บทที่11 มา
กลิ่นอายของเืคละคลุ้งขึ้นมาเมื่อออคทั้งหมดเริ่มปลดปล่อยคลั่งออกมาพลังของพวกมันจะเพิ่มขึ้นประมาณสามเท่าพละกำลัง ความทนทาน ความเร็ว ทั้งหมดเพิ่มขึ้น แต่มีข้อดีก็มีข้อเสีย ข้อเสียคือพวกมันจะขาดการยับยั้งชั่งใจและแทบจะเรียกได้ว่าไร้สติ
ในโหมดคลั่งนี้พวกมันก็เหมือนกับเครื่องจักรสังหารที่รู้จักเพียงการฆ่า
พวกมันถาโถมเข้ามาหาเทวาประดุจน้ำป่าแต่เขาไม่ได้หวาดกลัวแม้ว่ารังสีสังหารจะคละคลุ้งจนทำให้คนธรรมดาเป็ลมเพราะแรงกดดันนี้ได้อย่างง่ายดาย
เทวาสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วกระชับมีดทั้งสองของเขาแน่นสำหรับตอนนี้เขาต้องรับมือกับออควอริเออร์และหมาป่ากระหายเืเสียก่อนส่วนออคไจแอนท์และออกไนท์แมร์ค่อยว่ากันหลังจากนี้เขาไม่มีทางที่จะกำจัดออคไจแอนท์ได้อย่างรวดเร็วและมันจะทำให้เขาเสียเวลา
ส่วนออคไนท์แมร์น่ะเหรอ
ลืมมันไปก่อน
แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่ระวังเพราะเมื่อครู่เขาไม่ได้เตรียมใจรับการโจมตีกะทันหันของออคไนท์แมร์จนต้องทำให้เขาาเ็หนัก
การต่อสู้เริ่มขึ้นอีกครั้งเทวาเพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่การโจมตีที่จุดอ่อนอย่างลำคอ มันเป็จุดที่เปราะบางที่สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่มีจุดอ่อนที่จุดนี้และออคก็ไม่เว้นมีดของเขายังคงทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมมันสามารถฟันลำคอของออควอริเออร์ได้แม้ว่าเขาจะต้องใช้แรงทั้งหมดและฟันถึงสิบครั้งก่อนจะสามารถฆ่ามันได้ตัวหนึ่งก็ตาม
แน่นอนว่าเขาไม่ได้กังวลกับการที่แรงจะหมดเร็วเพราะเขามีน้ำยาโกงๆอยู่
เทวายังคอยหลบหลีกการโจมตีของออคไจแอนท์สองตัวที่พุ่งเข้าใส่เขาอย่างเป็บ้าเป็หลังมันทำให้จังหวะของเขาเสียไปหลายจังหวะในตอนที่เขาหลบหลีกขวานหรือร่างกายของของพวกมันนั่นทำให้เขาต้องได้รับการโจมตีที่ร่างกายจำนวนมาก
การโจมตีของออคไจแอนท์คือส่วนหนึ่งที่ทำให้ออควอริเออร์บางตาลงนั่นเพราะมันทั้งเหยียบและฟันอย่างไม่สนใจพวกพ้องเลย
