มาถึงห้องเขาให้หญิงรับใช้ออกไป
หลิวอี้วางกล่องลงบนพื้นจากนั้นเขาก็ถ่ายทอดพลังปราณของเขาเข้าไป ฝากล่องก็เปิดออกภายในมีอาวุทธเลียงกันในแต่ละตำแหน่งอย่างเป็ระเบียบเขามองเห็นอาวุทธที่อยู่ข้างในเขากับนึกผิดหวัง
“มันเป็เพียงแค่ของลอกเรียนแบบหรือนี่”อาวุทธภายในกล่องเป็เพียงอาวุทธธรรมดาหากเป็กล่องที่หลิวอี้เคยเห็นในชาติก่อนภายในกล่องจะมีแต่อาวุทธสีม่วงหรืออาวุทธา
หลิวอี้ได้แต่ทำใจจากนั้นเขาได้ทำการดูดซับพลังปราณอีกรอบ
วังหลวงจักรพรรดิให้เย่หลิงออกไปหาอีกครั้งว่าใครกำลังดูดซับพลังปราณอย่างบ้าคลั่งขนาดนี้เย่หลิงรับคำสั่งเเละรีบตรวจดูทิศทางที่พลังปราณกำลังถูกดูดซับ
“จากทิศทางเดิม”นางรู้ตำแหน่งก็รีบลอยตัวออกไปด้วยความรวดเร็วแต่พ่อนางใกล้ที่จะถึงเป้าหมาย พลังปราณกับไม่ถูกดูดซับ และกลับมาเป็ปกติ
“เ้าเป็ใครกันแน่”นางรู้สึกโมโหนิดๆเพราะวันนี้คือวันที่สองที่นางออกตามหาคนลึกลับที่ดูดซับพลังปราณอย่างบ้าคลั่ง
“ข้าจะรอเ้าอยู่แถวนี้หากว่าเ้าเริ่มที่จะดูดซับพลังปราณอีกครั้งข้าจะต้องรู้แน่นอนว่าเ้าเป็ใคร”
หลิวอี้ตอนนี้เขาไม่รู้ว่ากำลังทำให้สาวงามโกธเคืองเขาลืมตาขึ้นมาจากการดูดซับพลังปราณ
“ข้าคงจะไม่ต้องดูดซับพลังปราณอีกหลายวัน”หลิวอี้หยุดดูดซับพลังปราณและเริ่มหาวิชาที่เขาจะฝึกสุดท้ายก็เลือกไปที่วิชากระบี่ วิชากระบี่เล่มนี้เขาคิดค้นขึ้นมาก่อนที่เขาจะตายวิชากระบี่เล่มนี้หากฝึกสำเร็จเขาอาจจะเก่งกว่าหลิวอี้ชาติก่อนมาก
เขาให้หญิงรับใช้พาเขาไปที่หลังูเาที่อยู่หลังจวนจากนั้นก็ให้นางกลับและบอกเวลาให้นางมารับเขาหลิวอี้ใช้พลังปรานของเขากางตาข่ายเอาไว้ไม่ให้ใครพบเห็นเขาระหว่างฝึก
หลิวอี้เริ่มทวนความจำและฝึกฝนวิชากระบี่ที่เขาคิดค้นขึ้นมาวิชากระบี่เล่มนี้หลิวอี้ตั้งชื่อให้มันคือ เก้ากระบี่เดียวดายเขาฝึกฝนจนฟ้าใกล้จะมืด เขาก็ยังสร้างกระบี่ไม่ได้ซักเล่ม
วิชาเก้ากระบี่เดียวดายจะแบ่งเป็เก้าขั้น ขั้นแรกหากฝึกสำเร็จจะสร้างกระบี่จากปราณขึ้นมาได้ 1 เล่มขั้นสองหากฝึกสำเร็จจะสร้างปราณกระบี่ขึ้นมาได้ 2 เล่ม และขั้นต่อๆไปก็จะเป็เช่นนี้ จนถึงขั้นที่เก้าจะสร้างได้ทั้งหมด9 เล่ม คนที่สามารถสร้างปราณอาวุทธขึ้นมาได้จะมีเพียงแค่ระดับเซียนถึงจะสร้างได้
หลิวอี้ได้แต่ตัดใจกลับไปที่จวนจากนั้นเขาก็เริ่มฝกฝนต่อไปจนถึงรุ่งเช้าเขาจึงสามารถสร้างปราณกระบี่ขึ้นมาได้แต่สร้างได้เพียงแค่ 10 ลมหายใจ ปราณกระบี่ก็สลายหายไป
