เทพมังกรเหนือปฐพี

ตอนที่ 17  ร่วมงานประมูลราคา 2
      “สิ่งที่จะได้นำมาประมูลเป็น รายการต่อไปได้แก่ หยกอุ่นหมื่นปี  คะ”  นางพลันผายมือไปยังทิศทางด้างข้าง    ก็ปรากฏหญิงสาวอีกนางหนึ่ง   กำลังเดินถือกล่องไม้ที่สวยงามกล่องหนึ่งออกมา  แล้วนำมันมาวางบนโต๊ะศิลาโปร่งใส  พร้อมกับได้หยิบของชิ้นหนึ่งออกจากกล่องไม้มาวางลงบนพื้นโต๊ะ ทันทีที่วางลง  ก็ปรากฏมีประกายอันนุ่มนวลอันแฝงไปด้วยความอบอุ่นอันประหลาด แผ่ออกมาของชิ้นนั้นอย่างเข้มข้นตลอดเวลา  ทำให้คนที่มองไปรู้สึกถึงความอบอุ่น และสบายตา   “หยกวิเศษ ทุกท่านคงทราบมันเหมาะสำหรับการเพิ่มแหล่งพลังปราณในการเพาะบ่มพลังของรุ่นเยาว์ได้ดีนะคะ   หยกชิ้นนี้ขอราคาเริ่มต้นที่  20,000  เหรียญทองเชิญค่ะ    “21,000  คุณชายเฟิงคะ”    “23,000  คุณชายหยุนคะ”    “25,000  คุณชายหลงคะ    “28,000  คุณชายเซียวคะ”    “50,000  คุณชายท่านนั้นคะ”        เซียนเซียนประกาศพลางผายมือมาทางที่นั่งของคนตระกูลจวง  พอสิ้นเสียงกล่าวของนางนั้น สายตาแทบทุกคู่พลันจ้องมายังคนผู้หนึ่ง มันมีใบหน้าอันหล่อเหลาคมคาย โดยเฉพราะดวงตาที่กลมโตมีประกายอันเปี่ยมเสน่ห์  ผิวกายที่เรียบเนียน รูปร่างอันสง่างามสมส่วนของเด็กหนุ่ม พร้อมกับคำถามที่เกิดขึ้นในใจราวนัดกันไว้      “มันเป็นใคร”    เพราะพวกเขาแทบทั้งหมดนั้นไม่เคยเห็นและไม่คิดว่า  จะมีคนเช่นนี้อยู่ในตระกูลจวงมาก่อน  มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเขาชื่อเล้งปวย  แต่ล้วนไม่ไม่มีคนทราถึงความเป็นมาของมันเลย
    “หรือนั่นเป็นว่าที่บุตรเขยของมัน”   บาคนถึงกับหันไปถามกันเอง กับพวกพ้องก็มี”  