ผ่านไปเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงสภาพของเทวาเหมือนกับหมาจนตรอกเสื้อของเขาขาดจนกลายเป็เศษผ้าและทั่วร่างของเขายังเปรอะไปด้วยเืทั้งเก่าใหม่ทั้งของตนเองและของศัตรูเขาเปลี่ยนมีดไปสองรอบเพราะความทนทานของมันไม่เพียงพอและหมดน้ำยาStamina Potionไปเกือบๆห้าสิบขวด
ที่เขายับเยินมากขนาดนี้ส่วนหนึ่งออคไจแอนท์แต่ส่วนใหญ่แล้วก็คือเพราะเ้าออคไนท์แมร์มันคอยเล็งจุด่อนและช่องว่างของเขาอยู่เสมอมันทำให้เขาได้รับอันตรายหลายครั้งจนเขาแทบคลั่งใจตาย
คุณคงไม่ทราบหรอกว่าเทวาแอบด่าทอออคไนท์แมร์ไปแล้วเท่าไหร่ซึ่งหากคำด่าของเขาสามารถฆ่าออคได้ออคไนท์แมร์คงตายไปหลายพันรอบ
ตอนนี้เหลือออควอริเออร์อยู่ห้าสิบกว่าตัวทุกตัวล้วนแต่เป็หัวกะทิที่เก่งกาจในหมู่ออควอริเออร์ด้วยกัน ออคไจแอนท์ก็ยังเหลือทั้งสองตัวส่วนหมาป่ากระหายเืก็ตายไปหมดแล้วที่เหลือก็แค่ตัวที่อยู่กับออคไนท์แมร์เท่านั้นถือว่าเขาสามารถสร้างความเสียหายให้กับกองทัพพวกมันได้จนแทบจะย่อยยับเพียงแต่ว่าจุดแข็งที่สุดของพวกมันยังคงอยู่
ในเวลานั้นออคไนท์แมร์ก็เดินเข้ามาขวางเทวากับกองทัพของมัน
มันพูดด้วยภาษามนุษย์ขึ้นมาว่า
“มนุษย์...ต้องยอมรับว่าเ้าทำให้ข้าแปลกใจและสนใจอย่างมากเ้ามีพลังที่ไม่เหมือนใครโดยเฉพาะพลังที่สามารถเยียวยาตนเองได้ในฉับพลันเพียงแต่...”
เทวาได้ฟังก็รู้สึกทึ่งเล็กน้อยที่เห็นมันพูดภาษามนุษย์ได้คล่องแคล่วปานนั้น
ภาษาหลักของมนุษย์ในโลกนี้คือภาษาอังกฤษในยุคก่อนโลกล่มสลายนั้นแต่ละประเทศก็ใช้ภาษาของตนเองแต่เมื่อโลกล่มสลายจึงได้มีมติจากผู้นำที่เหลืออยู่ทุกคนว่าจะใช้ภาษาอังกฤษเป็ภาษาหลักของมนุษย์เหตุที่ต้องเป็ภาษาอังกฤษนั้นก็เพราะว่าคนส่วนใหญ่ที่เหลือรอดก็เป็คนจากพวกประเทศอเมริกาและภาษาอังกฤษยังไม่ซับซ้อนเหมือนภาษาอื่นๆ
นับจากนั้นมาภาษาอังกฤษจึงกลายมาเป็ภาษาหลักและทุกคนก็เริ่มสอนภาษาอังกฤษให้กับลูกหลาน
แน่นอนว่าในแต่ละภูมิภาคจะยังหลงเหลือไว้ซึ่งภาษาเดิมก็ได้เช่นกันแค่บังคับว่าต้องใช้ภาษาอังกฤษเป็ภาษาแม่
“เพียงแต่อะไร?”เทวาถาม
“เพียงแต่ว่าหากศีรษะของเ้าหลุดจากบ่าเ้าจะยังคงรักษาตัวเองได้หรือไม่?”
“แกจะไม่มีวันได้ทำอย่างนั้น”เทวาฉีกยิ้มเหี้ยม
“เ้ายังคงไม่เข้าใจ”
“ไม่เข้าใจอะไร?”
