“ต้องเรียกพวกเราว่าพี่พี่ไท่หยางแบบนั้น” เฉินไท่หยางเอ่ยต่อ
“คะ? ไม่ดีมั้งคะ ไม่ดูสนิทกันเกินไปเหรอคะ?”ลลิตาเอ่ยถามอย่างสงสัย
“แต่ทำงานด้วยกันก็น่าจะต้องสนิทกันถูกมั้ยครับ?” เฉินไท่หยางเอ่ยต่อ
“ค คือ … ฉัน” ลลิตายังไม่ทันเอ่ยต่อจบก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา
“เสร็จแล้วครับ เกมส์พวกนี้เล่นได้ครับๆ”เสียงทีมเมเนเจอร์เอ่ยขึ้นมา
ลลิตาหันกลับไปยังต้นเสียงนั้น
“โอเคค่ะ” ลลิตาเอ่ยพร้อมเดินเข้าไปรับกล่องปริศนาทั้งสองกล่องทันที
“งั้น … ฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”ลลิตาไม่ลืมที่จะเอ่ยกับเฉินไท่หยาง และก้าวเท้าเดินกลับไปหาทีมงานหลัก
“อ่าว!?!? เดี๋ยวสิ!!” เฉินไท่หยางเอ่ยต่อ ‘ยังไม่ทันที่จะได้คุยกันต่อเลย ปัดโธ่!!’
การถ่ายทำเริ่มต้นขึ้นสมาชิกทั้งเจ็ดคนกำลังนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น พูดคุยจิปาถะกันไปเรื่อยๆ พร้อมส่งตัวแทนเพื่อสุ่มหยิบเกมส์ว่าพวกเขาต้องแข่งกันด้วยเกมส์ไหน
“ใครจะไปจับล่ะ?” ชเวฮยอนอูเอ่ยถาม
“ผมโหวตไอ่ผี เอ้ย!ไอ่ซองมิน ผมว่ามันดวงดี ฮ่าๆๆ” เฉินไท่หยางเอ่ยพร้อมหัวเราะร่าอย่างชอบใจ
“ไอ่นี่!!” คิมซองมินเอ่ยอย่างหงุดหงิด
“ผมมอบหน้าที่ให้พี่ใหญ่ทั้งสองคน”พัคจุนโฮเอ่ย
“ผมเห็นด้วย / เห็นด้วย”เสียงของคิมซองมินกับชเวฮยอนอูเอ่ยขึ้นพร้อมกัน
“งั้นพี่ใหญ่ทั้งสองส่งตัวเองมาได้เลยครับ”พัคจุนโฮเอ่ยพร้อมผายมือออก
“นายไปเลยฮยอนจิน”อาเธอร์เอ่ยเสียงเรียบ
“เออๆ” อีฮยอนจินเอ่ยตอบพร้อมลุกขึ้นยืนก้าวเดินไปหาทีมเมเนเจอร์เพื่อทำการจับฉลาก
ทั้งหกคนที่กำลังนั่งรออยู่ต่างลุ้นว่าพวกเขาจะได้เล่นเกมส์อะไรนะ
อีฮยอนจินลวงมือเข้าไปในกล่องปริศนาแล้วสุ่มหยิบกระดาษขึ้นมาหนึ่งอันเป็ที่เรียบร้อยแล้วพร้อมทำการอ่านข้อความบนกระดาษที่ตนเองหยิบขึ้นมาได้
“เกมพับนิ้ว” อีฮยอนจินเอ่ยพร้อมเดินกลับไปนั่งที่เดิมของตนเอง
