และแล้วก็มาถึงวันศุกร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา สองพี่น้องฝาแฝด สามารถเย็บชุดกระโปรงได้ถึง 103ตัว ตัวที่103 เพิ่งจะเสร็จหลังจากชิงเหมย กับ หลี่หลิงกลับมาจากโรงเรียน
ทุกคนล้อมวงกินข้าวเย็นกันตอน5โมง เพราะเดี๋ยวจะต้องออกไปขายเสื้อผ้าอีก
คณะฮุ่ยเหมยบูติก ต่างก็ช่วยกันพับเสื้อผ้าใส่รถเข็น ราวแขวนผ้ากับไม้แขวนต่างก็เตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว
จัดของขึ้นรถเข็นเสร็จ ก็พากันอาบน้ำแต่งตัว โดยอาทิตย์นี้เปลี่ยนเป็ พี่อี้เฟยใส่ชุดสีแดงบ้าง ส่วนพี่ฮุ่ยหลิง กับพี่ฮุ่ยหลิน ใส่สีฟ้ากับสีชมพู คงเหลือเสื้อที่จะขาย100 ตัวพอดี
ประมาณ6โมงก็พากันเข็นรถไปหน้าห้างสรรพสินค้าที่เดิม
คนเข็นย่อมต้องเป็น้าสามโจวชิงเทียนเหมือนเดิม เนื่องจากตอนที่พี่อี้เฟยเปลี่ยนเป็ชุดกระโปรงสีแดงนั้น โครตจะเซ็กซี่เลย
วันนี้มาถึงหน้าห้างสรรพสินค้าตอน6โมงครึ่ง ที่เดิมตอนวันศุกร์ที่แล้ว มีร้านขายเสื้ออีกร้านมาเปิดอยู่ก่อนแล้ว แต่ก็ยังมีที่ว่างอยู่เลยไปหน่อย จัดแจงเอารถเข็นไปตั้งเสร็จสรรพ คราวนี้น้าสามเป็คนไปจัดการเื่ไฟฟ้า
ส่วนสาวๆทั้งห้าคน ก็ช่วยกันแขวนชุดกระโปรงเรียงกันให้เป็ระเบียบ
ตั้งร้านยังไม่ทันเสร็จ ก็มีสาวอวบจากอาทิตย์ที่แล้ว มาทักชิงเหมย
"มาแล้วหรือจ้ะ แม่ค้าน้อย นึกว่าจะไม่มาซะแล้วนะเนี่ย"
สาวอวบหน้าตาสวยคนนี้ คือลูกค้าจากอาทิตย์ที่แล้ว ที่มาซื้อชุดกระโปรง แต่ขนาดที่ลูกค้าใส่ได้ ขายหมดไปแล้ว จากรูปร่างแล้ว หุ่นพอๆกับพี่อี้เฟยเลย ชิงเหมยสัญญาว่าวันนี้จะเก็บไว้ให้แน่นอน
"มาสิคะพี่สาว เตรียมของพี่สาวเอาไว้แล้วด้วยค่ะ ไม่มีพลาดแน่นอน"
ชิงเหมยเข้าไปกระซิบข้างหูลูกค้าสาวอีกว่า
"หนูเตรียมสีแดง กับสีชมพูไว้ให้พี่สาวนะคะ ถ้าพี่สาวใส่สีแดง รับรองว่าเซ็กซี่แน่นอนค่ะหนูรับประกัน ส่วนสีชมพูหนูเตรียมไว้ แต่พี่จะเอาแค่สีแดงก็ได้ค่ะ ไม่เป็ไร แค่หนูคิดว่า ถ้าวันไหนพี่อยากจะเปลี่ยนเป็สาวน่ารักบ้างค่ะ"
ลูกค้าสาวอวบหัวเราะคิกคัก พร้อมกับพยักหน้า
"พี่อี้เฟยคะ สีแดงสีชมพู อย่างละชุด พี่คนสวยตรงนี้เลยค่า~"
ชิงเหมยเปิดบิลวันนี้ด้วยเบอร์สาวอวบ2ชุดทันที ขนาดยังเปิดร้านไม่เสร็จนะเนี่ย
ลูกค้าจ่ายเงิน40หยวน และไม่เอาเงินทอน ชิงเหมยบอกลูกค้าต่อไปอีกว่า
