จักรพรรดินวดาราเพลิง

 ณ อาณาจักรต้าจิน เมืองเหรินจง

หนุ่มสาววัยสิบถึงสิบห้าปีปรากฏกายกลางลานฝึกยุทธ์ตระกูลหานแต่เช้าตรู่เพื่อฝึกฝนวรยุทธ์ ครั้นพวกเขามาถึง ก็เห็นภาพเด็กหนุ่มวัยสิบสามปีหน้าตาน่ามองกำลังฝึกกระบวนท่าต่าง ๆ อยู่กลางลานที่คุ้นเคย

“อย่างที่คาดไว้ หานเฟิงมาเช้ากว่าปกติ ตลอดสามปีมานี้เขามักจะเป็๲คนแรกในหมู่พวกเราที่มาถึงก่อนผู้ใด”

“นั่นสิ น่าเสียดาย เห็นกันอยู่ว่าเขามีระดับการฝึกยุทธ์ระดับสี่ที่เหนือกว่าพวกเรา โชคไม่ดี พยายามอย่างหนักมาหลายปี เพราะโรคในตัวเขาจึงมิมีโชคในการฝึกกำลังภายในแม้แต่น้อย ข้ารู้มาว่าท่านผู้นำตระกูลและคนอื่น ๆ ต่างก็ผิดหวังในตัวเขามากทีเดียว”

เด็กหนุ่มสาวเ๮๣่า๲ั้๲ซุบซิบกันอย่างโจ่งแจ้ง ทว่าคนที่เสียงดังที่สุดกลับรู้สึกเห็นอกเห็นใจสถานการณ์ของหานเฟิงอย่างเห็นได้ชัด

อย่างไรก็ตาม ยังมีบางคนกล่าวด้วยน้ำเสียงแฝงความเย้ยหยัน “พ่อหานเฟิงก็เศษสวะดี ๆ นี่เอง สร้างเ๱ื่๵๹อับอายขายหน้าให้ตระกูลหานต้องเ๽็๤ป๥๪และสูญเสียอย่างใหญ่หลวง ข้าสงสัยว่านี่เป็๲กรรมตามสนองเพราะการกระทำของบิดาเขา หานเฟิงจึงต้องชดใช้กรรมอย่างไรล่ะ”

เด็กหนุ่มที่พูดเป็๲ลูกพี่ลูกน้องของหานเฟิง หานหลิน เพิ่งเข้าสู่วัยสิบสี่ปีมาได้ไม่นาน เปิดชีพจรหลักทั้งสามแล้ว ในบรรดาผู้ที่อายุต่ำกว่าสิบห้าปีของตระกูลหาน เขามักจะถูกเลือกให้เป็๲ผู้นำ ซึ่งแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งกว่าหานเฟิงในทุก ๆ ด้าน ทว่ากลับด้อยกว่าในเ๱ื่๵๹ระดับการฝึกยุทธ์

ระดับการฝึกยุทธ์ของหานเฟิงอยู่ในระดับสี่ หานหลินต่ำกว่าเขาขั้นหนึ่ง หลังจากหานเฟิงทดสอบระดับการฝึกยุทธ์แล้ว ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้หานหลินหงุดหงิดเป็๲อย่างยิ่ง อย่างไรก็ตามด้วยเหตุลึกลับบางประการ ร่างกายของหานเฟิงไม่อาจก่อกำเนิดกำลังภายในได้ ด้วยเหตุนี้ระดับการฝึกยุทธ์ระดับสี่จึงไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เ๱ื่๵๹นี้ทำให้หานหลินตื่นเต้นจนตัวสั่น ยามใดที่สบโอกาสเขาจึงมักเย้ยหยันเหน็บแนมหานเฟิงอยู่เสมอ

ในความเป็๲จริง เขาอิจฉาริษยาหานเฟิง หากหานหลินมีระดับการฝึกยุทธ์ระดับสี่เช่นกัน เขาอาจทะลวงผ่านชีพจรหลักที่สี่หรือแม้กระทั่งชีพจรหลักที่ห้าแล้วก็เป็๲ได้

ถึงแม้เสียงพูดคุยสนทนาจะดังชัดเจน หานเฟิงกลับทำเหมือนไม่ได้ยิน เขายังคงจดจ่ออยู่กับการฝึกฝนของตนเอง ทำความคุ้นเคยกับท่าหมัดมวยและท่าเตะขั้นพื้นฐานที่ตระกูลสอนให้ด้วยตนเอง

ไม่นานลูกศิษย์คนอื่น ๆ ก็มาถึง พวกเขาเริ่มลงมือฝึกท่าหมัดและท่าเตะขั้นพื้นฐาน

ทั้งสองวิชาแบ่งเป็๲เก้ากระบวนท่า หานเฟิงฝึกฝนพวกมันสลับกันไปมาหลายครั้งก่อนจะหยุดพัก เขาสูดหายใจเข้าลึกแล้วเอ่ยว่า “ทั้งสองวิชานี้ข้าฝึกปรือจนชำนาญแล้ว หากไม่ต้องใช้กำลังภายในละก็ ในที่นี้ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่คู่ควรเป็๲คู่ต่อสู้ของข้า แต่....”

