เื่: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)
EP12: นักร้องชายคนใหม่
ความมุ่งมั่นของทิวาที่จะทำเพลงให้เสร็จสิ้นนั้นอยู่เหนือความกลัวตาย เขาใช้เวลาใน่บ่ายติดต่อ เจต เพื่อนนักดนตรีเก่าที่รู้จักกันดีในวงการใต้ดิน เจตเป็คนที่มีน้ำเสียงดีและมีบุคลิกโดดเด่น แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีโอกาสแจ้งเกิดอย่างจริงจัง
“ฉันมีเพลงเด็ดเพลงหนึ่ง... รับรองว่าถ้าแกกับคู่ดูโอของฉันร้องด้วยกันนะ... ดังะเิแน่!” ทิวาโน้มน้าวเจตผ่านทางโทรศัพท์
เจตตอบตกลงอย่างง่ายดาย เพราะความทะเยอทะยานในชื่อเสียงของเจตก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าทิวาเลยสักนิด พวกเขานัดเจอกันทันทีเพื่อปรึกษาเื่เพลง และทิวาเลือกที่จะปิดบังเื่ราวความสยองขวัญและอาถรรพ์ทั้งหมดไว้
“แต่ทำไมต้องรีบอัดเสียงที่สตูดิโอสายหมอกวะ? ที่นั่นมันโคตรจะร้างเลยนะ” เจตสงสัย
“มันเป็สตูดิโอที่ให้บรรยากาศดีที่สุดสำหรับเพลงนี้” ทิวาโกหกหน้าตาย “และค่าเช่ามันถูกมาก”
เย็นวันนั้น ทิวาและเจตเดินทางไปยังสตูดิโอสายหมอก ทิวาสะพายกีตาร์เก่าที่เขาได้นำไปซ่อมแซมอย่างลวก ๆ และเมื่อไปถึง พวกเขาก็พบว่า พิมพา มารออยู่ที่หน้าประตูสตูดิโอแล้ว
“สวัสดีค่ะพี่เจต” พิมพายิ้มอย่างอ่อนหวานจนทำให้เจตตาค้าง “พิมพาติดตามผลงานเพลงใต้ดินของพี่เจตมานานแล้วค่ะ ดีใจที่ได้ร่วมงานกันนะคะ”
เจตยิ้มรับด้วยความพอใจในคำเยินยอ “อ๋อ... เธอคือคู่ดูโอของไอ้ทิวานี่เอง น้ำเสียงดีไหมวะทิวา?”
ทิวารู้สึกถึงความอิจฉาในใจ แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ “ดีกว่าที่แกคิดไว้เยอะเลยล่ะเจต”
เมื่อพวกเขาก้าวเข้าไปในห้องอัด สตูดิโอสายหมอกกลับดูสะอาดสะอ้านผิดหูผิดตาจากเมื่อวาน ฝุ่นละอองถูกปัดกวาดออกไปจนเกือบหมด โต๊ะมิกซ์เสียงถูกจัดระเบียบเรียบร้อยจนดูเหมือนห้องอัดใหม่
“ใครมาทำความสะอาดวะ?” ทิวาถามอย่างสงสัย
พิมพายิ้ม “พิมพามาั้แ่เช้าแล้วค่ะ เห็นว่าห้องมันสกปรกเกินไปสำหรับการบันทึกเสียงเพลงที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้”
การทำความสะอาดของพิมพาทำให้ทิวาประหลาดใจและรู้สึกหวาดกลัวไปพร้อมกัน เขาไม่เชื่อว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนเดียวจะสามารถทำความสะอาดห้องอัดร้างขนาดนี้ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง
ทิวาตัดสินใจเริ่มซ้อมทันที เพื่อหลีกเลี่ยงการพูดคุยที่อาจจะนำไปสู่ความจริงอันน่ากลัว เขาแจกจ่ายเนื้อเพลง "จะขอตายในอ้อมกอดเธอ" ให้กับเจตและพิมพา โดยท่อนของเจตจะเป็ท่อนแร็ปและท่อนร้องเสริมในส่วนที่้าพลังเสียงผู้ชาย
เมื่อเจตได้อ่านเนื้อเพลง เขาก็รู้สึกตื่นเต้นกับท่วงทำนองที่ทิวาบรรเลง แต่พิมพากลับจ้องมองเนื้อเพลงท่อนเดิม... ท่อนที่มีการเปลี่ยนแปลงของเธอเมื่อวานนี้
“พี่ทิวาคะ... พิมพาว่าเนื้อเพลงท่อนนี้ยังไม่ลงตัวค่ะ” พิมพาชี้ไปที่ท่อนฮุก “มันควรจะหนักแน่นกว่านี้... ควรจะสื่อถึงความทรมานที่ถูกทอดทิ้งอย่างชัดเจน”
เจตสอดแทรกขึ้นมาอย่างไม่ลังเล “ใช่! ฉันว่าท่อนมันดูเรียบไปหน่อยว่ะทิวา... ลองเพิ่มคำที่มันดาร์กกว่านี้ได้ไหมวะ?”