“ความสามารถของเ้าข้ารับรู้ได้หมดสิ้นแล้วและเ้าก็ไม่เป็ภัยคุกคามข้ารวมถึงว่าเ้าไม่อาจจะหนีรอดจากข้าไปได้”ออคไนท์แมร์เอ่ยด้วยความมั่นใจอย่างมาก
“ถ้าอย่างนั้นก็มาเลยมาวัดดูว่าฉันเป็แบบนั้นหรือเปล่า เข้ามา!”เทวารู้สึกว่าตนเองโดนดูถูก
แต่มันก็จริงของออคไนท์แมร์หากเขาถูกตัดศีรษะฮีลลิ่งแฟคเตอร์ที่มีระดับเพียงเท่านี้คงไม่อาจรักษาเขาได้อย่างแน่นอนจนกว่าเขาจะหาทางพัฒนาทักษะนี้ได้จนถึงระดับของเดดพูลเ้าซากศพเดินได้ที่สามารถฟื้นฟูร่างกายตนเองให้กลับมาสมบูรณ์ได้ในเวลาไม่นานแม้ว่าจะถูกแยกชิ้นส่วนไปแล้วก็ตาม
หากเขามีความสามารถของฮีลลิ่งแฟคเตอร์ถึงระดับนั้นค่อยว่ากันหากเขาอยากจะลองให้คนอื่นตัวหัวของเขาเล่น
“ย่อมได้”ออคไนท์แมร์กล่าวเสียงเรียบ
ร่างของเขาหายวูบไปปรากฏที่ด้านหน้าของเทวาจิตสังหารที่หนักหน่วงพุ่งเข้าใส่เทวา ร่างของเทวาชะงักไปขวานในมือของมันฟาดเข้ามาด้วยความเร็วที่เหมือนกับเงา
เทวาสะท้านวาบแต่ก็รีบใช้จิตสังหารของตนเองปะทะไปตรงๆแม้ว่าจิตสังหารของเขาจะอ่อนด้อยกว่าแต่มันก็พอให้เขาหายจากอาการชะงักเพราะจิตสังหารเขาซัดหมัดออกไปด้วยหมัดะุไปที่คมขวานเพราะระยะมันประชิดเกินไปและเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะใช้พุ่งทะยานพุ่งหลบออกไป
หมัดะุ10ครั้งซ้อน!!!
เปรี้ยงงงง
อ้ากกกกกกกกกกก
ร่างของเทวากระเด็นออกไปหลายสิบเมตรเพราะสู้แรงไม่ไหวและกรีดร้องลั่นเพราะความเ็ปแขนทั้งสองของเขาเกิดาแสาหัสโดยเฉพาะกำปั้นของเขาที่เป็แผลเหวอะหวะจนเห็นกระดูกหากคมขวานเข้ามาลึกกว่านี้เกรงว่ามือทั้งสองของเขาคงโดนตัดเป็สองซีก
ออคไนท์แมร์ไม่ปล่อยให้เทวาะตั้งหลักได้เขาพุ่งเข้ามาพร้อมกับขวานในมืออีกครั้งด้วยกระบวนท่าเดิม
เทวาที่ยังตั้งหลักได้ไม่มั่นคงนักต้องรับมือกับขวานอีกรอบ
เขายังคงไม่มีทางเลือกต้องใช้หมัดะุสิบครั้งซ้อนปะทะกับคมขวานของศัตรู
และก็เป็อีกครั้งที่เขาต้องกระเด็นออกไปพร้อมกับาแที่หนักยิ่งกว่าเดิมที่มือทั้งสองข้างตอนนี้แขนทั้งสองของเขาแทบจะไร้ความรู้สึกแล้วและเขายังรู้สึกวิงเวียนจากการเสียเือีกด้วย
ออคไนท์แมร์พุ่งเข้ามาหาเขาอีกรอบพร้อมกับเงื้อขวานขึ้นสูง
การโจมตีถัดไปของมันแผ่รังสีสังหารที่เข้มข้นกว่าสองครั้งแรกอย่างเทียบกันไม่ติดเกิดความผันผวนของบรรยากาศที่อาบรอบๆขวานของมันทำให้มันดูอันตรายขึ้นหลายสิบเท่า
“จบสิ้นเสียทีมนุษย์ตัวน้อยต้องขอบคุณที่ทำให้กองทัพของข้าแข็งแกร่งขึ้นแม้ว่ามันจะสูญเสียไปมากก็ตาม ลาก่อน”
ฟุบ!
