Room 5
ละครจับชู้
ฝาครอบเครื่องเสมือนจริงเปิดออก ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาลุกขึ้นจากเครื่อง เขาเหลือบมองโทรศัพท์พบว่ามีสายโทรเข้าสองสาย สายหนึ่งจากคุณปู่ อีกสายมาจากลูกพี่ลูกน้องตัวแสบ
พ่อแม่ของนพเสียชีวิตจากอุบัติเหตุั้แ่ยังเด็ก ปู่จึงตัดสินใจรับเขามาเลี้ยงด้วยตนเอง ไม่นานหลังจากนั้น ปู่ก็รับเลี้ยงทารกตัวน้อยนามว่ามินนี่อีกคน
มินนี่เป็ลูกของน้าสาวคนเล็ก พ่อของเธอเป็ใครน้าเล็กไม่ได้บอก คุณปู่โกรธมากที่เธอไม่ยอมบอกว่าพ่อของเด็กคือใคร ตอนนั้นทั้งคู่ทะเลาะกันยกใหญ่ พอหลังคลอดมินนี่ไม่กี่วัน น้าเล็กก็เดินทางไปต่างประเทศและไม่กลับมาอีกเลย ปู่จำต้องรับเด็กน้อยเพิ่งคลอดมารับเลี้ยงอีกคน
สมัยก่อนลุงป้าน้าอาก็อยากให้คุณปู่รับเลี้ยงลูกของตนเพราะหวังมรดก แต่ชายชราปฏิเสธอย่างเด็ดขาด ถึงขั้นประกาศลั่นว่าถ้าอยากให้รับเลี้ยงก็รอพ่อแม่ของเด็กพวกนี้ตายหมดก่อน
นับั้แ่นั้นมาลูกพี่ลูกน้องคนอื่นทั้งเกลียดทั้งอิจฉานพกับมินนี่ สาเหตุเพราะพวกเขาได้รับความรักจากปู่มากกว่าใคร เวลามีอะไรดีๆ ปู่ก็มักจะให้ทั้งสองก่อนเสมอ พอโตขึ้นก็มีข่าวลือหนาหูว่าปู่จะยกธุรกิจทั้งหมดให้นพดูแล ั้แ่นั้นมาเขาก็ได้รับความเกลียดชังจากญาติทุกคน
และอาจจะด้วยสาเหตุนี้ พอเรียนจบคุณปู่ให้เลือกระหว่างออกไปหางานทำเองกับมาทำงานที่บริษัท นพเลือกอย่างแรกโดยไม่ลังเล ต่อมาเขาก็รับจ้างออกแบบและทำเกมขาย จนกระทั่งมีคนแนะนำให้ลองเปิดรูมดู เขาจึงได้เปิดรูมของตัวเองเมื่อสามเดือนก่อน
นึกถึงคุณปู่ผู้ใจดีแต่เข้มงวด ชายหนุ่มก็กดโทรหาทันที ทั้งสองพูดคุยกันครู่หนึ่งจึงรู้ว่าอีกฝ่ายโทรมาถามสารทุกข์สุขดิบและอาชีพการงาน
“ระบบผู้ช่วยที่ซื้อมายอดเยี่ยมมากครับ มันช่วยผมปรับปรุงรูมหลายอย่าง ตอนนี้มีลูกค้าคนหนึ่ง...”
