ภายในเขตคฤหัสถ์สุดหรู ที่หากมองจากภายนอกก็คงได้เห็นแค่กำแพง แต่ข้างในกว่้างขวางราวกับอยู่ในรั้วมหาลัย มีบ้านหรูหลายหลัง ที่ส่งเสริมพลังอยากโชของเ้าของบ้าน ว่าเขานั้นรวยมากขนาดไหน แม้ว่าเ้าของจะมีลูกหลานเป็สิบคน พวกลูกชายก็ไม่เคยคิดจะเกี่ยงกันแย่งสมบัติกันแม้แต่น้อย ถามว่าทำไมงั้นเหรอ
ก็เพราะว่าเงินที่มีอยู่ทั้งชาติก็ใช้ไม่หมดยังไงล่ะ เหล่าลูกๆ ต่างมีงานอดิเรกส่วนตัวตามความชอบ ทั้งหมดชอบเข้าสังคม โชรวยเป็กิจวัตร แต่ลูกชายคนแรก ไนท์ ไม่เล้ย ไม่เลยที่จะเข้าร่วมกิจกรรมแสนไฮโซ เขาเอาแต่ขลุกตัวอยู่ในห้องที่ตกแต่งห้อมล้อมไปด้วยฟิคเกอร์ ตุ๊กตาปั้นรูปอนิเมะเป็จำนวนมาก
บริเวณกลางห้องของไนท์มีโต๊ะคอมพิวเตอร์สุดหรูที่อัพเดทมาหลายล้าน ทันทุกเจน เขาชอบที่จะเป็สตรีมเมอร์เล่นเกมโชว์ ให้เหล่าคนดูอยู่หน้าจอ บ้างก็คอยรับปรึกษาปัญหาชีวิตของแฟนคลับ แต่เขาไม่รู้เลยว่า แฟนคลับที่เขามี ล้วนมาจากกำลังเงินโฆษณาที่พ่อบ้านช่วยโปรโมทให้แทบทั้งนั้น
“สวัสดีครับ ทุกท่าน วันนี้ีผมจะมาเล่น VR ด้วยเครื่อง VR uP รุ่นล่าสุด ที่เขาว่ากันว่า สามารถสร้างแรงััดุจจับของจริง แบบนี้คงไม่พ้นเกมหรื่นแล้วล่ะมั้ง หึหึ”
ไนท์ชายหนุ่มมาดทะเล้น ความหล่อปกติ แต่ด้วยส่วนสูง 180 จึงทำให้หล่อเกินคำว่าธรรมดา เขากำลังเล่นเกมโปรดด้วยเครื่อง VR รุ่นใหม่ที่รอส่งจากต่างประเทศนับสัปดาห์ ด้วยความตื่นเต้นเขารีบแกะกล่องและเสียบปลั๊ก ไม่ได้อ่านคู่มือใดใดทั้งสิ้น
ไลฟ์สดสตรีมเกมส์ของไนท์จะออกไปทางเ้าชู้ ชอบดูถูกผู้หญิง ด้วยความที่เขาเกิดมาในตระกูลที่มั่งคั่ง จึงคิดเสมอว่า เขาจะหาผู้หญิงแบบไหนก็ได้มาเคียงข้าง เพียงแค่เขามีนิสัยรวยก็พอ และเกมนี้เป็เกมแนวโลกเสมือน
ทันทีที่ไนท์เข้าสู่เกม จุดเซฟล่าสุดของเขาอยู่หมู่บ้านนอกเมือง ที่สร้างจากไม้โทรมๆ ผุๆ เหมือนในหนังจีนกำลังภายใน เขาก็เดินสำรวจด้วยความตื่นเต้น จนกระทั่งไปเจอหญิงสาวที่งดงามดุจนางฟ้า ด้วยความว้าว เขาไม่รอช้า รีบวิ่งเข้าไปหานางทันที
