“ฉันกลับมาแล้ววันนี้เราไปกินอาหารข้างนอกกันไหม”
หลังจากที่ได้รับเงินมาหลินฝานดูร่าเริงมากว่าแต่ก่อนในทันที เครดิต 1,000 เครดิตนั้นเพียงพอสำหรับครอบครัวทั่วๆไป อยู่ได้1 – 2 เดือนแต่สำหรับหลินฝานนั้นกลับไม่สนใจจะใช้เครดิตอย่างล้างพลาญไปกับการกินอาหารดีๆและเที่ยวเล่นเพียง1 วันเครดิต 1,000เครดิตก็หายไปนะพริบตา
“นี่พี่ไปเอาเงินมาจากไหนกันตั้งมากมายพี่ไม่ได้ไปทำอะไรผิดกฎหมายมาใช่ไหม หากพี่ทำเื่แบบนี้ฉันว่านะ ฉันจะแจ้งกรมปกครองคอยดู”หลินปิงกล่าวออกมาด้วยความสงสัยที่หลินฝานมีเงินมากมาย
“นี่คิดว่าฉันจะทำอะไรแบบนั้นหรอดูนี่สิ” หลินฝานกล่าวจบพร้อมกับปลดปล่อยพลังลมปราณออกมาในทันที
“นี่พี่เป็ผู้ฝึกยุทธแล้วหรอฉันไม่เคยเห็นพี่ฝึกอะไรเลยแต่ทำไมพี่ถึงสามารถเป็ผู้ฝึกยุทธได้ละ” หลินปิงกล่าวออกมาด้วยความสงสัยอีกครั้ง
“พี่ไปพบอาจารย์ท่านหนึ่งมานะแล้วท่านก็มอบยาปลุกพร์มาให้พี่และสอนพี่ฝึกพลังลมปราณจนพี่ได้เป็ผู้ฝึกยุทธนี้ละ” หลินฝานอธิบายออกมา
[ ครบ 1 วันแล้วท่านจะรับค่า EXP ทั้งหมดเลยหรือไม่]
[รับ/ไม่รับ]
“งั้นพี่ขอไปฝึกพลังลมปราณที่ห้องก่อนนะน้องก็อย่างลืมอ่านหนังสือล่ะต่อไปหน้าที่หาเงินให้เป็หน้าที่พี่เองน้องไม่ต้องไปทำงานอีกแล้วนะ” หลินฝานกล่าวและเดินเข้าไปในห้องในทันที
“นี้ครบ 1วันแล้วหรอ หากฉันรับ EXP ทั้งหมดระดับเขตแดนของฉันจะไปถึงไหนละเนี่ยกดรับ EXP ทั้งหมด”
[ท่านได้รับ EXPx 172800 ]
[ยินดีด้วยท่านเลยเวลอัพ 6 เลเวล ]
[สถานะปัจจุบัน]
[ เ้าของ :หลินฝาน ]
[ เผ่า : มนุษย์ ]
[เขตแดน : ปรับแต่งรางกายขั้น 9 30900/102400 ]
[พลังโจมตี :800 ]
[พลังป้องกัน : 500]
[ ความว่องไว :600 ]
[พร์บ่มเพาะ : โคตรกาก]
[ ทักษะบ่มเพาะ :ระดับแดงเพลิงแห่งพระเ้า ]
[ แต้มยอดยุทธ: 10,100 ]
“ฉันก็คิดว่าจะทะลวงไปยังเขตแดนต่อไปเสียอีก นี้มันใช้ EXP เยอะอะไรขนาดนั้นต่อไปใน 1 วันฉันก็ไม่สามารถทะลวงระดับขั้นได้แล้วสินะเห้อ”
[นายท่านหากท่านทะลวงไปอีกเขตแดน ระบบก็จะอัพเกรดตามนายท่านไปด้วยและ EXP ที่จะได้รับใน 1 วันนั้น ก็จะเพิ่มไปด้วยนายท่านไม่ต้องเป็ห่วงในเื่นี้]
“ว้าวแบบนี้ก็ดีนะสิเ้าระบบ ถ้าอย่างนั้น วันนี้ฉันต้องไปรับภารกิจเพื่อที่จะอัพแรงค์ของนักล่าเสียแล้ว”
จากนั้นหลินฝานก็เดินออกจากบ้านไปที่สำนักงานนักล่าสัตว์อสูรในทันที
“ว้าว มา 2ครั้งฉันก็ยังตื่นเต้นไม่หาย มีผู้คนมากมายแต่ละคนก็เทพๆ ทั้งนั้นสักวันฉันจะก้าวข้ามพวกเขาไปให้ได้คอยดู”
หลินฝานกล่าวจับพร้อมกับมองไปยังบอร์ดรับภารกิจในทันที
“ล่าสัตว์อสูรหมาป่าโลหิต 10 ตัว รับเครดิต 1000 เครดิต ฉันเอาไว้นี้ล่ะ ปลอดภัยไว้ก่อน”หลินฝานหยิบป้ายภารกิจออกมาจากนั้นเดินไปหาพนักงานที่เคาร์เตอร์
“ผมขอรับภารกิจล่าหมาป่าโลหิต 10 ตัวครับ”พร้อมกับยื่นบัตรนักล่าไปให้พนักงานในทันที
“ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้วนะครับรบกวนทำภารกิจให้เสร็จสิ้นภายใน 10 วันหากท่านทำไม่สำเร็จทางเราจะถือว่าท่านเสียชีวิตและจะแจ้งให้ครอบครัวของท่านทราบในทันที”
