ลู่เป๋าเหยียนเองก็กำลังถูกทดสอบ
ทุกครั้งที่เข้าใกล้ร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขนเขามักจะได้กลิ่นกายหอมอ่อนๆ จากดอกคามิลเลียลอยออกมาเตะจมูกแต่สิ่งที่ทำให้เขาแทบบ้าคือ มือที่ััผิวเนียนนุ่มของเธอโดยตรงไร้สิ่งขวางกั้นนั้นช่างรู้สึกดีความอบอุ่นหอมหวานเต็มอ้อมกอดส่วนเว้าส่วนโค้งอันงดงามของเธอที่เขาได้ััมันช่างยอดเยี่ยม...
ไหนจะขนตางอนยาวที่กะพริบขึ้นลงคู่นั้นรวมถึงดวงตาคู่งามใสบริสุทธิ์ดุจน้ำค้างนั่นอีก ในโลกนี้คงไม่มีใครเกลียดเธอได้ลง
ั้แ่เกิดมาลู่เป๋าเหยียนไม่เคยรู้สึกสับสนแบบนี้มาก่อนและไม่เคยเลยที่เขาจะต้องใช้ความพยายามในการควบคุมตัวเองไม่ให้คิดเลยเถิดมากขนาดนี้
ด้านล่างของอพาร์ทเมนต์เสิ่นเยว่ชวนไม่มีอะไรทำจึงชวนเหล่าลูกน้องคุยกันเื่อาซ้อของพวกเขา หัวหน้าแก๊งเป็คนแรกที่เห็นลู่เป๋าเหยียนอุ้มูเี่อันออกมาเขาใอ้าปากค้าง แล้วรีบสะกิดให้ทุกคนหันไปมอง
เสียงคุยเสียงหัวเราะที่ดังอยู่เมื่อครู่ค่อยๆ เงียบลงในทันใด
ลู่เป๋าเหยียนปกติเป็คนอย่างไร?
ทั้งไร้อารมณ์ทางเพศไม่หลงมารยาหญิง สำหรับเขาผู้หญิงกับผู้ชายคือเพศเดียวกันแถมคำว่าอ่อนโยนยังสะกดไม่เป็
แต่คนแบบนั้นกลับอุ้มหญิงสาวลงมาจากตึก? ด้วยท่าทางสุดแสนจะ...ทะนุถนอมเนี่ยนะ!
ให้ตายพวกเขาช็อกจนพูดไม่ออก
ูเี่อันไม่คิดเลยว่าข้างล่างจะมีคนอยู่เยอะขนาดนี้แต่ละคนใช้สายตาเหมือนเจอสิ่งมหัศจรรย์ของโลกจ้องมองมาที่เธอเธอจึงได้แต่เอาหน้าซุกลงกับอกของลู่เป๋าเหยียนอย่างเขินอาย
“พวก พวกเขาคือใคร”น่าอายชะมัด...
แก้มของคนในอ้อมกอดเขาแดงก่ำน้ำเสียงดูสั่นๆ เหมือนปีศาจน้อยที่เพิ่งเจอเื่น่าใลู่เป๋าเหยียนพูดปลอบเสียงอ่อน “พวกบอดี้การ์ด ไม่ต้องไปสนใจหรอก”
เมื่อเหล่า“บอดี้การ์ด” เรียกสติตัวเองกลับมาได้ ก็ทำท่าเหมือนตนไม่เห็นอะไรทั้งนั้นแล้วจึงขึ้นตึกไปจัดการกับสองพี่น้องตระกูลเส้า ส่วนเสิ่นเยว่ชวนก็รีบเปิดประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับให้ลู่เป๋าเหยียน
หลังลู่เป๋าเหยียนจัดการใหู้เี่อันนั่งบนรถเรียบร้อยแล้วจึงปิดประตูและได้ยินเสิ่นเยว่ชวนถามขึ้นมา
“สองพี่น้องนั่นนายจะให้จัดการยังไงดี”
“แล้วแต่นาย ฉันไม่อยากเห็นหน้าพวกมันในเมืองนี้อีก”พูดจบลู่เป๋าเหยียนก็ขึ้นรถขับออกไป
ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงทางด่วนลู่เป๋าเหยียนขับรถหน้านิ่ง ส่วนูเี่อันก็นั่งอยู่ข้างๆ แอบมองเขา
เขาขับรถค่อนข้างความเร็วแสงจากไฟข้างทางที่ส่องเข้ามาสะท้อนลงบนหน้าของเขาเป็เวลาสั้นๆ ดวงแล้วดวงเล่า
ทุกครั้งที่เธอมองเขาเธอรู้สึกเหมือนถูกมนตร์สะกด ใบหน้าของเขาในตอนนี้กลับไปเ็าเหมือนอย่างเคยอย่างกับว่าผู้ชายแสนอ่อนโยนคนเมื่อกี้ เป็แค่ภาพลวงตาที่เธอเข้าใจผิดไปเอง
