บทที่ 24 ประธานหู่: อาจารย์ฉินน่ากลัวเกินไปแล้ว!
ถ้าเป็เื่เกี่ยวกับโชคร้าย หากเ้าของหู่เยว่อยู่ที่อันดับสองก็คงไม่มีใครอยู่ในอันดับหนึ่ง
เพราะนับั้แ่ฉินเหยียนจินเริ่มถูกปิดไลฟ์สด ก็ไม่มีวันไหนที่เขามีชีวิตปกติสุขเลย
แค่กินเต้าหู้ก็ฟันหัก เดินบนพื้นเรียบ ๆ ก็สะดุดล้ม เดินตามทางก็มีหมาจากไหนไม่รู้มาวิ่งไล่ ความซวยได้หยุดไปพักหนึ่ง แต่ไม่นานหลังจากนั้นดันถูกผู้หญิงคนหนึ่งขับรถชนขาหัก
เขาคิดว่าการนอนโรงพยาบาลเฉย ๆ จะทำให้รอดพ้นจากภัยพิบัติ แต่ก็เกือบถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินเพราะพยาบาลทำเวชระเบียนผิดจนเขาถูกส่งไปผ่าตัด เขาโกรธมากจนหน้ามืด จนต้องไปนอนในห้องฉุกเฉินจริง ๆ
แน่นอนว่านี่คือเื่ที่เกิดขึ้นในวันแรกหลังฉินเหยียนจินถูกปิดการไลฟ์
วันรุ่งขึ้นทุกอย่างยิ่งแย่ลงไปอีก เซิร์ฟเวอร์ของบริษัทขัดข้อง ทำให้แอปสตรีมของหู่เยว่ขาดทุนมหาศาลแทบจะล้มละลาย
จากนั้นเขาก็ได้ออกมาจากห้องฉุกเฉิน
พอตื่นขึ้นมาก็แทบจะร้องไห้ฟูมฟาย
เขาไม่เข้าใจว่าทำไมดวงซวยนัก ทั้ง ๆ ที่ก็ทำแต่ความดีมาตลอด พระเ้าน่าจะรู้ดีว่าคนอย่างเขาควรจะไปเจอกับชีวิตแบบไหน แต่ในสองวันที่ผ่านมากลับรู้สึกราวกับว่ามีิญญาอาฆาตตามติดอยู่
ในเมื่อไม่รู้ว่าจะหาสาเหตุได้ที่ไหน ก็เริ่มได้ยินผู้บริหารบางคนของบริษัทบอกว่าเขาไปทำให้ใครบางคนที่ไม่ธรรมดาขุ่นเคืองเข้า
จากนั้นเขาก็พูดคุยเื่ที่เกิดขึ้นในเว่ยป๋อกันอย่างดุเดือด
“จะบอกว่าที่ผมโชคร้ายก็เพราะไปขัดชะตาคนอื่นงั้นเหรอ?”
ประธานอยากร้องไห้ก็ร้องไม่ออก นี่มันเื่บ้าอะไรกันเนี่ย?
“เอาแบบนี้แล้วกัน ส่งคนติดต่อไปหาอาจารย์ฉินเป็การส่วนตัวด้วยสัญญาระดับ S ส่วนแบ่งเก้าต่อหนึ่ง ไม่… ไม่ต้องเอาส่วนแบ่งเลยดีกว่า ให้เธอไลฟ์ราบรื่น เราก็จะไม่มีปัญหาแล้ว”
ผู้บริหารดูสับสนกับคำสั่งนั้น “แต่มันละเมิดกฎนะครับ”
ประธานะโขึ้นทันที “ละเมิดกฎอะไรกัน นี่คำสั่งประธาน คุณกำลังพูดเื่ละเมิดกฎกับผมงั้นเหรอ ปลดแบนช่องนั้นซะ ทำเดี๋ยวนี้เลย! ไม่งั้นผมอาจจะตายก่อน แล้วอีกอย่างต่อให้ช่องอาจารย์ฉินทำอะไรก็อย่าแบนอีกเด็ดขาด เข้าใจไหม?!”