"เร็วนี้จะมีรุ่นใหม่นะคะ ประมานเดือนหน้า รับรองเลยว่า ขนาดปักกิ่งก็ไม่มีขายค่ะ"
"แม่ค้าน้อยต้องเก็บไว้ให้พี่ด้วยนะ"
ลูกค้าสาวอวบถือถุงกระดาษ เดินออกไปด้วยรอยยิ้ม
หลังจากนั้นก็เกิดมหกรรมการซื้อชุดกระโปรงขึ้นมา ไม่ใช่ว่ามีแค่สาวอวบคนสวยมารอแค่คนเดียวซะเมื่อไหร่ มีคนเล็งร้านของชิงเหมยไว้หลายคนแล้ว เพียงแต่รอให้แม่ค้าจัดร้านให้เสร็จก่อนแค่นั้น
มีคนไม่น้อย ใส่ชุดกระโปรงที่ซื้อไปเมื่อวันศุกร์ที่แล้วมาด้วย ที่เห็นๆอยู่ก็มีอยู่4-5คนแล้ว
"แม่ค้าน้อยยย"
สาวท้วม อายุประมาณ30ปี ทักชิงเหมย คนนี้แหละที่ศุกร์ที่แล้ว ไม่มีขนาด ชิงเหมยเลยให้พี่ฮุ่ยหลินเย็บขนาดที่วัดจากตัวของแม่โจวมาด้วย
"คงไม่ลืมสัญญานะจ้ะ"
"ไม่ลืมแน่นอนค่ะพี่สาว พี่สาวรับสีอะไรบ้างคะ"
ชิงเหมยใช้คำว่า สีอะไรบ้าง...ลูกค้าจึงบอกว่า เอาสีแดงกับสีฟ้า
"พี่ฮุ่ยหลินคะ สีแดงกับสีฟ้า พี่สาวด้านนี้เลยค่าาา"
ชิงเหมยบอกไว้ก่อนที่จะมาขายวันนี้แล้ว ว่าถ้าเรียกฮุ่ยหลินเมื่อไหร่ หมายความว่าขนาดใหม่ที่เย็บมา เป็อันเข้าใจกัน
"วันนี้ถ้าใส่สีแดงระวังหน่อยนะคะพี่สาว อาจจะไม่ได้นอน"
อายุสามสิบกว่าแล้ว แน่นอนว่ามาซื้อชุดสวยๆงามๆ เพื่อจะใส่ไปเอาใจคนที่บ้าน หรือถ้าหย่าร้างมาแล้ว ก็คงจะกิ๊กกับหนุ่มคนใหม่อยู่แน่ๆ ชิงเหมยแซวไปแบบนี้ แน่นอนว่าต้องทำให้ลูกค้าอารมณ์ดีอยู่แล้ว
ลูกค้ายิ้มกริ่มเดินออกจากร้านไปอีกคนหนึ่งแล้ว
มหกรรมการซื้อชุดกระโปรงยังคงไม่จบง่ายๆ วันนี้ขนาดหลี่หลิง ยังมือไม่ว่าง ต้องช่วยพี่ๆ เก็บเงิน ทอนเงินมือเป็ระวิง
แล้วตอนสามทุ่มครึ่ง ชุดกระโปรงก็ขายไปแล้ว98 ตัว เหลืออีกสองตัวเป็เบอร์ขนาดใหญ่ ชิงเหมยจึงบอกว่าปิดร้านได้ เพราะขนาดใหญ่นี้ไม่ได้มีคนมาซื้อเยอะ
แต่ขนาดปกติและขนาดอวบนั้น เกลี้ยงไม่มีเหลือ แถมยังมีคนมาไม่ทัน ชิงเหมยจึงบอกว่า จะมาอีกที วันศุกร์หน้า จะเก็บไว้ให้พวกพี่สาวแน่นอน
คณะฮุ่ยเหมยบูติก ช่วยกันเก็บราวแขวน ขึ้นรถเข็น น้าสามไปคืนหลอดไฟ แล้วก็พากันเดินกลับบ้านตอนเกือบจะ4ทุ่มแล้ว
ถึงบ้านตอน4ทุมครึ่ง ก่อนออกบ้าน ชิงเหมยบอกแม่โจวแล้วว่าให้นอนพักผ่อนก่อนเลย เพราะน้าสามไปด้วย ไม่ต่องเป็ห่วง วันนี้โจวชิงหลาน จึงไม่ได้มารอลูกสาวที่หน้าบ้าน
"อาบน้ำกันก่อนนะคะ เสร็จแล้วเจอกันที่ห้องหนูนะคะ"
เป็อันรู้กันว่าวันนี้จะรับทรัพย์อีกแล้ว
.........................................