เขาเล่าเกี่ยวกับชายชราที่ทำบัตรสมาชิกระดับโกลด์ และสถานการณ์ปัจจุบันของรูม เมื่อเห็นว่าหลานชายกำลังไปด้วยดีคุณปู่ก็กำชับเขาให้ดูแลตัวเองก่อนจะวางสายไป หลังจากนั้นนพก็โทรหามินนี่
“พรุ่งนี้อย่าลืมนัดนะคะ”
“พี่ไม่ลืมหรอก แต่งตัวสวยๆ รอได้เลย” นพบอกน้ำเสียงอ่อนโยน จากนั้นก็ตัดสินใจหาของกินง่ายๆ ทาน แล้วมานั่งดูรายการเกี่ยวกับเกม พอเห็นว่าดึกมากแล้วก็รีบเข้านอน
เช้าวันถัดมา มินนี่โทรมาย้ำอีกครั้ง วันนี้ที่เธอนัดเขาก็เพื่อ้าให้ไปซื้อของเป็เพื่อน มหาวิทยาลัยของหญิงสาวกำลังจะเปิดเดือนหน้า แต่ในฐานะน้องใหม่ ต้องเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องล่วงหน้า ดังนั้นจึงมีข้าวของมากมายต้องซื้อ และนพก็ตอบตกลง
“หนูอยู่ในห้างแล้ว พอดีนัดเจอกับเอวา พี่รีบตามมาเร็วๆ” หญิงสาวบอกที่อยู่ให้กับเขา นพตอบรับก่อนจะขับรถไปที่ห้างสรรพสินค้าย่านใจกลางเมือง
ปัจจุบันเทคโนโลยีบนโลกพัฒนาไปมาก นอกจากเทคโนโลยีเสมือนจริง เทคโนโลยียานยนต์เป็หนึ่งในเทคโนโลยีก้าวหน้าที่สุด นพเคยได้ยินปู่เล่าว่าเมื่อก่อนสมัยทวดของเขายังเด็ก ระบบ AI ยังไม่ได้พัฒนาเท่าที่ควร เวลาขับรถก็ต้องขับเคลื่อนด้วยตัวเอง ถ้าเกิดเสียสมาธิเพียงเล็กน้อยก็อาจจะเกิดอุบัติเหตุได้ โชคดีตอนนี้ระบบ AI ก้าวหน้าไปมาก ลดอัตราการเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนนจนต่ำที่สุด
หลายประเทศถึงขั้นยกเลิกตำรวจจราจร บางประเทศยังมีการสร้างถนนลอย หรือมีการประกาศใช้ถนนอากาศสำหรับยานยนต์ลอยได้ แต่ประเทศของเขายังตามหลังอยู่หลายสิบปี จนถึงทุกวันนี้ตำรวจจราจรก็ยังปฏิบัติหน้าที่อย่างขะมักเขม้น ส่วนเื่ถนนลอยหรือถนนอากาศ คงต้องรอไปอีกนาน...
เมื่อมาถึงศูนย์การค้าย่านใจกลางเมือง นพก็จอดรถในโรงจอดรถ ก่อนจะขึ้นทางเลื่อนเพื่อไปยังห้างสรรพสินค้าที่นัดไว้ หลังเดินหาไม่นาน เขาก็เห็นสองสาวกำลังหัวเราะคิกคักอยู่ในร้านกาแฟ
มินนี่เห็นนพรีบโบกมือทักทาย ชายหนุ่มเดินมานั่งเก้าอี้ที่ว่าง เอวาเพื่อนสนิทของมินนี่ยกมือไหว้ “สวัสดีค่ะพี่นพ”
นพรับไหว้พลางถาม “คุยเื่อะไรกันอยู่ หัวเราะสนุกเชียว”
“เื่ไอดอลของพวกเราเอง หนูเพิ่งรู้ว่าเขาเล่นเกมเดียวกับพวกเราด้วย นี่ถ้าพิชชี่ไม่ได้พูดถึงในรายการเกมเมอร์เกมจริงก็คงไม่มีใครรู้” มินนี่พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “ตอนนี้ก็กำลังจะจัดแฟนมีตติ้งในเกม”