ปลดแบนช่องอาจารย์ฉินเดี๋ยวนี้งั้นเหรอ?
เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ
เ้าหน้าที่บริหารคนนั้นรีบตกปากรับคำซ้ำ ๆ แล้วสั่งให้คนไปเตรียมไปสัญญาและจองตั๋วเครื่องบิน
แน่นอนว่านี่เป็เพียงความโกลาหลเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นเท่านั้น
่เวลาไล่เลี่ยกัน เว่ยป๋อของฉินเหยียนจินกำลังสร้างความโกลาหลบนโลกออนไลน์
ชาวเน็ตถึงกับนอนไม่หลับและรีบลุกขึ้นจากเตียงทันที แม้แต่นักสืบไซเบอร์ก็เริ่มต้นขุดหาข้อมูลพื้นฐานของคนเหล่านี้ผ่านบัญชีเว่ยป๋อ
[โอ้ ฉันเจอข่าวน่าสนใจ ไม่รู้ทุกคนจำคดีเมื่อสิบปีก่อนกันได้ไหม อัจฉริยะวัยสิบสามปีเสียชีวิตจากอุบัติเหตุไฟไหม้ในโรงแรมระหว่างที่เพื่อนร่วมชั้นเรียนออกไปข้างนอก ทุกคนที่อาจารย์ฉินแท็กชื่อเป็เพื่อนของเด็กคนนี้]
[น่าคิดแฮะ เื่นี้มันต้องมีเงื่อนงำ!]
[แค่นี้มีอะไรต้องสงสัยอีกล่ะ นี่มันเลวร้ายมากนะ การตายของสาวน้อยอัจฉริยะต้องเป็ฝีมือคนพวกนี้แน่นอน]
[ตำรวจบอกว่าเป็อุบัติเหตุนี่]
[เมนต์บนอ่อนต่อโลกไปเปล่า ไปเที่ยวด้วยกัน จะไม่อยู่ที่นั่นตอนไฟไหม้เชียวเหรอ ต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่นอน]
‘ฉันว่าน่าจะเป็เพราะคนพวกนั้นอิจฉาเด็กผู้หญิงคนนั้นที่เก่งกว่า คงจะคิดว่าตัวเองเก่งที่สุดแล้วแต่กลับถูกเด็กอายุสิบสามปีมาเอาชนะได้ คงจะไม่พอใจมากเลยคิดกำจัดคู่แข่งหรือเปล่า’
[แต่ทำไมจู่ ๆ อาจารย์ถึงมาสนใจเื่คดีเมื่อสิบปีที่แล้วได้ล่ะ?]
[คุณไม่สังเกตเหรอว่าอาจารย์โพสต์ว่าในนามตัวแทนของเหยื่อ แต่เหยื่อคดีนี้คือเด็กสิบสามที่เสียชีวิตไปเป็สิบปีแล้ว แต่ใครไปขอให้อาจารย์ช่วยล่ะ?]
[น่าจะครอบครัวเหยื่อหรือเปล่า?]
[ไม่น่าเป็ไปได้ ไปขุดมาเห็นว่าถึงสาวน้อยคนนั้นจะมีพร์มากแต่ครอบครัวก็ยากจน พ่อแม่แทบไม่เคยลงจากูเามาเจอคนอื่นเลย พวกเขาจะรู้จักอาจารย์ได้เหรอ?]
[ว่าไปแล้ว คนที่รู้จักคนพวกนี้ไม่ไปเตือนคนร้ายหมดแล้วเหรอ ถ้าถึงวันปะาที่อาจารย์ว่าทุกคนเข้าในไลฟ์แล้วแต่ไม่มีใครมาเข้าร่วมเลยจะเป็ยังไง?]
