The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

มอออจิ๊ก-ประทับตรา-แวบมอออออออเพล้งงการดิ้นรนและความทะนงตนที่มันแสดงออกมา ทำให้เขาอดนับถือไม่ได้ ด้วยความสามารถใหม่พันธนาการแห่งทาส เขาสามารถที่จะฝั่งตราประทับโลหิตใว้กลางใจเป้าหมาย ทว่าวอโนทอรัสที่มีความแค้นฝั่งลึกกับเขา ย่อมเป็นเรื่องยากที่เขาจะสร้างตราประทับโดยที่มันไม่ยอมแพ้ให้แก่เขา
เฮ้อ"เสียดายสถานะ 1 เท่าเลยแฮะ"เพราะฝืนสร้างตราประทับ ทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่ยินยอม ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้คือความล้มเหลว แต่ว่าเขาก็ไม่นึกเสียใจที่ได้ลอง ไม่ว่าจะความสามารถและความแข็งแกร่งที่อีกฝ่ายแสดงออกมา ตัวเขายอมรับและมีความประทับใจต่ออีกฝ่ายเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้หากได้มาอยู่ใต้อาณัติ ความแข็งแกร่งโดยรวมและโอกาสรอดของเขาจะทบทวีขึ้นไปหลาย 10 เท่า เพียงแต่ว่าเขาดันดูถูกความแค้นของอีกฝ่ายมากไป ด้วยสิ่งต่างๆที่มันได้เจอมา บวกกับความแค้นที่เพิ่มขึ้นหลังพบเจอกับเขา จึงทำให้วอโนทอรัสไม่อาจสงบใจและยอมรับใช้อีกฝ่ายได้
มอออเฮ้ออสภาพที่น่าอดสูของมันในตอนนี้ แทบนึกไม่ออกเลยว่าก่อนหน้านั้นมันเคยเป็นดั่งมัจจุราชและราชันที่แข็งแกร่ง น้ำเสียงที่สื่อออกมามีความถือดีและไม่ยอมรับ ทว่าหากให้เขาแปลจากน้ำเสียงและท่าทาง มันคงต้องการสื่อกับเขาว่า "จะฆ่าก็ฆ่า" อะไรทำนองนั้น ในสถานะการณ์แบบนี้ศักดิ์ศรีมันกินได้หรือ?
"แก แข็งแกร่งมาก""หลับให้สบายเถอะ" "Game Over" ฉัวะมอออตึงท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำและกระแสไฟฟ้าที่เจิดจ้า ทั้งสองต่างผสมกลมกลืนกันอย่างลงตัว ตัวเขาในยามนี้รู้สึกหนื่อยทั้งกายและใจเป็นอย่างมาก ทว่าก่อนที่จะหยุดพัก เขาจำต้องรีบกำจัดพวกมนุษย์กลายพันธุ์ที่เหลือเหล่านี้ก่อน เพราะว่าในตอนนี้พวกมันกำลังทยอยเดินกะโพกกะเพก เข้ามาล้อมเขาไว้ทุกทิศทาง จากประมาณด้วยสายตามีไม่น้อยกว่า 50 ตัว
ทว่าเวลานี้คือกลางวัน ด้วยจำนวนเท่านี้หากเป็นคนอื่นคงอกสั่นขวัญผวากันไปแล้ว แต่ว่าหากไม่ใช่กลางคืนต่อให้พวกมันมีมากอีกเท่าตัว สำหรับเขาก็ไม่ต่างจากพ้อยเดินได้ที่รอวันให้เขาเข้าไปเก็บเกี่ยวเท่านั้น
หิ"ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอระบายอารมร์ต่ออีกสักหน่อยละกัน"ฟุบฉวัะระยะเวลาอีก 4 นาที สำหรับอาณาเขตพิรุณหยาดฟ้าจะหยุดทำงาน บวกกับเวลาเกือบ 10 กว่านาทีสำหรับระยะเวลาที่ความสามารถถูกยกระดับจะหมดลง อ่อ ยังมีเบอร์เซิร์กอีก อย่างสินะ ที่ยังเหลือเวลามากกว่า 45 นาที ถึงจะครบตามกำหนด ดังนั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาเขาจะขอใช้ทุกวินาทีนี้ให้คุ้มค่าที่สุดก่อนแยกย้ายละกันฟุบๆๆฉวัะๆๆๆๆ