ภายในจวนสกุลหลิวตอนนี้เริ่มประดับประดาจวนเพื่อที่จะจัดงานแต่งงานให้กับหลิวอี้ทุกคนภายในจวนต่างก็ตื่นเต้นเป็อย่างมาก หลิวอี้เขาก็ไม่ได้สนใจในแต่ละวันเขาเอาแต่ฝึกฝนวิชาเก้ากระบี่เดียวดาย
ผ่านไปอีก 7 วัน ในที่สุดก็ถึงวันแต่งงานของหลิวอี้เขาลืมตาขึ้นมาจากการฝึกพลังกระบี่ตอนนี้เขาฝึกฝนขั้นที่หนึ่งของเก้ากระบี่เดียวดายสำเร็จแล้ว
“คุณชายเ้าค่ะต้องเตรียมตัวเเล้วเ้าค่ะ จะถึงเวลาแล้ว”
หลิวอี้ให้หญิงรับใช้เข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็ชุดเ้าบ่าวให้กับเขาจากนั้นเขาก็ออกไปร่วมงานเลี้ยง
ที่นอกเมืองเย่หลิงรอมาหลายวันคนลึกลับก็ไม่ยอมเผยตัวออกมานางได้แต่จำใจกลับไปที่เมืองหลวงของทวีปเพื่อร่วมงานแต่งของน้องสาวของนาง
จวนสกุลหลิวตอนนี้ทุกคนต่างก็เข้ามายินดีกับหลิวอี้ที่กำลังจะแต่งงานหลิวอี้นั่งอยู่บนรถเข็นและยิ้มให้กับทุกคนที่มาร่วมอวยพรให้กับเขา
ในที่สุดขบวนรับตัวเ้าบ่าวก็มาถึงพวกเขาใช้เวลาถึงสามวันในการเดินทางมาที่เมืองไคเฟิงมีเพียงรรถม้าหนึ่งคันกับคนขับที่ใส่เสื้อผ้าธรรมดาหนึ่งคนเดินทางมาคนของจวนสกุลหลิวที่เห็นแบบนั้นก็นึกโมโหถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ชอบหลิวอี้แต่พวกเขาทุกคนก็ไม่ชอบที่จะถูกดูถูกเยี่ยงนี้แต่ก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะอำนาจของตระกูลเย่ยิ่งใหญ่มาก
หลิวอี้บอกลากับทุกคนและขึ้นรถม้าข้าวของของเขามีเพียงกล่องหนึ่งใบกับห่อผ้าอีกใบและเงินติดตัวอีกเล็กน้อย
“ข้าไปก่อนนะท่านพ่อรักษาตัวด้วย”
รถม้าวิ่งออกไปไกลจากหน้าจวนจากนั้นก็มีการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ถึงสามวันสามคืน
หลิวอี้นั่งฝึกวิชากระบี่ของเขาภายในรถม้าเขาลืมตาขึ้นมาและยิ้มพร้อมกับคิดในใจ
“ได้เวลาลองวิชากระบี่แล้วสินะ”
รถม้าวิ่งมาถึงกลางป่ามีมือสังหารจำนวน 10 คนซุ่มรออยู่ภายในป่าข้างๆถนน
“คันนี้ใช่หรือไม่”
“ใช้ขอรับ”
“ลงมือได้”
ในขณะที่มือสังหารกำลังจะลงมือมีปราณกระบี่หนึ่งสายพุ่งมาสังหารพวกเขาทั้งสิบคนโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวหัวของทุกคนต่างก็ถูกปราณกระบี่ตัดออกจากร่าง
คนขับรถม้าก็ไม่ได้รู้สึกผิดปกติอะไรและขับต่อไป