คลื่นกัมปนาท!!!
นี่คือทักษะคลื่นกัมปนาททักษะเกรดBที่แข็งแกร่งรังสีสังหารที่แผ่ออกมาแทบจะกดดันให้เทวาแนบติดพื้นความหนักหน่วงทั้งๆที่ยังไม่ถูกโจมตีก็แทบทำให้เขาหายใจไม่ออกแล้วนี่คือความแตกต่างของทักษะเกรดBและทักษะเกรดCเห็นได้ชัดว่ามันแตกต่างเหมือกนับ์และโลกก็ว่าได้และที่สำคัญมันยังเป็ทักษะโจมตีจริงๆที่ไม่ได้มาจากการผสมผสานหลายๆทักษะเหมือนกับหมัดะุของเทวาอีกด้วย
“อ้ากกกกกกกฉันไม่ยอมตาย ไม่ยอมมมมมม”เทวากรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
เื่อะไรที่เขาจะมายอมตายทั้งๆที่อนาคตของเขาเจิดจ้าไร้ที่สิ้นสุดเขาจะไม่มีวันยอมรับความตายโดยไม่พยายามจนถึงที่สุดความพยายามตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาของเขาจะต้องไม่ไร้ค่าเขาสัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่ยอมแพ้แม้ว่ามันจะน่าสิ้นหวังขนาดไหนก็ตาม
เวลารอบตัวของเทวาเหมือนกับช้าลง
วูบบบบ
หมัดะุ10ครั้งซ้อน!!!
จิตใจของเขาช่างเจิดจ้าทว่าน่าเสียดายที่พลังมันต่างกันจนเกินไปหมัดะุของเขายังไม่ทันได้ปะทะก็ถูกพลังกดดันที่แผ่ออกมาจากขวานทำลายไปสิ้นเทวากัดฟันกรอดไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เขายังคงซัดหมัดออกไปอย่างต่อเนื่องหมัดะุสิบครั้งซ้อนของเขาไร้ค่าและเขาก็มีแต่ต้องทำให้มันรวดเร็วขึ้น
ในตอนนั้นเองที่หมัดของเขาเฉียบคมมากขึ้นและหมัดของเขาก็เร็วขึ้นกว่าเดิม
หมัดะุ15ครั้งซ้อน!!!
ในสภาวะเป็ตายเขากลับบรรลุระดับใหม่ของหมัดะุ
แต่ทุกอย่างยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ขวานใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
ในสภาพที่เวลาช้าคงในสายตาของเทวาเขาเห็นถึงความ...สิ้นหวัง
เปรี้ยงงงงง
ซูมมมมมมมม
เวลานั้นเองอยู่ๆก็มีแสงสีฟ้าพุ่งเข้าใส่ร่างของออคไนท์แมร์เพราะััได้ถึงอันตรายอย่างฉับพลันทำให้ขวานของออคไนท์แมร์เบี่ยงจากร่างของเทวาไปที่แสงสีฟ้าที่พุ่งเข้ามาหามัน
คลื่นนนนนนนนนนนนนน
สั่นะเืเลื่อนลั่น!
ร่างของเทวาถูกแรงอัดอากาศอัดกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตรด้วยสภาพที่าเ็สาหัสแต่เขาก็ยังไม่ตาย!
ออคไนท์แมร์ถูกแรงปะทะทำให้กระเด็นถอยหลังไปหลายก้าวเวลานั้นออคไนท์แมร์หันไปยังทิศทางที่แสงสีฟ้าพุ่งมาเทวาเองที่รอดได้อย่างเหลือเชื่อก็ฝืนร่างกายมองไปยังทิศทางนั้นด้วยเช่นกันและในสายตาของทั้งสองก็ปรากฏร่างเงาร่างหนึ่งที่อยู่ห่างไปไกลสามร้อยเมตร
เงาร่างจุดเล็กๆนั้นยืนอยู่บนเนินเขา
ฟุบ!
