ตอนที่ 1 พงษ์เทพ โชติจิระนันท์
พงษ์เทพ โชติจิระนันท์ นักธุรกิจใหญ่ระดับประเทศ มีทรัพย์สินมากกว่าพันล้านธุรกิจหลักของเ้าตัวคือการส่งออกสินค้าไปทั่วโลก มีสาขาอยู่ในหลายประเทศ
พงษ์เทพเป็พ่อหม้ายภรรยาตายไปกว่าสิบปีแล้วภรรยาของพงษ์เทพเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ทำให้เค้าต้องเลี้ยงดูลูกมาเพียงลำพังโดยมีป้านวลแม่บ้านคอยช่วยเหลือ พงษ์เทพมีลูกทั้งหมด 3 คน เป็ชายสองหญิงหนึ่ง พีระพลลูกชายคนโตดูแลธุรกิจอยู่ที่สาขาประเทศจีน พีระพัฒน์ คนกลางก็กำลังเรียนต่อปริญญาโทอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ส่วนแพรวา ลูกสาวคนเล็กกำลังเรียนมหาลัยชั้นปี 2 อยู่ที่ไทย
หลังจากที่พงษ์เทพสูญเสียภรรยาที่เค้ารักยิ่งไป เ้าตัวก็ไม่ยุ่งไม่สุงสิงกับผู้หญิงหน้าไหน เค้าทำแต่งาน พอเลิกงานก็กลับบ้านมาดูแลลูก จนอายุขึ้น50 ลูกๆก็เริ่มโตกันหมดแล้วเ้าตัวก็ตั้งปณิธานไว้ว่า ‘จะไม่แต่งงานใหม่อีกแล้ว’
แต่แล้วก็เหมือนพรหมลิขิตขีดเขียนไว้แล้ว พัดพาให้พงษ์เทพมาเจอกับเพียงตา ที่เข้ามาทำงานให้เค้าในฐานะเลขาหน้าห้องเพียงตาน่ะสวยอยู่แล้วเพราะเธอมาทำงานเป็เลขา งานเลขาน่ะหน้าตาต้องมาก่อนอันดับแรกเลขาหลายๆคนของพงษ์เทพก่อนหน้าเพียงตาก็สวยกันทุกคนยิ่งพอเป็เลขานักธุรกิจใหญ่ระดับนี้มันต้องสวยระดับเคยประกวดนางงามกันเลยทีเดียวหล่ะซึ่งทุกคนก็สวยแตกต่างกันไปคนละแบบ บางคนก็ไม่ใช่แค่สวยแต่ยังเซ็กซี่ด้วยบางคนแต่งตัวมาทำงานก็รู้ได้เลยว่า้ามาอ่อยพงษ์เทพแต่พงษ์เทพก็ไม่เคยเล่นด้วยไม่เคยสนใจเลยแม้แต่คนเดียว
แต่เพียงตาน่ะต่างออกไป เพียงตาไม่ได้มีดีแค่หน้าตาที่สวย เธอจิตใจดี ชอบช่วยเหลือคนอื่นมีสัมมาคารวะ หลายครั้งที่พงษ์เทพเห็นตอนเธอเลิกงานกลับบ้านเดินออกจากบริษัทเธอก็ยกมือไหว้ยามหรือช่วยป้าพนักงานทำความสะอาดเข็นรถเข็นทำความสะอาดในตอนที่แกเจ็บหลัง เธอไม่เคยถือตัว เธอแต่งตัวเรียบร้อยน่ารักเธอไม่ใช้ของฟุ่มเฟือย เพียงตาพยายามรักษาระยะห่างของตัวเธอกับพงษ์เทพอยู่เสมอๆไม่เคยเล่นหูเล่นตาเหมือนเลขาคนก่อนๆที่ตั้งใจจะมาจับเค้าทำสามีเหตุผลทั้งหมดเลยทำให้พงษ์เทพค่อยๆแปรเปลี่ยนความรู้สึกจากแค่ที่ชื่นชมพนักงานคนนึงเท่านั้นไปเป็รักใคร่ในท้ายที่สุด
พงษ์เทพใช้เวลาอยู่นานกว่าจะจีบเพียงตาสำเร็จเพราะเหมือนกับว่าเพียงตาก็ไม่อยากถูกครหาว่าตัวเองมาทำงานเลขาหน้าห้องเพียงเพื่อจะจับพงษ์เทพทำสามีแต่ในท้ายที่สุดด้วยความตื๊อบวกความจริงใจเพียงตาก็เลยยอมคบหากับพงษ์เทพ หลังจากคบหากันได้สองปีพงษ์เทพก็ขอเพียงตาแต่งงาน
“คุณพ่อ! นี่ คุณพ่อจะแต่งงานกับยัยเลขานั่นจริงๆหรอค่ะ” แพรวาลูกสาวคนเล็กที่อยู่ในชุดนักศึกษานั่งอยู่ตรงข้ามขึ้นเสียงใส่พงษ์เทพ
“ใช่” พงษ์เทพตอบกลับสั้นๆในขณะที่มือยังคงถือหนังสืออ่านอยู่