แปลกทีู่เี่อันเริ่มรู้สึกผิดหวังขึ้นมาทว่าเธอมีเื่หนึ่งที่ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องบอกเขา
“ลู่เป๋าเหยียนขอบใจนะ”
“ูเี่อันเธอโง่หรือเปล่า” ลู่เป๋าเหยียนมองเธอแวบหนึ่งด้วยสายตาเ็า“เพราะฉันเธอถึงโดนจับตัวไปไม่ใช่เหรอไง ยังจะมาขอบคุณฉันอีก”
“แต่ตอนหลังฉันเองที่ยอมให้เส้าิจงพาออกไปนี่”
ตอนที่เธอโดนจับเป็ตัวประกันอยู่ในห้องจัดเลี้ยงูเี่อันแอบขยับมือเล็กน้อยซึ่งหากเป็คนอื่นอาจจะไม่ได้สังเกตว่าเป็เื่ผิดปกติอะไรแต่ที่จริงแล้วมันคือสัญญาณมือลับของสถานีตำรวจ ที่แปลความหมายได้ว่าให้ลู่เป๋าเหยียนเลือกปล่อยตัวหานรั่วซี
ตอนแรกเธอก็ไม่ค่อยมั่นใจว่าลู่เป๋าเหยียนจะเข้าใจหรือเปล่าแต่จากสีหน้าของเขาที่แสดงออกมาบอกเธอว่า เขาเข้าใจ แต่ว่า...
“ปกติแล้วสัญญาณมือลับจะมีเพียงแค่คนในสถานีตำรวจเท่านั้นที่รู้ทำไมนายถึงเข้าใจล่ะ”
“คำถามนี้ควรจะถามเธอมากกว่าเธอเป็แค่แพทย์นิติเวชพิเศษ ไม่จำเป็ต้องออกภาคสนามเหมือนคนอื่นแล้วทำไมถึงรู้เื่พวกนี้ได้”
หากเป็เวลาปกติูเี่อันคงไม่โดนคนอื่นเปลี่ยนหัวข้อไปได้ง่ายๆ แบบนี้แต่วันนี้อาจเป็เพราะโดนอิทธิพลจากบรรยากาศรอบกายของลู่เป๋าเหยียนเธอจึงลืมไปว่าตัวเองเป็คนถามคำถามเขาก่อน
“ตอนอยู่ที่ทำงานเวลาเบื่อๆ ฉันให้เจียงเส้าข่ายสอนให้”
เกือบทุกคนในสถานีตำรวจต่างรู้ภาษามือพวกนี้ทำไมต้องให้เจียงเส้าข่ายสอน?
ลู่เป๋าเหยียนหรี่ตาด้วยความไม่พอใจเขาเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็วของรถให้มากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
ด้านูเี่อันเองไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนั้นเลยสักนิดยังคงพูดต่อไปว่า
“ฉันเป็คนตัดสินใจจะออกไปกับเส้าิจงเองเพราะฉะนั้นมันเป็การเลือกของฉันไม่เกี่ยวกับนายเพราะฉะนั้นต้องขอบคุณนายที่มาหาฉันในตอนหลัง”
คำว่า“ไม่เกี่ยวกับนาย” ทำไมมันช่างบาดหู เขาถามเสียงเย็นออกไปว่า“เธอไม่กลัวตายหรือไง”
ูเี่อันตอบอย่างมั่นใจ“เจียงเส้าข่ายเคยสอนศิลปะป้องกันตัวให้ฉันพี่น้องสองคนนั้นดูก็รู้ว่าไม่ใช่พวกเก่งกาจอะไร แล้วทำไมฉันต้องกลัวพวกเขาด้วยแต่ถ้าคนที่ถูกจับไปเป็หานรั่วซี เธอคงไม่มีทางสู้พวกนั้นได้แน่กว่าจะช่วยออกมาได้ก็คงลำบาก”
“...”
ลู่เป๋าเหยียนเงียบไม่พูดจาความสนใจทั้งหมดของเขาหยุดอยู่ที่ต้นประโยคของเธอสรุปแล้วเจียงเส้าข่ายสอนอะไรให้เธอบ้างกันแน่
ูเี่อันเห็นลู่เป๋าเหยียนไม่พูดไม่จาจึงยกมือลูบจมูกแล้วนิ่งเงียบไปเช่นกัน
ความรู้สึกของคนบางคนช่างคาดเดายากเธอนอนหลับไปเลยเสียจะดีกว่า
2K
