คำพูดที่ออกมาจากปากของชายหนุ่มถึงกับทำให้หลินหยวนต้องตกตะลึง เขารีบหันขวับมามองหลินตงด้วยท่าทางที่แทบไม่อยากจะเชื่อ จะให้เขาเปิดกรงขังที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างดีนี่นะหรอ มันเป็ไปไม่ได้หรอก ถ้ามันเป็สถานการณ์อย่างปกตินะแต่ทว่าตอนนี้เขาเชื่อมั่นในสายตาของตนเองกับความมั่นใจของเ้าหนุ่มคนนี้
"เ้าแน่ใจใช่ไหม ถ้ามันเป็อย่างที่เ้าบอกจริงๆข้าจะให้รางวัลเ้าอีกหลายเท่าตัวเลยแต่ถ้าไม่ข้าจะขอหัวของเ้าไปทดแทน..!!"
ชายวัยกลางคนส่งเสียงออกมาอย่างเคร่งขรึมพร้อมกับทำหน้าที่จริงจัง
หลินตงผายมือพลางยักไหล่ออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม เขาก้าวถอยหลังไปทีละนิดเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขานั่นพูดจริง การที่ชายหนุ่มทำเช่นนี้มันยิ่งทำให้ชายวัยกลางคนเห็นว่าเขานั่นไม่ได้พูดเล่นเลย
หลินหยวนที่เห็นก็ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาค่อยๆหันหัวของตนมองไปยังราชสีห์คลั่งอย่างหวั่นเกรง มันตอนนี้ก็จ้องมองมาด้วยแววตาที่เหมือนกับเขาเป็เหยื่อ ต้องบอกก่อนว่าถ้าเกิดปล่อยเ้านี่ออกมาแล้วมันไม่เป็ไปตามที่ชายหนุ่มบอกไว้ละก็ ทั้งเมืองเหรินซานและผู้คนของเขาคงจะถูกสังหารจนสิ้น เขากับคนอื่นๆก็ยังต้องตกตายเช่นเดียวกัน สัตว์อสูรที่มีพลังเทียบเท่าระดับห้าทำให้เขาไม่สามารถต่อกรได้เลยแต่เมื่อเขาเห็นท่าทีที่มันให้ชายหนุ่มลูบหัวก็ลองคิดกลับกันดู สัตว์อสูรผู้พิทักษ์ที่มีพลังเช่นนี้ใครเล่าจะอดใจไหว
"เอาว่ะ เป็ไงเป็กัน"
ชายวัยกลางคนสูดหายใจเข้าลึกๆและะโก้องออกมาเพื่อเรียกความมั่นใจ ทหารรักษาการณ์เมื่อเห็นว่านายท่านของตนจะทำตามที่ชายหนุ่มบอกก็เริ่มตื่นตระหนักกันยกใหญ่ พวกเขารีบโบกไม้โบกมือห้ามนายท่านของตนขึ้นมาเป็การใหญ่ ถ้ามันออกมาละก็ชีวิตของนายท่านและพวกเขาคงจะจบสิ้นเป็แน่
