งานประลองรุ่นเยาว์จะมาถึงในอีก 5 วันรุ่นเยาว์จากตระกูลทั้งหลายต่างเร่งรีบบ่มเพาะกันอย่างบ้าคลั้งผิดกับเจียงเฉินที่ดูไม่ค่อยเร่งรีบเท่าไหร่นัก ก็แน่หล่ะเพราะตัวเขามีเวลามากกว่าคนอื่นหลายเท่านัก 5วันสำหรับคนอื่นอาจดูแสนสั้นแต่สำหรับเจียงเฉินนั้นยาวนานถึง 3 ปีเลยทีเดียว
วันนี้เจียงเฉินพักเื่ฝึกฝนเอาไว้และออกมาเดินเที่ยวชมเมือง เจียงเฉินเชื่อว่าการที่หมกมุ่นเก็บตัวบ่มเพาะอย่างเดียวเป็เื่ที่ไม่ดีนักเพราะร่างกายจะสะสมแรงกดดันมากเกินไปต้องหาเวลาผ่อนคลายเสียบ้าง
ในตอนนี้เจียงเฉินมีเงินมากกว่า 3หมื่นเหรียญทองที่ได้จากการขายเม็ดยา เขาจึงอยากจะออกมาเดินเที่ยวชมตลาดเสียหน่อยเพื่อว่าจะบังเอิญเจอของดีที่ไม่มีคนเห็นค่า
เมื่อเจียงเฉินเดินไปตามถนนผู้คนภายในเมืองก็ต่างหันมามองเจียงเฉินราวกับมองสิ่งแปลกปลอม เจียงเฉินนั้นเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันเหตุใดผู้คนภายในเมืองถึงมองเขาแบบนั้น
แต่เจียงเฉินก็หาได้สนใจเขาเดินตรงไปยังหอการค้าตะวันฉายเพื่อหาซื้อสมุนไพรบางชนิดไปปลูก เจียงเฉินเดินไปตามถนนไม่นานก็พบเจออาคารที่สวยงามหลังหนึ่งซึ่งป้ายด้านหน้าถูกสลักด้วยตัวอักษรสวยงามว่า ' หอการค้าฮงเถียน '
เมื่อเจียงเฉินเดินเข้ามาด้านในพนักงานหญิงก็ได้เดินเข้ามาและทักทายเขาอย่างสุภาพ
''ไม่ทราบว่าคุณชาย้าสิ่งใดเ้าค่ะ ?''
''ข้าอยากจะซื้อสมุนไพรตามที่เขียนภายในรายการนี้ทั้งหมด เ้าช่วยจัดหาให้ข้าได้หรือไม่ ?''
เมื่อเจียงเฉินพูดจบเขาก็ยื่นกระดาษที่จดรายชื่อสมุนไพรมากมายเอาไว้ให้กับพนักงานหญิง ทันทีที่พนักงานหญิงรับมาเธอก็อ่านรายละเอียดด้านในทันจากนั้นก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
''ข้าจะไปจัดการให้เ้าค่ะคุณชาย''
เจียงเฉินยิ้มพร้อมกับตอบกลับ
''ขอบคุณ''
ในระหว่างที่รอพนักงานหญิงนำสมุนไพรมาให้เจียงเฉินก็ดูรอบ ๆ ชั้นหนึ่งเพื่อมองหาซื้อสมุนไพรเพิ่มเติมเจียงเฉินเดินเสาะหาสิ่งที่น่าสนใจไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดเขาก็สะดุดตากับสมุนไพรชิ้นหนึ่ง
มันเป็ต้นหญ้าที่มีสีแดงสดคล้ายกับโลหิตเมื่อเจียงเฉินเห็นมันก็อดไม่ได้ที่จะแสดงสีหน้าตื่นเต้นออกมา
'นี่มันต้นหญ้าโลหิต เป็สมุนไพรที่ขาดไปในตอนนี้ถ้ามีเ้านี่หล่ะก็ข้าสามารถทะลวงไปสู่ปราณปฐีได้ในทีเดียวคาดไม่ถึงจริง ๆ จะมาเจอมันที่นี้'
เจียงเฉินมองดูราคาแล้วพบว่ามันราคาเพียงแค่ 3000เหรียญทองซึ่งเป็ราคาที่เจียงเฉินสามารถรับได้เขาจึงขอให้พนักงานคิดราคารวมกับสมุนไพรที่เขาสั่งไปก่อนหน้า
''ข้าอยากจะได้ต้นหญ้าโลหิตนี่ด้วย เ้าช่วยคิดมันราคารวมกับสมุนไพรที่ข้าสั่งก่อนหน้านี้ด้วยนะ''
''เข้าใจแล้วค่ะคุณชาย''
แต่ในระหว่างที่พนักงานกำลังจะจากไปก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังของเขา
''ข้าจะซื้อต้นหญ้าโลหิตนี่เอง ข้าจะให้ราคามากกว่าเดิม 2เท่า''
เจียงเฉินที่ได้ยินก็หันกลับไปก็พบกับกลุ่มคนคนกลุ่มหนึ่งที่ดูหยิ่งยโสพวกเขาแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่หรูหราเสียยิ่งกว่าเ้าเมืองนภาไหลเสียอีกทำให้เจียงเฉินพอจะเดาออกว่าพวกเขาเป็ใคร
'ถ้าไม่ใช่รุ่นเยาว์จากตระกูลของเมืองอื่น ก็คงเป็รุ่นเยาว์ของพวกราชวงศ์ ไม่น่าเชื่อเลยว่าข้าจะพบพวกเขาเร็วปานนี้'