“กติกานะคะ จะให้สมาชิกทุกคนยกมือขึ้นพร้อมกางนิ้วของตัวเองออกจากนั้นก็ให้เริ่มเกมส์โดยแต่ละคนผลัดกันตั้งโจทย์ค่ะ ให้คิดว่าจะทำยังไงก็ได้ให้สมาชิกคนอื่นๆทุกคนพับนิ้วให้ได้เยอะที่สุดถ้าใครโดนพับนิ้วจนหมดก็จะถือว่าแพ้ไปค่ะ โดยผู้แพ้ของเราในวันนี้นะคะจะได้รับบทลงโทษเป็คนคอยทำความสะอาดพร้อมเป็ทาสรับใช้สมาชิกคนอื่นๆ ค่ะ ส่วนสมาชิกที่เหลือต้องสุ่มหยิบตำแหน่งหน้าที่ที่ได้รับกันอีกรอบหนึ่งนะคะ”ลลิตาเอ่ยแจ้งกติกาแก่สมาชิกทั้งเจ็ดคนด้วยน้ำเสียงใส
“เริ่มเกมส์ได้เลยค่ะ!!”ลลิตาเอ่ยต่อ
สมาชิกทั้งเจ็ดคนยกมือขึ้นพร้อมกางนิ้วมือทั้งสิบของตนเองออก
“ใครเริ่มอะ?” เฉินไท่หยางเอ่ยถามขึ้นมาพร้อมสบตาสมาชิกในกลุ่มของตน
สมาชิกคนอื่นๆ ยังคงเงียบเพราะก็ไม่รู้เหมือนกันใครจะเริ่ม
“งั้นผมแล้วกัน” เฉินไท่หยางเอ่ยต่อสมาชิกคนอื่นจ้องมองเฉินไท่หยางอย่างตั้งอกตั้งใจแฝงด้วยความกังวล ‘มันจะไม่ตั้งโจทย์อะไรที่พิสดารใช่มั้ยนะ?!?!’
“ใครเลี้ยงสัตว์ให้พับนิ้วลง!!!”เฉินไท่หยางเอ่ยพลางยกยิ้ม
คิมซองมิน อาเธอร์และยุนยูจุน หันมองเฉินไท่หยางด้วยสายตาพิฆาต และทั้งสามคนนี้ต้องพับนิ้วลง เพราะคิมซองมินและอาเธอร์เลี้ยงสุนัขตัวน้อยส่วนยุนยูจุนเลี้ยงเ้าแมวอ้วน
“ใครผมดำให้พับนิ้วลง!!!”อาเธอร์เอ่ยขึ้นอย่างเสียงเรียบ
คิมซองมิน พัคจุนโฮเฉินไท่หยาง พับนิ้วของตนเองลง คิมซองมิน ได้แค่บ่นในใจ ‘กูอีกแล้วเหรอวะ!?!?!’ สองรอบติดแล้วที่เขาโดน
“ใครมีรอยสักให้พับนิ้วลง!!!”ยุนยูจุนเอ่ยพลางสบตาสมาชิกคนที่มีรอยสัก
คิมซองมิน เฉินไท่หยางอาเธอร์ ชเวฮยอนอู และอีฮยอนจิน ทั้งห้าคนพับนิ้วลง
“นายโดนแน่ซองมินโดนมาสามตาติดละ ฮ่าๆๆ” เฉินไท่หยางเอ่ยแซวคิม ซองมินเพื่อนรัก
“ยังไม่เสร็จศึก อย่าเพิ่งรีบนับศพทหารครับ”คิมซองมินเอ่ย
“แต่ดูท่าศพมึง ควรนับคนแรกเลยครับฮ่าๆๆๆ” เฉินไท่หยางเอ่ยต่อพลางหัวเราะชอบใจ สมาชิกคนอื่นๆ ก็พากันส่งเสียงหัวเราะกันออกมาแม้กระทั่งทีมงานก็ยังพากันหัวเราะคำพูดตามเฉินไท่หยาง
“ใครเป็ต่างชาติให้พับนิ้วลง!!!”คิมซองมินเอ่ยพร้อมสบตาเฉินไท่หยางเพื่อนรัก ในขณะเดียวกันอาเธอร์ก็กำลังจ้องคิมซองมินด้วยสายตาพิฆาต
เฉินไท่หยาง และอาเธอร์พับนิ้วลงในตอนนี้นิ้วของคิมซองมิน เฉินไท่หยาง และอาเธอร์ถูกพับลงไปสามนิ้วเท่ากันแล้ว
“ขอโทษนะพี่อาเธอร์แต่นี่เป็เกมส์ ฮ่าๆ” คิมซองมินเอ่ยกับอาเธอร์พร้อมหัวเราะ ‘อย่างน้อยก็มีคนเสมอเท่ากับเขาแล้ว’
