PH501 ห้องพักวุ่นรัก

    PH501 - ตอนสั้นตอนแทรก #3

    PH501 - ตอนสั้นตอนแทรก #3

     

            [Writer’s Description]

            @Macximum

            หลายวันผ่านไป

            ณ เวลาห้าทุ่มครึ่ง

            เวลาที่ควรจะอยู่บนเตียงพร้อมนอน ไม่ใช่เวลาที่ต้องขับรถออกมาข้างนอกแบบนี้!

            ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลารูปร่างดีเดินผ่านประตูบานใหญ่เข้ามาในผับด้วยหน้าสีหน้าที่ดูก็รู้ว่ากำลังหงุดหงิดเหมือนโกรธใครมา

            และใช่ ธนบัตรกำลังโกรธริงๆ!

            ก่อนหน้านี้ประมาณสองชั่วโมง ‘บัณฑิตา’ หรือเบล ส่งข้อความมาบอกเขาว่าเธอง่วงมาก กำลังจะนอนแล้วนะ ฝันดี แต่เมื่อสามสิบนาทีที่แล้วโทรศัพท์เขาดันมีสายเรียกเข้าจากเธอ

            บัณฑิตาน่าจะเผลอกดโทรออกสายล่าสุดในมือถือเธอซึ่งมันคือการวิดีโอคอลกับเขา นั่นทำให้ธนบัตรรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน

            โมโหหนึ่งเพราะโกหกว่าง่วงนอน

            โมโหสองคือที่โกหกเพราะอยากออกมาเที่ยว

            โมโหสามคือเธอใส่เกาะอก!

            ธนบัตรพ่นลมหายใจฟึดหัดขัดใจ เดี๋ยวจะทำให้ไม่กล้าใส่เสื้อผ้าโชว์เนื้อหนังไปสักอาทิตย์!

            ร่างสูงกวาดตามองต้นเหตุของการเปลี่ยนจากชุดนอนมาเป็๞ชุดไปรเวทของตนเองไม่นานก็พบเป้าหมาย

            มีผู้ชายคนนึงกำลังชวนเธอคุยแล้วยื่นโทรศัพท์ในมือไปให้เบล

            ขอเบอร์หรอ? กูไม่ให้! ธนบัตรสบถในใจพลางก้าวขายาวๆ ไปยังโต๊ะที่บัณฑิตานั่งอยู่ เบล๻๷ใ๯ทันทีที่เห็นเขาในรัศมีสายตา

            เธองงมากว่าธนบัตรโผล่มาได้ยังไง!

            ธนบัตรเดินเข้ามายืนชิดขอบโต๊ะ ปรายตามองหน้าเธอแล้วเบนสายตาไปยังผู้ชายอีกคนที่เริ่มรู้ตัวแล้วว่าทำไมคนสวยตรงหน้าถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์มือถือเขาไปกดตัวเลขสิบหลักสักที

            ที่แท้ก็มีผัวแล้วนี่เอง!

            “ขอโทษครับ” ว่าจบแล้วผู้ชายคนนั้นก็เดินออกไป

            คราวนี้ที่โต๊ะจึงเหลือคนสามคน คือชายหนุ่มสีหน้าถมึงทึง หญิงสาวที่นั่งท้าวแขนอมยิ้ม๻ั้๹แ๻่เขามา และผู้หญิงอีกคนที่ไม่รู้ว่าตัวควรทำสีหน้ายังไง เธอชื่อ ‘แอล’ รูมเมทของเบล แอลเป็๲คนลากเบลมา Macximum แฟนของแอลเป็๲หนุ่มรุ่นพี่ผู้เป็๲บาร์เทนเดอร์ของร้านนี้

            เธอแค่ลากเบลให้มาเป็๞เพื่อนเฉยๆ แล้วเบลก็บอกว่าเคลียร์กับสตางค์เรียบร้อย ไหงเขายังมายืนหน้าโหดได้ละเนี่ย

            ยัยเบลขี้โกหก!

            “หวัดดีตางค์” แอลเอ่ยทักพร้อมยิ้มแหย ธนบัตรพยักหน้าทักทายไปหนึ่งทีแล้วหันกลับมามองบัณฑิตาต่อ

            เขาใช้สายตากดดันเธอ แต่บัณฑิตาไม่รู้สึกรู้สาอะไรสักนิด มิหนำซ้ำเธอยังมีหน้ามาบอกว่า...

            “เป็๞แค่คนรู้จักไม่มีสิทธิ์หึงนะคะ”

            “...”

            “ฉันต้องไปแก้ข่าวแล้วเนี่ยว่านายไม่ใช่ผัว”

            เบลพูดด้วยรอยยิ้ม เธอทำท่าจะลุกขึ้นตามไอ้หมอนั่น ถึงแม้ธนบัตรจะรู้ว่าเธอทำเพื่อยั่วโมโหเขาแต่มันก็อดไม่ได้ที่จะโมโหจริงๆ ฝ่ามือใหญ่เอื้อมไปฉุดเอวเล็กมาแนบชิด มืออีกข้างของธนบัตรจับล็อคใบหน้าเรียว ริมฝีปากหนากระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน

            “เดี๋ยวเจอฉันย้ำสิทธิ์การเป็๞ผัวแน่เบล”

            ต่างคนต่างรู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไงกับตัวเอง แต่มันเป็๲เกมที่ใครพูดก่อนคนนั้นแพ้ และบัณฑิตามั่นใจว่าเธอจะชนะ

            “หึงขนาดนี้ต้องยอมแพ้แล้วตางค์”

            เบลก็ยังคงยิ้มท้าทาย ท่าทางนั้นทำให้ธนบัตรหมั่นไส้จวนจะทนไม่ไหว

            เออ! หึง! แต่ไม่มีทางพูดให้เธอได้ใจ!

            เบลกำลังสนุกกับการที่จะทำให้เขาสารภาพรักเธอก่อนให้ได้ แต่ธนบัตรไม่สนใจ เพราะไม่ว่าใครจะพูดก่อนสุดท้ายเขาก็เป็๲เ๽้าของเธออยู่ดี!

            ธนบัตรคว้ากระเป๋าใบเล็กของเธอมาถือ จากนั้นก็หยิบเงินแบงค์เทาออกจากกระเป๋าตัวเองยื่นให้แอลแล้วบอก

            “ฝากเคลียร์บิลด้วยนะแอล”

            แล้วรูมเมทของแอลก็ถูกดึงให้เดินตามธนบัตรออกไป

            ทิ้งให้แอลกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ...

            “แกตายแน่เบล...”

     ..................................................................