วันนี้เฟยหลงไปหาบรรดาสหายที่เขาเคยบอกให้รออยู่ที่วัดร้างหลายวันมานี้ ที่เขาออกมาจากบ้านทุกวันก็เื่ของเ้าบรรดาสหายนี่เเหละ 2คนพี่น้องนาม จงจือ อายุ17 กับสือจืออายุ18
อีก2คนได้ข่าวว่ากลับบ้านได้เเล้ว
"พี่หลง พี่มาเเล้ว "
อืม เป็ไงบ้าง เื่นั้น
"เป็อย่างที่ พี่ว่านั้นเเหละ ไอ้นายน้อยอู๋ มันให้สมุนของมัน
ไปตามหาคนที่พวกเราเคยไป ระรานไว้นะพี่หลง"
ท่านว่า พวกนายน้อยทำไปเพื่ออะไรรึ
จะเล่นงานพวกเรา ยังไงเล่า
"ได้ยังไงกันพี่หลง ที่เราไปก็เพื่อทวงเงินที่เ้าพวกนั้นมันติด
หนี้ที่บ่อนนะพี่ เเล้วเราก็คอยทำตามคำสั่งเท่านั้น"
มันมีเื่ที่เ้ายังไม่รู้อีกนะสิ นายอู๋ก็เเค่อยากได้สิ่งที่ข้ามี
ต่างหาก พวกเ้าจำได้ไหม คนของทางการที่นายน้อยดูเเล
อยู่เป็ใคร
"ข้าไม่เเน่ใจ พี่หลง น่าจะเป็ผู้ช่ายนายอำเภอที่ศาลว่าการ
รึเปล่า ข้าไม่ค่อยจะรู้เท่าไร จำได้เเค่ว่าเวลามีปัญหาไปที่ศาล
เมื่อใดนายน้อยอู๋ ไม่เคยเเพ้คดีความเลย พี่หลง"
เ้าพอจะตามดูเขาหน่อยได้หรือไม่
คอยดูว่าเ้านั้น มันทำเื่อะไรที่ผิดกฏหมายหรือไม่
"ได้พี่หลง เเล้วท่านจะทำยังไง"
ท่านคิดจะสู้กับนายน้อยอู๋จริงๆรึพี่่หลง
เเล้วพวกเ้าจะให้ข้าทำเช่นไร ถ้ายอมคนเช่นนั้นก็จะกดขี่เรา
ต่อไป ตอนนี้ตัวนายน้อยข่มขู่ข้า สักวันนึงก็ต้องมากดขี่
เราอีก ข้ามีครอบครัวต้องปกป้อง ถ้าพวกเ้า
ไม่อยากทำก็ไม่เป็ไร ข้าไม่บังคับ
ข้าเอาด้วยพี่หลง ข้าก็ด้วย !!
ดี ถ้าเื่ราวนี้จบลง ข้าจะตอบเเทนพวกเ้าเเล้วก็ระวังตัวด้วย
"พี่ ข้าคิดอะไรได้เเล้ว พี่จำตระกลู"จู"ได้หรือไม่"
?ตระกูลจู เฟยหลงคิดในความทรงจำ
ก็ตระกูลพ่อค้าที่นายน้อยเคยให้พี่ไปก่อกวนไงเล่า
ตอนนั้นพี่เเกล้งทำเป็กินยาพิษ เเล้วโทษที่ร้านตระกูลจูไงพี่
จากนั้น ร้านนั้นก็โดนสั่งปิดไงพี่หลง ท่านจำได้หรือไม่
"เเล้วมันเกี่ยวกันอย่างไง "
ตอนนั้น นายน้อยจูไห่ เคยหาหลักฐานเพื่อจะเล่นงานนายน้อยอู๋
ไงพี่ ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกว่าจะเจอด้วยนะ เเล้วนายน้อยอู๋ก็สั่งให้
พวกเราไปดักทำร้ายจนตนตระกูลนั่น ออกจากเมืองไปไง
ข้าว่าถ้าพวกเราไปถามจากนายน้อยไห่ จะต้องได้เื่เเน่พี่หลง
"ทำร้ายรึ? นายน้อยจูไห่ เป็หนักเลยรึ จงจือ พวกเขาถึงต้องออกจากเมืองเลย"
ก็หนักเอาเื่นะพี่หลง ตอนนั้นท่านเมาด้วย พวกข้าห้ามท่าน
เเทบตาย ไม่งั้นตอนนั้นนายน้อยจูไห่ ได้ตายเเน่
เ้าบ้าเฟยหลงทำขนานนั้นเลยรึ
"เเล้วพวกเขาไปอยู่ที่ไหนเเล้ว พวกเ้าทราบหรือไม่"
รู้สึกว่า จะไปเปิดร้านค้าเล็กๆที่หมู่บ้านหลิน
ที่อยู่ห่างออกไปทางเหนือของเมือง40ลี้ได้
"หมู่บ้านหลินรึ นี่มันหมู่บ้านที่ท่านเเม่เกิดนี่"
ในความทรงจำท่านตาท่านยายกับน้องสาวของท่านเเม่
ก็ยังอยู่ที่หมู่บ้านนั้นสินะ ตั้งเเต่ท่านเเม่เเต่งออกมาก็ไม่เคยกับไป
อีกเลย เพราะท่านตาท่านยายไม่เห็นด้วยที่ท่านเเม่ มาเเต่งกับ
พ่อเ้าของร่างนี้ ที่เป็เด็กกำพร้าในหมู่บ้าน !!ไม่สิเคยกลับไป
เเต่ก็ถูกไล่ออกมา ตอนนั้นเฟยหลงน่าจะ9-10ขวบ
ท่านเเม่ก็คงก็สึกผิดเลยไปอยากกลับไปล่ะมั้ง ปกติก็ดูเป็คน
อ่อนเเอไม่ค่อยพูดจา ไม่น่าเชื่อจะกล้าขัดคำสั่งพ่อเเม่เพื่อมา
เเต่งงานกับคนที่รักได้
"เเล้วพวกเ้าคิดว่า ถ้าเราไปหานายน้อยจูไห่ เขาจะยอม
ช่วยเรารึ อาจือ"
มันก็ต้องลองเสี่ยงดูพี่ ข้าว่าพวกนั้นคงจะเจ็บเเค้นนายน้อยอู๋
เช่นกัน
"ข้าว่าเขาจะเจ็บเเค้น พวกเราเสียมากกว่านะสิ งั้นตกลงตามนี้
พรุ่งนี้ไปกัน วันนี้พวกเ้า ไปตามดูคนที่ทำงานในอำเภอก่อน"
"ได้เลยพี่เลย!!