“ใครเป็เมนแดนซ์ให้พับนิ้วลง!!!”ชเวฮยอนอูเอ่ยพร้อมสบตาเมนแดนซ์ประจำวงอย่างคิมซองมิน
“โห!! ไรอะพี่ฮยอนอูเล่นผมคนเดียวเลยดิ!?!?” คิมซองมินเอ่ย อย่างหงุดหงิดนิดๆ
“เอาน่ะซองมินมันเป็เกมส์” อาเธอร์เอ่ยเสียงเรียบอย่างเอาคืน
คิมซองมินได้แต่ทำใจยอมรับและพับนิ้วลงไปเพียงรอให้ถึงเวลาที่ตนเองจะได้ตั้งโจทย์อีกครั้ง
“ใครใส่ชุดสีขาวทั้งตัวให้พับนิ้วลง!!!”อีฮยอนจินเอ่ยพร้อม สบตาคิมซองมิน
“พี่ฮยอนจิน!!!”คิมซองมินเอ่ยะโออกมา
“เอาน่ะ มันเป็เกมส์”อีฮยอนจินเอ่ยพลางกลั้นขำ
“นี่ไม่ได้รวมหัวกันให้ผมแพ้ใช่มั้ย!?” คิมซองมินเอ่ยถามอย่างสงสัย ‘ทำไมกูถึงโดนรุมได้ขนาดนี้วะ!?!?!’
“ใครเขาจะรวมหัวกันทัน”อีฮยอนจินเอ่ยเสียงเรียบ
คิมซองมินยังคงทำได้เพียงทำใจยอมรับและพับนิ้วลงไปอย่างเหนื่อยใจเพราะนิ้วมือทั้งห้าของเขาถูกพับหมดลงไปหมดแล้ว
“ใครแรปให้พับนิ้วลง!!!”พัคจุนโฮเอ่ย
คิมซองมิน เฉินไท่หยางและอาเธอร์ ทั้งสามคนพับนิ้วลงทันที
“น่าเห็นใจเขานะครับ”เฉินไท่หยางเอ่ยพลางตบบ่าเพื่อนรักเบาๆ เชิงให้กำลังใจ
ตอนนี้สมาชิกทั้งเจ็ดคนผลัดกันตั้งโจทย์จนครบหนึ่งรอบเป็ที่เรียบร้อยแต่ยังไม่ได้ผู้แพ้ผู้ชนะ และผลสรุปคะแนนการเล่นเกมส์ในรอบแรกนั้นคือ ชเวฮยอนอูอีฮยอนจิน ยุนยูจุน และพัคจุนโฮเหลือกันคนละ 9 คะแนน เฉินไท่หยางกับอาเธอร์เหลือกันคนละ6 คะแนน ส่วนคิมซองมิน เหลือ 4 คะแนนเท่านั้น เกมส์จึงดำเนินต่อในรอบที่สอง
“ใครใส่ถุงเท้าให้พับนิ้วลง!!!”อีฮยอนจินเอ่ย
ยุนยุจุน พัคจุนโฮและอาเธอร์ ทั้งสามคนพับนิ้วลงทันที
“ใครสวมสร้อยข้อมือให้พับนิ้วลง!!!”พัคจุนโฮเอ่ย
เฉินไท่หยาง คิมซองมินอาเธอร์ และอีฮยอนจิน ทั้งสี่คนพับนิ้วลง
“ใครไปที่ริมระเบียงชั้นสองให้พับนิ้วลง!!!”อาเธอร์เอ่ย
คิมซองมินและเฉินไท่หยางทั้งสองคนพับนิ้วลงทันทีซึ่งแต่ละโจทย์ทำเอาคิมซองมินแทบจะหมดนิ้วอยู่เพียงคนเดียว
“ใครที่ผมต้องปลุกให้พับนิ้วลง!!!”เฉินไท่หยางเอ่ยขึ้นพร้อมกลั้นหัวเราะ
“ไอ่ไท่หยาง!!!” คิมซองมินะโออกมาอย่างเสียงดัง
“ฮ่าๆๆๆ / ฮ่าๆๆๆ”เสียงของสมาชิกคนอื่นๆ ต่างพากันหัวเราะ
“ยอมซะเถอะ ฮ่าๆๆๆเหลือนิ้วเดียวแล้วมึงไม่รอดแน่” เฉินไท่หยางเอ่ยต่อ ‘เขาจะเอาเพื่อนรักลงไปเป็ทาสให้ได้!!!’