‘แบบนั้นก็โดนล่าอยู่ดี ไม่ใช่แค่คนในรายชื่อด้วยมั้ง คงโดนขุดเจอทั้งตระกูลแปดชั่วโคตร’
[มันยากที่จะหนีพ้นจริง ๆ ตอนนี้โพสต์ในเว่ยป๋อของอาจารย์กำลังติดท็อปคำค้นหามาแรง อย่าดูถูกนักสืบโซเชียลเชียว คนพวกนี้อาจไม่เก่งอะไรเลยแต่เื่ขุดเนี่ยขอให้บอก]
[ฮ่า ๆ ๆ มาเดากันเองตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ได้แต่รอไปสองวันกว่าอาจารย์จะมาไลฟ์ได้ แต่สองวันนี้มานี้เหมือนช่องสตรีมของหู่เยว่จะมีปัญหา ไม่รู้ถึงเวลาไลฟ์จะล่มไหมเนี่ย]
[เห็นมีข่าวลือว่าประธานหู่เยว่เข้าห้องฉุกเฉิน ไม่รู้เพราะไปแบนไลฟ์อาจารย์เปล่านะ น่ากลัวชะมัด]
[ผมว่าประธานหู่เยว่ทำตัวเอง หมอดูทำนายชะตา รู้ความลับของ์ ประธานก็แค่คนธรรมดา ถึงจะตำแหน่งสูงก็เหอะ ไม่ดูตาม้าตาเรือไปขัดขวางอาจารย์แบบนั้น เหมือนคิดจะแข่งกันเื่วาสนากับคนอย่างอาจารย์ ไม่ต่างอะไรกับไปท้าทายอำนาจ์]
[ประธานหู่เยว่คนนั้นอยู่ดีไม่ว่าดีจริง ๆ]
[ขุดหลุมฝังตัวเองชัด ๆ]
[ประธานหู่เยว่ไปยุ่งกับคนที่ไม่ควรยุ่งจริง ๆ ก็เลยต้องโดนคิดบัญชีแบบนั้น]
เมื่อได้เห็นข้อความเยาะเย้ยตัวเองในอินเทอร์เน็ต ประธานหู่ที่หนีจากโชคร้ายไปซ่อนตัวในโรงพยาบาลก็แทบจะกรีดร้องออกมา
เขาไม่กล้ายุ่งกับหมอดูคนนี้อีกต่อไปแล้ว
เธอน่ากลัวเกินไปแล้ว!
“อาจารย์ แบบนี้จะได้ผลเหรอ?” ถงโจวโจวถามด้วยความสับสนหลังจากเห็นโพสต์เว่ยป๋อนั่น
ฉินเหยียนจินตอบนิ่ง ๆ “ไม่ต้องห่วงค่ะ คนพวกนั้นต้องมาแน่นอน”
ถงโจวโจวไม่รู้ว่าอีกฝ่ายไปเอาความมั่นใจมาจากไหน ระหว่างที่กำลังจะถาม เธอก็รู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมาว่าอาจารย์คนนี้รู้ชื่อเธอได้อย่างไร
หรือว่าจะเป็คนที่เห็นข่าวเมื่อสิบปีก่อน
น่าจะเป็อย่างนั้น ไม่งั้นอาจารย์คงไม่เดินทางมาถึงที่นี่ และพยายามคาดเดาไปเรื่อย ๆ
ระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น ฉินเหยียนจินก็เอาเครื่องรางบางอย่างออกมา
“นี่คือยันต์เสี่ยนเชิน เป็ยันต์สำหรับสำแดงกาย เพียงแค่คุณติดมันไว้ คนพวกนั้นจะได้เห็นคุณด้วย คุณเป็เหยื่อและคนที่สำคัญที่สุดของเื่นี้ เลยต้องเป็คนเรียกทุกคนมาด้วยตัวเอง ถ้ากลัวว่าวันไลฟ์สดคนพวกนั้นจะไม่มา ฉันจะให้เป็หน้าที่คุณ เข้าใจไหมคะ?”
