บัญทึกผจญภัยในแดนมรณา

   อ๊ากกกก!!!

  ชายหนุ่มกลิ้งหลุนๆไปมากับพื้นด้วยความทรมาน ผลไม้สีแดงมันเผ็ดถึงขนาดนั้น

  พอผ่านไปซัก1นาทีความเผ็ดก็ค่อยๆลดลงเรื่อยๆและพอผ่านไปประมาณ10นาทีความเผ็ดจึงหายไปจนหมดแต่นั่นก็ทำให้ลิ้นของชายหนุ่มชาไปสักพัก

  แฮ่ก แฮ่ก

  'นึกว่าจะตายซะแล้ว ฟู่วว'

  ในตอนนี้ชายหนุ่มได้จำฝังใจแล้วว่าจะไม่กินผลไม้สีแดงเป็๞อันขาด

  โครกกก

  แน่นอนว่าผลไม้แค่ลูกเดียวไม่สามารถเติมท้องให้อิ่มได้ชายหนุ่มจึงพยายามเดินหารอบๆว่ามีผลไม้อื่นตกพื้นหรือไม่ แล้วผลก็คือ

  'ไม่มีเลยเ๽้าค่ะT-T'

  ในตอนนี้ชายหนุ่มรู้สึกสิ้นหวังสุดๆแค่อาหารยังหาไม่ได้แล้วจะสามารถเอาชีวิตรอดได้หรือ?

  'แค่เริ่มก็ตันแล้ว....'

  และในตอนนั้นเองท้องฟ้าก็เริ่มมืดเป็๞สัญญาณบอกว่านี่คือตอนกลางคืน 

  บรรยากาศที่เคยอบอุ่นพลันแปรเปลี่ยนมาเป็๲หนาวเหน็บโดยทันทีจนชายหนุ่มต้องนอนกอดตัวเอง

  'คืนนี้ฉันจะหนาวตายหรือหิวตายกันนะ'

  ตึกตึก โครกก ตึกตัก

  'อ๊ะ!!'

  เสียงหัวใจเต้นระรัวเป็๲จังหวะเดียวกับเสียงท้องร้องจนคล้ายกับจังหวะเพลง นั่นทำให้ชายหนุ่มนึกขึ้นได้ว่าในกระเป๋ากางเกงมีสิ่งนั้นอยู่

  ฉึบ 

  'นี่ฉันลืมของสำคัญไปได้ยังไงเนี่ย'

  ใช่แล้วสิ่งนั้นก็คือหูฟังกับโทรศัพท์ ชายหนุ่มไม่รีรอรีบเปิดเครื่องเสียบหูฟังแล้วเลื่อนหาเพลงที่โหลดเก็บไว้ทันที

  ตึึง ตรึง ตรึง...

  {มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉันเดียวดาย ไร้ซึ่งที่จะไปและไร้ซึ่งที่จะกลับ}

  {เพื่อนเพียงคนเดียวของฉันคือชายที่อยู่บนดวงจันทร์}

  {แม้ว่าบางครั้งเราอาจจะทำเป็๞ไม่รู้จักกันก็ตาม...}

  ราวกับเป็๲มนต์ประหลาดอารมณ์และความยุ่งเหยิงในจิตใจถูกทำให้สงบลงด้วยเสียงเพลงเพียงไม่กี่ท่อน

  {ทุกครั้งที่เหนื่อยล้าฉันมักจะก้มหน้าลงมองเงาของตัวเอง...}

  {แต่ค่ำคืนนี้มันมืดมิดเกินกว่าที่จะมองเห็นสิ่งใด}

  ชายหนุ่มที่ในตอนแรกรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังพลันกลับมาสุขุมในทันที

  'ไม่ ฉันจะยังตายไม่ได้'

  เขาค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นด้วยแข้งขาที่สั่นเทาและมองไปทางต้นไม้ที่มีผลไม้สีแดงตกอยู่

  {ในตอนนั้นเองที่ฉันคิดว่าฉันไม่เหลือใคร}

  ชายหนุ่มรีบเดินไปหยิบผลไม้สีแดงทั้งหมดที่อยู่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นมากองรวมไว้ที่มือ

  {แสงจันทร์ก็สาดส่องลงมา}

  "ไม่กินก็ตาย!!!!"

  {ยังโลกที่มืดมิดของฉัน...}

  วิ้งงง

  ท่ามกลางความมืดมิดขณะที่ชายหนุ่มกำลังจะยัดผลไม้ทั้งหมดเข้าปาก ผลไม้เ๮๣่า๲ั้๲ก็เปล่งแสงออกมา!!

  'อะไรกัน!?'

  ผลไม้ที่เคยสีแดงฉานราวกับเปลวเพลิงบัดนี้ถูกเปลี่ยนไปเป็๲สีฟ้าครามราวกับมหาสมุทร

  ชายหนุ่มไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเพราะสุดท้ายยังไงก็ต้องกินอยู่ดีจึงหลับหูหลับตายัดเข้าปากในทีเดียวโดยไม่คิดอะไรทั้งสิ้น

  'นี่มัน!!'

  ผิดกับตอนแรกอย่างลิบลับที่มีเพียงความเปรี้ยวแต่คราวนี้มีรสชาติหวานเพิ่มเติมเข้ามาแล้วรสเผ็ดก็หายไป

  และเหนือสิ่งอื่นใดคือความสดชื่นประหนึ่งได้เกิดใหม่ทำให้ชายหนุ่มถึงกับเอนตัวลงไปนอนกับพื้นด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มสดใส

  เรี่ยวแรงที่เคยหมดไปเพราะความหิวก็ค่อยๆฟื้นคืนกลับมา

  อาจจะไม่ถึงขั้นอิ่มแต่ก็มากพอที่จะทำให้ชายหนุ่มนอนหลับฝันดี