“สวัสดีแม่สาวน้อย นี่คนจริงๆ หรือนางฟ้าครับเนี่ย งามแท้”
ไนท์ยืนพิงอาคารบ้านหลังหนึ่ง กอดอกเอาเท่
“ไนท์ รวีวุฒ ไคเซอ ยินดีที่ได้พบ” หญิงสาวหันหน้ามามองด้วยรอยยิ้มแสนเ้าเล่ห์
“อ๊ะ คุณเป็แฟนคลับผมใช่ไหมเนี่ย แบบนี้ก็ดีเลย”
ไนท์เดินเข้าไปหาหญิงสาว และง้างแขนเพื่อจะโอบคอของเธอ
พรึ่บ…
จู่ๆ ช่องแชทที่มองเห็นบนหน้าจอ VR ของเขาก็ดับหาย ราวกับว่าสตรีมได้หลุดไปแล้ว ไนท์ที่กำลังใก็มัวแต่หาสาเหตุที่แชทหลุด โดยไมไ่ด้มองหญิงสาวเลยว่านางกำลังชี้หน้าของเขา
“ชายชั่วช้าที่เอาแต่หมื่นผู้หญิง ใช้เงินซื้อความสัมพันธ์ให้เขาเลิกกันแล้วก็ทิ้งทันทีที่จ่ายเงิน ยังมีอีกมากเลย สตรีมอะไรของเ้า ดูแคลนเพศแม่เสียเหลือเกิน อะ อ้าว…”
พลั่กก…
หญิงผู้งดงามกำลังสาบส่งไนท์ แต่เขากลับมีท่าทางเหมือนกำลังตกจากที่สูง …. ใช่แล้ว ไนท์ไม่ได้สวมตัวล็อคร่างกายเอาไว้ เขาที่เดินไปเดินมา ได้พลาดตกจากระเบียงไปแล้วนั่นเอง แม้กระทั่งความรู้สึกหวิวๆ ตอนตกระเบียงเขายังคิดว่ามันคือสิ่งที่ VR สร้างขึ้นด้วยซ้ำ
แว่บ……
หญิงสาวผู้งดงามดุจนางฟ้า ได้หายไปออกไปจากเกม และมาปรากฏตัวต่อหน้าร่างของไนท์ที่นอนแน่นิ่ง เธอได้กางอาณาเขตไม่ให้คนเห็นไว้เรียบร้อย จึงไม่ต้องระแวงว่าใครจะมาพบ
“เฮ้อ….ข้าก็ไม่ได้คิดจะให้เ้าตายหรอกนะ เทพของโลกนี้ต้องด่าข้าแน่ๆ …. เอาแบบนี้ละกัน”
ดูเหมือนว่านางฟ้าจะแบกร่างของไนท์ขึ้นบนบ่าด้วยมือข้างเดียว นางผายมือเปิดประตูมิติออกมาก่อนจะเดินหายเข้าไปด้านใน
เป็เวลากว่าสิบวัน ที่ไนท์ต้องนอนเป็ผักอยู่ในกระท่อม โดยมีนางฟ้าคอยแวบไป แวบมา พร้อมทำท่าเหมือนเซ็นเอกสารบางอย่าง ราวกับเธอกำลังทำงานเกี่ยวกับเอกสาร
“เรียบร้อย จากนี้ไปเ้าคือ ระบบ”
นางฟ้าได้สร้างกล่องโปร่งใสสีชาเขียว จากความชอบของนาง ก่อนจะยัดเอกสารมากมายใส่เข้าไป และโยนเ้ากล่องนั่นทุ่มใส่ไนท์
“อุ้ก !!”