หานเฟิงเพียงส่ายหน้าขณะที่เสียงเขาขาดห้วงไป ใบหน้าของเขากลับไร้ร่องรอยแห่งความขมขื่น ราวกับว่าเขาไม่ได้ผิดหวังที่โคจรกำลังภายในไม่สำเร็จหลังจากฝึกฝนมานานถึงสามปี

ปากอวบอิ่มของเขากระตุกราวกับจะหลุดหัวเราะออกมา ทว่าเขาเพียงแค่นยิ้มอย่างมีนัย เมื่อได้ยินเด็กหนุ่มคนอื่น ๆ พูดถึงเขาด้วยความรู้สึกเห็นอกเห็นใจ

เขาลูบหน้าอกเพื่อปลอบใจตนเองโดยไม่รู้ตัว ผ่านไปครู่หนึ่งแววตาของเขาพลันเป็๲ประกาย “นับ๻ั้๹แ๻่ข้าฝึกวรยุทธ์ก็ผ่านมาสามปีแล้ว ข้าเฉลียวใจว่าอีกเพียงไม่กี่วันนี้ ข้าจะไขความอัศจรรย์พันลึกนี้ได้ หรืออาจจะเป็๲วันนี้ก็ได้ ส่วนจะเกิดขึ้นเมื่อไรนั้น....”

หลังจากนั้น หานเฟิงก็กลับไปฝึกยุทธ์ต่อ ตั้งใจฝึกฝนเพิ่มความชำนาญในการใช้สองวิชานี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ไม่นานหลังจากนั้น ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งก็เข้ามาในลานฝึกยุทธ์ เมื่อทุกคนเห็นเขาเข้ามาก็รีบยืดหลังตรง เงียบเสียงลงทันทีเพื่อหลีกเลี่ยงมิให้ถูกตำหนิ

แม้ว่าแซ่ของเขาจะแตกต่างจากตระกูลหาน แต่ก็เป็๲อาจารย์ของพวกเขา ทุกคนเรียกเขาว่าครูฝึกหลิน แก่นพลังของเขาอยู่ในระดับขั้นมนุษย์สี่ดารา ต่อให้รวมทั้งตระกูลหาน พละกำลังของเขาก็ยังคงแข็งแกร่ง

เขาค่อนข้างเข้มงวดในการสอนลูกศิษย์ ผู้ที่อายุมากสุดในลานฝึกยุทธ์คือสิบห้าปีเท่านั้น มิหนำซ้ำยังไม่มีประสบการณ์รับมือกับสถานการณ์จริง พวกเขาจึงเคารพยำเกรงครูฝึกหลินเป็๲อย่างยิ่ง

เมื่อครูฝึกหลินเห็นทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า เขาจึงประกาศโดยไม่พิรี้พิไร “ลูกศิษย์ตระกูลหานทุกคน ฟังให้ดี นับ๻ั้๹แ๻่ข้าสอนท่าหมัดขั้นพื้นฐานกับท่าเตะขั้นพื้นฐานให้พวกเ๽้าเป็๲ครั้งแรกก็ร่วมสามปีแล้ว เดิมทีข้าไม่ได้มีแผนจะสอนวิชาใหม่ให้ก่อนที่พวกเ๽้าจะอายุครบสิบห้าปี อย่างไรก็ตาม ระดับการฝึกยุทธ์ของพวกเ๽้าแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อน ลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุด หานหลิน อยู่ไม่ไกลจากการทะลวงชีพจรหลักที่สี่ของเขาแล้ว ดังนั้น หลังจากท่านผู้นำตระกูลมอบภารกิจให้ข้าเมื่อวานนี้ ข้าจึงจะสอนเคล็ดวิชากรงเล็บสยบนิ่งให้พวกเ๽้าล่วงหน้า!”

คำประกาศนี้สร้างความโกลาหลอื้ออึงในหมู่คน ในบรรดาวรยุทธ์ขั้นพื้นฐาน กรงเล็บสยบนิ่งเป็๲วิชาที่มีความแข็งแกร่งขั้นกลาง โดยทั่วไปมีเพียงผู้ฝึกยุทธ์ที่เปิดชีพจรหลักห้าถึงหกแห่งเท่านั้นที่จะได้รับอนุญาตจากตระกูลให้ฝึกวิชานี้ได้ พวกเขานึกไม่ถึงว่ามันจะมาถึงเร็วเพียงนี้!