      ในจำนวนนั้นมีอยู่สองคนที่แม้ไม่ทราบว่ามันเป็นใคร แต่ความอยากรู้กับความอยากกระโดดเข้าไปกระทึบมันในตอนนี้เลยนั้นมันมีแทบจะพอๆกันเลยทีเดียว  โทษทัณฑ์ฐานที่มันกล้าเข้ามาใกล้ชิดกับผู้หญิงของพวกเขา  เขาทั้งสองนั้นก็คือเซียวเล้งหยวน กับ หลงไห่เอ้อ  นั่นเอง           ส่วนเล้งปวยนั้นเขาอยากได้หยกอุ่นนั้นอยู่บ้างเพราะเขารู้ดีว่ามันมีประโยชน์ในการบ่มเพาะพลังในระดับคนหนุ่มสาวได้มาก คิดว่าจวงยี่หลานควรจะได้ครอบครองมัน  แต่สิ่งที่เขาต้องการมากกว่านั้น   ก็คือพลันคิดได้ถึงวิธีจัดการกับเจ้าสองอันธพาลนั่นต่างหากพอตั้งสติได้พวกมันแทบร้องขึ้นมาพร้อมกันว่า          “60,000”  เช่นนี้เล่นเอาโฆษกงุนงงไม่รู้จะเอ่ยใครดี  แต่เสียงที่ดังตามมานั้นทำให้นางสบายใจ
    “80,000  คุณชายเล้งปวยคะ”  เก่งมากที่นางกลับได้รู้ชื่อของเขามาอย่างรวดเร็ว    “100,000   คุณชายหลงคะ”    “150,000   คุณชายเล้งปวยะ”     “200,000  คุณชายเซียวคะ”     “300,000   คุณชายเล้งปวยคะ     “500,000   คุณชายเซียวคะ”     เซียนเซียนมองกลับไปกลับจนประกาศแทบจะไม่ทันแม้นางจะเคยรับหน้าที่เช่นนี้มานาน  นี่กลับเป็นครั้งแรกกับการตัดข่มราคากันอย่างไม่ต้องคิดมาก     เมื่อเห็นเงียบไปางจึได้ถาม
     “มีท่านใดจะเสนอราคามากกว่านี้ไหมค่ะ…”   เงียบ  “ถ้าไม่มีจะนับนะคะ   500,000   เหรียญครั้งที่1   500,000   เหรียญ ครั้งที่2    500,000   เหรียญ  ครั้งที่3”
     “ปัง!!!”
     “หยกอุ่นหมื่นปีคุณชายเซียวเล้งหยวนเป็นผู้ได้ไปครอบครองในราคา 500,000 เหรียญทอง  คะ”          พอเสียงประกาศดังขึ้นเซียวเล้งหยวนมีความสุขอย่างยิ่ง   มันหันมาทางเล้งปวยพร้อมกับเผยยิ้อย่างผู้ชนะ  เยาะเย้ยอย่างสะใจ  แต่ทว่ามันกลับต้องยิ้มค้าง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นแทนที่จะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงอย่างที่มันคิด  พวกมันกลับ  พากันหัวเราะอย่างสนุกสนาน  เป็นฝ่ายเยาะเย้ยที่ทำให้มันหลงกลได้  มันพลันรู้สึกขมในลำคอจนอยากจะเป็นลม         “ เจ้า  เจ้า  ต้องไม่ได้ตายดีแน่  คอยดูข้าจะให้เจ้าคลานต่อหน้าข้า  มันขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน พลางชี้ไปทางเล้งปวยอย่างสุดแสนจะอดกลั้น               “ปวยเอ๋อจากนี้ไปเจ้าต้องระวังให้จงมาก  ดูมันแค้นเจ้าจนอยากฉีกกระชากเจ้าทั้งเป็นแล้ว”              ปากจวงยี่หลานแม้พูดเช่นนั้น แต่ในใจนั้นกลับรู้สึก นี่พึ่งเป็นครั้งแรกที่ความอัดอั้น คับแค้นใจ สารพัดสารเพ ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ที่คอยซ้ำเติมนจิตใจนาง  มีคนคอยบรรเทา เอาคืนมาอย่างสาสมได้บ้าง  หยกนั่นมันไม่ควรได้เกิน100,000 เหรียญทองด้วยซำ้            เล้งปวยพอได้ยินเช่นนั้นพลันยิ้มที่มุมปากขึ้นคราหนึ่ง   “เฮอะ…ใยต้องไปกลัวมันกัน แค่สวะที่เย่อหยิ่งกองหนึ่งเท่านั้น    เดียวยังจะมีให้ดูชมยิ่งกว่านี้แน่”