ไอดอลที่เธอพูดถึงแน่นอนว่านพรู้จัก ไม่ใช่แค่เขา คนทั้งประเทศไม่มีใครไม่รู้จักอีกฝ่าย ‘สามีแห่งชาติ’ ‘ผู้ชายในฝัน’ ‘เบ้าหน้าฟ้าประทาน’ ‘หนุ่มหล่อแห่งยุค’ ผู้ชายคนนี้มีฉายามากมายจริงๆ
“เอาล่ะ พักเื่ไอดอลไว้ก่อน ตอนนี้พวกเราไปซื้อของกันเถอะ” นพบอกให้ทั้งคู่ลุกขึ้น อีกสองคนโอดครวญเล็กน้อยแต่ก็ยอมทำตาม
ทั้งสามเดินชอปปิ้งในห้างหลายชั่วโมงก่อนจะลงมาบูทเกมเสมือนจริง ซึ่งตอนนี้กำลังจัดกิจกรรมให้ร่วมสนุก ดูเหมือนบูทนี้ได้ร่วมมือกับบริษัทเกมที่กำลังเป็กระแส และได้รับอนุญาตให้นำชื่อเสียงของไอดอลหนุ่มมาใช้ พวกเขาถึงได้นำอีกฝ่ายมาจัดโปรโมชั่น
“สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ตอนนี้ทางบูตมีโปรโมชั่นใหม่ล่าสุด เมื่อซื้อสินค้าในบูตครบ 1,000 บาทจะได้จับรางวัลหนึ่งครั้ง รางวัลใหญ่ที่สุดเป็บัตรแฟนมีตติ้งในเกมออโรร่าของคุณพอร์ช”
การใช้ไอดอลมาประชาสัมพันธ์ต่อหน้าแฟนคลับแน่นอนว่าย่อมได้ผล สองสาวตาลุกวาวก่อนจะลากชายหนุ่มไปเลือกซื้อสินค้าในบูทมากมาย
นพหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ตอนนี้เขาไม่มีอะไร้าซื้อ ชายหนุ่มเดินวนรอบใหญ่ก็ตัดสินใจปักหลักรออยู่แถวทางเข้า ไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นคนคุ้นเคยยืนอยู่ไม่ไกล
หญิงวัยกลางคนหน้าตาสะสวยกำลังมองหาบางอย่างด้วยท่าทางกระวนกระวาย นพสามารถบอกได้ทันทีว่าตอนนี้เธอรู้สึกโกรธแค้น เจ็บใจ หวาดกลัว เสียใจ และสับสน
อาการแบบนี้เหมือนถูกหักหลังหรือถูกนอกใจ แต่ดูจากการมองหาอะไรบางอย่างกลางห้าง น่าจะเป็อย่างหลังมากกว่า
อาภพมีเมียน้อย?
ผู้หญิงคนนี้คือน้าของเขา ปกติมักทำตัวยะโสโอหัง งานรวมญาติทีไรชอบพูดเหน็บแนมญาติพี่น้องคนอื่นจนเป็เื่ปกติ ทุกครั้งเมื่อสบโอกาสเธอมักจะแสดงทั้งต่อหน้าและลับหลังว่าในบรรดาครอบครัวลูกหลานคุณปู่ ครอบครัวของเธอคือครอบครัวที่รักใคร่ปรองดองกันที่สุด
แล้วตอนนี้เขากำลังเห็นอะไร?
นพยกยิ้มมุมปาก จู่ๆ ก็มีละครให้ชมแบบนี้ ในฐานะผู้ชมที่ดีเขาย่อมไม่พลาด เขาแอบรอครู่หนึ่ง เมื่อเห็นหญิงวัยกลางคนเดินไปยังร้านอาหาร เขาก็้าติดตามอย่างลับๆ ขณะชายหนุ่มกำลังจะเดินออกไป มินนี่กับเอวาก็เดินมาหาเขาด้วยข้าวของพะรุงพะรังเสียก่อน
“พี่จะไปไหน” มินนี่เอียงคอถาม
“ดูละครจับชู้” เขากล่าวก่อนจะสาวเท้าโดยไม่รอ มินนี่เห็นท่าทางเร่งรีบของพี่ชายก็รีบส่งของให้เอวา
“ฉันจะตามพี่ไป ฝากจ่ายเงินด้วยนะ”
“แล้วจับรางวัลล่ะ?” เอวารับของมาพลางถาม เหตุผลที่พวกเขาซื้อของมากขนาดนี้ก็เพราะอยากจับรางวัลไม่ใช่เหรอ?