และเสียงที่เตือนออกมาจากลูกน้องของตนก็ไม่ได้เข้าไปยังหูของหลินหยวนเลยแม้แต่นิด เพราะว่าเขาตอนนี้ประกบฝ่ามือของตนเองขึ้นแล้ว คลื่นพลังยุทธเริ่มเปล่งแสงออกมาอยู่นิดๆจากนั่นเขาก็ค่อยๆใช้ฝ่ามือแตะไปยังกรงขังนั่น นี้คือการวิธีการอย่างนึงในการกังขัง โดยปกติแล้วถ้าไม่ใช่ผู้ที่ถูกใส่คลื่นพลังยุทธเอาไว้ต่อให้จะทำยังไงก็ไม่สามารถที่จะเปิดมันออกได้ยกเว้นก็แต่ว่าจะมีพลังเพียงพอที่จะทำลายมันโดยตรงและที่หยินหยวนจะทำมันตอนนี้ก็คือเปิดกรงขังเบื้องหน้าออก
วินาทีที่ฝ่ามือของเขาััเข้ากับกรงขังนั่น เบื้องหน้ากรงขังก็เริ่มแหวกออกทีละนิด มันเริ่มกว้างขึ้นอย่างช้าๆ การที่พวกมันถูกสร้างจากโลหะที่มีความตอบสนองต่อพลังยุทธสูงจึงทำให้พวกมันเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ได้ตามที่ผู้ใช้้า
ราชสีห์คลั่งเมื่อเห็นว่าช่องกรงขังกำลังแหวกออกมาก็ส่งเสียงคำรามออกมาอยู่นิดๆ มันเริ่มย้ำเท้าออกมาอย่างเชื่องช้า ร่างเงาขนาดนับห้าเมตรปรากฏตัวขึ้นที่นอกกรงขังพร้อมกับแหงนหน้าคำรามด้วยน้ำเสียงที่ดังสนั่น คลื่นพลังมหาศาลทำให้ลานกว้างต้องแตกหักลงอย่างช่วยไม่ได้
หลินหยวนกับคนอื่นๆถึงกับยกมือมาบังแรงกดดันนี้ไว้ พวกเขาบอกได้เพียงคำเดียวว่าแข็งแกร่งนัก แข็งแกร่งซะจนหลินหยวนยังไม่สามารถต่อกรได้
ราชสีห์คลั่งเมื่อมันออกมาแล้วก็เดินไปยังชายหนุ่มพร้อมกับก้มหัวเอาหน้าของตนถูไปยังชายหนุ่มอยู่ยกใหญ่ หลินตงที่โดนเช่นนี้ก็หัวเราะร่าออกมาอยู่นิดๆ
"ฮ่าฮ่าฮ่า หลังจากนี้ก็เสร็จแล้ว เดียวข้าจะให้ท่านเ้าเมืองหลินหยวนสร้างที่พักของเ้าและลูกๆให้ แต่เ้าก็จะต้องเชื่อฟังคำสั่งเขาด้วยละ"
หลินตงลูบใบหน้าของมันอย่างสนุกมือ ร่างเงาที่ตัวใหญ่พยักหัวของมันหงิกๆเพื่อเป็การบ่งบอกว่ามันเข้าใจแล้ว
ขณะเดียวกันนั่นหยินหยวนก็รีบก้าวเข้ามายังด้านข้างของชายหนุ่มพร้อมกับยืนประจันหน้ากับร่างั์นี้ เสียงฟุดฟิดแห่งการดมกลิ่นถูกส่งออกมาจากจมูกของมันเพื่อตรวจสอบเขาคนนี้ ราชสีห์คลั่งก็ััได้ว่าผู้ฝึกยุทธคนนี้ไม่ได้มีเจตนาร้ายกับมันจริงๆ
"ก็อย่างที่ว่านั่นละ หลังจากนี้เ้าไม่ต้องอยู่ในกรงขังแล้ว เดียวข้าจะช่วยสร้างที่พักที่ดีที่สุดให้กับเ้าและลูกของเ้าอย่างแน่นอน พวกเราหลังจากนี้จะเป็คู่หูกัน เ้าจะมีชื่อว่าเสียวหลิน ถูกใจรึเปล่า..?"