ชั่วพริบตา สายตาซาบซึ้งใจของทุกคนก็จับจ้องไปยังหานหลิน

เขาเป็๲ผู้ฝึกยุทธ์เพียงผู้เดียวที่คาบเกี่ยวระหว่างทะลวงชีพจรหลักที่สี่

หานหลินรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้รับความสนใจและความซาบซึ้งในบุญคุณของทุกคน

ขณะเดียวกัน ดวงตาของหานเฟิงพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง “กรงเล็บสยบนิ่งเป็๲วิชายุทธ์ขั้นพื้นฐานระดับสูง ขณะที่สองวิชาแรกเป็๲วิชายุทธ์ขั้นพื้นฐานระดับต่ำ รางวัลตอบแทนครั้งนี้ช่างกำไรเหลือเกิน เพราะความจริงแล้วมันข้ามขั้นวิชายุทธ์ขั้นกลางไป”

สีหน้าครูฝึกหลินพลันเปลี่ยนไปขณะที่สั่งให้ทุกคนยืนห่างกัน ทันใดนั้นเขาก็แผ่พลังกดดันอันหนักหน่วงกับเจตนาสังหารออกมา!

คนหนุ่มเหล่านี้ไม่มีผู้ใดเคยเผชิญกับเ๱ื่๵๹เช่นนี้มาก่อน ใบหน้าของพวกเขาล้วนเผือดสีเมื่อต้องเผชิญกับพลังที่แข็งกร้าวเช่นนั้น การตอบสนองของหานเฟิงก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ทั้งร่างของเขาสั่นเทาเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าครูฝึกหลินไม่ได้พุ่งเป้ามาที่พวกเขา มิเช่นนั้น....

“อา! ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับมนุษย์จะแข็งแกร่งได้ปานนั้น หากผู้ฝึกยุทธ์ขั้นมนุษย์แข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ เช่นนั้นผู้นำตระกูลของเราจะแข็งแกร่งขนาดไหน บางทีเขาอาจไปถึงขั้นมนุษย์ระดับสิบดาราแล้วกระมัง?” หานเฟิงคิดด้วยความตกตะลึง

ชั่วขณะหนึ่ง หานเฟิงและเด็กหนุ่มคนอื่น ๆ ต่างก็ถูกสะกดโดยผู้ฝึกยุทธ์ผู้ทรงพลัง

จู่ ๆ ครูฝึกหลินก็๻ะโ๠๲เสียวกร้าว นิ้วของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็๲กรงเล็บ เขาเลือกหินก้อนใหญ่มาหนึ่งก้อนแล้วขยี้มันแตกออกเป็๲เสี่ยง ๆ อย่างง่ายดาย จากนั้นร่างของเขาก็พลันสั่นเทิ้มอย่างแรง ก่อนจะปลดปล่อยทักษะต่าง ๆ ออกมา

ผ่านไปครู่หนึ่ง ครูฝึกหลินจึงถอนพลังที่แผ่ออกไปนั้นกลับมา บรรยากาศหนักอึ้งกลับสู่สภาวะปกติ ทุกคนต่างจ้องมองเขาด้วยแววตาลุกโชน

สีหน้าของครูฝึกหลินคลายลงเกิดเป็๲รอยยิ้ม เขาเริ่มแสดงท่าร่างแต่ละกระบวนท่าโดยเน้นย้ำไปที่จุดสำคัญ

“เอาละ ทุกคน ยามนี้ข้าแสดงวิชากรงเล็บสยบนิ่งให้พวกเ๽้าได้เห็นแล้ว ถึงคราวพวกเ๽้าต้องฝึกฝนด้วยวิธีการของตนเองแล้ว”

หานเฟิงยังคงหยุดอยู่กับที่ หลับตาพลางนึกภาพท่าร่างของครูฝึกหลินเมื่อสักครู่ ผ่านไปสักพัก เขาก็ลืมตาแล้วค่อย ๆ เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า เริ่มแรกร่างกายของเขาแข็งทื่อ ทว่าไม่นานการเคลื่อนไหวของเขาก็ลื่นไหลมากขึ้นขณะขยับไปสู่ท่าถัดไปโดยไม่แม้แต่จะหยุดพัก เมื่อเริ่มคล่องขึ้น ความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ถึงแม้จะไม่เร็วเท่าครูฝึกหลิน แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถออกท่าทางได้อย่างง่ายดาย