ไนท์สะดุ้งตื่นด้วยความใ เพราะสิ่งสุดท้ายก่อนจะนอนเป็ผัก เขาจำได้ว่า กำลังจีบสาวในเกมส์ VR
ทันทีที่ลุกขึ้นนั่งบนเตียง เขาได้มองไปรอบๆ ภายในบ้านกระท่อมไม้ที่นางฟ้าสร้างไว้ มันมีเพียง โต๊ะไม้ไว้นั่งเขียน กับเตียงไม้สามฟุต ขนาดความกว้างก็ช่างแคบเสียเหลือเกิน เหมือนห้องเช่าสี่เหลี่ยมทั่วๆไป
ไนท์ลุกเดินออกไปทางด้านนอก ทำให้เขาพบว่า วิวนอกกระท่อมมีแค่เพียงป่ากว้าง ต้นไม้มหาศาล ส่วนทางด้านหลังตัวกระท่อมห่างไป ร้อยเมตร ก็เป็เนินเขาสูงจนมองด้านล่างไม่เห็น
“โอ๊ย!!” แม้กระทั่งลองหยิกตัวเอง ก็ยังเจ็บ แต่สิ่งที่ต้องเจ็บยิ่งกว่านั่นก็คือ
“มะ ไม่มี…. ไม่มี….” ไนท์ที่รู้สึกปวดฉี่ จึงตัดสินใจเดินไปแถวๆ ต้นไม้ต้นหนึ่งที่ใกล้ที่สุด แต่ทว่า เขากลับไม่มี มันไม่มีอยู่แล้ว
และพอได้สังเกตร่างกาย ก็พึ่งจะได้รู้ว่า ชุดที่สวมเป็ชุดสีขาวคล้ายชุดคนป่วย แต่ต่างตรงที่ หน้าอกมันนูนผิดปกติ เอ๊ะ รึไม่ใช่ชุด
“คะ คัพ E พอดีคำ … ไม่ใช่โว๊ยยยยย”
ไนท์เริ่มออกอาการโวยวาย บ่นด่าไปทั่ว ก่อนจะมีเสียงโวยวายดังขึ้น
[ หนวกหูว้อยยยย คนจะนอน….อ้าว ตื่นแล้วเรอะไอ้ขี้เซา ]
เสียงแนวคุณลุงข้างบ้าน จอมโวยวายดังขึ้น ภายในหัวของไนท์ ช่วยเรียกสติของเขากลับมา
[ ถ้าจะมาทำตัวงงๆ ก็ฟังให้ดี ข้าคือระบบ ที่ท่านเทพฟ้าผู้ดูแลโลกแห่งนี้สร้างขึ้น เพื่อบอกถึงวิธีการใช้ระบบ เอาง่ายๆ ทำภารกิจที่มีในตอนนี้ให้ครบ แล้วเ้าจะเก่งเอง … โลกนี้มีผู้ฝึกยุทธจนไปถึงเซียน เหมือนพวกหนังกำลังภายใน ดังนั้นหากไม่อยากตาย ก็จงฝึกฝนซะ หาวววว พูดมากก็เริ่มง่วงอีก ระบบมีการสอนสตรีมด้วย ดังนั้นเ้าทำภารกิจให้ครบ เดี๋ยวจะรู้วิธีเอง ]
“เฮ๊ย เดี๋ยว!!”
[ ข้าลืมบอก ่ตะวันขึ้น เ้าจะเป็หญิง ่ตะวันตก เ้าจะเป็ชาย นี่คือคำสาปที่ท่านเทพมอบไว้ให้ เป็ผลกรรมจากที่เคยไปทำไม่ดีกับเพศแม่ ข้ายังรู้สึกง่วงอยู่เลย ไว้อีก 23 ชม. ข้าจะตื่นมาคุยใหม่นะ ขอตัว ]
“อ้าว เฮ๊ย!!”
ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ทันได้ถามสักคำถาม ระบบที่พึ่งตื่นดันใส่ซะยับจนไม่มีช่องให้พูดแทรกเลย ชื่อระบบอะไรก็ไม่ยอมบอกกันมันน่าตีนัก
‘เฮ้อ… มันเป็เวรกรรมอะไรของตูฟะ’ ไนท์ถอนหายใจยาวววว ปลงกับเื่ที่เกิดขึ้น เพราะรู้ตัวดีถึงโวยไปไอ้ระบบบ้านั่นก็ไม่กลับมา จึงตัดสินใจเปิดระบบ ด้วยการพูด
ตึ๊ง…
หน้าจอสีชาเขียว แต่ฟ้อนสีเหลืองชวนแสบตาบังเกิดขึ้นต่อหน้าของเขา มีเมนูให้เลือก 5 บรรทัด ในช่องซ้าย มีข้อความอธิบายตรงกลางเป็ช่องใหญ่ และช่องขวาเป็รูปภาพ
เมนูทั้ง 5 มีดังนี้
1.ภารกิจ (365000/365000)
2.ภารกิจที่สำเร็จแล้ว
3.ภารกิจที่ยังไม่สำเร็จ
4.ร้านซื้อขายโอสถ
5.สเตตัส
ตอนแรกก็เฉยๆ แต่พอเห็นจำนวนภารกิจที่มี ไนท์ถึงกับสำลักน้ำลายที่กลืนไม่ลงคอ
“แค่ก แค่ก แค่ก… .. แค่ก …. ชะ ใช่แล้ว นี่มัน คือความฝันแน่ๆ…”
ควรเขียนตอนนี้ให้เหมือนข้อมูลเบื้องต้น หรือแบบนี้ดีแล้วครับ
1K