ถงโจวโจวส่ายหน้าไปมาอย่างสับสน
“ไม่ ฉันไม่เข้าใจ”
“อาจารย์ หลังจากตายแล้ว ิญญาฉันก็ถูกผนึกไว้ที่นี่ ออกไปไหนไม่ได้”
“ตอนนี้ออกไปได้แล้วค่ะ”
ฉินเหยียนจินยิ้มจาง ๆ และเอาข้อมูลที่ชาวเน็ตช่วยกันตามหาขึ้นมาให้เธอดู “คุณคงจะไปตามพวกเขาได้ใช่ไหมคะ?”
ท่าทางฉินเหยียนจินไม่มีแววล้อเล่น ิญญาของถงโจวโจวแทบจะสั่นสะท้านไปด้วยความตื่นเต้น เธอเหลือบดูข้อความในมือถือแล้วค่อย ๆ ลอยผ่านกำแพงไป
แทนที่จะถูกกักไว้อย่างเมื่อก่อน ร่างโปร่งแสงกลับลอดผ่านไปได้ทันที ดวงตาของถงโจวโจวเบิกกว้าง อ่า… ดวงตางั้นเหรอ...เธอหันกลับไปมองฉันเหยียนจินอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ได้เวลาตามล่าแล้ว
ิญญาร้ายบินออกไปพร้อมเสียงหวีดหวิวของสายลม
เธอบินไปมาอย่างอิสระไม่ต่างจากนกที่ถูกปล่อยออกจากกรง เสียงหัวเราะแหลมสูงน่าขนลุกดังขึ้นก้องราวกับระฆังเงิน ใบหน้าของฉินเหยียนจินมืดครึ้ม รู้สึกเหมือนเด็กคนนั้นกำลังสนุกสนานไปกับการที่จะได้แก้แค้น
โชคดีที่อีกฝ่ายเป็แค่ิญญาที่คนทั่วไปไม่สามารถมองเห็นหรือได้ยินเสียงได้
“จัดการตามแผนแล้วไปหาฉันที่สำนักชิงเหลียนบนูเาชิงเฟิงนะคะ”
วันรุ่งขึ้นฉินเหยียนจินก็นั่งรถบัสกลับไปที่สำนักชินเหลียนแต่เช้าตรู่
ทันทีที่เดินขึ้นไปถึงประตูสำนัก เธอก็พบว่ามีชายวัยกลางคนหัวล้านเล็กน้อยกำลังนั่งหอบอยู่ที่บันไดหินตรงทางเข้า
ฉินเหยียนจินใเล็กน้อย
หืม?
คนที่หาสำนักเจอได้หลังกางอาณาเขตแล้วแบบนี้แสดงว่าเป็คนที่มีเจตนาดี
“คุณมีอะไรให้ฉันช่วยหรือเปล่าคะ?”
ทันทีที่ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมองเธอ เขาก็พบกับใบหน้างดงามดูสุขุมของฉินเหยียนจิน จึงรีบลุกขึ้นด้วยความตกตะลึง “สวัสดีครับอาจารย์ฉิน ผม… ผมเป็ผู้บริหารของสตรีมมิ่งหู่เยว่ รับหน้าที่เป็ตัวแทนมาคุยกับอาจารย์เื่สัญญาครับ”
จากนั้นก็รีบเอาสัญญาให้เธอด้วยมือสั่นเทา
“ท่านประธานยินดีจะให้คุณเซ็นสัญญาระดับ S กับเรา ไม่รับส่วนแบ่งค่าคอมมิชชันใด ๆ จากอาจารย์ เงินทั้งหมดเป็ของอาจารย์คนเดียวพร้อมสิทธิ์ต่าง ๆ ในช่องด้วย”
ฉินเหยียนจินเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ นี่มันเท่ากับให้ฟรี ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?
ว่าแต่… ทำไมกันล่ะ?
หรือว่าประธานหู่เยว่เป็ผู้ศรัทธางั้นเหรอ?
แต่หลังจากนั้นผู้บริหารคนนั้นก็เริ่มเล่าเื่ราวที่ประธานได้พบเจอมาด้วยความรวดเร็ว
ฉินเหยียนจินกล่าว “น่าสงสารจังเลยนะคะ”
2K
