"แฮ่กๆๆๆ บัดซบ บ้าเอ้ย ยังไล่ตามมาไม่หยุดเลย ฉันเริ่มเหนื่อยละมันยังไม่หายบ้าคลั่งอีกหรอเนี่ยจะถึกเกินไปแล้ว รู้งี้หน้าฝึกทักษะต่อสู้ก่อน แฮ่กๆ" หลินฟานบ่นขึ้นมาขณะวิ่งต่อไป
จริงๆแล้วหลินฟานวิ่งมา1ชั่วโมงวิ่งฝ่าป่าฝ่าูเามาไกลเริ่มไม่เห็นผู้คนในระยะสายตา
ถ้าสัตว์อสูรตัวนี้หายบ้าคลั่งเมื่อไหร่ก็จะอ่อนแอลงเมื่อนั้นก็คือโอกาสเขา
เมื่อมองไปที่ทิศทางข้างหน้าหลินฟานก็พบว่ามันไม่สามารถไปต่อได้เพราะข้างหน้ามันเป็หน้าผา!!!
"บ้าเอ้ย นี้ฉันจะดวงซวยเกินไปไหมเนี่ย ฉันเข้าวัดทำบุญทุกครั้ง เคยบริจาคเงินให้องค์กรจิตอาสา ตั้ง1เครดิสเลยนะเว้ย"
หลินฟานจิตตกทันทีที่ทำไมพระเ้าทอดทิ้งคนดีๆอย่างเขาได้ลงคอ
"เอาวะสู้ก็สู้ที่ฉันมาที่นี้ก็มาเพื่อต่อสู้อยู่แล้ว จะแกหมดแรงก่อน หรือฉันตายก่อน"
หลินฟานคิดพร้อมกับสำรวจในตัวว่ามีอะไรพอจะต่อสู้กับมันได้บ้างที่มีอยู่กระเป๋าทั้งสองรวมทั้งกระเป๋าใส่บนมี บัตรนักผจญภัยและบัตรATMสีน้ำเงินที่มีเงินอยู่2000ของอีกอย่างคือกุญแจยานอวกาศ
"บ้าจริงรู้อะไรก็ไม่เท่า รู้งี้เนี่ยแหละทำไม ฉันไม่ฝึกทักษะก่อน"หลินฟานพูดไปก็เสียใจไปรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ของเ้าตัว
หมีั์โจมตีด้วยกรงเล็บที่รุนแรงพร้อมกับคำรามเสียงดังทำเอาหลินฟานหูอื้อเลยทีเดียวพร้อมกับหลบหมัดได้ทันท่วง" มันเป็หมัดที่หนักน่าดู เข้ามาไอ้ลูกหมา ฉันจะหลบให้ จนกว่าแกจะหมดแรงเลย"
พร้อมคิดในใจว่า'มันใกล้หมดแรงยังวะเพราะเมื้อกี้ก็หวั่นใจเหมือนว่าจะหลบพ้นไหมดีนะ ที่วิ่งมาตลอดทางทำให้หมีั์ตัวนี้ความเร็วเริ่มลดลง ใครจะไปว่าหมีตัวใหญ่จะวิ่งได้ไวขนาดนี้'
การโจมละรอกที่มาถึงอีกทีคราวนี้หมีั์ตัวนี้เริ่มทนไม่ไหวกับอาการาเ็เลยโจมตีด้วยกรงเล็บทั้งสองข้างด้วยความเร็วที่รุนแรงกว่าเดิม
ทำให้หลินฟานหลบไม่พ้นในกรงเล็บข้างขวาเพราะเขานั้นหลบข้างซ้ายพ้น โดนซีกข้างขวาโครงเข้าเต็มๆ พร้อมกับะโถอยหลังออกมายังทันที
" นี้ฉันจะมาตายที่นี่ไม่ได้!!! ฉันยังไม่ได้กลับตระกลูใหญ่พร้อมกับพ่อแม่อย่างภาคภูมิไม่ได้เลย ไหนในฐานนะนายน้อย ฉันไม่ยอมหรอกไอ้ลูกหมา เอ้ยยย!!!??"
" แฮ่กๆๆ อุ้กก แฮ่กๆ"เสียงหลินฟานกระอักเืออกมา "เวร นี้แม่งโครตถึกทนเลยมันกินอะไรเข้าไป น้ำมะพร้าวรึยังไงวะ
ขนาดวิ่งมาตลอดทางพร้อมอาการาเ็มันทนได้ขนาดนี้ ไอ้เ้าพวกสามคนนั้นมันเก่งจริงๆที่สู้มันได้ในขณะที่มันไม่าเ็"
คราวนี้หมียักษะโจมตีด้วยเจ็บกรงเล็บอีกครั้งแต่เป็ความเร็วที่ลดลงกว่าเดิมเพราะมันเริ่มทนไม่ไหวกับอาการาเ็แล้ว
เลยทำให้หลินฟานมีโอกาสหลบพ้นแต่ก็ฉิวเฉียด มันโจมตีไม่หยุดพร้อมอาการอ่อนแรงลงเรื่อยๆ
"สำเร็จมันใกล้ตายแล้ว ไซไย เงินทั้งนั้น หุๆๆๆ" หลินฟานคิดในใจว่างานนี้มีเงินลงธุรกิจใหม่แล้วแน่ๆ
แต่!!!!
ทันใดนั้นเองหมียักษก็ทุบแขนทั้งสองโจมตีไปที่พื้นนั้นเองทำให้เกิดรอยร้าวไปที่พื้นพร้อมกับเกิดการแตกไปทั่ว
ทำให้พื้นหน้าผาพังทลายลงไปพร้อมกับหลินฟานที่ล่วงหล่นไปกับมัน
" บ้าเอ้ยย บัดซด ไอ้ลูกหมา จะตายแล้วยังลากฉันไปตายอีก บ้าเอ้ยๆๆ
ฉันเป็พระเอกของเื่นะเว้ยยจะตายยไม่ได้ ฉันบริจาคเงินให้องค์กรจิตอาสาตั้ง1เครดิสเลยนะ พ่อจ๋า แม่จ๋า ฉันยังโสดยังซิงนะยังน้อยๆ ก็เปิดซิงก่อนสิวะค่อยตาย
ไม่จริงงง
บัดดดดดดดเดดดซบบบบบบบบบบ"
พร้อมกับเสียงที่ดำลงไปในความมืด
985