“เธอจับเลย” พูดจบมินนี่ก็วิ่งตามนพไป ไม่นานก็เห็นชายหนุ่มหลบอยู่มุมหนึ่งของร้านอาหาร
“พี่...” ยังไม่ทันพูดจบ นพก็ส่งสัญญาณให้เงียบพร้อมกับชี้ไปในร้านอาหาร
มินนี่รู้สึกประหลาดใจ เธอมองตามนิ้วมือพบคนคุ้นเคยสองคนกำลังมีปากเสียงกัน ด้านข้างยังมีผู้หญิงสองคน คนอายุมากกว่ายกมือกุมแก้มพลางร้องไห้สะอึกสะอื้น ขณะคนอายุน้อยกว่ายืนนิ่งอึ้งคล้ายกับทำอะไรไม่ถูก
“นั่นอาภพกับป้าดาวไม่ใช่เหรอ” หญิงสาวอุทานลั่น “มันเกิดอะไรขึ้นคะ”
“น้าดาวจับได้ว่าอาภพนอกใจ เธอจึงรีบตามมาจับเมียน้อย แต่ดูเหมือนว่าน้าดาวต่างหากที่เป็เมียน้อย ผู้หญิงคนนั้นน่าจะแต่งงานกับอาภพก่อนจะมาแต่งกับน้า” นพพอจะเดาเื่ราวทั้งหมดได้จากท่าทางสุขสันต์สามคนพ่อแม่ลูกก่อนที่น้าของเขาจะมาทำให้มันกลายเป็ฉากนองเื “จุ๊ๆ อาภพเห็นท่าทางซื่อๆ แต่ความจริงร้ายใช่เล่นนะเนี่ย ถึงขนาดหลอกคนฉลาดอย่างน้าดาวได้ ถ้าไม่ไปเป็นักแสดงนับว่าเสียของแล้วล่ะ”
“พี่รู้ได้ยังไง?” มินนี่ถามขณะยังคงตะลึงกับภาพที่เห็น
“ดูเอาก็รู้ไม่ใช่เหรอ ภาพมันฟ้องขนาดนี้”
ดูเอา?
หญิงสาวสีหน้าว่างเปล่า ภาพตรงหน้ามันบอกอะไรได้มากขนาดนั้นเลยเหรอ ทำไมเธอมองไม่ออกเลยล่ะ แล้วั้แ่เมื่อไหร่ที่พี่ชายของเธอชอบยุ่งเื่ชาวบ้าน?
จนกระทั่งกลับถึงบ้านมินนี่ก็ยังไม่ได้คำตอบ ทางด้านนพพอถึงคอนโดก็ล็อกอินเข้าสู่โลกเสมือนจริง แต่เขาไม่ได้เข้าไปในรูมทันที กลับเลือกเข้าสู่พื้นที่ปรับแต่งแทน เหตุการณ์เมื่อกลางวันทำให้เขาได้รับแรงบันดาลใจบางอย่าง
ในบรรดาเกมชั้นหนึ่ง มีเกมแนวสืบสวนสองเกม เกมแรกเป็แนวฆาตกรรมในคฤหาสน์ ส่วนเกมที่สองต้องสืบหาความลับของเหตุการณ์ประหลาดในเมือง
เกมแรกนพเกือบถอดมันออกจากชั้นเพราะความเรียบง่ายของเหตุการณ์ ผู้เล่นบางคนเข้าไปไม่ถึงสิบนาทีก็สามารถชี้ตัวฆาตกรได้แล้ว
วันนี้พอเห็นความสัมพันธ์อันวุ่นวายของครอบครัวน้าสาว เขาก็นึกถึงเกมนี้ขึ้นมา ตัวละครภายในเกมมีความคล้ายคลึงครอบครัวแสนอบอุ่นไม่ใช่เหรอ?
