บทที่ 14 ว่าที่พนักงานดีเด่น
ผมกลับมาถึงห้องก็รีบอาบน้ำไปทำงานทันที เป็ครั้งแรกที่ผมไปทำงานแบบเหนื่อยมากๆ อาจจะเป็เพราะผมไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน และเื่เมื่อคืนมันทำให้ผมคิดได้ว่าทำไหมผู้ชายถึงชอบซื้อกิน เพราะมันอร่อยแบบนี้นี่เอง และมันคงไม่ต่างอะไรจากผู้หญิงหรอกเนอะ
“ทำไมวันนี้ดูเพลียๆนักว่ะ”พี่ที่ทำงานเอ่ยถามผม
“เออ...คือผมนอนดึกครับ”
“ไม่เหมือนพวกฉันนอนเช้า”พี่อีกคนเดินเข้าพร้อมกับอาการไม่ต่างจากผม
“พี่ก็พูดไปป....????”ผมรู้ได้ทันทีเลยว่าเป็เพราะอะไร ก็เล่นหิ้วผู้หญิงกลับทุกคนขนาดนั้น (รวมถึงผมด้วย????)
ลลิดา
ฉันตื่นมาก็ไม่เจอคุณวิรุตแล้ว เจอแต่กระดาษกับเงินสดที่เขียนว่า เอาไปซื้อเสื้อผ้า พร้อมกับเงินอีก 5,000 บาท นี่แค่ค่าซื้อเสื้อผ้าเองนะ
บริษัทรถแห่งนึง(รถยนต์)
ฉันเดินเข้ามาในบริษัทก็เจอผู้จัดการยืนถือช่อดอกไม้ หัวหน้าของฉันก็เช่นกัน รวมถึงพี่สาวถึงส่งยิ้มมาให้ฉันั้แ่ไกล
“มีอะไรเหรอค่ะ”ทุกคนยื่นดอกไม้มาให้ฉัน ฉันรับด้วยสีหน้าที่มึนงงเล็กน้อย
“คุณวิรุตเขาซื้อรถของเรา20คัน”
“ห้ะ 20 คัน????”
“ใช่ๆ เป็เพราะลิดาเลยนะเนี่ยยย”ฉันอึ้งมาก ฉันแค่อยากให้เขาตกลงซื้อรถตามจำนวนเท่านั้น ไม่คิดว่าจะซื้อเพิ่มขนาดนี้ ฉันหันไปมองสายตาทุกคน มีพี่สาวและผู้จัดการเท่านั้นที่มีสีหน้าที่ยินดีกับฉันส่วนคนอื่น ไม่เลยแค่ยิ้มฉันก็รู้สึกว่าปลอมแล้ว
“พี่ยินดีด้วยนะคะ”พี่สาวเดินเข้ามาพูดกับฉัน
“ขอบคุณค่ะพี่สาว”
“ยินดีด้วยนะ”อยู่คุณจันทร์ก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
“สวัสดีค่ะคุณจันทร์????”
“เดียวตามฉันมาที่ห้องด้วยหล่ะ”
ห้องผู้บริหาร
“เป็ไงบ้างเมื่อคืน”คำถามแรกที่คุณจันทร์ถามฉัน
“เออ...ก็ดีค่ะ คุณวิรุตเป็คนใจดีค่ะ”
“ใช่ เขาเป็คนใจดี ”
“????”
“รู้ไหมเขาพอใจเธอมาลิดา เขาชมเธอไม่หยุด”
“จริงเหรอค่ะ”
“อืมม อีกอย่างเขาจะแนะนำเพื่อนๆของเขาให้มาซื้อรถกับบริษัทของเราเป็เพราะเธอเลยนะลิดา”
“ไม่ขนาดนั้นค่ะ คุณจันทร์”
“เดือนนี้เธอได้เป็พนักงานดีเด่นแน่นอน”คำพูดของคุณจันทร์ทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมาอย่างดีใจ ฉันรู้สึกมีความสุขมาก ฉันอยากจะเล่าเื่นี้ให้ตุลย์ฟังจะแย่แล้วว...
พักเที่ยงวันนี้ฉันชวนพี่สาวออกมากินข้าวด้านนอก
“พี่สาวค่ะ”ฉันยื่นเงินจำนวน 2,000 บาทให้กับพี่สาว
“อะไรจ้ะ”
“ลิดาให้พี่ค่ะ พี่อุส่าห์มาช่วยลิดา”จริงๆพี่สาวไม่ได้ออกบูทแต่พี่สาวอาสามาช่วยฉันเอง
“ไม่เป็ไรพี่เต็มใจ”
“เอาไปเถอะค่ะ ลิดาขายรถได้ตั้ง 20 คันนะคะแค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ่ำ”
“????”พี่สาวเริ่มน้ำตาคลอ
“เป็อะไรไปค่ะ”
“พี่แค่ดีใจหนะ ขอบคุณลิดามากนะ”
“ค่ะ????”
หลังจากเลิกงานตุลย์มารอรับฉันหน้าบริษัท แต่เอ๊ะทำไมวันนี้เขาถึงหลับหล่ะ
“ตุลย์ๆ”ฉันพยยามสะกิดเรียกเขา
“อื้อออ...”
“ไหวไหมให้ลิดาขับเองไหม”
“ไม่เป็ไร”
“ไม่ได้นอนเหรอ”
“อืออ พอดีผมไปกินเลี้ยงกับพี่ที่ทำงานเกือบเช้าหนะ ไม่ไปก็ไม่ได้อีก ปฏิเสธเขาหลายครั้งแล้ว”
“อ่อออ”
“แล้วลิดาหล่ะเป็ไงบ้างทำงานเมื่อคืน คงไม่ได้นอนเหมือนกันสินะ????”
“ใช่ เหนื่อยมากแต่คุ้มมากเลยรู้ไหม”
“ทำไมเหรออ”
“ก็ลูกค้าตกลงซื้อรถของลิดาไง ตั้ง 20 คันแหนะ”
“ตุลย์ดีใจด้วยนะ ลิดาเก่งมากรู้ไหม”ตุลย์หันมาลูบหัวฉัน มีแค่ตุลย์นี้แหละที่ทำให้ฉันสบายใจ
“ถ้าอย่างนั้น ตุลย์ให้รางวัลลิดาหน่อยได้ไหม?”
“รางวัลอะไรเหรอ”
“ตัวของตุลไงงง....”
“เออ..คือวันนี้ตุลย์เหนื่อยอะพรุ่งนี้ได้ไหม”
“ก็ได้......”ฉันห่างจากการมีเซ็กซ์กับเขามาซักพักแล้ว แต่กับคนอื่นคือไม่55555 ไม่เป็ถ้าตุลย์ไม่ให้ฉัน ฉันก็มีที่ลงของฉัน????
หลังจากกลับมาถึงห้องตุลย์ก็เข้าไปอาบน้ำส่วนฉันก็รีบเตรียมอาหารไว้ สภาพตุลย์ออกจากห้องน้ำคือหล่อมาก ฉันรู้สึกภูมิใจมากที่มีตุลย์เป็แฟน แต่เดียวนะ รอยแดงนั้นมันอะไร
“ตุลย์ไปโดนอะไรมา????”
1K