เงาร่างนั้นหายวับไปก่อนจะปรากฏอีกครั้งในจุดที่ห่างจากเทวาไปไม่ไกลมากนัก
ผู้ที่มานั้นเป็บุรุษรูปร่างสูงใหญ่สวมใส่เสื้อหนังและกางเกงทหารเขาสวมใส่หน้ากากครึ่งล่างที่เหมือนกับเครื่องให้อากาศและสวมใส่แว่นตาสีส้มสะท้อนแสงนั่นทำให้ใบหน้าของเขาถูกปกปิดเอาไว้จึงเป็แต่หน้าผากที่มีริ้วรอยแห่งวัยเล็กน้อยเขามีผมสั้นสีเทาขาวซึ่งน่าจะบ่งบอกถึงอายุของเขาได้
ปืนของเขาเป็ปืนที่เทวาไม่เคยเห็นมาก่อนทั้งจากโลกนี้และโลกเดิมของเขา
แต่เห็นได้ชัดเจนว่าแสงสีฟ้าที่ปะทะกับออคไนท์แมร์นั้นต้องมาจากปืนกระบอกนี้อย่างแน่นอน
“เป็ผู้ใหญ่คิดรังแกเด็กหรือยังไงเ้าหน้าเหม็น”เสียงของบุรุษผู้นี้ค่อนข้างหยาบกระด้างและแข็งกร้าว
“แกเป็ใคร?”ออคไนท์แมร์เอ่ยถาม
“ฉันเป็ใคร?ก็ปูทวดที่จะมาเตะตูดแกไง เมื่อรู้แล้วก็ก้มลงกราบเท้าฉันซะ”
“...”
ออคไนท์แมร์สมกับที่มีทักษะจิตสงบนิ่งแม้ว่าจะถูกพูดจาแบบนั้นใส่มันก็ยังนิ่งอยู่
“เ้าหนูแกต่อสู้ได้ยอดเยี่ยมมากฉันต้องขอชื่นชม แต่ศึกนี้ปล่อยให้เป็หน้าที่ของฉันเถอะไม่ต้องห่างแค่แปปเดียวเดี๋ยวมันก็จบ”บุรุษคนนั้นหันมามองเทวาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็กันเอง
ฉับพลันนั้นออร่าอันกดดันหนักหน่วงก็แผ่ออกมาจากร่างของบุรุษคนนั้นจนเทวาถึงกับหน้าซีด
ชื่อ -ลีโอลัส แครกเกอร์(ฉายาซีโร่) ระดับA
สถานะ -แข็งแรง
-พลตรี
ทักษะ -เกราะมาร(A) lv.5
-จิตสังหาร(A) lv.3
-ศิลปะการต่อสู้ประชิด(ติดตัว)(A) lv.2
-ศิลปะการใช้อาวุธมีคม(ติดตัว)(A) lv.1
-ศิลปะการใช้ปืน(ติดตัว)(A) lv.1
-จิตดั่งหินผา(ติดตัว)(A) lv.1
-ท่าร่างเงาสังหาร(A) lv.1
-ััที่หก(ติดตัว)(A) lv.1
-กล้ามเนื้อยืดหยุ่น(ติดตัว)(B) lv.10
-พละกำลังของหมี(ติดตัว)(B) lv.10
-คุมกองทัพ(ติดตัว)(C) lv.10
-ขับขี่(ติดตัว)(C) lv.10
-ภาษาอังกฤษ(ติดตัว)(D) lv.10
หมายเหตุ -สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากนักรบในตำนานซึ่งก็คือนักรบสปาร์ตัน
-ได้รับการขนานนามว่าเป็พันเอกที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์
เทวาได้แต่อ้าปากค้างกับข้อมูลที่เขาเห็นผ่านเกมเมอร์อาย
.................................................................................................................