“แค่คบกันหนูก็โกรธจนอยากจะบ้าแล้วแต่นี่คุณพ่อกะจะเอายัยนั่นมาแทนคุณแม่เลยหรอค่ะ” แพรวายังคงไม่ลดเสียงลง
พรึบ
“แพรวาในโลกนี้ไม่มีใครแทนคุณแม่หนูได้อีกแล้วหล่ะลูก คุณแม่หนูยังคงเป็ผู้หญิงที่พ่อรักอยู่เสมอจนถึงตอนนี้พ่อก็ยังคิดถึงแม่เค้าอยู่เลย” พงษ์เทพปิดหนังสือแล้วเหลือบมองหน้าลูกสาวคนเล็กที่มานั่งอยู่เก้าอี้ตรงข้ามผ่านแว่นตา
“ถ้าคุณพ่อยังรักคุณแม่จริงทำไมคุณพ่อถึงยังจะแต่งงานกับยัยนั่นหล่ะคะ หนูไม่เข้าใจ” แพรายังคงเกรี้ยวกราด
“พ่อก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน”
“หะ อะไรนะคะ” แพรวาทำสีหน้างุนงง
“บางทีความรักมันก็ไม่เข้าใครออกใครทั้งๆที่พ่อก็ตั้งปณิธานไว้แล้วว่าพ่อจะรักผู้หญิงแค่เพียงคนเดียวเท่านั้นแล้วจะไม่แต่งงานกับใครอีกแล้ว แต่ว่าก็มาเจอเพียงตาเข้าซะก่อนเพียงตาเค้าเป็คนที่จิตใจดีมากๆเลยนะเค้าไม่เคยร้องขออะไรจากพ่อเลยแม้แต่อย่างเดียว”
“เลิกพูดเหมือนกับว่ายัยนั่นเป็คนดีเถอะค่ะคุณพ่อที่ยัยนั่นไม่ขออะไรจากคุณพ่อเพราะเดี๋ยวพอแต่งงานกับคุณพ่อแล้วยัยนั่นก็จะได้สมบัติทั้งหมดไปยังไงหล่ะค่ะ”
“อืม....ที่ลูกพูดมาอย่างนี้ก็แสดงว่าพ่อก็ไม่มีอะไรดีที่จะทำให้เพียงตาเค้าชอบพ่อนอกจากสมบัติของพ่อเลยใช่ไหม” พงษ์เทพพูดพร้อมทำหน้าเศร้าเล็กน้อย
“อ๊ะคือหนูไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะคุณพ่อ คุณพ่อน่ะยังหล่อและมีเสน่ห์อยู่นะคะ” แพรวารีบลุกจากเก้าอี้พุ่งตรงมากอดแขนพงษ์เทพไว้แล้วพูดจาออดอ้อน
“เพียงตาน่ะเค้าเป็ผู้หญิงที่ดีจริงๆนะพ่อรักเค้าจริงๆ เวลาพ่ออยู่กับเค้าแล้วพ่อมีความสุขเหมือนตอนที่อยู่กับแม่หนูเลยแล้วพ่อก็หวังว่าแพรวาจะอยากเห็นพ่อมีความสุขในบั้นปลายชีวิตนะลูก” พงษ์เทพมองไปที่ดวงตากลมโตของแพรวาแล้วเอื้อมมือไปจับมือที่กอดแขนของเค้าอยู่แล้วพูด
“ก....ก็ได้ค่ะคุณพ่อหนูจะไม่ขัดขวาง คุณพ่อจะแต่งงานกับยัยนั่นก็ได้” แพรวาเริ่มใจอ่อนลงเมื่อมองกลับไปที่ดวงตาที่เต็มไปด้วยความสุขของพงษ์เทพ
“ขอบใจนะลูกรัก” พงษ์เทพเอื้อมมือไปลูบหัวแพรวาเบาๆ
“แต่ไม่ว่ายังไงหนูก็จะไม่เรียกยัยนั่นว่าแม่หรอกนะคะ” แพรวากลับไปพูดเสียงแข็งจ้องตาพงษ์เทพเขม็ง
“ก็แล้วแต่ลูกแล้วกันแต่พ่อเชื่อว่าวันนึงลูกจะรักเพียงตาเหมือนที่พ่อรัก” พงษ์เทพพูดพร้อมรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ฮึไม่มีทางหรอกค่ะ หนูมีคุณแม่แค่คนเดียวก็พอแล้ว” แพรวาพูดจบก็ปล่อยแขนของพงษ์เทพ “ถ้าอย่างนั้นหนูขอตัวไปมหาลัยก่อนนะค่ะคุณพ่อ สวัสดีค่ะ”
“อืม โชคดีจ๊ะ” พงษ์เทพพูดพร้อมมองตามแผ่นหลังลูกสาวไป
243
![[จบ] รักสุดท้ายของนายซุปเปอร์สตาร์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1782539639_91203477.webp)