ฉะนั้นถ้าเพิ่มความซับซ้อนของเหตุการณ์เพื่อทำให้ผู้เล่นสับสน เปลี่ยนแรงจูงใจของฆาตกรสักหน่อย ตัวเกมก็จะน่าเล่นมากยิ่งขึ้น ลองคิดดูสิ... คนที่คุณคิดว่าเป็เมียน้อยแท้จริงมาก่อนเมียหลวง คนที่คุณคิดว่าเป็ลูกติดเมียน้อย แต่ความจริงคือลูกแท้ๆ ของพวกเขา และทุกคนต่างมีแรงจูงใจในการฆ่าจนกระทำการบางอย่างลงไป ซึ่งหากไม่หาเบาะแสให้ดีก็อาจจับฆาตกรผิดตัว
พอมีแรงบันดาลใจ นพจึงใช้เวลาหนึ่งวันในการปรับแก้ เนื่องจากเกมนี้ไม่ได้แก้ไขอะไรมากนัก เพียงแค่แก้ประโยคสนทนา เนื้อเื่บางส่วน และเพิ่มของไม่กี่อย่างลงไป ทำให้ใช้เวลาแค่วันเดียวก็ทำเสร็จ
หลังจากตรวจสอบพบว่าไม่มีข้อผิดพลาดก็คิดให้ใครสักคนมาลองเล่นดู เมื่อเปิดรายชื่อผู้ออนไลน์ เห็นว่าชเรอดิงเงอร์สมาชิกเก่าแก่อีกคนกำลังออนไลน์อยู่ เขาจึงขอให้ชายหนุ่มช่วยทดสอบให้
“เกมนี้แตกต่างจากเดิมมาก” ชเรอดิงเงอร์กล่าวอย่างประหลาดใจ “แม้ตัวฆาตกรจะไม่เปลี่ยน แต่ก็มีความซับซ้อนทางด้านความสัมพันธ์อันวุ่นวาย ถ้ามีเบาะแสไม่มากพออาจทำให้คาดเดาผิดทาง ขนาดผมเคยเล่นมาก่อนยังเสียเวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมง... ผมแนะนำให้คุณเพิ่มเบาะแสลวงเข้าไปด้วย มันจะทำให้เกมน่าเล่นยิ่งกว่าเดิม”
นพพยักหน้าตอบรับความคิดเห็นอีกฝ่าย “ขอบคุณนะ”
“ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอไปเล่นเกมต่อนะ อีกนิดเดียวจะผ่านเกมที่สามแล้ว” ชายหนุ่มถอนหายใจยาว “เกมในชั้นสองไม่เหมาะกับผมจริงๆ”
นพได้แต่ส่งยิ้มไม่ตอบคำ ชเรอดิงเงอร์ค่อนข้างถนัดเกมใช้สมอง แต่เกมในชั้นสองส่วนใหญ่เป็เกมใช้กำลัง หรือไม่ก็ใช้ทั้งพละกำลังและสมองคละเคล้ากันไป ไม่แปลกที่ชายหนุ่มจะล้าหลังสุดในบรรดาสมาชิกเก่าทั้งสามคน
เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วนพตัดสินใจจะล็อกเอาท์ไปนอน ทว่ายังไม่ทันได้ออกจากรูม เสียงระบบกลับดังขัดขึ้นมาเสียก่อน
[ขณะนี้ฟังก์ชั่นเชิญชวนลูกค้าพร้อมใช้งานแล้ว เ้านาย้าให้ระบบทำการสุ่มเชิญผู้เล่นเข้ามาในรูมหรือไม่]
“ฟังก์ชั่นเชิญชวนลูกค้า?” คิ้วของนพขมวดเป็ปม คลับคล้ายคลับคลาว่าระบบผู้ช่วยมีฟังก์ชั่นนี้อยู่ จากนั้นเขานึกถึงสมาชิกใหม่ทั้งสองคน “ก่อนหน้านี้ไม่ได้ใช้เหรอ”
[ฟังก์ชั่นเชิญชวนลูกค้าจะส่งจดหมายเชิญลูกค้าให้เข้ามาในรูม สมาชิกก่อนหน้านี้หลงเข้ามาเอง ไม่เกี่ยวกับฟังก์ชั่นดังกล่าว ซึ่งการใช้งานฟังก์ชั่นเชิญชวนลูกค้าจำเป็ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการใช้งานแต่ละครั้ง และการันตีการเข้าเยี่ยมชมจำนวน 1 ท่านต่อการใช้งาน 1 ครั้ง โดยการทดลองใช้ครั้งแรกจะไม่เสียเงิน]
ชายหนุ่มพูดไม่ออก นี่คือระบบโฆษณาในคำเตือนจากบอร์ดสนทนา?