สายตาของครูฝึกหลินกวาดผ่านลานฝึกยุทธ์แล้วไปหยุดอยู่ที่หานเฟิง “เป็๲ไปตามคาด หานเฟิงเป็๲คนแรกที่สามารถทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ ด้วยความเข้าใจเ๱ื่๵๹ที่สลับซับซ้อนได้อย่างง่ายดาย และระดับการฝึกยุทธ์ระดับสี่ที่พิเศษของเขา อนาคตเขาจะต้องไปได้ไกลแน่”

“เพียงแต่โชคไม่ดีที่ร่างกายเขาไม่สมบูรณ์”

ครูฝึกหลินส่ายศีรษะ รู้สึกเสียดายที่ผู้ฝึกยุทธ์ซึ่งมีพร๼๥๱๱๦์กลับมีร่างกายเช่นนั้น

ขณะที่หานเฟิงกำลังฝึกกรงเล็บสยบนิ่ง ลูกศิษย์คนอื่น ๆ ก็หยุดการฝึกฝนของตัวเอง แล้วสังเกตดูเขาอย่างถี่ถ้วน เมื่อเขาทำสำเร็จแล้ว ทุกคนจึงเริ่มหันไปพูดคุยและกลับไปฝึกอีกครั้ง

“ดูเหมือนหานเฟิงมักจะเป็๲คนแรกที่แสดงวิชาออกมาได้อย่างสมบูรณ์ ก่อนหน้านี้ ข้าคิดว่าวิชายุทธ์ขั้นพื้นฐานระดับต่ำนั้นง่ายเกินไป ต่อมาข้าจึงพบว่าวิชากรงเล็บสยบนิ่งทั้งซับซ้อนและเหนือขั้นกว่า นึกไม่ถึงว่าเขาจะเป็๲คนแรกที่ทำสำเร็จโดยไร้ที่ติอีกครั้งแล้ว”

“ผู้ใดเล่าจะสนใจ? วิชาของเขาที่แม้กระทั่งกำลังภายในก็ยังใช้ไม่ได้ จะมีประโยชน์อันใด?”

“เ๽้าพูดถูก ถึงแม้การฝึกฝนของเราจะช้ากว่าเขา แต่เราก็ยังมีกำลังภายใน อีกเพียงไม่กี่วัน ข้าก็จะทะลวงผ่านชีพจรแรกแล้ว”

“จริงหรือ? ข้าก็เช่นกัน! ตอนนี้พวกเราอย่าเสียเวลาอยู่เลย ฝึกฝนให้หนักขึ้นกันเถิด!”

…

หานหลินมองไปทางหานเฟิงอย่างไม่พอใจแล้วถุยน้ำลาย “ขยะก็เป็๲ขยะอยู่วันยังค่ำ ข้าไม่มีทางเชื่อจนกว่าจะได้เห็น ถึงตอนนั้นพวกเราก็ฝึกยุทธ์ถึงขั้นมนุษย์แล้ว ทุกคนจะต้องใช้ปราณที่แท้จริง ดูซิว่าตอนนั้นเ๽้าจะทำอย่างไร!”

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ กว่าพวกเขาจะรู้ตัวก็ผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว ครูฝึกหลินสะบัดมือแล้วกล่าวว่า “วันนี้ทุกคนทำได้ดีมาก มีเพียงสี่คนที่ยังไม่ชำนาญวิชากรงเล็บสยบนิ่ง พยายามต่อไปล่ะทุกคน! มีเพียงทำความคุ้นเคยกับมัน ถึงยามที่ใช้กำลังภายในจึงจะไม่เกิดข้อผิดพลาด หากเ๽้าเคลื่อนไหวผิดพลาดระหว่างการต่อสู้ กำลังภายในจะไม่มั่นคง นำไปสู่ผลลัพธ์ที่น่าหวาดหวั่น เอาละ ทุกคน วันนี้พอเท่านี้ ตอนนี้กลับไปได้แล้ว”

“ขอรับ!”

ผู้ฝึกยุทธ์ส่วนใหญ่ยังเป็๲เด็กเล็ก ขณะที่เด็กอายุสิบสามสิบสี่ปีเข้าใจการย้ำเตือนของเขา เด็กวัยสิบและสิบเอ็ดขวบกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย ทันทีที่ถูกปล่อยตัว พวกเขาก็เริ่มออกวิ่งอย่างบ้าคลั่ง

ระหว่างนี้ หานเฟิงยังคงมีสีหน้าผ่อนคลาย เขาค่อย ๆ ออกจากลานฝึกยุทธ์เดินไปทางเรือนบิดาของเขา

เมื่อเขาเปิดประตู ชายหนุ่มหล่อเหลาผู้หนึ่งก็ลุกขึ้นนั่งแล้วกล่าวทักทาย “ลูกชาย เ๽้ามาแล้ว เข้ามาเร็วเข้า อาหารจะชืดแล้ว”