ทว่า ก่อนที่ผู้าุโระดับสูงกำลังจะลุกออกไปนั้นก็ได้มีเสียงหนึ่งขัดขึ้นมา"ช้าก่อน เราก็คือคนแก่เฒ่าต้องรู้จักสงบสติอารมณ์กันสักหน่อย มัวแต่ตื่นเต้นกับของแค่นี้ได้เยี่ยงไร"
"นะ..นี่ ท่านเ้าสำนัก ท่านก็สักแต่พูด ดูสายตาท่านตื่นเต้นยิ่งกว่าพวกข้าเสียอีก" ผู้าุโคนหนึ่งกล่าว
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาล่ะๆนั่งลงๆ รอดูต่อไป" เ้าสำนักเอ่ย
ณ ลานคัดเลือก ฉินเยวะเฟิงก็ยังมิเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา เขาเพียงชายจามองด้วยสายตาสงบนิ่งและก็เดินออกไปยืนข้างๆ
"ฉินเยว่เฟิง ระดับ..."ขณะนั้นก็มีเสียงดังขึ้นภายในจิตของผู้าุโคัดเลือกว่า "ให้เป็ศิษย์หลัก"
ผู้าุโได้ยินอย่างนั้นก็ตะลึงไปครู่หนึ่งจึงได้กระแอมปล้วประกาศว่า " ฉินเยว่เฟิง ผ่านการคัดเลือกเลื่อนขั้นสู่ศิษย์หลักทันที!!"
พอสิ้นเสียงประกาศลง ทันใดนั้นก็เกิดความงงงวยและตกตะลึงของคนหมู่มาก เกิดการโต้เถียงซุบซิบไปมา โดยเฉพาะหลินฮ่าวหลังจากได้ยินดังนั้นยิ่งยอมมิได้
"ผู้าุโ เหตุใดท่านจึงประกาศให้เ้าขยะนี่ผ่านและเป็ศิษย์หลักได้ ข้าจอคัดค้านคำตัดสิน!!"หลินฮ่าวกล่าวด้วยความอิจฉาริษยา
"ฮึ่มม..ทางนิกายจะตัดสินเช่นไรหาใช่สิ่งที่เ้าจะก้าวก่าย หากเ้ามิพอใจก็ไปเรียกผู้นำตระกูลเ้ามาคุยกับนิกายของข้า! แล้วเรามาดูว่าตระกูลเ้าจะต้านความพิโรธของนิกายขุนเขาอัคคีไหวหรือไม่!"
จากนั้นผู้าุโก็สะบัดหน้าและไม่สนใจหลินฮ่าวอีก หลินฮ่าวได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งเคียดแค้นในใจ ทั้งอิจฉาริษยา ทั้งโกรธ ทั้งโมโห แต่ก็ทำอะไรมิได้เพราะนี้คือนิกายขุนเขาอัคคี 1ใน10นิกายแห่งดินแดนเหวินโจว
ต่อไปจะเป็การคัดเลือกด่านที่3 นั่นคือตรวจสอบพลังฝึกฝน เริ่มการคัดเลือกได้"
"ขอบเขตแรกเริ่มขั้น 5 ผ่าน!"
"ขอบเขตแรกเริ่มขั้น 4 ไม่ผ่าน!"
"ขอบเขตแรกเริ่มขั้น 9 ผ่าน!"
"ขอบเขตฝึกปราณขั้น 1 ผ่าน!"
"ขอบเขตฝึกปราณขั้น 3 ผ่าน!"
"ขอบเขตฝึกปราณขั้น 5 ผ่าน!"
เวลาได้ล่วงเลยไป 4 ชั่วยาม การคัดเลือกศิษย์ของนิกายขุนเขาอัคคีก็สิ้นสุดลง
"รายชื่อพวกเ้าได้ติดขึ้นตารางรายชื่อแล้วให้พวกเ้าไปดูเอาเอง ตารางสีเงินคือศิษย์ฝ่ายนอก ตารางสีทองคือศิษย์ฝ่ายใน ส่วนตารางม่วงทองคือตารางศิษย์หลัก จบการคัดเลือก!! "
หลังจากจบการคัดเลือกแล้วผู้คนก็ได้มาดูว่าพวกเขานั้นได้อยู่ตารางสีอะไร ในตารางศิษย์ฝ่ายนอกนั้นมีศิษย์อยู่ 1,790 คน ศิษย์ฝ่ายใน 209 คน ส่วนศิษย์หลัก 1 คน นั่นก็คือฉินเยว่เฟิงนั่นเอง วันต่อมาฉินเยว่เฟิงได้ใส่ชุดของศิษย์หลักเรียบร้อย เนื้อผ้าสีม่วงแถบขาว ลวดลายปักสีทองดูสง่างามและสูงส่ง นี่คือสัญลักษ์ของศิษหลัก ส่วนศิษย์ฝ่ายในจะมีเนื้อผ้าสีฟ้าแถบขาวลายปักสีทอง ศิษย์ฝ่ายนอกเนื้อผ้าสีเขียวแถบขาวลายปักสีทอง เป็การแบ่งสถานะและสัญลักษ์ของศิษย์แต่ละฝ่ายชัดเจน รุ่งเช้าศิษย์ใหม้ได้มารวมตัวกันที่ลานคัดเลือกศิษย์ ก็ได้มีผําุโคนหนึ่งได้ยืนรออยู่แล้ว
"ในเมื้อพวกเ้าผ่านการคัดเลือกและเป็ศิษย์นิกายขุนเขาอัคคีแล้ว ข้าจะบอกกล่าวกฎเหล็กของนิกายให้พวกเ้าได้ทราบโดยทั่วกัน 1.ห้ามมิให้ศิษย์แต่ละฝ่ายเข่นฆ่าศิษย์นิกายเดียวกันแต่หากมิอาจคลี่คลายได้พวกเ้าสามารถท้าประลองที่ลานตัดสินเป็ตายได้ ในลานประลองนี้แม้แต่เ้านิกายก็มิอาจแทรกแทรง 2.ห้ามทรยศนิกายเป็อันขาด 3.ปฏิบัติตามกฎของสำนักทุกข้ออย่างเคร่งคัด ส่วนเบี้ยเลี้ยงนั้นศิษย์ฝ่ายนอกจะได้หินิญญาระดับต่ำเดือนละ 100 ก้อน ศิษย์ฝ่ายในได้ 300 ก้อน ศิษย์หลักได้ 600 ก้อน หากไม่พอใช้สามารถไปรับภารกิจที่โถงภารกิจได้ เอาล่ะพวกข้าบอกกล่าวเ้าไปแล้ว พวกเ้าจงไปรับเบี้ยงเลี้ยงที่โถงรางวัลได้ แยกย้ายได้!"
.
.
.
.
"เพ่ยยยย!!!!" นี่มันนิยายอะไรกันฟร้ะ เนื้อหาจำเจ เดิมๆซ้ำๆ ไม่สนุกสักนิดเลย ถุยๆๆๆๆๆ ให้ตายเถอะใครมันเขียนนิยายเรื้องนี้ฟร้ะ ตัดจบไปเลยไป!!!!~~~~~"
.
.
.
.
.
.
.
.
"จบบริบูรณ์!!!!!"