มีรักมาทักทาย

    บทที่2

     ร้านโรสรินฟลาวเวอร์

     สวัสดีฉันชื่ออิสรีย์หรือคนอื่นๆจะเรียกฉันว่ารี ฉันทำงานที่ร้านดอกไม้เป็๲ร้านของพี่ที่รู้จักกัน เพราะความชอบและฉันก็เรียนด้านนี้มาฉันเลยเลือกที่จะมาทำงานที่นี่แทนที่จะไปทำในโรงแรมหรูๆ

     “รี…วันนี้มีน้องใหม่เข้ามา10:00นะ พี่ฝากเราช่วยดูและช่วยสอนงานน้องด้วย” พี่โรสเดินมาบอกฉันที่กำลังนั่งจัดช่อดอกลิลลี่อยู่

     “ได้ค่ะพี่โรส”

     “อย่าดุน้องละ..เดี๋ยวน้อง๻๠ใ๽ เรายิ่งดุๆอยู่ด้วย” ด้วยความที่เป็๲คนจริงจังในการทำงานพี่โรสเขาก็เลยกลัวว่าฉันจะไปดุน้อง พี่แกเลยพูดดักฉันไว้ 

     “แหม…พี่โรส! พูดอย่างกับว่าห้ามเจ้รีได้แหละ น้องคนล่าสุดนี่ทนได้ตั้ง 1 อาทิตย์ถือว่าเก่งมากๆแล้วนะ” ปลาดาวรุ่นน้องในร้านพูดเสริมขึ้นมาทำให้ฉันกรอกตาไปมาอย่างรำคาญทั้งสองคน

     “ก็น้องเขาไม่เหมาะกับงานแบบนี้ไม่มีความรู้ไม่มีใจรัก นี่ยังไม่พอเข้างานก็สาย สั่งดอกไม้ก็ผิด..” ฉันพูดขึ้นบ้าง

     “แต่คนนี้พี่รับรองว่าทำงานดีแน่นอน ว่าง่าย สอนง่าย แถมหล่อใสกรุบๆ”

     “แหน่ะ!!..หล่อใสกรุบๆ แสดงว่าเป็๲ผู้ชายใช่มั๊ย?” พอพูดถึงผู้ชายยัยปลาดาวนี่หูตั้งขึ้นมาเชียวนะ

     แต่พอพูดถึงเ๱ื่๵๹ผู้ชายความคิดเ๱ื่๵๹วันนั้นเมื่อ1เดือนที่แล้วก็วกเข้ามาให้หัวของฉัน ในขณะที่ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมองบรรยากาศรอบๆห้องที่ไม่คุ้นตาทำให้ฉันเกิดความสงสัย ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้แต่นั่นมันไม่ได้ทำให้ฉัน๻๠ใ๽ไปกว่าผู้ชายที่นอนอยู่ข้างๆฉันหรอก

     เชี่ยยยย!..ใครวะ?

     พอก้มมองสำรวจร่างกายตัวเองก็พบว่าเสื้อผ้ากองอยู่ที่พื้นปลายเตียง นี่เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น อย่าบอกนะว่าฉันกับผู้ชายคนที่นอนอยู่ข้างๆ…ไม่ๆๆๆ ไม่เด็ดขาดยัยรี…ฉันหันมองไปดูผู้ชายที่คว่ำหน้าอยู่ข้างๆก่อนที่จะรีบลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแล้วรีบออกไปจากห้องนั้นทันทีโดยที่ไม่สนใจคนที่นอนอยู่

     “สวัสดีครับ..ผมมาหาพี่โรสครับ” ฉันมองตามปลายเสียงไปก็พบกับหนุ่มน้อยที่ยืนอยู่ในร้านพร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างเป็๲มิตร

     “ฮื้มมม…เจ้รี! น้องใหม่ที่พี่โรสแกบอกใช่ไหม หล่อใสจริงๆด้วย” ปลาดาวเดินเข้ามากระซิบข้างหูฉันด้วยน้ำเสียงและท่าทางดูเหมือนจะเขินคนตรงหน้า ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมถึงบ้าผู้ชายหล่อกันขนาดนี้ แต่จะว่าไปไอ้เด็กนี่ก็หล่อใสจริงๆนั่นแหละ

     มันใช่เวลาที่จะมาชมความหล่อเด็กมันไหมเนี่ยยัยรี!!

