ร่างสวยดังรูปสลักวิ่งละลิ่วลงมาจากเนินของทุ่งหญ้าเขียวขจี
“คุณชายหวังถอยไป”ช้าไปแล้วร่างบางชนเข้ากับร่างใหญ่จน ลงไปกอดกันอยู่ตรงนั้น จุกแอ็ก
“บอกแล้วว่าอย่ามาขว้าง”แทนที่จะโกรธตัวเองกับโกรธอีกคนที่ยืนรออยู่ตรงนั้น ปัดแขนปัดขาลุกขึ้นทุบไปที่อก คุณชายหวังอย่างแรง
“โอ๊ย”ยิ้มทั้งที่เจ็บแสนเจ็บ
“เป็เ้าที่วิ่งมาชนข้าเองนะ เหลียนฮวา”
“คุณชาย ยืนขว้างทำไม”
“เ้าวิ่งทำไม”
“ข้าไม่พูดกับคุณชายแล้ว”
“ข้าขอโทษเหลียนฮวา”อมยิ้ม ชมชอบความแง่งอน ที่น่าเอ็นดูนั้น
“เหลียนฮวา ยังไม่เจียมตัวอีกเห็นก็เห็นอยู่ว่า คุณชายยืนอยู่เฉยๆ เ้าวิ่งมาชนเขา”ฮูหยินหวังส่งเสียงดุเบาๆ
“ขออภัยคุณชาย” เหลียนฮวา หลุบตามองพื้นใบหน้า งอเง้าแต่งดงาม
“นิสัย ไม่เป็ดังหญิงงามทั่วไปกิริยาหยาบกระด้าง อีกหน่อยออกเรือนไป ข้ามิต้องถูก ด่าทอว่าไม่สั่งสอนหลานสาว”
“ท่านป้า”
“ท่านแม่ เหลียนฮวายังเด็กนัก ท่านอย่าได้ถือสานางเลย”
“เ้าก็ได้แต่ตามใจนาง แม้นางจะเป็หลานของข้า ทว่ากิริยาต่างออกไปหากใครพบเห็นแทนที่จะชื่นชมกลับ พากันครหาได้”
“ท่านป้า เหลียนฮวาจะปรับปรุงตัวเองใหม่เ้าค่ะ”
“ดีแล้ว คุณชายบ้านไหนได้เ้าไปเป็ภรรยา จะได้ไม่ต้องกุมขมับ”คุณชายหวัง แกล้งไม่ได้ยินที่มารดาพูดเสียอย่างนั้น จูงมือ เหลียนฮวา เดินย่องออกจากตรงนั้น
“ลูกก็เหมือนกัน อีกหน่อยต้องดูแลกิจการของตระกูลจะทำเป็เด็กเล่นไปวันๆ ไม่ได้”หันกลับมาอีกทีทั้งสองคนไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
“ท่านพี่ดูสิ สองคนไม่ฟังที่ ข้าพูดเลย”
“555ฮูหยิน รักเอ็นดูพวกเขาพวกเขาย่อมรู้ดี แต่ บางครั้งก็อยากเล่นสนุก ตามแบบเด็กๆ ”
“ท่านพี่ก็ สองคนไม่เด็กแล้ว ปีนี้หวังคุน17ปี เหลียนฮวาสิบห้าปีแล้ว อีกไม่กี่วันคุณชายตระกูลหลิน จะมาสู่ขอ ตามที่ทาบทามไว้แล้ว”
“เฮ้อฮูหยินก็เห็นว่า บุตรชายของฮูหยินวันๆ เล่นสนุกไม่มีแก่ใจจะช่วยดูแลกิจการ”
“ไว้มีภรรยาเมื่อไหร่เมื่อนั้น หวังคุน จึงจะ ทำตัว ให้ท่าภูมิใจเช่นนั้นจึงจำเป็ที่ข้าสมควร เสาะหาหญิงงาม มาเป็คู่ครองให้เขา
คุณชายหลิน มาพร้อมกับแม่สื่อปากมาก ที่บรรยาสรรพคุณ เขาเสียเลิศเลอ เ้าบ้าน ตระกูลหวัง นั่งฟังยิ้ม ๆ
“เรียกเหลียนฮวา มาพบข้าหน่อย”ฮูหยินตระกูลหวังสั่งคนรับใช้ สักพักเหลียน ฮวา ใน เสื้อผ้าแบบคนครัวก็เดินออกมา ยืนตรงหน้า คุณชายหลินมอง แบบพอใจในความงาม ทว่าสมองกับคิดว่า นางสวยเพียงรูป เหมาะที่จะแก้เหงาติดไปเองว่า หญิงใดจะสู่ เมีย แรกที่เขาซุกซ่อนไว้ใน บ้านแบบลับๆ แต่ท่าทีของเหลียนฮวา เหมือนจะโง่งม ไม่ทันเหลี่ยม ของเขาเหมาะแก่การนำมาไว้ฉากหน้าตบตาผู้คนในวงสังคมโดยเแพาะพ่อแม่ของเขาที่คาดหวัง ว่าจะเกี่ยวดองกับคหบดีอย่างตระกูลหวัง
“ไปเปลี่ยนชุดเ้าเสียเหลียนฮวา” เหลียนฮวา เดินกลับออกไปกลับมาพร้อมชุด ใหม่ สีฟ้าขาวงดงามผุดผ่อง
“เห็นไหมคะคุณชายคุณหนูหลี่ยนฮวา สวยงามเืลมผุดผาดแก้มเป็สีชมพูระเรื่อปากแดง ตาโตแบบนี้ คาดว่าลูกชายคนหัวปีต้องเป็ชายสมใจนึก”แม่สื่อพูดบรรยาย สรรพคุณ เหลียนฮวารู้สึกขัดใจยิ่งนักคุณชายหลิน มอง เหลียนฮวายิ้ม ๆ
ไม่มีคำพูดอะไรเอ่ยออกมา แต่แววตา เหมือนจะคิดแผนการไว้ในใจอยู่แล้วซึ่งเหลียนฮวาไม่ชอบสายตานี้นัก