      บนเวทีการประมูลตอนนี้กลับมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นแล้ว   “ทุกท่านค่ะบัดนี้เวลาที่ทุกท่านจะได้พบกับสมบัติอันล้ำค่า   สมกับที่ทุกท่านได้รอคอยมานาน  ก็ได้มาถึงแล้วคะ  แต่ก่อนที่ท่านจะได้พบกับสมบัติล้ำค่าชิ้นนั้น  ทางเราใคร่ขออนุญาตเปลี่ยนระบบความปลอดภัยสักนิดเดียวคะ” พลันเสียงฮือฮาพลันตามมา             “มารดามันเถอะ   ราวกับว่าจะมีสมบัติสูงส่งอันใดที่กลัวคนจะแย่งชิงกระนั้นแหละ”“เขาอาจจะมีสมบัติคาเป็นล้านมาประมูลก็เป็นได้”        ในขณะที่คนเริ่มพูดคุยกันอยู่นั้น  พลันปรากฏว่ามีเสียงกลไกชั้นสูงทำงานดังขึ้น  หลายๆเสียง ทบพร้อมๆกัน  ฉึบๆๆๆ กึงๆ   ฟุบๆๆ!!!รอบๆเวทีพลันเปลี่ยนไปปรากฏกรงเหล็กพิเศษสองชั้น ผุดขึ้นล้อมรอบๆเทวีไว้อย่างรวดเร็วทันใจ  ดูแล้วมั่นคงแน่นหนา จนสุดที่จะมีใครทำลายลงได้   ซึ่งทั้งหมดนั้น ใช้เวลาเพียงแพล้บเดียว   จนพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ

     “บัดนี้ก็เรียบร้อยแล้ว   เรามาเริ่มกันเลยคะ…   สำหรับสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้นั้น…”  นางพูดพลางผายมือไปยังโต๊ะศิลาอีกครั้ง  ปรากฏมีกล่องหยกล้ำค่าวางอยู่ พอฝากล่องถูกเปิดออกเท่านั้น พลันเห็นเม็ดโอสถที่มีประกายสีทองอร่ามพุ่งออกมา พร้อมกลับมีกลิ่นหอมรวยริน ที่ทุกคนต่างรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า จนสูดมไม่หยุด
“…ก็คือสุดยอดของโอสถระดับ 6  ที่ชื่อ พลังแห่งมังกร  ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการเลื่อนระดับการบ่มเพาะพลังยุทธในระดับสูงๆคะ” พอคำว่าระดับ 6  ดังขึ้นมา ทุกคนพลันอุทานออกมาอย่างแตกตื่น อย่าว่าแต่มีบ้างบางคนที่ทั้งทั้งชีวิตอาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นโอสถระดับหกเลยก็ได้  สรรพคุณนั้นไม่ต้องพูดึง   การเลื่อนระดับของผู้ฝึกพลังยุทธจากระดับนภาขึ้นไปนั้นแทบหมดปัญหา  หากมีโอสถเช่นนี้สักหนึ่งเม็ด