     “สวัสดีครับผมชื่ออู๋ครับ..ผมพร้อมที่จะเรียนรู้งานจากพี่ๆทุกคน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ“

     ”แหม!!..ชื่ออู๋หรอจ๊ะ พี่ชื่อปลาดาวนะหรือเรียกสั้นๆว่าพีาดาวก็ได้ ว่าแต่เราถึง18หรือยังล่ะ พี่กลัวพี่พรากผู้เยาว์“ เบื่อความเต๊าะผู้ชายของยัยนี่จริงๆ เห็นแบบนี้นางก็น่ารักนะทำงานดีอัธยาศัยก็เพียงแต่แรดไปหน่อย

     “ผม 22 ปีแล้วครับ” 

     “อุ๊ย!..ผ่านเกณฑ์แล้ว แสดงว่าลูบได้คลำได้ได้” ปลาดาวยังคงไม่หยุดเต๊าะเด็กหนุ่มตรงหน้า

     “น้อยๆหน่อยจ้า..เดี๋ยวน้องมันกลัว” ฉันรีบปรามปลาดาวไว้ กลัวว่านางจะเขมือบน้องจริงๆ

     ”แล้วพี่ชื่ออะไรครับ“ อู๋มองมาที่ฉันพร้อมกับเอ่ยถามชื่อ

     ”พี่ชื่อรี“

     ”แต่น้องๆที่นี่เรียกเจ้รี..“ ยัยปลาดาวพูดเสริม “เพราะอายุเยอะแล้ว…ปีนี่ก็30แล้ว” 

    30แล้วไง พวกแกไม่แก่บ้างก็ให้มันรู้ไปสิ ไม่เคยได้ยินหรือไงว่า30ยังแจ๋ว

     “ปลาดาว...วันนี้สอนให้น้องรับออเดอร์ลูกค้า แล้วก็ถ้ามีให้ไปส่งจ้างนอกก็ลองให้น้องทำดู…ขับมอไซค์เป็๲มั้ย?” ฉันหันไปถามอู๋

     “ครับ”

     “แล้วรู้เส้นทางหรือเปล่า”

     “ก็พอรู้ครับ”

     “โอเค” ฉันสั่งงานให้ปลาดาวเป็๲คนสอนน้องใหม่แทนแล้วไม่พูดอะไรต่อพร้อมกับหันไปหอบช่อดอกลิลลี่ช่อใหญ่ขึ้นมาเพื่อที่จะไปส่งลูกค้าที่สั่งไว้

     ฉันเดินทางมาถึงหน้าร้านอาหารเกือบจะ30นาทีแล้ว แต่ก็ยังไร่วี่แววของเ๽้าของช่อดอกไม้นี่อยู่เลย ฉันพยายามกดโทรหาเ๽้าของอีกครั้ง

     “สวัสดีค่ะไม่ทราบว่าตอนนี้คุณลูกค้าอยู่ไหนคะ พอดีฉันรอนานมากแล้วค่ะ…โอเคค่ะ” กว่าจะรับสายได้ฉันไม่ได้มีเวลาทารอแค่คน คนเดียวหรอกนะ 

     ฉันรออยู่ไม่เกิน5นาทีในที่สุดลูกค้าที่ฉันนั่งรอเกือบ40นาทีก็มาสักที

     “ขอโทษที่ให้รอนะครับ” คนตรงหน้าขอโทษฉันอย่างสุภาพ แต่ทำไมเขาต้องจ้องฉันด้วยสายตาแบบนี้ด้วยไม่ชอบเลย ไอ้พวกสายตาคนเ๽้าชู้

     “คุณนาวาใช่ไหมคะ”

     “ครับ..”

     “เซ็นรับด้วยค่ะ” ฉันยื่นใบเสร็จและปากกาให้คนตรงหน้า “ขอบคุณนะคะ..แต่คราวหลังถ้าจะให้รอนานขนาดนี้ ดิฉันว่าคุณควรเข้าไปรับเองที่ร้านมากกว่านะคะ”

     “แต่นี่มันหน้าที่ของคุณไม่ใช่หรือไง..ทำไมพูดกับลูกค้าแบบนี้ครับ”

     “แต่ถ้าลูกค้าไม่ตรงต่อเวลาแบบคุณ แนะนำให้ไปรับเองที่ร้านมากกว่านะคะ คุณรู้ไหมว่าฉันรอคุณนานมากแค่ไหน และฉันก็มีงานอีกเยอะที่ต้องทำ” ฉันพูดไม่สนใจคนตรงหน้า

     “ปากดีจัง รู้งี้คืนนั้นจับปล้ำสะก็ดี” เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ฉันจนต้องถอยหลังให้ห่างเขา เอ๊ะ! คืนนั้น คืนไหน ฉันงุนงงความหลังเมื่อเดือนก่อนก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที 

     คืนนั้นที่แท้เป็๲คุณเองหรอ ทำไมโลกมันช่างกลมอะไรเบอร์นี้เนี่ย