หลินหยวนรีบพูดออกมาอย่างเร่งรีบ ใบหน้าของเขาตอนนี้แดงกล่ำอย่างถึงที่สุด ความตื่นเต้นภายในใจแทบจะทะลักออกมาอย่างไม่น่าเชื่อ
ราชสีห์คลั่งที่มีสติปัญญาก็พยักหน้ารับกับคำพูดของเขาและมันก็นั่งลงอย่างไม่สนใจ ท่าทางที่มันตอบรับนั่นทำให้หลินหยวนต้องะโโลดเต้นออกมาอย่างมีความสุข ในที่สุดมันก็ยอมเชื่อฟังเขาแล้วแถมยังว่านอนสอนง่ายอีก ในตอนแรกเมื่อมันออกมาก็คิดว่าเขาจะต้องถูกมันฆ่าตายซะแล้ว แต่พอมันได้ออกมาจริงๆมันอยู่อย่างสงบนิ่งและผิดกลับสถานการณ์ที่ผ่านมาลิบลับ
"พวกเ้าทั้งสองรีบไปจ้างผู้ที่มีฝีมือที่สุดให้มาสร้างที่พักสำหรับเสียวหลินโดยเร็ว เอาลานกว้างนี้้เป็ที่พักเลย ถ้าหาไม่ได้ข้าจะสังหารพวกเ้าทิ้งซะ..!!"
ชายวัยกลางคนพลันได้สติก็ะโสั่งด้วยท่าทางที่ดุดัน ว่าให้ลูกน้องของตนรีบไปหาคนงานมาอย่างเร่งด่วน
ทหารรักษาการณ์ทั้งสองที่ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดแล้วเมื่อได้ยินเสียงที่ตวาดขึ้นก็ถึงกับสะดุ้งโหยง พวกเขาพยักหน้ารับรัวๆและวิ่งหายไปในทันที ภายในใจของพวกเขาตอนนี้มีแต่ความกังวลอย่างถึงที่สุด ไม่คิดว่าเ้าหนุ่มนี้จะคือปรมาจารย์ผู้ฝึกฝนสัตว์อสูร พวกเขาทำเื่เข้าให้แล้วไง ไว้เดียวหาคนเสร็จต้องหาเวลาไปขอโทษเขาอย่างจริงจังซะแล้ว ถ้าเกิดว่านายท่านของตนรู้ว่าพวกเขาเสียมารยาทกับชายหนุ่มคนนี้หัวคงจะได้หลุดออกจากบ่าแน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดกลัวนัก
"เสียวหลินเ้าก็วิ่งเล่นอยู่ภายในนี้ก่อนละ แต่อย่าออกไปบริเวณอาณาเขตเ้าเมืองนี้นะ เดียวข้าขอตัวไปคุยกับท่านผู้นี้ก่อน..!!"
หลินหยวนพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม มันมองไปยังราชสีห์คลั่งเหมือนกับมองไปยังลูกรักของตนเองยังไงยังงั้น
เสียวหลินเมื่อเห็นว่าเขาสั่งเช่นนั่นก็ส่งเสียงตอบรับพร้อมกับเดินไปมาเพื่อสำรวจสิ่งต่างๆ มันจ้องมองไปรอบๆอย่างสงสัย ั้แ่ที่มันมาอยู่ที่แห่งนี้มันก็ถูกขังอยู่ภายในกรงตลอดจะเห็นก็เพียงแค่ที่ไกลๆเท่านั่น
ขณะเดียวกันชายวัยกลางคนก็หันมายังชายหนุ่มอย่างเคร่งขรึมและยกมือคำนับอย่างนอบน้อม
"ท่านปรมาจารย์หนุ่ม ขอเชิญท่านขึ้นไปพูดคุยเป็การส่วนตัวที่ห้องทำงานของข้าเถิด..!!"
ชายวัยกลางคนตอนนี้ไม่ได้มองชายหนุ่มเป็แค่ผู้ฝึกยุทธระดับต่ำแล้วแต่เขาให้ฐานะที่สูงส่งยิ่งกว่าตัวของเขาอีกแถมเขาตอนนี้ยังหวั่นเกรงในตัวของชายหนุ่มแทนอีกด้วย สามารถทำให้ราชสีห์คลั่งที่ดุร้ายเช่นนี้เชื่องได้เพียงแค่พูดคุย ถ้าไม่เห็นกับตาจริงๆก็ไม่มีใครที่อยากจะเชื่อในเื่ราวนี้