั้แ่ขั้นต้นถึงขั้นปลาย ส่วนผู้าุโที่นั่งหลักสิบคนนั้น คือผู้าุโที่มีพื้นฐานฝึกตนในระดับปราณนภาขั้นต้นถึงขั้นปลาย ซึ่งปัจจุบันมีอยู่ด้วยกันสิบคน
ฐานะของผู้าุโที่นั่งหลักสิบคนนี้ เป็รองเพียงเ้าสำนักและรองเ้าสำนักเท่านั้น
อีกด้านหนึ่ง ในขณะที่กู้เฉินเริ่มปิดด่านฝึกตน ก็มีความวุ่นวายเกิดขึ้นมาภายในสำนักกระบี่ดารา
ความวุ่นวายนี้เกิดจากลูกชายของผู้าุโทั่วไปสองคนถูกฆ่าตายภายในป่าร้อยอสูร คนหนึ่งถูกตัดศีรษะ ส่วนอีกคนถูกแทงทะลุคอหอย
สองคนนี้ย่อมเป็ตันผานกับเกาหยงโดยธรรมชาติ ซึ่งถูกกู้เฉินฆ่าตายทั้งคู่ ว่ากันว่ามีศิษย์ในหลายคนไปพบศพเข้า จึงรีบแจ้งเื่ไปยังผู้าุโเกาและผู้าุโตัน
ทั้งสองคนหลังจากที่รู้เื่ก็โกรธจัด หากลูกชายของพวกเขาถูกสัตว์อสูรฆ่าตาย พวกเขาสามารถยอมรับได้ แต่นี่มันไม่ใช่ พวกเขาจะไม่รู้สึกโกรธได้อย่างไร?
ต่างออกคำสั่งให้ศิษย์ในทุกคนค้นหาตัวฆาตกรที่ฆ่าลูกชายของพวกเขา ไม่ว่าใครก็ตามที่มีเบาะแสหรือว่าค้นพบ พวกเขาล้วนยินดีมอบหินลมปราณให้คนละหนึ่งหมื่นก้อน!
ศิษย์ในหลายคนต่างตื่นเต้น เร่งรีบออกค้นหาตัวฆาตกรเป็การใหญ่ เพื่อหวังได้รับหินลมปราณสองหมื่นก้อนจากผู้าุโตันและผู้าุโเกา
ภายในถ้ำฝึกตนแห่งหนึ่งของเขตศิษย์ใน ผู้าุโตันกับผู้าุโเกากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ พวกเขานั่งหันหน้าเข้าหากัน กำลังพูดคุยกันอย่างโกรธจัด
ลูกชายของพวกเขาถูกฆ่าทั้งคน พวกเขาจะไม่มีความโกรธแค้นได้อย่างไร?
“พี่เกา คิดว่าใครมันกล้าฆ่าลูกชายของพวกเรา?” ผู้าุโตันถามขึ้น เขาอยู่ในวัยชราแล้ว ไม่อาจมีลูกได้อีกต่อไป ตันผานถือได้ว่าเป็ผลผลิตเดียวของเขา ที่เขาใช้เวลาทุ่มเทผลิตเป็เวลานาน
เมื่ออีกฝ่ายตาย เขาย่อมไร้ผู้สืบสกุล ดังนั้นไม่ว่ามีค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ เขาต้องหาตัวคนที่ฆ่าลูกชายของเขาให้พบให้ได้!
เมื่อพบแล้ว เขาจะฆ่าอีกฝ่ายทิ้งอย่างโเี้!
“ข้าไม่รู้ แต่คงเป็ศิษย์ในสักคน แต่ไม่ว่ามันจะเป็ใคร พวกเราต้องหามันให้พบ!” ผู้าุโเกาแค่นเสียงออกมาอย่างเ็า
เขาก็เหมือนกับผู้าุโตัน มีลูกชายคนเดียว เมื่ออีกฝ่ายถูกฆ่าตาย เขาก็ไร้ผู้สืบสกุล จึงมีความคิดแบบเดียวกันกับผู้าุโตัน ซึ่งก็คือไม่ว่ามีค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ เขาต้องหาตัวฆาตกรให้พบ!
“ใช่ พวกเราต้องหาตัวมันให้พบ แล้วฆ่ามันซะ!” ผู้าุโตันพยักหน้าอย่างรุนแรง จิตสังหารกระจายออกมาจากร่าง ซึ่งเพียงพอที่จะบอกได้ถึงความโกรธของเขาในเวลานี้!
จบบทที่ 25
3K