“ถ้าไม่ใช่ล่ะ?”
[แน่นอนว่าเ้านายจะไม่เสียเงินก็ได้ แต่สิทธิการใช้ฟรีคือเดือนละหนึ่งครั้ง และทางระบบจะไม่การันตีการเข้าเยี่ยมชม]
หางคิ้วนพกระตุก ระบบผู้ช่วยนี่ราคาก็แพง ไม่คิดเลยว่าฟังก์ชั่นแถมยังจำกัดการใช้งาน ถ้าอยากใช้เพิ่มก็ต้องมาเสียเงินอีก บริษัทผลิตระบบนี่มันเขี้ยวลากดินจริงๆ
ราวกับได้ยินความคิดของนพ ระบบผู้ช่วยจึงเริ่มประนีประนอมให้ของแถมสำหรับการเปิดใช้งานฟังก์ชั่นเชิญชวนผู้เล่น
[ทางบริษัทได้ส่งของกำนัลมาให้สำหรับลูกค้า VIP เมื่อเ้านายเปิดใช้งานฟังก์ชั่นเชิญชวนผู้เล่น จะได้รับของกำนัลดังกล่าวทันที]
“ของกำนัลอะไร?”
[ไร่เสมือนจริงพร้อมผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ทันที ผลผลิตดังกล่าวสามารถนำมาขายให้กับสมาชิกเพื่อสร้างอรรถรสในการอยู่ในโลกเสมือนจริง]
นพถอนหายใจอย่างอ่อนแรง บริษัทนี้มันการตลาดดีจริงๆ มีของล่อตาล่อใจแบบนี้แล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะนอกจากยอมเปิดใช้งาน
.........................................................
ทันทีที่รถม้าขบวนสินค้าเคลื่อนตัวเข้าสู่เมืองล็อค ‘ออสตัน เบอร์วิน’ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดการเดินทางอันยาวนานก็ถึงจุดหมายปลายทางสักที
เมืองล็อคอยู่ใกล้กับเขตชายแดนของอาณาจักรทีอา มันห่างจากเมืองหลวงวินเซนต์หลายร้อยไมล์ ต้องใช้เวลาเดินทางมากกว่าครึ่งเดือนกว่าจะมาถึง ตลอดการเดินทางต้องผ่านพื้นที่กันดารและเขตสัตว์ร้ายมากมาย ถ้าไม่ใช่เพราะหอการค้าแดนดิไลออน้าองุ่นพิสุทธิ์จำนวนมาก เขาไม่มีทางมายังสถานที่ห่างไกลแบบนี้เด็ดขาด
ก่อนหน้านี้ออสตันได้รับข้อมูลบางอย่างมาจากหอการค้า มันเป็เื่เกี่ยวกับความเคลื่อนไหวในเมืองล็อค และข่าวโดเด่นที่สุดก็คือ เมื่อเร็วๆ นี้เกิดการปะทะกันของผู้วิวัฒนาการลำดับ 4 สองคน คนแรกคือวายร้ายผู้น่าพรั่นพรึง ฝันร้ายอันมืดมิด ‘โจเซฟ คอฟท์แมน’ อีกคนคือ นักรบสนทยา ‘เมเยอร์ นากัน’ เื่นี้ทำให้ชุมชนผู้วิวัฒนาการในเมืองปั่นป่วนชั่วขณะ