หลังการต่อสู้ที่แสนหนักหนาสาหัสได้ผ่านพ้นไป เวลานี้ก็ผ่านมาได้ 2 วันแล้ว ด้วยความเหนื่อยล้าสะสมทั้งกายและใจ แถมอาการบอบช้ำภายใน จากการฝืนร่างกายยกระดับขีดความสามารถ และการใช้งานเบอร์เซิร์กทำให้เขาจำต้องหาที่พักอาศัยชั่วคราว เพื่อใช้เวลาพักรักษาตัวก่อนเป็นอันดับแรก
สำหรับที่พักชั่วคราวเขาตัดสินใจเลือกโรงแรมด้วยเหตุผลหนึ่งที่คิดว่า มันเป็นสถานที่ที่คาดว่าจะปลอดภัยที่สุดในเวลานี้ แม้ว่าการเข้าไปทีแรกจะพบกับมนุษย์กลายพันธุ์หลาย 10 ตัวก็ตาม แต่พวกมันก็ไม่ถือเป็นอุปสรรคใดๆกับเขา หลังจากที่เขาเข้าพักในห้องที่น่าจะปลอดภัยที่สุดแล้ว พร้อมกับตระเตรียมสิ่งต่างๆไว้ป้องกันยามฉุกเฉิน ตัวเขาก็พล็อยหลับไปอย่างไม่รู้ตัว จนกระทั่งช่วงสายของวันที่ 2 เขาก็ลืมตาตื่นขึ้นมา ด้วยสภาพร่างกายที่กลับคืนมาดังเดิม
"เฮ้ออ นับวันสถานการณ์ยิ่งน่าหวาดหวั่น""พวกมันยิ่งพัฒนาได้รวดเร็วจนน่ากลัว""ที่สำคัญ ไม่รู้เพราะเหตุใด สิ่งเหล่านี้ถึงเกิดขึ้น" ความกังวลแสดงออกมาทางสีหน้าของเขา บ่งบอกได้เป็นอย่างดีถึงสิ่งที่เขากำลังครุ่นคิดและหวาดวิตก ด้วยสถานการณ์ที่พลิกกลับไม่แตกต่างจากตกนรกทั้งเป็นเช่นนี้ อีกนานเพียงใดกันที่มนุษย์จะถึงคราวสูญพันธุ์ ไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นความตั้งใจของพระเจ้าหรือไม่ กระนั้นสิ่งเหล่านี้ก็ถือเป็นคำตัดสินกลายๆว่ามนุษย์จะอยู่หรือไป ซ่าซ่า หลายวันที่ผ่านมาเขาได้ตรากตรำและผจญภัยร้ายต่างๆมามากมายอย่างหนักหน่วง จนแทบไม่มีเวลาพักหายใจ โดยเฉพาะการปะทะกับวอโนทอรัส อสูรกลายพันธุ์ขั้นที่ 4 ที่มีพละกำลังและความเร็วที่น่าหวาดกลัว แถมพ่วงด้วยสติปัญญาที่ส่อแววถึงความโหดร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตต่อมนุษยชาติ เพราะสิ่งมีชีวิตเหล่านี้หากมีเพียงกำลัง สำหรับมนุษย์แล้วก็คงไม่ใช่เรื่องยากอันใดที่จะกำจัดพวกมันให้หายไปได้
ทว่าหากมันมีความคิดไม่แตกต่างจากมนุษย์เมื่อใด คงเป็นเรื่องยากที่มนุษย์นับพันจะกำจัดมันเพียงตัวเดียวได้ง่ายๆ และคงไม่พ้นการสูญเสียที่หนักหนาสาหัสที่มนุษย์จำต้องแลกเปลี่ยนเพื่อกำจัดมันเพียงแค่ตัวเดียว