“รับทราบครับ” หลินฝานพยักหน้าตอบไปในทันทีเพราะนี้คือกฎที่ทางสมาคมนักล่าออกมาเพื่อเป็เขตกำหนด เวลาการทำภารกิจ
“ว้าว ดูนั้นสิมีคนรับภารกิจล่าหมาป่าโลหิตไปอีกแล้ว คนพวกนี้มันโลภจนไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเองเลย”
นักล่าแรงค์E คนหนึ่งกล่าวออกมา
“นี้ก็คนที่ 12แล้ว ใช่ไหม สงสัยฉันต้องไปค่อยเก็บศพ อีกแล้ว 11 คนที่ผ่านมาสภาพศพแถบจะไม่เหลือแต่เด็กคนนี้ ฉันว่าน่าจะไม่เหลือแม้แต่ศพ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
กลุ่มนักล่าวัยกลางคนกล่าวออกมาอย่างตลก แต่ก็เป็เื่จริง เพราะภารกิจที่หลินฝานรับไปนั้นอย่างน้อยต้องเป็นักล่าระดับ E หรือต้องเป็ระดับปรับแต่งร่างกายขั้น5 หรือมากกว่าจึงจะสามารถสังหารหมาป่าโลหิตได้
“ดูถูกกันไปเถอะอีกไม่นานพวกแกจะได้รับรู้พลังที่แท้จริงของฉัน พวกตาลุงแก่ๆเอ่ย” หลินฝานกล่าวออกมาเสียงดังแล้วรีบวิ่งออกจากศูนย์นักล่าในทันที
วันรุ่งขึ้นหลินฝานที่เดินทางมาถึงป่าโลหิต ป่าที่มีกลิ่นคาวเืคลุ้งไปทั่ว สาเหตุเกิดจากมีคนสัตว์อสูรสังหารมากมายนับั้แ่อดีต จนถึงปัจจุบันก็ยังมีเรื่อยๆ
“นี่นะหรอป่าโลหิตที่ทุกคนพากันหวาดกลัว แต่สำหรับฉันนั้น ไม่นับ ก็แค่ป่า ธรรมดาๆ ทั่วไปฉันไม่กลัวหรอก”
โฮกกกก โฮกกกก
“เอ๊ะเสียงนี้มันตัวอะไรวะเนี่ย”
[เรียนนายท่านเสียงที่ท่านได้ยินนั้นเป็เสียงของ สิงโตโลหิตเป็สัตว์อสูรที่เป็จ่าฝูงของป่าโลหิตมันคงได้ยินเสียงที่นายท่านกล่าวออกมาละมั้ง สงสัยงานนี้ท่านจะไม่ง่ายเสียแล้ว ]
“หะเ้าว่าอะไรนะ จ่าฝูงหรอ แบบนี้ฉันก็ไม่กลัวหรอกเพราะฉันมีระบบอย่างเ้าอยู่ไงละ”
[นายท่านหากเกิดอันตรายถึงชีวิต ข้าก็ไม่สามารถช่วยอะไรท่านได้ ขอให้ท่านโปรดอย่าประมาท]
หลังจากนั้นหลินฝานก็เดินเข้าไปในป่าโลหิตในทันที
[ตรวจพบสัตว์อสูรหมาป่าโลหิตจำนวน 10 ตัว]
[หมาป่าโลหิตระดับ1 8 ตัว]
[หมาป่าโลหิตระดับ2 1 ตัว]
[หมาป่าโลหิตระดับ3 1 ตัว]
“หะเ้าว่ามีระดับ 3 ด้วยอย่างงั้นหรอ แบบนี้มันไม่ปกติแล้วนิ หากเป็นักล่าระดับ Fมาล่าก็คงต้องกลายเป็อาหารของพวกมันเป็แน่”
[เรียนนายท่านป่าโลหิตในตอนนี้นั้นผิดปกติเป็อย่างมาก สัตว์อสูรระดับ 2 ถึง 5 นั้น มักจะอาศัยอยู่ที่ป่าเขตกลางการที่ท่านพบสัตว์อสูรระดับ 2 และ 3 ในครั้งเดียวนั้นอาจจะเป็โชคของท่านหรือไม่ก็คราวซวยของท่าน]
“เอาเถอะยังไงก็รับภารกิจมาแล้ว ไม่มีทางเลือก ฉันต้องสังหารมันและเอาเขี้ยวทั้งหมดกลับไปเป็หลักฐานเพื่อยืนยันภารกิจ”
หลินฝานที่ชักดาบยาวออกมาจากด้านหลัง และแอบหลังต้นไม้ใหญ่เพื่อซุ่มโจมตีกลุ่มหมาป่าโลหิตในทันที
“ตอนนี้ละได้เวลาลงมือ”
หลินฝานะโออกมาจากต้นไม้และฟันดาบยาวเข้าไปที่หมาป่าโลหิตระดับ2 ในทันที
โฮก เอ้ง เอ้ง
เสียงหมาป่าดังขึ้นมาและหายไปในทันที พร้อมกลับหัวหมาป่าที่หล่นลงไปที่พื้น
โฮกกก โฮกกก
เสียงคำรามของหมาป่าโลหิตระดับ3 ดังขึ้นมาพร้อมกับ หมาป่าโลหิตระดับ 1 อีก 8 ตัว ล้อมรอบหลินฝานในทันที
“งานเข้าแล้วแบบนี้ฉันซวยแน่ ไม่น่าห้าวเลยฉัน”