โชคดีคุณพ่อเมเยอร์สามารถทำให้โจเซฟาเ็สาหัส น่าเสียดายที่ชายชราคนนั้นตายยากยิ่งกว่าแมลงสาบ ก่อนคุณพ่อเมเยอร์จะจับตัวได้ เขาก็สามารถหลบหนีไปอย่างหวุดหวิด
ออสตันรู้สึกกลัวเล็กน้อยเมื่อกล่าวถึงโจเซฟ ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็วายร้ายอันตรายที่สุดในเมืองล็อค นอกจากชายชราผู้นี้ ยังมีอีกสามคนที่เป็ระดับวายร้าย แต่ทั้งสามคนกลับไม่น่ากลัวเท่ากับโจเซฟ
ตามกฎหมายผู้วิวัฒนาการระบุไว้ว่า ตราบใดที่ผู้วิวัฒนาการั้แ่ลำดับ 1 ถึง 2 ก่ออาชญากรรมพวกเขาจะถูกเรียกว่า ‘อาชญากร’ ส่วนผู้วิวัฒนาการั้แ่ลำดับ 3 จนถึงลำดับ 5 จะชื่อว่า ‘วายร้าย’ และั้แ่ลำดับ 6 ขึ้นไปจะถูกเรียกว่า ‘ภัยพิบัติ’
ปัจจุบันทั่วโลกมีภัยพิบัติไม่มากนัก แต่วายร้ายกลับมีมากมาย อย่างน้อยทุกเมืองก็ต้องมีหนึ่งถึงสองคน และเนื่องจากเมืองล็อคเป็เมืองแถบชายแดน ไม่แปลกหากจะมีวายร้ายมากกว่านั้น
โชคดีวายร้ายในเมืองนี้เก่งที่สุดก็คือผู้วิวัฒนาการลำดับ 4 ซึ่งคุณพ่อเมเยอร์คนเดียวก็มากพอทำให้พวกมันไม่อาจแผลงฤทธิ์ได้ ออสตันจึงค่อนข้างเบาใจ และเพื่อขอการคุ้มกันจากบาทหลวงคนนี้ เขาจำเป็ต้องไปพบชายชรา พร้อมทั้งบริจาคเงินให้กับโบสถ์รุ่งอรุณด้วยจำนวนที่เหมาะสม
ดังนั้นหลังจัดการขบวนการค้าให้เข้าที่เข้าทางเสร็จ ชายวัยกลางคนจึงพักผ่อนครู่หนึ่งก่อนจะเตรียมตัวไปเยี่ยมเยือนโบสถ์รุ่งอรุณ
ขณะกำลังง่วนอยู่กับการบรรจุของกำนัลและเงินบริจาค เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงลูกน้องของเขาพูดอะไรบางอย่าง
ประจวบเหมาะกับเสียงหนึ่งดังก้องในหัว เสียงนี้ดูคล้ายเสียงผู้หญิงไร้อารมณ์ซึ่งออสตันมัวแต่ตั้งใจฟังลูกน้องพูดจึงได้ยินไม่ชัด
“ตกลง ฉันกำลังออกไป”
ชายวัยกลางคนะโบอกลูกน้อง เขาไล่ความมึนงงชั่วขณะ เมื่อครู่คาดว่าเพราะเดินทางมาไกลยังไม่ได้พักผ่อนดีจึงเกิดอาการหูแว่ว
ออสตันใส่เงินไว้ในกระเป๋าและถือรูปปั้นแห่งแสงไว้ในมือก่อนจะเปิดประตู พริบตาเขาััได้ว่ารูปปั้นในมือค่อยๆ แตกสลายกลายเป็ผุยผง พร้อมวิสัยทัศน์เบื้องหน้าเริ่มพร่ามัว