ขณะนี้เขากำลังนั่งมองของรางวัลที่ได้มาจากความยากลำบากถึงขั้นเลือดตาแทบกระเด็นเลยก็ว่าได้ โดยย้อนกลับไป 2 วันก่อน หลังเขาเข้ามาในโรงแรมได้สำเร็จ เสียงแจ้งเตือนอย่างเคยก็พลันดังขึ้น แต่ว่าของรางวัลในครั้งนี้กลับทำให้เขาต้องตกตะลึง
ยินดีด้วย สามารถสังหารอสูรกลายพันธุ์ ขั้น 4 ได้เป็นคนแรก ได้รับโบนัสพ้อย...จำนวน 40 พ้อยได้รับ...การ์ดเสี่ยงโชคระดับเพชร
ระดับเพชร! ใช่มันคือระดับใหม่ที่น่าจะเหนือกว่าระดับทอง โดยเฉพาะคำอธิบายที่แจ้งตามมาที่หลัง มันทำให้เขาหยุดหายใจไปชั่วขณะ
การ์ดเสี่ยงโชคระดับเพชรเป็นการ์ดสุ่มระดับเพชร ที่สามารถสุ่มสิ่งที่เป็นประโยชน์และโทษได้ มีโอกาสในการสุ่มสิ่งที่เป็นประโยชน์ 90% โดยจะสุ่ม 2 ครั้งติด
สุ่มได้ 2 ครั้งซ้อน! แถมอัตราสำเร็จยังมากถึง 90%!!! มันจะดีเลิศเกินไปแล้ววววว
เขายอมรับเลยว่าตื่นเต้นมากและหากเปลี่ยนเป็นคนอื่นก็คงจะมีอาการไม่แตกต่างจากเขาหรือไม่ก็ยิ่งกว่าเขาเป็นแน่ เพราะการ์ดใบนี้มันมิต่างจากการ์ดแรร์ไอเทมเลยด้วยซ้ำ ยิ่งผลประโยชน์ที่มันจะให้แก่ผู้ถือครองนั้น ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า มีแต่ได้กับได้
ขณะที่เขาถือการ์ดใบนี้ ขึ้นมาดูเขายอมรับจริงๆว่ามือสั่นมาก กลัวว่าไอ้สิ่งที่ถืออยู่มันจะเป็นเพียงความฝัน ยิ่งรวมเข้ากับความสวยงามของตัวการ์ดที่ไม่แตกต่างจากเพชรของจริงด้วยแล้วยิ่งทำให้เขาต้องประคองมันด้วยสองมือ เพราะเกรงว่ามันจะตกหล่นหากเขายังถือมันด้วยมือเพียงข้างเดียว
คุณประโยชน์ของมันนั้นล่อตาล่อใจเป็นอย่างมาก ยากที่จะให้เขาวางเฉยไปได้ ดังนั้นเพื่อไม่ให้เสียเวลาอันมีค่า เขาจึงเสี่ยงเปิดการ์ดใบนี้ทันที
เปิดการ์ดเสี่ยงโชคระดับเพชร
ได้รับ...ตำราเลือดปริศนา??ได้รับ...ความสามารถเรียนรู้ฉับพลัน ขั้นต้น
เมื่อเปิดการ์ดต่างๆที่ได้รับมา เบื้องหน้าเขากลับพบตำราแปลกๆลอยอยู่จำนวน 2 เล่ม โดยเฉพาะขวามือเขาที่ไม่ใช่มีเพียงแต่ตำรา ทว่าเขากับพบสายโซ่เส้นเล็กๆที่คล้องอยู่กับหลอดแก้วสีใสขนาดเล็ก ซึ่งภายในบรรจุด้วยของเหลวสีแดงเลือดบริสุทธิ์ ที่เขายืนยันว่ามันน่าจะเป็นหยดเลือด เพราะเสียงที่แจ้งเตือนก่อนหน้า เมื่อเขาลองเพ่งดูหยดเลือดนั้นดีๆ กับพบว่ามันกำลังสั่น ไม่สิ! มันกำลังขยับเองมากกว่า ทำให้เขาอดรู้สึกขนลุกอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ส่วนตำราเล่มนั้นเขาสามารถบอกได้เลยว่าเก่ามาก เพราะสภาพของมันเหมือนจะขาดได้อยู่ตลอดเวลา บ่งบอกถึงอายุอานามมันได้ไม่มากก็น้อย ครั้นพอเขาจะละสายตาไปดูตำราอีกเล่ม เขากลับรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดบางอย่างที่ไม่รู้ที่มา ผลักดันเขาให้ไม่อาจละสายตาไปจากตำราหยดเลือดเล่มนี้ไปได้ จนกระทั่งเขาเผลอนำนิ้วมือไปสัมผัสกับมัน
วู้มมคึกๆๆๆเอ่ะ!!เพล้งฟิ้ววูบหลังนิ้วสัมผัสเข้ากับตำราเก่าๆเล่มนั้น เพียงเสี้ยวพริบตา หลอดแก้วที่คล้องกับสายโซ่พลันสั่นและแตกกระจาย พร้อมที่หยดเลือดประหลาดพุ่งวาบสู่หว่างคิ้วของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว
และยังไม่หมดแค่นั้น เมื่อตำราเองก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรงและเริ่มลอยห่างออกจากตัวเขา จนกระทั่งมันหยุดลงกลางอากาศเบื้องหน้า ทว่าเพียงเวลาไม่กี่วินาทีต่อมา ตัวตำรากลับสั่นอย่างรุนแรงพร้อมกับที่มุมของตำราเกิดการแตกหักเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไล่ลามจากมุมขอบตำราค่อยๆแตกกระจัดกระจายเข้ามาจนในที่สุดตำราเล่มเก่าๆนั้น พลันแตกกระจัดกระจายเป็นชิ้นส่วนเล็กๆล่องลอยวนเวียนไปมา
ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อเศษชิ้นส่วนของตำราที่ล่องลอยไปมาพลันแบ่งเป็น 3 ส่วนและพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นมันเหนือจิตนาการที่เขามีไปไกล เพราะหลังจากชิ้นส่วนต่างๆพุ่งเข้ามาจนหมดแล้ว ร่างกายของเขาพลันแข็งค้าง ลมหายใจเหมือนขาดช่วง ความรู้สึกที่หลงเหลือคือความเจ็บปวดที่มิอาจสรรหาคำใดมาบรรยายได้ จนในที่สุดสติของเขาก็ดับวูบลง
สามารถสังหารมนุษย์กลายพันธุ์ได้ 150 ตนได้รับพ้อย...จำนวน 150 พ้อยได้รับ การ์ดเสี่ยงโชคระดับทองแดง จำนวน 15 ใบ

End

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 ระดับเพชร

นิยายแนะนำ

The World : ฝ่าวิกฤต พิชิตโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21 ระดับเพชร

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้