“มึงแม่ง!!!” คิมซองมินเอ่ยต่ออย่างหัวเสีย
“ใครก็ได้เอารอบสุดท้ายให้จบหน่อยครับฮ่าๆๆๆ อยากจบเกมส์แล้วๆ” เฉินไท่หยางเอ่ย
“ให้กูแพ้เลยมั้ย?” คิมซองมินเอ่ย
“โนๆ ครับเพื่อน เกมส์ต้องเป็เกมส์มึงอย่าท้อดิ ฮ่าๆๆ มึงยังเหลืออีกตั้งหนึ่งนิ้วนะ” เฉินไท่หยางเอ่ยต่ออย่างอารมณ์ดี
“ใครที่เปิดตู้เย็นให้พับนิ้วลง!!!”ชเวฮยอนอูเอ่ย
“ฮ่าๆๆๆ / ฮ่าๆๆๆๆ”เสียงสมาชิกทั้งหกคนหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดี
“ทุกคนรุมผมอะ” คิมซองมินเอ่ยอย่างหงุดหงิด
“แค่เกมส์เองไอ่น้อง”อาเธอร์เอ่ยเสียงเรียบ
“จากผีเทพบุตรสู่การเป็ทาสของพวกเราฮ่าๆๆๆ” เฉินไท่หยางเอ่ยพร้อมหัวเราะร่า
คิมซองมินทำได้เพียงแต่ส่งสายตาพิฆาตให้เฉินไท่หยางเพื่อนรักแต่ยังไงบทสรุปของเกมส์วันนี้คือ … ความพ่ายแพ้และบทลงโทษ
“ตอนนี้เราก็ได้คนแพ้เป็ที่เรียบร้อยแล้วนะคะสมาชิกที่เหลือรอสุ่มหยิบตำแหน่งหน้าที่ในกล่องปริศนาได้เลยค่ะ” ลลิตาเอ่ยพร้อมส่งกล่องปริศนาอีกกล่องให้ทางทีมเมเนเจอร์เพื่อนำไปให้สมาชิกของวงGATHERBOY สุ่มหยิบ
สมาชิกทุกคนรู้ตำแหน่งหน้าที่หลักๆในกล่องปริศนากันอยู่แล้วว่าจะต้องมีตำแหน่งพระาาอย่างแน่นอน และทุกคนก็คาดหวังที่จะได้ตำแหน่งพระาานี้กันทั้งนั้นเพราะไม่ว่าใครจะได้ไปก็เท่ากับว่าวันนี้ทั้งวันจะสุขสบายที่สุด และสามารถกลั่นแกล้งสมาชิกคนอื่นๆได้อย่างสุขใจ
“ใครก็ได้ที่จะได้เป็พระาาแต่ต้องไม่ใช่ไอ่ไท่หยางนะ” คิมซองมินเอ่ยกับพี่ๆ สมาชิกคนอื่นๆ
“แต่กูภาวนาให้กูได้พระาาครับเพื่อนอวยพรด้วยนะครับ ฮ่าๆๆ” เฉินไท่หยางเอ่ย
“ขอให้พระเ้าลงโทษมึงครับ”คิมซองมินเอ่ยตอบ
“มึงรอลุ้นได้เลยเพื่อนแต่ยังไงกูก็ไม่ใช่ทาสแน่นอน ฮ่าๆๆๆ เตรียมรับใช้พี่ด้วยนะครับไอ่น้อง” เฉินไท่หยางเอ่ยต่ออย่างยียวนกวนประสาท
2K