        ทันทีที่บอกว่าเป็นโอสถพลังแห่งมังกร  ระดับ6  นั้น ทั้งท่านตู้ซิง  ทั้งอาจารย์หยางเซ่อ ต่างก็ได้มองมาที่เล้งปวยทันทีอย่างมีความนัย  พอเห็นมันค้อมศีรษะให้อย่างยอมรับนั้น  ก็ทำให้บุคคลที่คร่ำหวอดอยู่ในแวดวงโอสถอย่างทั้งสองนั้นพลันแตกตื่นยิ่งนัก  เป็นตายก็ยังคิดไม่ออกไฉนมันก้าวข้ามได้ขนาดนี้           “สวรรค์ มีแต่ระดับปรมาจารย์ด้านโอสถเท่านั้น  ที่จะสามารถปรุงโอสถเช่นนี้ขึ้นมาได้”
“มันอาจตกทอดมาอย่างยาวนานแล้วก็ได้”    
“ถึงแม้นว่าเราจะไม่มีโอกาสได้ครอบครองแต่ก็นับเป็นบุญตาแล้วจริงๆ”   “นับว่าเราไม่ได้มาเสียเที่ยวจริง ๆ เฮอะๆมันย่อมต้องเป็นของเรา”   “เฮอะๆอย่างน้อยๆเรายังมีโอกาสดี   ที่ได้สูดเอาไอกลิ่นที่แม้ตายก็น่าจดจำของมัน”
      เสียงวิพากษ์วิจารณ์ย่อมไม่ยอมจบลงอย่างง่ายๆ“โอสถพลังแห่งมังกรระดับ 6 เม็ดนี้ขอเริ่มราคาอยู่ที่… 1,000,000   เหรียญทองเชิญคะ”   “ 1,100,000”    อ้วงเย่คุนเริ่มก่อนใครเพราะมันย่อมไม่ยอมพลาดโอกาสที่เสาะหามาแทบค่อนชีวิต  เพียงครึ่งขั้นก็จะเลื่อนสู่ระดับจิตสวรรค์ของมัน       “1,200,000”   เซียวฉีรีบข่มไป “เฮอะ มีหรือที่ข้าจะยอมทิ้งโอกาสนี้ให้ใครไปง่ายๆ”
   “ 1,500,000”     องค์ชายห้ายกขึ้นมา  “ไม่นึกว่าการออกหัวเมืองมาครานี้ ของข้าจะได้ผลลัพธ์ที่มหาศาลเช่นนี้    “ 1,700,000”  แม้แต่หลงต้าที่ไม่ค่อยสู้ในรอบก่อนแต่รอบนี้มันกลับหวังที่จะนำไปให้ได้  
   “  2,000,000”    เจ้าเมืองทรัพย์นาคา หยวนน่าไห่ ยกสู้ที่สองล้านเหรียญทอง   “ 2,500,000”    เซียวฉียกป้ายราคาแซงด้วยมันไม่แยอมแน่ๆ   “มีใครกล้าก็ตามมา”   “  งั้นก็ขอเปิดที่ระดับใหม่หละ   3,000,000   องค์ชายหนีไปอีกระดับหวังที่จะทิ้งห่างไม่ยอมให้ใครตามได้
   “4,000,000”   อ้วงเย่คุน เรื่มมีความรู้สึกรำคาญขึ้นมาบ้างแล้วจึ่งขี่องค์ชายไปที่ทันที     
    “ท่านเซียวฉี  8,000,000”  เสียงเป่าลมอย่างเฮือกสุดท้ายดังมาจากท่านเซียวฉีเพื่อหวังจบจึงทิ้งใบสุดท้ายด้วยการกระโดด ถึงสองเท่า   ให้ทุกคนหวาดกลัวทันที    
    ได้ผลทันใดเพราะหลายคนท่ีหมายมั่นปั้นมือนั้นได้เก็บป้ายไปแล้ว   แต่ในนั้นกลับไม่รวมอ้วงเย่คนแห่งสำนักกระบี่เจ็ดดาวผู้นี้แน่ๆ มันจึงทิ้งไปที่ไพ่ใบสุดท้ายทันทีเช่นกัน     
     “10,000,000”  อ้วงเย่คุนสู้อีก
        ปรากฏความเงียบขึ้นนิดหน่อย   แต่ก่อนที่จะมีเสียงถามย้ำนั้น   ท่านองค์ชายห้ากลับสู้อีก  
    “15,000,000”  องค์ชายห้า     แล้วก็มีเสียงสบถออกมาอย่างเอาเป็นเอาตายออกมาจากหลายคน แล้งนิ่งไป
     “ท่านองค์ชายห้าให้15,000,000เหรียญทองคะ  มีท่านใดให้มากกว่านี้อีกไหมค่ะ  ถ้าไม่มีจะนับแล้วนะค่ะ   15,000,000   ครั้งที่หนึ่ง    15,000,000   ครั้งที่สอง   15,000,000   ครั้งที่สามคะ”   หลังจากนับถึง3แล้วเสียง  ปัง ! พลันดังขึ้น
   “โอสถพลังแห่งมังกรระดับ 6 เป็นของท่านองค์ชายห้าด้วยราคา15,000,000 เหรียญทองคะขอกราบขอบพระคุณนะคะท่านองค์ชาย”
   “ก่อนเราจะหยุดพักช่วงอย่าพึ่งลุกไปไหนนะค่ะ” เซียนเซียนรีบพูดขึ้นทันที
   “อยากเรียนให้ทุกท่านทราบเพื่อให้โอกาสสำหรับท่านที่เตรียมตัวไม่ทันในคราแรกหลังเบรกกลับมา  เรายังมีโอสถพลังแห่งมังกรระดับ 6 อีกสองเม็ดที่จะให้ทุกท่านได้แก้ตัวโปรดเตรียมประสานเรื่องเงินไว้ได้นะคะ เชิญพักก่อนคะ”


   …………


/เฮอะๆงานนี้ค่าโง่แพงมากๆ5555555