ทิวาที่้าให้เพลงนี้สมบูรณ์แบบโดยไม่คำนึงถึงอาถรรพ์ จึงพยักหน้าอย่างง่ายดาย “ได้! ถ้าอย่างนั้นก็... ใส่ความโกรธแค้นลงไปให้เต็มที่!”
พวกเขาเริ่มซ้อมร้องเพลง เจตมีพลังเสียงที่ดุดันและแข็งแกร่ง ส่วนพิมพามีน้ำเสียงที่ใสกังวานแต่แฝงด้วยความเยือกเย็น การรวมกันของพวกเขาทำให้บทเพลงนี้ทรงพลังและน่าขนลุกอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เมื่อพวกเขาซ้อมถึงท่อนฮุกที่เจตต้องร้องนำด้วยพลังเสียงสูงสุด...
“...จะยอม... ยอมตายในอ้อมกอดเธอ... ถ้าเธอไม่... ทรยศ!”
ทันใดนั้น เสียงของเจตก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เสียงเขาแตกพร่า... ก่อนที่จะมีอาการไออย่างรุนแรง
แค่ก! แค่ก!
เจตกุมลำคอตัวเอง ใบหน้าเปลี่ยนเป็สีแดงก่ำ
“ไอ้เจต! เป็อะไรวะ!” ทิวาใ
เจตพยายามพูด แต่เสียงของเขาหายไป มีเพียงเสียงแหบพร่าราวกับคนเป็โรคกล่องเสียงอักเสบ ทิวาสังเกตเห็นว่า เส้นเืที่ลำคอของเจตกำลังปูดโปนออกมาอย่างผิดปกติ
“พิมพา...” เจตพยายามพูดด้วยเสียงกระซิบแหบแห้ง “ทำไม... คอ... ฉัน... มัน... เจ็บ...”
พิมพามองเจตด้วยใบหน้าที่เฉยเมย เธอเดินเข้าไปหาเจตอย่างช้า ๆ
“พี่เจตคะ... พี่เจตไม่ควรนำเพลงนี้ไปร้องนะคะ” พิมพาพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์ “บทเพลงนี้... มีเ้าของแล้ว”
ทันใดนั้น ทิวาได้ยินเสียงกระซิบเบา ๆ ดังมาจากมุมห้องที่มืดมิด เสียงนั้นฟังดูเหมือนกำลังฉีกกระดาษบาง ๆ อย่างช้า ๆ... และเสียงนั้นกำลังพูดซ้ำ ๆ ด้วยความแค้น:
“ใคร... ใครมันบังอาจ... มาใช้... เสียง... ร้องเพลง... ของ... ฉัน!”
เจตล้มลงกับพื้น กุมคอตัวเองแน่น ก่อนที่เขาจะกระอัก เื ออกมาเล็กน้อย ท่ามกลางความใสุดขีดของทิวา...
ทิวารู้แล้วว่า บทลงโทษ ที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และเหยื่อรายแรกคือ เจต เพื่อนนักร้องผู้มาใหม่ที่ถูกลากเข้ามาในคำสัญญาแห่งความตาย!
*โปรดติดตามตอนต่อไป*
1K
![ซูหมิงเยว่ : ทะลุมิติมาเป็นยอดหญิงหมอเทวดา [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1728293866_13391106.webp)