เมื่อเฟยหลงกลับถึงหมู่บ้าน ที่เข้าไปหาชิงเซียงเพื่อพูดคุย
"ท่านเเม่ข้าขอถามอะไรซักหน่อยได้หรือไม่"
มีอะไรหรือ อาหลง
"ท่านเเม่คิดจะไปหาท่านตาท่านยายหรือไม่ "ขอรับ
ชิงเซียงเมื่อได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าเศร้าหมองทันที
เเม่ก็อยากไปสิ เเต่พวกท่านไปต้อนรับเเม่นะสิ
เสี่ยวเทียนกับเซียนเอ๋อรก็ไม่เคยเจอท่านตาท่านยายเลย
ตอนนี้พวกเรามีชีวิตที่ดีขึ้นเเม่ก็อยากจะกลับไปดูเเลพวกท่านบ้าง
อาหลง เ้าคิดว่าเเม่ควรทำเช่นไรดี
"งั้นเอาเเบบนี้ ท่านเเม่ข้าจะไปหมู่บ้านหลินพอดี ข้าว่าจะเเวะไปเยี่ยมพวกท่านดู "
เ้าจะไปรึ เหตุใดถึงไปเล่า
"บอกตามตรง ท่านเเม่่นี้ข้าออกไปทุกวันก็เพื่อหาลู่ทางทำ
การค้านะ ตอนนี้เรามีเงินเเล้ว ข้าอยากจะลองดูท่านเเม่"
สหายข้าชวนไปดูเเถวหมู่บ้านหลินนะขอรับ เพราะที่เเทบนั้น
เเละร้านค้า ราคาไม่สูงนัก"
ดี ดี อาหลง ชิงเซียงยิ้มพร้อมมีน้ำตาทั้งสองข้าง
เเม่ฝากเ้าไปดูท่านตาท่านยายหน่อย เเล้วก็น้าชิงหรูของเ้าด้วย
"ได้ขอรับ ถ้าเป็ไปได้ ข้าจะพาพวกท่านมาเที่ยวที่นี้ด้วย"
เฟยหลงรับปากพร้อมคุยเื่ราวสมัยก่อนของชิงเซียง
จนนางร้องไห้เเบบขาดใจ ที่ผ่านมาคงเก็บความรู้สึกผิดมาตลอด
สินะ ถึงเวลาปรับความเข้าใจกันเเล้ว
จนได้เวลาอาหาร เฟยหลงจึงเดินไปหาเฟยเซียน
"เซียนเอ๋อร เสี่ยวเทียนเล่า"
ท่านพี่ไปสนามเด็กเล่นกับพี่จินเมิงเเล้วก็เสี่ยวไป๋นะเ้าค่ะ
นั้นไง กลับมาพอดีเ้าค่ะ
"ไง เ้าตัวเเสบ เหงื่อท่วมตัวเลย"
ฮิฮิ เ้าตัวน้อยหัวเราะ
สายตาเหลือบไปเห็นคนที่เดินตามมาด้วย นั้นคือ
"ต้าจิน นั้นเอง
พี่หลง กลับมาเเล้วหรือ
เพิ่งกลับมา"ต้าจินมีอะไรรึ "
ต้าจินส่งสายตาคล้ายบอกว่ามีธุระจะคุยด้วย
เฟยหลงจึงเดินออกจากบ้านตรงไปที่ลำธาร
พี่หลง ข้ารู้เื่จากจินเมิงเเล้ว ที่นายน้อยอู๋ดักท่านที่อำเภอ
ข้าเห็นท่านออกไปทุกวัน ท่านจะทำอะไรกันเเน่ ถ้าเป็เื่
นายน้อยอู๋ ข้าขอร่วมด้วย
"ต้าจิน เ้าบอกจะเลิกทุกอย่างไง เื่นี้ไม่เกี่ยวกับเ้าเเล้ว"
ได้อย่างไร พี่หลง ท่านเห็นข้าเป็คนอื่นหรือ
บอกข้ามาเถอะ เมื่อก่อนเราทำเื่ไม่ดี เราก็ทำด้วยกัน
เหตุใดพอเป็เื่แบบนี้ ท่านลืมข้าเล่า
"เห้อ ได้พรุ่งนี้ยามอิ๋น มารอข้าหน้าหมู่บ้านจงจือกับสือจือ
ก็ไปด้วย "
ได้ได้พี่ ข้ารอวันนี้มานานเเล้ว
….ณ เมืองซีเป่ย นายน้อยอู๋กำลังสนทนากับคนผู้หนึ่ง
อยู่ในร้านอาหาร
พร้อมส่งของให้ในมือ
คนผู้นั้น ชั่งน้ำหนักในมือพร้อมยิ้ม "ได้ขอรับนายน้อย"
ข้าไม่ทำพลาดเเน่นอน