
บ่ายวันหนึ่งยอนอ๊กขับรถมาจอดหน้าบ้านแล้วตามหาหมอฮวา ฮวาคุณอยู่ไหน
ฮวา เสียงดังจากข้างนอกเข้ามาข้างในทำให้คนในบ้านได้ยิน ฮวาได้ยินจึงตอบขึ้นมาว่า
เรียกทำไมทำไมไม่โทรหาละ ผมให้เวลาคุณ 10 นาทีเปลี่ยนเสื้อผ้า ถ้าเกินผมจะขึ้นไปเอง อะไรของคุณเนี่ย รีบๆหน่อย ยอนอ๊กนั่งรอในรถ สักพักหมอฮวาก็เดินออกจากบ้าน
เร็วดีนี่ คุณจะพาฉันไปไหนละ
ผมว่างพอดี จะพาคุณไปช็อปสักหน่อยรังวัลสำหรับคนดีของผม วันนี้คุณอยากได้อะไรผมทำให้ได้หมด พอพูดจบทั้งสองคนก็ขึ้นรถแล้วออกเดินทางไปยังห้างแห่งหนึ่ง
หลังจากที่ฮวาเลือกเสร็จแล้ว ยอนอ๊กก็ขอดูบัตรประชาชน ซึ่งให้หมอฮวาไปจ่ายเงินแล้วยื่นบัตรเครดิตให้ จากนั้นก็แอบถ่ายเลขบัตรไว้ เพื่อไปจองตั๋วเครื่องบินไปต่างประเทศ
หลังจากที่หมอฮวาชอปปี้เสร็จทั้งสองคนก็กลับ ยอนอ๊กพูดขึ้นมาว่าผมมีธุระมีอะไรส่งข้อความมานะครับ ตอนเย็นผมจะมาทานข้าวด้วย จากนั้นยอนอ๊กก็ไปที่บริษัท
เคลียร์งานของตัวเองและพยายามไม่ให้ระหว่างที่ไปต่างประเทศบริษัทมีปัญหาเกิดขึ้น
เย็นวันนั้น ยอนอ๊กกับฮวาก็ dinner ใต้แสงเทียน แสงไฟ อย่างกับโรงแรมระดับกรูซึ่งให้คนทางบ้านจัดเตรียมไว้แล้วก่อนหน้า
และในค่ำคืนนั้น ยอนอ๊กได้ยื่นตั๋วใบหนึ่งให้หมอฮวา หมอฮวาใ นี่ฉันไปจองตั๋วั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย นี่คุณใช่ไหม ที่ขอบัตรประชาชนตอนบ่าย ถ้าผมขอดีดีคุณจะให้ไหมละครับ ผมเลยต้องทำแบบนี้
แล้วบริษัทละ เราไปตั้งนาน แล้วมีใครไปบ้างละคะ หมอฮวาถามขึ้นมา ยอนอ๊กจึงตอบว่า ผมและคุณ ก็ผมและคุณแต่งงานกันมากลายปี ยังไม่ได้นอนด้วยกันเลย
นี่คุณ อะไรของคุณเนี่ย อาหารมื้อนี้ เดียวฉันไม่กินแล้วนะ ยอนอ๊กจึงพูดขึ้นมาว่า
บริษัทผมจัดการเรียบร้อยแล้วละ ส่วนคุณกับผม สามีภรรยายังำงสักวันก็ต้องอยู่ด้วยกัน หรือว่าคุณไม่รักผม ไม่อยากแต่งกับผม หรือว่าคุณอยากแต่งงานกับผมอีกรอบ อีกสักรอบดีไหม คราวก่อนเรายังไม่ได้เข้าหอนอนด้วยกันเลย
หมอฮวาจึงพูดขึ้นมา อีบ้า คุณมันบ้า
ทั้งสองพูดคุยกันสักพัก หมอฮวาจึงพูดขึ้นมาว่า ฉันไปนะ ราตรีสวัสดิ์